Αγαπητή «Α, μπα»: Η μητέρα μου μονίμως με επικρίνει

Αν της πω ότι μ’αρέσει ο εαυτός μου έτσι όπως είμαι, θα είναι τρομερά αγενής

Τι κάνεις όταν καταλαβαίνεις ότι κάποιος σε κοιτάει με βλέμμα επικριτικό και απογοήτευσης; Προσωπικά, νιώθω και καταλαβαίνω πως η μητέρα μου με κοιτάει με ύφος :”μα πώς έχεις παχύνει έτσι;! τι έκανα στο παιδί μου και τρώει συνεχώς; εγώ δεν ήμουν έτσι στην ηλικία της!”. Προσπαθώ να το αποτάξω χρόοοοονια τώρα, επειδή όμως μου έχει γίνει πλύση εγκεφάλου ότι η γνώμη του κόσμου έχει σημασία και επειδή η μητέρα μου δεν είναι ο οποιοσδήποτε, με κατατρώει και με πνίγει.. Στα 30 μου πλέον και έχοντας κάνει συζητήσεις επί συζητήσεων επί του συγκεκριμένου θέματος με πάρα πάρα πολλούς τρόπους και δεν έχω καταφέρει να της δώσω να καταλάβει ότι έτσι δε με βοηθάει, όσο και να θέλω και να προσπαθώ να χάσω κιλά! Ειδικά δε, αν της πω ότι μ’αρέσει ο εαυτός μου έτσι όπως είμαι, θα είναι τρομερά αγενής – τοξική! Το μόνο που έχει καταφέρει είναι να μην αντιδρά τόσο έντονα όσο πιο παλιά, απλά μένουμε μαζί και έχω καταντήσει να προσέχω τι φοράω, πώς το φοράω, ακόμα και πότε αλλάζω ρούχα, για να μη βλέπει το σώμα μου και αρχίσουν πάλι οι επικριτικές ματιές. Θα μου πεις πως ίσως και να το έχω μεγαλοποιήσει στο μυαλό μου, αλλά δε θυμάμαι στη ζωή μου γενικά κάποια ουσιαστική επιβράβευση από εκείνη και το θέμα των κιλών με “χαντακώνει” αφάνταστα!! Υ.Γ : εσείς οι νέες μαμάδες τι θα κάνατε αν παρατηρούσατε ένα τέτοιο φέρσιμο από εσάς προς την κόρη σας;

-Μαύρη Δαντέλα

 

Η ερώτηση σφίγγει το στομάχι, και το υστερόγραφο είναι κανονική γροθιά. Μετά από την τόση ταλαιπωρία που έχεις υποστεί, η ανησυχία σου δεν είναι πώς να σώσεις τον εαυτό σου από την μόνιμη επικριτική ματιά (που δεν περιορίζεται στα κιλά σου, εφόσον δεν έχεις δεχτεί ποτέ επαίνους ή επιβράβευση), αλλά πώς να μπεις στη θέση της μητέρας σου και να καταλάβεις γιατί φέρεται έτσι ενώ της έχεις εξηγήσει ξανά και ξανά ότι αυτή η συμπεριφορά σε πληγώνει.

Δεν είναι επειδή δεν καταλαβαίνει τι της λες.

Δεν είναι ότι δεν της τα έχεις εξηγήσει αρκετά καλά.

Δεν της λείπει κάποια πληροφορία, γενικώς.

Η ψυχανάλυση της μητέρας σου από τη μεριά σου, η κατανόηση της συμπεριφοράς της ίσως σε βοηθήσουν στο μέλλον. Για την ώρα, αυτό που προηγείται είναι να σωθείς. Μην περιμένεις να αλλάξει με λόγια, μην περιμένεις να αλλάξει γενικώς, μην θεωρήσεις ότι υπάρχει κάποιος τρόπος να αλλάξει που είναι στο χέρι σου. Δεν εξαρτάται από σένα η αλλαγή της, αλλά κυρίως, δεν εξαρτάται η συμπεριφορά της από τα κιλά σου. Θα ήταν έτσι μαζί σου όσα κιλά κι αν είχες. Ήταν έτσι μαζί σου από πάντα. Τα κιλά είναι ένας εύκολος μοχλός, ένα προφανές σύμβολο. Δεν είναι η αιτία. Η αιτία είναι δική της, δεν έχει να κάνει με σένα. Εσύ είσαι το μέσο για να εκτονώσει κάτι που βρίσκεται μέσα της.

Πρέπει να σωθείς. Για να σωθείς πρέπει να κάνεις δύο βήματα. Να φύγεις από το σπίτι και να ξεκινήσεις θεραπεία.

Θα βρεις δέκα, εκατό λόγους για να εξηγήσεις γιατί δεν γίνεται να κάνεις το ένα ή το άλλο. Δεν λέω ότι είναι εύκολο, ή ότι γίνεται τώρα άμεσα, ή ότι δεν θα χρειαστούν κι άλλες θυσίες. Ας μην ξεκινήσουμε πάλι την κουβέντα περί μοναδικής λύσης και τι σημαίνει «μοναδική» (όχι ιδανική, όχι τέλεια, όχι χωρίς ρίσκα ή χωρίς προβλήματα). Δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορείς να κάνεις. Αυτά είναι τα κακά νέα. Τα πολύ καλά νέα όμως είναι ότι υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις και να έχει αποτέλεσμα – για σένα, για την δική σου ζωή.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

55 points
Upvote Downvote

42
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
23 Θέματα σχολίων
19 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
31 Συντάκτες σχολίων
geishaPengu no2Gardeniano_rootsScotland for Holidays Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
balalaika
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όταν σε συζητήσεις αναφέρεται ως ύψιστη μορφή αγάπης η μητρική αγάπη, χαμογελάω. Όχι, τους λέω, λάθος. Η ύψιστη μορφή αγάπης είναι αυτή που νιώθει το παιδί προς το γονιό.
Η σημερινή ερώτηση και πολλά από τα σχόλια αποδεικνύουν ακριβώς αυτό.
Πόσο πικρό… (μιλώ σαν κόρη, αλλά και σαν μητέρα)

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Λοιπόν άκου τώρα… όταν ήμουν μικρή ήμουν παχουλούλα (τα έχω ξαναπεί) και η μαμά μου δεν μπορούσε καθόλου γιατί εκείνη ήταν πάντα αδύνατη και δεν ταίριαζα στην αισθητική της. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως έχουμε πάει να αγοράσω ένα καλοκαιρινό φόρεμα και, ενώ είμαι μπροστά, λέει στην πωλήτρια “έχουμε παχύνει πολύ τελευταία και έχουμε κάνει ζάρες” δείχνοντας τη μασχάλη μου! Στη συνέχεια, όταν πλέον έχασα όλο το πάχος, συνέχισε το τροπάριο εφιστώντας μου την προσοχή στο να προσέχω τι τρώω “γιατί έχεις προδιάθεση για να πάρεις βάρος”. Αφού πέρασαν 2 δεκαετίες και δεν ξαναπήρα τα κιλά, αρχίσαμε τα “μα είσαι πολύ αδύνατη,… Διαβάστε περισσότερα »

lonely old dog
Επισκέπτης
Συμμετέχων
lonely old dog

Κι εγώ συμφωνώ ότι πρέπει να μετακομίσεις και να αρχίσεις ψυχοθεραπεία. Γενικά δεν είμαι και πολύ υπέρ της ψυχοθεραπείας και γνωρίζω ότι πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην πέσεις στον κατάλληλο Ψ, να χάσεις χρόνο και χρήματα και ίσως να αναγκαστείς να αλλάξεις 2-3 μέχρι να πάρεις ουσιαστική βοήθεια. Στη δική σου περίπτωση θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να ανταπεξέλθεις και οικονομικά γιατί θα έχεις να καλύψεις και τα έξοδα της διαβίωσής σου. Είναι σημαντικό όμως να βοηθηθείς για να μπορέσεις να συνεχίσεις τη ζωή σου, να επουλώσεις πληγές και να διαχειριστείς τις ανεπάρκειες. Σαν παιδί δεν πήρες όση αγάπη… Διαβάστε περισσότερα »

EM
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συμφωνώ σε όλα τα παραπάνω για το τί τραύματα μπορεί να σου έχει προκαλέσει η συμπεριφορά της μητέρας σου. Τα κιλά μάλλον είναι αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς αν ήταν από πάντα επικριτική, αναπλήρωνες το κενό της μη αποδοχής με φαγητό. Το να το ρίχνουμε στο φαγητό κάποιες φορές είναι “a cry for help” είχα διαβάσει, μια κραυγή για βοήθεια. Οπότε εγώ θα ήθελα να προσθέσω ότι σημασία έχει να ξεκινήσεις θεραπεία ακόμα και αν δεν σου ταιριάξει ο πρώτος θεραπευτής που θα βρεις θα έχεις κάνει ένα τεράστιο βήμα, να καταλάβεις ότι υπάρχει πρόβλημα, ουσιαστικά έχει χτιστεί η προσωπικότητα σου… Διαβάστε περισσότερα »

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Όταν κάποτε η μαμά μου μπήκε για λίγο στο νοσοκομείο, μπήκαν στο δωμάτιο οι νοσοκόμες, δύο ή τρεις αν θυμάμαι καλά, οι οποίες με κοίταζαν έντονα. Αφού έκαναν τη δουλειά τους και πήγαν να φύγουν, με κοίταξαν πάλι, και η μια της είπε ΄η κόρη σας είναι πολύ όμορφη’. Οι άλλες έγνεψαν κι αυτές καταφατικά. Εγώ είπα ευχαριστώ πολύ και έληξε εκεί. Ή έτσι νόμιζα. Λίγη ώρα αργότερα η μαμά, μου είπε με έντονο τρόπο ‘πάχυνες, να χάσεις’. Δεν ίσχυε. Ένιωσα μια ανεξήγητη δυσαρέσκεια, κάτι σαν να άδειασε όλο το σώμα μου από ενέργεια και να έμεινε κούφιο. Επειδή όμως… Διαβάστε περισσότερα »

Diane Evans
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Διαβάζω τα σχόλια και διαπιστώνω το πόσο κοινή είναι αυτή η συμπεριφορά από μητέρες. Έχοντας υπάρξει και εγώ παχουλή ως παιδί, άκουσα ουκ ολίγα παρόμοια σχόλια από τη δικιά μου, η οποία πλέον αρνείται πως τα έκανε ή απλά λέει ότι δεν τα θυμάται ή αρκείται στο να μου πει “συγγνώμη που ήμουν κακιά μάνα” (προφανώς εννοώντας το αντίθετο). Λίγα από αυτά τα σχόλια ήταν “οι γάμπες σου είναι σαν καλοθρεμένης καλόγριας” σε ηλικία 10 ετών, “όταν θα μπορείς να φοράς αυτό το πατελόνι χωρίς να το διπλώνουμε κάτω, τότε θα είσαι αδύνατη”, “ο τάδε κύριος από το εξοχικό σε… Διαβάστε περισσότερα »

To Marinaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Παθαίνουν αμνησία οι καημένες. Και το καημένες δεν το λεω ειρωνικά. Γιατί εμένα με το να λένε οτι δεν θυμούνται, μου δείχνουν ότι νιώθουν τύψεις (τουλάχιστον η δικιά μου όταν της θυμίζω το ξύλο που μου έριχνε) και τότε σταματάω να της τα λεω γιατί τη λυπάμαι.

Vasilis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Καλό θα ήταν να ψάξεις ένα σπίτι να μείνεις μόνη σου χωρίς τη μητέρα σου και πρέπει να της πεις ότι είτε θα συμμορφωθεί και θα σε αποδεχτεί όπως είσαι χωρίς επικριτικά σχόλια είτε θα κόψετε κάθε επαφή. Το κυριότερο, όμως, είναι να μετακομίσεις από εκεί πέρα.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δεν θα την αποδεχτεί η μητέρα της αν δεν κάνει η ίδια θεραπεία (η μητέρα εννοώ). Κι ακόμα και αν δεν της λέει τίποτα, το επικριτικό βλέμμα δεν κρύβεται. Όπως μου είπε ο δικός μου ψυχολόγος, έχω ακριβώς το ίδιο πρόβλημα με σένα, δεν έγινα ποτέ αποδεκτή από τη μητέρα μου, η σχέση με το φαγητό έχει τις ρίζες της στη μάνα. Γιατί ειναι η τροφός. Η βουλιμία ή η ανορεξία δείχνουν προβλήματα με τη μητέρα. Πήγαινε σε ψυχολόγο, θα σε βοηθήσει πολυ. Εγώ αρχικά θύμωσα πολυ μαζί της, δεν ήθελα ούτε στο τηλέφωνο να της μιλάω. Μετά προσπάθησα να… Διαβάστε περισσότερα »

Βλαξ Μάμπα
Επισκέπτης
Συμμετέχων

Πολύ σωστά όλα αυτά που λες, μόνο που η θεραπεία της μαμάς μπορεί να περιμένει λίγο, πρέπει πρώτα να σωθεί η ίδια. Ελπίζω Αμύριστο η ιστορία σου να την βοηθήσει να πάρει τη σωστή απόφαση.

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβεις είναι ότι το πρόβλημα είναι αποκλειστικά και μόνο της μαμάς σου. Είναι δυστυχώς πολύ συνηθισμένη η απόρριψη των μαμάδων προς τις κόρες. Ακόμα κι αν ήσουν πυρηνική φυσικός με Νόμπελ, supermodel και Αγία ταυτόχρονα, δεν τη γλύτωνες.

namai
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

και να χάσεις τα κιλά, πολύ φοβάμαι ότι θα βρει κάτι άλλο για να είναι επικριτική.
ακόμα και να σας χωρίζουν βουνά και λαγκάδια.

Με τους επικριτικούς ανθρώπους απλά τους αγνοούμε, τους απομακρύνουμε και ενίοτε τους συγχωρούμε, αλλά εδώ είναι η μανούλα…. δυσκολάκι !!!!

αλλά όπως είπε και η Αμπα, τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει λύση.

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Μηπως η μαμά σου εχει καμια φίλη που η κορη της κανει ιδιαιτερα ισπανικά και σου τα χει πριξει με το πόσο υπερεπιτυχημένη ειναι σε αντιθεση με σενα που δε φτάνει που εισαι χοντρη,δεν εισαι καν καμια μερκελ!βεβαια νομιζω οτι αυτες οι μαμαδες και μερκελ να γινόσουν θα εστιαζαν οτι εισαι χοντρη οποτε μην κάνεις ονειρα. Τελος πάντων στο θέμα μας,δεν θα αλλάξει,δεν θέλει απλά.Αμα ηθελε να αλλάξει ,θα άλλαζε.Αμα ήθελε να σε ακούσει θα σε ακουγε .Αλλα είσαι 30.Δεν μπορεις να στηρίζεις τη ζωη σου σε καποιον που δεν σε συμπαθει.Ναι η μάνα σου δεν σε συμπαθει.Μπορει να σε… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δίπλα μας έμενε η Καίτη με την οικογένεια της. Όλα τα έκανε τέλεια η Καίτη (σύμφωνα με τη μαμά μου). Άριστη μαθήτρια, λεπτή και …έβγαινε και κεντούσε στο μπαλκόνι!
Μέχρι που η Καίτη έμεινε από απουσίες. Γιατί το έσκασε με αυτόν που είχε το συνεργείο μοτοσικλετών απέναντι (εξ ου και το μπαλκόνι)!

Χεχεχε! Η εκδίκηση ειναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο!

Μίλτος Παπάρας
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Αμύριστο απο τετοια άλλο τίποτα.Οταν μπήκα στο χορό των πανελληνίων ,οι γονεις μου ειχαν κατι οικ φιλους που οι γονεις μου θεωρουσαν το μικρο τους γιο διάνοια .Οχι οτι ήταν διάνοια απλα ο μεγαλος τους γιος ηταν εντελως τουβλο σε όλους τους τομεις.Τωρα δουλευει στην πυροσβεστικη.Ηταν βούρλο ,τωρα θαναι και καμμενο βούρλο. Οποτε ο μικρος φανταζε αινσταιν.Και ετσι ο μητσος και αλλιως ο μητσος,οικονομικά στο παμακ θελει ο μητσος.Ουτε 8.000 μορια να πιασει το τοπικό τει λογιστικής δεν επιασε το στουρνάρι. Βεβαια σαν την ιδιαιτερατζού των ισπανικών δεν ειναι που μας τα έχει πρίξει η μανα μου.Η οποία μάνα μου… Διαβάστε περισσότερα »

Scotland for Holidays
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Συμφωνω και γω πως υπαρχουν μανες που δεν πανε τα παιδια τους. Ακουγεται ανεκδιηγητο αλλα συμβαινει. Δεν ξερω αν η μητερα της κοπελας της ερωτησης ειναι τετοια περιπτωση αλλα οπου συμβαινει αυτο πρεπει το παιδι να προχωραει παρακατω, οσο γινεται και να μην παλευει χρονια να καταλαβει (καποιες φορες και μετα το θανατο του γονιου) το γιατι. Δεν υπαρχει παντα γιατι. Επισης η αξια μας δεν εξαρταται απο την αγαπη των γονιων μας.

Μακαρονοτέρας, το αληθινό
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όπως τα λέει και η Μίλτος πιο πάνω, όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε ότι δεν χρειάζεται να έχουμε την ολοκληρωτική αποδοχή των γονιών, και οποιουδήποτε ανθρώπου δηλαδή, τόσο πιο ελεύθεροι θα νιώθουμε. Είναι μεγάλο βάρος να θέλεις να ικανοποιήσεις κάποιον, πόσο μάλλον τον γονιό σου και ιδιαίτερα κάνοντας κάτι που είναι ενάντια στα πιστεύω σου. “Μόνο τις δικές σου αντιδράσεις μπορείς να ελέγξεις” (μπορεί αυτό να γίνει και το δεύτερο μάντρα του Α,μπα), οπότε είναι μάταιο να θέλεις να αλλάξεις τις αντιδράσεις της μητέρας σου. Και αν το καλοσκεφτείς, παρόλο που εσένα σου προκαλούν αρνητικά συναισθήματα οι απόψεις της μητέρας σου,… Διαβάστε περισσότερα »