Αγαπημενη μου Αμπα και φιλοι, θα ειμαι πολυ συντομη και περιεκτικη στην ερωτηση μου. Εχω ενα κοριτσακι δυο χρονων και ζουμε με τον αντρα μου στο εξωτερικο. Δεν εχουμε καμια βοηθεια στο μεγαλωμα του παιδιου και επειδη οι παιδικοι ειναι ακριβοί και δεν δουλευω ακομη δεν εχουμε ουτε αυτη τη βοηθεια. Καθε φορα λοιπον που μιλαμε με τη μητερα μου και ειμαι καπως απελπισμενη/ κουρασμενη/ εξαντλημενη απο τη καθημερινοτητα μας λογω του παιδιου και των δυσκολιων του, εκεινη ειναι παντα με την απορια «μα δεν καταλαβαινω πως γινεται να ειναι τοσο δυσκολο». Προσφατα, μετα απο μια γαστρεντεριτιδα που περασα της ανεφερα οτι ισως να εχω παθει υπερκοπωση και μου ειπε οτι ολα οφειλονται στο αγχος που εχω λογω του παιδιου. Αυτο το εχει αναφερει ξανα οτι ζοριζομαι λογω του αγχους μου δεν φταιει το παιδι. Δεν εχω ερωτηση ακριβως αλλα θελω να διαβασω σχολια και απο αλλους που περνανε τα ιδια με τη μανα τους. Με εκνευριζει που δεν δειχνει κατανοηση.
-Κορη
Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται σε έναν πάρα πολύ κοινό ιό που κολλάει πανεύκολα, ακόμα και από το πληκτρολόγιο, και είναι πολύ ανθεκτικός. Η γαστρεντερίτιδα δεν οφείλεται στο άγχος. Η υπερκόπωση οφείλεται στην κόπωση (χα!) που φέρνει η ανατροφή ενός μικρού παιδιού επί δύο συνεχόμενα χρόνια χωρίς βοήθεια. Δεν οφείλεται στο άγχος. Το άγχος μπορεί να σε κάνει να μην φροντίζεις τον εαυτό σου ώστε να είσαι πιο επιρρεπής στις ασθένειες και στην κούραση, ναι. Αλλά δεν φέρνει ιούς από το πουθενά.
Η μητέρα σου δεν καταλαβαίνει γιατί δεν έχει βρεθεί στο εξωτερικό να μεγαλώνει παιδί χωρίς βοήθεια με ακριβούς παιδικούς σταθμούς. Κάπως αλλιώς έχει μεγαλώσει παιδιά, και έχει μείνει με την εντύπωση που έχει μείνει. Δεν έχει σκοπό να δείξει κατανόηση γιατί δεν θέλει να της ζητήσεις έμπρακτη βοήθεια, και δεν θέλει να προσφέρει έμπρακτη βοήθεια οπότε υποτιμάει αυτά που της λες. Συνήθως αυτός είναι ο λόγος, μαζί με φυσικά υπόγεια κριτική, που πάει χέρι με χέρι σε πολλές οικογενειακές σχέσεις. Αντί να βοηθήσει, σου λέει πού κάνεις το λάθος.
Εσύ ποτέ δεν της είπες ότι «φταίει» το παιδί. Είπες ότι κουράζεσαι και νιώθεις απελπισμένη από την μοναχική ανατροφή ενός παιδιού. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις κακό παιδί, ούτε ότι είσαι κακή μάνα. Το «ζορίζομαι λόγω άγχους» είναι μια κυκλική σκέψη που δεν σημαίνει τίποτα. Τι προτείνει; Α, να «μην αγχώνεσαι». Πώς και δεν το έχεις σκεφτεί, τώρα λύθηκαν όλα.
Χρειάζεσαι κάποιον να σε ακούσει και να σε καταλάβει, και αυτός ο κάποιος, όσο και να ήθελες, δεν είναι η μάνα σου. Σταμάτα να της τα λες. Αυτός που έχει σημασία είναι ο άντρας σου, εκεί πρέπει να ζητήσεις βοήθεια. Χρειάζεσαι χρόνο για τον εαυτό σου, ενδεχομένως και ψυχολογική υποστήριξη από επαγγελματία. Αντί να εκνευρίζεσαι, στρέψε την ενέργεια σου προς μια κατεύθυνση που θα σε ανακουφίσει.
Φυσικά και περνάνε κι άλλες τέτοια με τη μάνα τους, δεν σε βοηθάει σε κάτι αυτό όμως. Επειδή το παθαίνουν κι άλλες, δεν σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσεις να ζητάς κατανόηση από εκεί που δεν σου τη δίνουν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη μου, ασε την μάνα σου να λέει. Εμείς έχουμε νταντά και με τον άντρα μου είμαστε σαν ζόμπι από την κούραση, γιατί δουλεύουμε και οι 2. Όταν έλεγα στη μανα μου οτι κουράζομαι (μέγα λάθος) μου έλεγε να παω να κάνω εξετάσεις αίματος, γιατί δεν είναι λογικό με τόση βοήθεια να είμαι τόσο κουρασμένη. Ε, ήρθε 2 εβδομάδες να μας επισκεπτεί, θυμήθηκε πώς είναι τα 2 χρονα (την έβγαλε οφ, χεχε) και δεν ξαναμίλησε από τότε. Ξεχνάνε τι σημαίνει να έχεις μωρό και ξεχνάνε γιατί το πέρασαν πιο εύκολα με γιαγιαδο-παππούδες, θείες, αδελφές και γενικά με υποστήρηξη. Καλά έκαναν,… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω δύο, 7 μηνών στο εξωτερικό και έχω τρομοκρατηθει για το τι πρόκειται να συμβεί σε 1,5 χρόνο.
Οχι φιλη, μην τρομοκρατεισαι. Αυτα τα λέω γιατί όταν δεν ξέρεις την αληθεια αναρωτιέσαι “τι κάνω λάθος;”, “μα πως το κανουν οι αλλοι”, “γιατί η μητερα μου μεγαλωσε 2 παιδια και είχε χρόνο να πηγαίνει και για καφε;”. 6 μήνες, μέχρι να καταλάβω ότι το παιδι μου είναι νορμάλ, ότι εγώ τα κάνω όλα σωστά και οτι απλά ειναι δύσκολα, παραλίγο να σαλτάρω. Ειναι σαν να διαβάζεις πχ για πανελλαδικές και όλοι γύρω σου να λένε, ααα τι εύκολα, ενώ εσύ φτύνεις αίμα πάνω από τα βιβλία. Δεν ειναι εύκολο, αλλά γίνεται και μάλιστα έχει και πάρα πολλή πλάκα. Απλά… Διαβάστε περισσότερα »
Η μητέρα σου μάλλον έχει ξεχάσει πως είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί, ή ενδεχομένως να είχε ένα δυνατό υποστηρικτικό δίκτυο όταν μεγάλωνε εσένα.
Εάν το επιτρέπουν τα οικονομικά σας, πάρε βοήθεια ακόμα για 3 ώρες την εβδομάδα.
Ωωω ναι old time classic «παιδί δεν ήθελες; Τι παραπονιέσαι;» Fuck logic! Εγώ τα πιο θεϊκά τα ακουσα πρόσφατα από τους δικούς μου.. μετά τη γέννα του 2ου παιδιού ήρθαν σπίτι για να το δούνε. Το πρώτο παιδι 6 χρόνων με ότι αυτό συνεπάγεται. Χειρουργημένη, με μέση γόνατα φτέρνες off κλπ κλπ. Σχόλια που ακουσα: Μπαμπάς : Γιατί καμπουριαζεις; Κάτσε να σε τραβήξω λίγο να ισιωσεις(γιατί μου κόψανε την κοιλιά πριν 10 μέρες;;;; Πονάω χελοου;) Μαμα: Χαλια είναι τα μάτια σου! Α δε κοιμάσαι; Μμμμμ σιγά όχι να πάρεις μια γεύση τι πάει να πει αϋπνία το τι πέρασα εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ενδέχεται με αυτή την αντιμετώπιση να μειώνει υποσυνειδητα τις τυψεις της που δεν μπορεί να προσφέρει βοήθεια λόγω απόστασης. Άρα υποτιμάει αυτό που περνάς, ώστε να μη νιώθει η ίδια άσχημα.
Επίσης, οι μαμαδες πολλες φορες είναι κατώτερες των περιστασεων, και αυτό κυρίως γιατί τις έχουμε εξιδανικευμενες στο μυαλό μας.
Σορυ για το θαρρος, αλλα η πεθερά σου είναι βγαλμένη από ταινία.
Αλλη μια διαφορα που ειχε η ανατροφη της δικης μας γενιας σε σχεση με τα τωρινα διχρονα ειναι και ο χρονος/ποιοτητα απασχολησης. Δε νομιζω οτι οι γονεις μας,στην πλειοψηφια τους, μας διαβαζαν αβερτα βιβλια, ψαχναν να αγορασουν παιχνιδια που εξαπτουν φαντασια και καλλιεργουν δεξιοτητες και γενικα ασχοληθηκαν μαζι μας με τον τροπο που το κανουμε και το ψαχνουμε εμεις σημερα. Παω στοιχημα οτι για την πλειοψηφια ημων ισχυει οτι περιφερομασταν στον χωρο με την προτροπη να παιξουμε με τα παιχνιδια μας/δουμε λιγη τηλεοραση/συμπληρωστε ελευθερα! Μου αναβουν τα λαμπακια με την ερωτηση “Εμεις πως σας μεγαλωσαμε?”. Παντως οχι ετσι!!!!
Εμένα η μαμά μου δεν είναι επικριτική με τον τρόπο που μεγαλώνω το παιδί αλλά όταν κάτι της φαίνεται περίεργο την επαναφέρω στην δική μου πραγματικότητα και τότε λέει πολλές φορές την ατάκα ότι δεν θυμάται τι έκανε η ίδια σε αντίστοιχες περιπτώσεις και ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια που έχει ξεχάσει πως είναι να μεγαλώνεις μωρό. Δεν λέω ότι το ίδιο ισχύει για τη μητέρα σου, απλά αφήνω τη συνεισφορά μου αφού ζητάς σχόλια. Βέβαια αν σε ζοριζουν όσα λέει καλύτερα να σταματάς να της λες ότι είσαι κουρασμένη και οτιδήποτε σχετικό με το παιδί που μπορεί να αποτελέσει… Διαβάστε περισσότερα »
Η μάνα σου είτε τα ξέχασε είτε είχε παπουδογιαγιάδες να βοηθάνε. Αν ρωτήσεις τη μάνα μου και τον μπαμπά μου που δούλευαν και οι δύο φουλ, χωρίς καμία βοήθεια, θα σου πουν ότι για αυτό κάνανε ένα παιδί και ότι αν μπορείς να πάρεις άνθρωπο να βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού και νταντά και άν θέλω κάτι να τους το πω. Αυτά μου λέγανε εμένα όταν κλάταρα, να θυμηθώ το απόγευμα να τους πάρω μια αγκαλιά ακόμα (με μάσκες και εμβολιασμένοι όλοι).
Πόσες φορές έχω πει να μην της τα λέω της μάνας μου και πόσες το ξανακανω και ακούω πάλι μπούρδες και νευριάζω. Σχετικά με την κούραση , εγώ γκρίνιαζα που δούλευα σε νυχτερινή βαρδια 5ημερο (χωρις ποτέ 2ημερο ρεπό) κι εκείνη μου έλεγε, πάλι κουρασμένη είσαι; (Μιλάμε για γυναίκα που έχει δουλέψει ελάχιστα) Σχετικά με την ανατροφή παιδιών γενικότερα. Τα μεγάλωναν τελείως διαφορετικά τα παιδιά τότε και , χωρίς να θέλω να τσουβαλιάσω, νομίζω πως δεν είχαν και πολλές απαιτήσεις από τον εαυτό τους. Σίγουρα δεν παίζανε όσο οι σημερινές μανάδες. Επιπλέον, εικάζω ότι κάνανε δουλειές και τα πιτσιρίκια απλά… Διαβάστε περισσότερα »
Το να καταλάβουμε πως δεν θα έχουμε την απόλυτη αποδοχή των γονιών μας και δεν πειράζει, είναι τεράστιο κομμάτι της ενηλικίωσης – και συνήθως έρχεται με ψυχολόγο. Προσωπικά έχω την αμέριστη υποστήριξή τους σε ότι μπορείς να φανταστείς, ποτέ δεν με έφεραν σε δύσκολη θέση, και πάλι με εξωθούν στα άκρα κάτι χαζές παρατηρήσεις τύπου “γιατί καλέ έχεις ανοιχτά φώτα μεσημέρι”. Δεν είναι λογικό αυτό και πιθανότατα οι ίδιοι δεν έχουν ιδέα τι επίδραση έχουν τα λόγια τους. Δοκίμασε να της εξηγήσεις πως δεν βοηθά ο τρόπος, το πιθανότερο είναι πως αφού δεν μπορεί να βοηθήσει πρακτικά λέει ο,τι της… Διαβάστε περισσότερα »