Το πρόβλημα μου δεν θεωρώ ότι δεν λύνεται απλά έχω πελαγωσει και έχει σταματήσει το μυαλό μου. είμαι ένα πολύ ανεξαρτητο άτομα δούλευα για να σπουδάσω δεν έχω μείνει σχεδον ποτε από δουλειά και πάντα είχα την ζωή μου σε μια τάξη μόνη μου. Είμαι με ένα παιδί εδώ και δύο χρόνια και τον τελευταίο χρόνο έχουμε αρραβωνιαστεί είναι πολύ καλό παιδί ευγενικός και κυρίως με αγαπάει πάρα πολύ. Είμασταν μαζί και παλαιότερα στο σχολείο και τα ξανά βρήκαμε μετά από χρόνια όταν επέστρεψε στον τόπο από όπου κατάγεται για κάποιες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Έπειτα έπρεπε να ξανά φύγει και μου ζήτησε να τον ακολουθήσω όπως και έκανα όμως τα πράγματα δεν ήταν όπως τα περίμενα. Ενώ είχαμε το σπίτι μας το πρόβλημα ήταν πως η μητέρα του έρχονταν σχεδόν κάθε μήνα και επέβαλλε την παρουσία της με κάθε τρόπο (δεν με άφηνε να μαγειρεύω να πλένω και όλα αυτά στο σπίτι μου) του είχα εκφράσει τα παράπονα μου όμως τον έβλεπα αμέτοχο χωρίς να μπορεί να επιβάλλει κάποια πράγματα. Λόγω του κορονοιου χάσαμε και οι δύο τις δουλειές μας και έτσι αναγκάστηκαμε να γυρίσουμε πίσω στον τόπο μας με αποτέλεσμα να μείνουμε στο δικό του σπίτι μαζί με την μητέρα του. Εγώ αντιλαμβανομουν μια υποκριτική απέναντι μου. Η μητέρα του έδειχνε πολύ καλή μπροστά μου όμως θεωρούσα ότι κάτι συμβαίνει of the record όπως και γινόταν του έλεγε πως ότι δουλειές κάνω είναι λάθος ( μαγείρεμα σιδέρωμα κλπ) και πως δεν θεωρεί σωστό πως εγώ κλεινομουν στο γραφείο ώστε να κάνω τις δουλειές που είχα μέσω του υπολογιστή. Η στάση του εξακολουθούσε να είναι ουδέτερη χωρίς να παίρνει το μέρος μου. Εγώ παρόλα αυτά μέσα σε εκείνο το σπίτι ένιωθα ότι πνιγομαι δεν μπορούσα να αναπνεύσω καθώς ένιωθα συνεχώς την επικριτική στάση απέναντι μου. Επίσης ο σύντροφός μου δεν θέλει να κάνουμε τίποτα μαζί τον παρακαλουσα να πάμε εστω μια βόλτα και μου έλεγε συνεχώς ότι βαριέται και δεν έχει όρεξη.Σε ένα ταξίδι που έκανα οι δυο τους βρήκα ευκαιρία και γύρισα πίσω στο πατρικό μου τις προάλλες μετά από περίπου δύο εβδομάδες που είχε να με δει ήρθε στο σπίτι μου για 10 λεπτά και αμέσως όταν τον πήρε η μητέρα του τηλέφωνο έφυγε για να πάει να κάνεις κάποιες δουλειές της του ξεκαθάρισα πως εάν δεν βρούμε το δικό μας σπίτι εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να ξανά γυρίσω εκεί μέσα. Είμαι 29 χρόνων και θεωρώ πως είναι πολύ μικρη ακόμα για να νιώθω τόσο άσχημα μέσα στην σχέση μου. Επίσης με όλα αυτά που έχουν γίνει νιώθω ένα κενό δεν είμαι σίγουρα ερωτευμένη πλέον και δεν νομίζω ότι τον αγαπώ. Βλέπω πως μια ζωή θα είναι κολλημένος στην μητέρα του χώρις να με υπολογίζει ως οικογένεια του και εμένα της επιτρέπει συνεχώς να εμπλέκεται στην σχέση μας και πιστεύω πως την φοβάται. Θέλω να χωρίσω γιατί δεν ανέχομαι άλλο αυτή την κατάσταση. Ποια είναι η γνώμη σου;
Ποιο είναι το επιχείρημα για να ΜΗΝ χωρίσεις;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σε καμιά ηλικία δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα στην σχέση σου.
Ή που θα τον τάξεις, ή που θα χωρίσεις.
Και ποιός έχει λεφτά ή γόνατα για τάματα στις εποχές μας εδώ που τα λέμε;
χαχαχαχα! Ωραίο! Το κρατάω
Δεν ξέρω βρε παιδί μου, αλλά δεν θα άντεχα να περπατήσω γονατιστή από το λιμάνι της Τήνου μέχρι τη Μεγαλόχαρη για τάμα σχετικά με συμπεριφορά άνδρα. Είναι και μεγάλη η ανηφόρα, μου ήρθε ξαφνικά ένας ίλιγγος, μια ζάλη.
Ε δεν πειράζει, δε φτανανε τα κελεπούρι άλλωστε για όλες 😅
“Μα είναι ευγενικός και την αγαπάει πολύ”. Αγαπάει ΠΟΛΥ, όπως ας πούμε επιτρέπει στη μαμά του να τη διορθώνει για το καλό της, δε βγαίνει βόλτες για να μην κρυώσουν, δεν τη βάζει προτεραιότητα στο χρόνο του για να μην πάρουν τα μυαλά της αέρα….
και 99 να γίνεις πότε να μην επιτρέψεις ξανά να σου κόβουν έτσι το οξυγόνο.
Χώρισε ναι. Αλλά πρώτα μάθε τι σημαίνει: δεν σιδερώνεις καλά γιατί μου δημιουργήθηκε μια απορία τώρα.
Εδώ εδώ η καλή ακαμάτρα, θα σου πω. Θεωρώ το σίδερο από τις πιο δύσκολες δουλειές του σπιτιού.
Δεν ξέρω αν φταίει η δική μου η συσκευή ή αν υπάρχει κάποια μυστική τεχνική, αλλά πρώτον, κάνω εκατό ώρες να σιδερώσω ένα πουκάμισο και δεύτερον, ποτέ δεν έχω αυτό το άψογο κολαριστο αποτέλεσμα.
Όχι ότι σκοτώνομαι και να σιδερωνω βέβαια, μόνο κάτι ρούχα που είναι φρικτά χωρίς, κατά τα άλλα πετσέτες, σεντόνια και χοντρά ρούχα ούτε για αστείο.
Το σίδερο είναι από τα ελάχιστα πράγματα για τα οποία πιστεύω στο έμφυτο ταλέντο. Κάθομαι σαν γεράκι πάνω από τη μάνα μου τόσες δεκαετίες, μου έχει δείξει ό,τι κόλπο ξέρει, το ίδιο σίδερο έχουμε. Αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ. Κάνει μια κίνηση εκείνη, ισιώνει το ύφασμα. Κάνω την ίδια κίνηση, γίνεται χειρότερο από πριν. Απευθύνθηκα στην επαγγελματία καθαρίστρια. Μου έδειξε κι αυτή ό,τι ήξερε, και είχε και καταπληκτική μεταδοτικότητα έχω να πω. Τίποτα. Ε, το πήρα απόφαση. Έχω καταλήξει στη θεωρία πως το ύφασμα καταλαβαίνει πότε το φοβάσαι και γίνεται ατίθασο και επιθετικό.
Αγαπημένη, λογικά δεν έχει μείνει(;) τίποτα άλλο να πούμε, έχεις μάθει όλα τα μυστικά, αλλά επειδή τυχαίνει το σίδερο να είναι η αγαπημένη μου δουλειά στο σπίτι, για να δοκιμάσω κι εγώ: Πρέπει να είσαι χαλαρή, δηλαδή όχι μόνο να μη φοβάσαι το ύφασμα, αλλά να είσαι και αποφασισμένη να περάσετε καλά. Βάλε ραδιόφωνο ή τηλεόραση, κάτι δηλαδή να χαζεύεις με το αυτί ή το μάτι, ρίξε και λίγο φαρμάκι στο γυαλί, και άρχισε χαλαρά, “όσο το γουστάρω θα σιδερώσω, τα υπόλοιπα άλλη μέρα”. Συνήθως αρχίζω από τα μεγάλα αλλά εύκολα, πχ πετσέτες, μακώ, μαξιλαροθήκες. Φεύγει το πολύ μπούγιο &… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου γνωρίσω την πεθερά μου, που το έχει τιμή της και καμάρι της ότι σιδερώνει τα πουκάμισα από μέσα κ από έξω. Και το μόνιμο άγχος της είναι να μην τσαλακωθούν κι σκονιστούν τα ρούχα του παιδιού!
Αχαχαχαχα μπορώ να σου δείξω αν θέλεις.
Ίσως χρησιμοποιεί garment steamer. Είναι εκπληκτικό, ποτέ ξανά σιδέρωμα.
α κι εγώ μπορώ να λύσω την απορία: να σου δείξω μια φωτογραφία από τη ντουλάπα μου, κυρίως από τα πουκάμισα ή τα παντελόνια/φούστες με τσάκιση ή με τσέπες κλπ. Δε θα μιλήσω καν για τα τεράστια σεντόνια.
Ας πούμε δεν πρέπει να γίνει τσάκιση στα μανίκια, είτε μιλάμε για μακό μπλουζάκι είτε για πουκάμισο
κατεπειγόντως ατμοσίδερο, με μεγάλη δεξαμενή, για να μη γεμίζεις εκατό φορές, διευκολύνει απίστευτα
Ναι ρε αστροπελέκι, τι σπαστικό, κάθε 10 λεπτά θέλει πότισμα.
Η γνώμη μου είναι να τον παρατήσεις ΧΘΕΣ και να ζήσεις τη ζωαρα σου αγάπη μου. Σε περιμένουν υπέροχες μέρες. Όχι μαζί του. Άσε τις αγάπες και τους έρωτες (που ούτε καν αυτό δε νιώθεις πλέον) για τηλεοπτικές σειρές.
Α και ευγενικός δεν είναι. Αγενεστατο γομαρι είναι.
Τουλάχιστον αυτός τρώει κάθε μέρα με τη μάνα του.
όχι μόνο σ/κ, σαν τον άλλο, τον άχρηστο
Δεν έχεις πρόβλημα με τον φίλο σου, με τη μάνα του έχεις. Κι αυτό γιατί μαζί της είχες σχέση τόσο καιρό. Ο γιος ήταν η βιτρίνα. Επίστρεψέ της το πετ της με μια ευχαριστήρια κάρτα για τις όμορφες στιγμές, και άντε να περάσεις καλά διότι μια ζωή την έχουμε.
Κ ο Ρωμαίος με την ιουλιετα να ήσασταν αν μένατε στο ίδιο σπίτι με τη πεθερά θα χωριζατε
Άσ’ τα, αυτοί με τα πεθερικά που είχαν πεθάνανε κιόλας. Μη σου τύχει.
“είμαι με ένα παιδί”
Εντάξει, δεν ήταν και τόσο χάλια, της έδιναν φαΐ (μάλλον) και όταν έφυγαν μάνα και γιος δεν την κλείδωσαν στο υπόγειο (μάλλον)
τότε θα ήταν κακό παιδί, τώρα είναι καλό παιδί, το ξέχασες;