4 αδέρφια, όλοι έχουμε κάνει οικογένεια εκτός απ’ τον μικρό (σχεδόν 30) που μας γνώρισε πριν ένα χρόνο την κοπέλα του, αυτή 40 με ένα παιδί στην εφηβεία, όλα καλά. Κανένα πρόβλημα που είναι χωρισμένη με παιδί..κι ο άντρας μου χωρισμένος με παιδί είναι. Ο μικρός λοιπόν μένει με τους δικούς μου και η αλήθεια είναι πως πριν τη γνωρίσουμε είχαμε αρχίσει να δυσανασχετούμε (χωρίς να το εκδηλώνουμε) με κάποια πράγματα…αυτή για παράδειγμα πήγαινε κάθε σκ κι έμενε με τον αδερφό μου και τους δικούς μου και όταν έλειπαν οι δικοί μου (επειδή ας πούμε βγήκαν βόλτα) αυτή καθάριζε το σπίτι, τακτοποιούσε τα συρτάρια και τις ντουλάπες και μαγείρευε. Οι δικοί μου είχαν πρόβλημα με όλα αυτά αλλά δεν έλεγαν τίποτα απ’ το φόβο τους μην απομακρύνουν τον μικρό. Ανυπομονούσαμε λοιπόν τα υπόλοιπα αδέρφια να γνωρίσουμε την κοπέλα –δεν ξέρω αν έχει σημασία αλλά δεν είναι η πρώτη του κοπέλα- και πράγματι, μας επισκέφθηκαν στα σπίτια μας όταν ήρθαν στην πόλη μας. Η πρώτη πρώτη εντύπωση ήταν θετική, χαμογελαστή, όμορφη, πολύ θετικός άνθρωπος… μέχρι που πάτησε το πόδι της μέσα στο σπίτι. Δεν έχω ξαναδεί άνθρωπο να μπαίνει σε σπίτι και να κοιτάζει τα ταβάνια επισημαίνοντας όλα τα ελαττώματα του σπιτιού και τις επισκευές που πρέπει να γίνουν ενώ παράλληλα έμπαινε σε όλα τα δωμάτια χωρίς να ζητήσει άδεια, έλεγε «εδώ τι είναι;» άνοιγε την πόρτα κι έμπαινε. Είχα σοκαριστεί και δεν ήξερα πώς ν’ αντιδράσω. Στη συνέχεια κι ενώ προσπαθούσα να κοιμίσω την κόρη μου, έμειναν μόνοι ο αδερφός μου, αυτή και ο άντρας μου ο οποίος λίγη ώρα αργότερα ήρθε αναστατωμένος και μου είπε ότι αυτή γνωρίζει όλα τα περιουσιακά μας και μάλλον ξέρει παραπάνω απ’ όσα θα πρεπε (ήξερε πράγματα που δε γνωρίζω ούτε εγώ, όπως τα τ.μ. του εξοχικού), είπε ότι το πατρικό μου είναι ωραίο αλλά είναι τεράστιο λάθος που οι δικοί μου έχουν το σκυλί εντός του σπιτιού, το σκυλί πάντα πρέπει να είναι έξω γιατί έχει κάνει ζημιές στο σπίτι και το εξοχικό της αρέσει πολύ και θα κανονίσει εκείνη να κάνει κάποιες κατασκευές που απαιτούνται γιατί θέλει να πηγαίνει με το γιο της και ξέρει ότι εγώ θα πάρω το ρετιρέ οπότε μένει να δούμε ποια σπίτια θα δοθούν στους αδερφούς μου…επίσης η θεία μου που έχει ένα σπίτι, τι το θέλει!, αφού δεν έχει οικογένεια; Και η ίδια (η κοπέλα) δεν έχει πρόβλημα να μείνει στην πόλη που είναι το σπίτι της θείας. Ο αδερφός μου τα άκουγε όλα αυτά πολύ ψύχραιμα κι εγώ έλεγα στον εαυτό μου ότι ήξερα πως ήταν βλάκας και χαζοβιόλης αλλά όχι και τόσο. Τις επόμενες μέρες έκαναν τουρ και στα σπίτια των άλλων αδερφών ακολουθώντας την ίδια συμπεριφορά (έρευνα του ταβανιού για τυχόν προβλήματα, αναφορά στη διαχείριση των περιουσιακών κτλ). Το τερμάτισε όμως όταν βρεθήκαμε για μία μέρα στο δεύτερο εξοχικό και φώναζε σε σημείο που την άκουγα από το αυτοκίνητο…ο λόγος που φώναζε ήταν επειδή το έπιπλο που είχαμε βάλει στο μπάνιο του εξοχικού είχε λάθος υλικό και είχε αρχίσει να φουσκώνει απ’ τα νερά. Ειλικρινά, στην αρχή νόμιζα ότι μάλωναν αλλά όταν κατάλαβα γιατί γκάριζε έτρεξα μέσα και της είπα να μην αγχώνεται για το έπιπλο γιατί έτσι κι αλλιώς αυτό το σπίτι θα γίνει δικό μου (και καλά) και λούφαξε. Θεωρώ τεράστια αγένεια να φιλοξενείσαι κάπου και να εξετάζεις ερευνητικά τα ταβάνια και τους τοίχους. Από τότε δεν ξαναμιλήσαμε με αυτή. Θεωρήσαμε όμως σωστό να μιλήσουμε στον αδερφό μας, όχι για να τη χωρίσει ή κάτι τέτοιο, απλώς του είπαμε πως δεν έχουμε κάποιο πρόβλημα μ’ εκείνον, εκτός απ’ το ότι έχει αναφέρει όλα τα περιουσιακά σε αυτή, το πρόβλημα το έχουμε με κείνη και πως την επόμενη φορά που θα βρεθούμε και θα έχει αγενή, αδιάκριτη ή άκομψη συμπεριφορά θα της μιλήσουμε αναλόγως. Εκείνος όχι απλώς έδειξε κατανόηση, αλλά είπε πως και οι φίλοι του του έχουν πει το ίδιο ακριβώς και πως εκείνος δεν έχει κανένα πρόβλημα να της μιλάμε αναλόγως, αφού δεν μπορούμε ν’ ανεχτούμε τη συμπεριφορά της. Δείχνοντας διακριτικά τη δυσαρέσκειά μας στους γονείς μας, βρήκαν κι εκείνοι το θάρρος να μας πουν ότι ο αδερφός μας τους έπιασε και τους ρώτησε ποιο σπίτι θα του γράψουν (είναι μια συζήτηση που γενικώς δεν την είχαμε κάνει ποτέ οικογενειακώς) και μου ζήτησαν τη γνώμη μου ώστε να του πουν με τρόπο ότι δε θέλουν κάθε μα κάθε σκ να έρχεται και να μένει σπίτι, δεν έχουν θέμα για μια στο τόσο. Το πρόβλημά μου τώρα ποιο είναι; Πρόκειται να βρεθώ στο πατρικό μου για λίγες μέρες στα πλαίσια διακοπών και αναπόφευκτα θα τη συναντήσω κάποια στιγμή, πώς μπορώ να μην είμαι τελείως ψυχρή απέναντί της; Ή τέλος πάντων, πώς θα βρω τρόπο να την αποδεχτώ; Δε με νοιάζουν τα σπίτια κτλ, δηλαδή σαφώς και με νοιάζουν αλλά δε θα μαλώσω με τ’ αδέρφια μου για τούβλα, ούτε την αντιπαθώ γιατί σκέφτομαι «θέλει να μας φάει την περιουσία», έχω εμπιστοσύνη στους δικούς μου, είναι και νέοι ακόμα, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαν να πέσουν θύματα εκμετάλλευσης. Την αντιπαθώ όμως γιατί είναι αγενής, χοντροκομμένη, αδιάκριτη, παρεμβατική, με απόλυτη και κάθετη γνώμη ακόμα και όταν δεν της τη ζήτησε κανείς, κριτικάρει τα πάντα…εντάξει ίσως τη ζηλεύω και λίγο που έχει τη δυνατότητα κάθε σκ να αφήνει το γιο της –που προφανώς είναι αρκετά μεγάλος για να μείνει μόνος (14)- και να πηγαίνει εκδρομές και ταξίδια – ζω με ένα νήπιο 24/7 απ’ τη μέρα που γέννησα, σχωράτε με. Από την άλλη, δεν έχω ξαναδεί τον αδερφό μου πιο ευτυχισμένο, πιο ήρεμο, πιο λαμπερό, πιο ώριμο, πιο παρών στις δουλειές του σπιτιού, πιο πειθαρχημένο…και από τη μία εύχομαι να ήταν άλλη στη θέση της και από την άλλη χαίρομαι βαθιά που περνάει τόσο καλά το αδερφάκι μου και φαίνεται. Τα άλλα αδέρφια μου δεν έχουν την ίδια άποψη, λένε (ευτυχώς μόνο σε μένα) ότι αν παντρευτούν δεν πρόκειται να πατήσουν στο γάμο (σκέφτονται να συζήσουν). Διχάζομαι λοιπόν ανάμεσα στα εντελώς αρνητικά συναισθήματα που έχω προς εκείνη και στη χαρά και ικανοποίηση που μου δίνει το γεγονός ότι ο αδερφός μου είναι καλά και περνάει όμορφα και όσο ζούμε μακριά και δεν τη βλέπω συχνά είμαι εντάξει, αλλά στην ιδέα ότι θα τη συναντήσω πάλι ξενερώνω τρελά.
Ο αδερφός σου τα έφτιαξε με μια που δεν συμπαθείς. Αυτό είναι το θέμα, για να το κάνουμε λίγο σύντομο.
Δεν λέω ότι έχεις άδικο που δεν τη συμπαθείς, θα είχες δίκιο έτσι κι αλλιώς, έχεις δικαίωμα να αντιπαθείς όποιον θέλεις για όποιον λόγο θέλεις. Το πρόβλημα όμως, το μεγάλο, δεν είναι με αυτή. Είναι ότι όλα τα προβλήματα της οικογένειας που έχουν εμφανιστεί εξαιτίας της, τα κάνεις στην άκρη για να μην τα αντιμετωπίσεις και τα μεταφέρεις όλα πάνω της, λες και είναι καμία μάγισσα.
Ο αδερφός σου είναι αυτός που της είπε με το νι και με το σίγμα τα περουσιακά σας. Δεν «τα ήξερε» έτσι, αορίστως, δεν τα γκούγκλαρε, δεν τα έμαθε παρανόμως, της τα είπε ο αδερφός σου. Σκέψου το λίγο αυτό, να καταλαγιάσει. Εκτός του ότι της τα είπε, της έδωσε να καταλάβει ότι έχει δικαίωμα αλλά και άποψη πάνω σε αυτά, ως συμβία του. Ο αδερφός σου είναι που ρώτησε ποιο σπίτι θα του γράψουν οι γονείς σας. Δεν ρώτησε αυτή, ο αδερφός σου ρώτησε. Εσύ την βλέπεις ως παρεμβατική. Πιθανόν να είναι αυτός ο χαρακτήρας της. Πιθανότατα όμως ο αδερφός σου τη διάλεξε για ακριβώς αυτόν τον λόγο, για να κάνει και να πει όλα όσα δεν τολμούσε να πει όλα αυτά τα χρόνια σε εσάς, και γι’αυτό να είναι πλέον ήρεμος: βρήκε κάποιον για να βγει μπροστά και να κάνει κουμάντο, γιατί αυτός αδυνατεί.
Οι γονείς σου δεν είναι βρέφη για να φοβούνται να περιφρουρήσουν το σπίτι τους. Αν δεν θέλουν να έχουν καλεσμένη κάθε σ/κ θα πρέπει να γίνουν δυσάρεστοι και να το πουν. Αν ο μικρός είναι τριάντα και είσαστε τέσσερα αδέρφια, έχει περάσει προ πολλού η εποχή που οι γονείς σου θα έπρεπε να έχουν ξεκαθαρίσει τα περιουσιακά τους. Δεν δέχομαι το «είναι νέοι ακόμα», δεν είναι νέοι, εδώ δεν είσαστε εσείς νέοι, θα έπρεπε να ξέρετε τι θα κάνουν για να κάνετε κι εσείς τα κουμάντα σας και κυρίως για να μην μπορούν να ανακατευτούν τρίτα πρόσωπα. Για να μη μαλώσεις εσύ με τα αδέρφια σου για τα τούβλα, πρέπει οι γονείς να κάνουν ξεκάθαρη και νόμιμη και τελειωμένη μοιρασιά, χωρίς αμφιβολίες και χωρίς ίσως και θα δούμε. Η νύφη ανακατεύεται επειδή οι γονείς σου έχουν αφήσει εκκρεμότητες. Χώνεται στην ασάφεια που δεν έχουν ξεκαθαρίσει. Αν όλα αυτά ήταν λυμένα, τι θα έκανε; Θα σχολίαζε το σπίτι που θα κληρονομούσε ο μικρός αδερφός, δικό του το πρόβλημα.
Για τα αδέρφια σου το μόνο που έχω να πω είναι ότι το βρίσκω απαράδεκτο να μην πάνε στο γάμο επειδή δεν πάνε τη νύφη. Γνώμη μου βέβαια.
Στο ερώτημα τώρα, «πώς να της φερθείς». Έχει δοθεί η απάντηση. Έχεις εκφράσει την δυσαρέσκεια σου και ο αδερφός σου είπε να της μιλήσεις όπως θέλεις, άρα γιατί τόση αγωνία; Δεν χρειάζεται να την αποδεχτείς. Για λίγο θα τη δεις, έχει η ζωή γυρίσματα, θα δούμε πώς θα πάει το πράγμα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όλη η παθογένεια της ελληνικής οικογένειας, άλυτα περιουσιακά, ο “μικρός” ετών 30, τα αδέρφια που πρέπει να “εγκρίνουν” τη νύφη για να πάνε στο γάμο, οι γονείς που δεν ξεκαθαρίζουν περιουσιακά και δεν βάζουν όρια στο σπίτι τους και καπάκι η προβολή όλων αυτών των προβλημάτων στη “νύφη”.
Δεν είναι ανάγκη 30 άτομα να είστε κολλητοί ή να αγαπιέστε απόλυτα, αρκεί να λύσετε τα οικογενειακά σας, να αποφασίσετε ποια ειναι τα σπίτια του καθενός, να βάλετε όρια στα σπίτια σας ο καθένας και να είστε πολιτισμένοι στις γιορτές ή όταν τέλος πάντων βρίσκεστε.
Μήπως βλέπουμε παθογένειες εκεί που δεν υπάρχουν; Οι άνθρωποι νορμάλ ακούγονται. Ξεκαθαρίζουν τι νιώθουν, μιλάνε μεταξύ τους, συγκρούσεις δεν έχουν. Η κοπέλα που αναφέρεται στο γράμμα θα ήταν πρόβλημα όπου και να έσκαγε με τέτοια συμπεριφορά.
Οι γονείς δεν έχουν καμία υποχρέωση να ξεκαθαρίσουν τα περιουσιακά. Έτσι θέλουν, δικα τους ειναι, έτσι κάνουν. Οι άλλοι ας κάνουν τα κουμάντα τους. Τι θα πει «να αποφασίσετε» ( ποιοι;) ποιο ειναι καθενός». Οποίος ειναι δικο του, αυτός θα αποφασίσει πώς θα τα μοιράσει, αν και όποτε θέλει. Η θα τα πουλήσει να τα πάρει να τα φάει και να μην αφήσει τίποτα σε κανένα.
Παιδιά εγώ το 4 παιδιά, οι σύντροφοι και οι γονείς να λένε το τελευταίο παιδί “μικρό” 30 χρόνων και να νομίζουν ότι όταν μιλάει για περιουσιακά τον βάζει η “νύφη” και ότι δεν θα πάνε στο γάμο για να τον τιμωρησουν που δεν τη συμπαθούν, και να είναι “ένα κομμάτι για μένα, ποιο είναι για σένα” για την περιουσία, παθογένεια το λέω.
Αν εσείς το βλέπετε υγιές έχουμε διαφορετική γνώμη για το τι σημαίνει υγιής εκτενής οικογενεια, δεν πειράζει, δεν είμαστε συγγενείς (μάλλον).
Και να προσθέσω Άννα σε αυτά που είπες, ότι δεν θεωρώ καθόλου υγιές ο γονιός να κάνει παράπονα για τον αδελφό στην αδελφή και το αντίστροφο. Έτσι δημιουργούνται προστριβές ανάμεσα στα αδέρφια και μετά αναρωτιόμαστε απο που προκύπτουν οι εντάσεις ανάμεσα τους.Μήπως κάποιοι γονείς τις καλλιεργούν;;;
Ariel και Ανάλεκτη, συμφωνώ απολύτως! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ενας 50 άρης πχ οφείλει να κάνει διαθήκη αλλιώς εκφράζει την παθογένεια της ελληνικής οικογένειας. Η παθογένεια υπάρχει πολύ πριν την μοιρασιά και ειναι απολύτως λογικό ενας γονιός να περιμένει να δει ποιός/α θέλει τί, ποιές ανάγκες υπάρχουν ή στην τελική να τα αφήσει για να τα βρούνε μόνοι τους, γιατί οχι δηλαδή;
(ναι Ελλάδα ζω, ναι εχω εμπειρία, όχι δεν έχει τρομερή διαφορά η διαθήκη απο τα 30 σε σχέση με το να μην υπάρχει διαθηκη, αν η οικογένεια ειναι υγίης)
Ariel αν αυτή είναι η προσέγγιση των γονιών σε αυτήν την οικογένεια, θα πρέπει ορθά κοφτά να το πουν στα τέσσερα παιδιά: Ότι δεν θα δώσουν τίποτα μέχρι να πεθάνουν, εκτος και αν αλλάξουν γνώμη και ότι η γνώμη τους θα αλλάζει μέχρι να πεθάνουν. Να ξέρουν κι αυτά τι θα κάνουν. Δεν το έχουν ξεκαθαρίσει αυτό, για αυτό πήγε ο μικρός και έκανε την ερώτηση. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Και προφανώς δεν το έχουν ξεκαθαρίσει, γιατί τότε τα παιδιά θα μπορούν ξεκάθαρα να απαντήσουν σε αυτό. Είναι παράδοση εξουσίας να λες τα σχέδια σου. Τους αρέσει το μπέρδεμα (βλέπε… Διαβάστε περισσότερα »
Μεταξύ μας (δε θέλω να τα πολυκυκλοφορω αυτά αλλά anyway όλα τα λέμε εδώ 😂 κι είμαι και ανώνυμη) και της δικιάς μου οικογένειας: Άλυτα περιουσιακά μηνών (έφυγε η γιαγιά μου απ’τη ζωή και είμαι στη μέση με τη διαμάχη του πατέρα μου και μιας άλλης συγγενούς μου που δεν ξεκαθαρίζει τι της αναλογεί), “το παιδί” ετών 20 παρά κάτι (εγώ) (νταξει είπα στο παιδί αυτό, θα εξηγήσω στο παιδί το άλλο, μη μιλάς τώρα δυνατά είναι μπροστά το παιδί), κτλπ.
Ναι στα περιουσιακά δε βλέπω να φταίει τόσο η νύφη……κατά τ’αλλα βέβαια αναπάντεχος άνθρωπος μου φαίνεται αλλά τεσπα
@Margarita 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
Διαφωνώ στο ότι οι γονείς είναι υποχρεωμένοι από “κάποιον” ή “κάτι” να μοιράσουν την περιουσία τους. Αυτό γίνεται (και όχι σπάνια) και με διαθήκη οπότε & οι κληρονόμοι μαθαίνουν τί τους ανήκει μετά τον θάνατο των γονέων. Έχει ειπωθεί πολλές φορές εδώ ότι η περιουσία ανήκει στους γονείς μέχρι όποτε θελήσουν να την δωρίσουν σε κάποιον & συμφωνώ απόλυτα με αυτό ηθικά, καθώς εκ των πραγμάτων ισχύει νομικά. Το αν μαλώνουν τα αδέρφια για τα περιουσιακά μεταξύ τους ή με τους γονείς, εξαρτάται από το κατά πόσο οι γονείς το επιτρέπουν (δικά τους είναι, ό,τι γουστάρουν θα τα κάνουν). Κατά… Διαβάστε περισσότερα »
Μα πες τα! Κάθε, μα κάθε φορά που έρχεται ερώτηση για περιουσιακά εδώ, μου πέφτουν τα μαλλιά με τις απαντήσεις ότι είναι υποχρέωση των γονιών να μοιράσουν την περιουσία τους όσο ζούν. Έχω φτάσει 30+ και δεν με έχει απασχολήσει λεπτό τι θα γίνει δικό μου (αν θα γίνει) μετά το θάνατο τους και τι του αδερφού μου. Δεν με ενδιαφέρει. Δεν βλέπω την περιουσία των γονιών μου σαν δική μου και ούτε και ο αδερφός μου. Αναρωτιέμαι πραγματικά τι οικογένειες είναι αυτές που συζητάνε τα σπίτια, είναι σαν να περιμένεις ο άλλος να πεθάνει. Έλεος. Οι γονείς προφανώς και… Διαβάστε περισσότερα »
Αν υπάρχει διαθήκη, τότε είναι τακτοποιημένα. Αυτό που γίνεται είναι ότι οι γονείς δεν κάνουν απολύτως τίποτα και ο στόχος είναι να ελέγχουν τα παιδιά. Ο λόγος που πρέπει να τα τακτοποιήσεις είναι ότι δεν ξέρεις πότε θα πεθάνεις, και αν δεν το κάνεις, τότε θα αναγκαστούν να βγάλουν άκρη τα παιδιά με ό,τι ατασθαλία έχεις αφήσει πίσω σου.
Ακριβώς Λένα…Αν και μπορώ να σας πω ότι ακόμα και διαθήκη να υπάρχει (με την απειλή της διαθήκης χόρευε ο παππούς μας τον μπαμπά μας μια ζωή!), καλό είναι να ενημερώνουν οι παππούδες/γονείς για την κατάσταση των περιουσιακών τους… Πέρα από τον φόρο κληρονομιάς που δεν είναι καθόλου αστείος, εδώ και 4 χρόνια εγώ και τα αδέλφια μου έχουμε δώσει μια περιουσία για τίτλους, νομιμοποιήσεις, άδειες, μελέτες, και ότι μπορεί κανείς να φανταστεί γιατί εκείνοι μια ολόκληρη ζωή δεν έκαναν το παραμικρό. Αν ξέραμε την κατάσταση της περιουσίας τόσα χρόνια, τουλάχιστον θα είχαμε μαζέψει κάποια χρήματα στην άκρη…Τώρα στερούμαστε πολλά… Διαβάστε περισσότερα »
Και αυτό που λες Λένα πως δείχνει ότι το κάνουν για να ελέγξουν τα παιδιά; Αφού ό,τι χαμός είναι να γίνει θα γίνει μετά θάνατον.
Όσο ζουν εκβιάζουν τα παιδιά και τα χειρίζονται με υποσχέσεις. Έλα να μείνεις εδώ για να σου γράψω το σπίτι. Μην φεύγεις γιατί έχεις εδώ περιουσία. Δεν έρχεσαι στο εξοχικό να μας δεις που θα σου αφήσω αργότερα. Θα σου δώσω το σπίτι αν παντρευτείς. Θα σου το δώσω αν παντρευτείς τον συγκεκριμένο. Θα το δώσω στην αδερφή σου επειδή έχει παιδιά. Αλήθεια, στην Ελλάδα ζεις; Αυτά είναι πασίγνωστα πράγματα. Κάθε μέρα αυτά διαβάζουμε στο Α μπα. Και τα κάνουν όλα αυτά γιατί δεν τους νοιάζει τι θα γίνει μετά θάνατον.
Ναι στην Ελλάδα ζω. Και αν και έχω πολύ μεγάλο κύκλο, ευτυχώς τέτοιες ιστορίες είναι σπάνιες έως ανύπαρκτες. Σαν ελληνική ταινία μου κάνει αυτό ή σειρά του Δαλιανίδη. Δεν λέω ότι δεν συμβαίνει. Σίγουρα συμβαίνει, αλλά εξακολουθεί να μου σηκώνεται η τρίχα που τα παιδιά έχουν αξιώσεις στο πως θα διαχειριστούν την περιουσία τους οι γονείς τους. Δηλαδή για την κακή συμπεριφορά των γονιών που περιγράφεις, δίνουμε συγχωροχάρτι στα αρπακτικά παιδιά. Ευτυχώς δεν ζω και δεν μεγάλωσα σε τέτοιο περιβάλλον, που να θεωρώ την περιουσία τους δική μου και να απαιτώ να την διαχειριστούν με τον τρόπο που εγώ επιθυμώ.
Daria, ποιά αρπακτικά παιδια; πώς γίνεται αυτό, δεν καταλαβαίνω;
Η περιουσία είναι των γονιών και οι γονείς βάζουν όρια. Τα παιδιά δεν έχουν δύναμη να αλλάξουν την δυναμική της οικογένειας.
Αν εσένα οι γονείς σου σού είπαν ότι “θα κάνουμε ό,τι θέλουμε με την περιουσία μας και δεν ξέρουμε αν θα σου την αφήσουμε ή όχι, κάνε τα κουμάντα σου” και εσύ είσαι οκέι με αυτό, αυτή είναι μια σπάνια περίπτωση στην ελληνική κοινωνία.
Γιατί συνήθως οι γονείς υποννοούν ότι ΘΑ αφήσουν κάτι και δεν ξεκαθαρίζουν τις πιθανότητες να αλλάξουν γνώμη και να το δώσουν στους φτωχούς.
Για να τα ελέγχουν όσο ζουν ντε! ΘΑ στο γράψουμε, ΘΑ γίνει δικό σου και στο μεταξύ τους χορεύουν στο ταψί και ελέγχουν τις επιλογές τους. Δε μεγαλώσατε στην Ελλάδα όσοι τα ακούτε πρώτη φορά αυτά;; 😂
Ο έλεγχος μπορεί να υπάρχει, είτε με διαθήκη, είτε χωρίς, η διαθήκη μπορεί να προσβληθεί και να αλλάξει έστω και την τελευταία στίγμη, η τελευταία ακυρώνει την προηγούμενη, ο έλεγχος παραμένει σε κάθε περίπτωση, αν υπάρχει τέτοια πρόθεση.
Δεν είπα ότι η διαθήκη τα λύνει όλα, η πρόθεση μετράει, δεν διαφωνώ.
Ναι,υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο μόνος λόγος είναι για να ασκήσουν έλεγχο στα παιδιά.. τύπου δικά σας είναι αλλά δεν σας λέμε/δεν σας τα δίνουμε/ κρατάμε επικαρπια κλπ.για να σας έχουμε στην αναμονή,να μας κάνετε τη χάρη να ζείτε όπως θελουμε και πολλά άλλα ωραία. Το ανέφερα όμως γιατί είναι λάθος τα τέκνα να περιμένουν σε αυτές τις περιπτώσεις και να αντιμετωπίζουν την περιουσία των γονιών τους σαν να ήταν δική τους..δεν είναι (!) Είναι επίσης πολλοί οι γονείς που δεν μοιράζουν τα περιουσιακά από ανασφάλεια(έμμεσος έλεγχος ή “για να μην μείνουν στο δρόμο “) και άλλοι γιατί θεωρούν ότι έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Ο αδερφός σου καθόλου χαζούλης δεν είναι. Βρήκε τη γυναίκα την κουμανταδόρα και αυτός κάνει τον γλυκούλη και αφήνει αυτή να βγάζει φίδια από τρύπες. Έχετε μπλέξει νομίζω και πολύ σωστά λέει η Λένα περί αμέλειας των γονιών. Ο μικρός που είναι 30 , είναι μικρός μόνο στις αναμνήσεις σου και πάντα αναρωτιέμαι πως σκέφτονται οι άνθρωποι που λένε μικρό κάποιον επειδή κάποτε ήταν μικρός….. Μην τον βλέπεις σα μικρό γιατί μια χαρά έφερε τη φράου να σας τρομοκρατήσει. Κατά τη γνώμη μου, απομακρύνσου και μην έχεις πολλά εως καθόλου πάρε δώσε με το ζεύγος (εφ όσον είναι αυτοκόλλητοι). Αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο…Αν ήταν γαμπρός θα τον λέγαμε προικοθηρα και τραμπουκο. Για αυτή δεν έχω καν λόγια. Οι επιλογές μας μας χαρακτηριζουν. Αυτό!!
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πιστεύετε πως πως δεν έχετε κάποιο πρόβλημα με τον αδελφό σας και του το είπατε κιόλας. Πώς γίνεται ο αδελφός σας, που όρισε το λόγο που έχει η κοπέλα του στα περιουσιακά σας, να είναι άμοιρος ευθυνών; Ποιος την καλεί κάθε βδομάδα στο σπίτι των γονιών του;. Παρουσιάζεις έναν αδελφό ως κάποιον που άγεται και φέρεται, αλλά φταίει η σύντροφος του στον τρόπο που το κάνει; Μπορεί να έχεις τα χίλια δίκια για τη συμπεριφορά της, αλλά τα θέματα τα έχετε ως οικογένεια και η γυναίκα αυτή είναι μάλλον η αφορμή για να τα δείτε.… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι μόνο θέμα αντιπάθειας και ζήλειας από πλευράς της γραφουσας, όταν η άλλη κάνει ιστορία για το καθετί μες στο δικό τους το σπίτι, διαγγελλει την αποψαρα της για το γτ δεν έκανε οικογένεια η άλλη κ τους κάνει και κανονικά έμπρακτα κουμάντο; (Με το να μαγειρεύεται και να γίνεται στο σπίτι ότι θέλει εκείνη)
Η συμπεριφορά της συντρόφου όπως την περιγράφει η γράφουσα είναι πέραν του απαράδεκτου. Αλλά αυτή είναι η απεικόνιση που κάνει η γράφουσα. Δεν λέω ότι δεν είναι έτσι, λέω ότι μπορεί να είναι έτσι, αλλά ελάχιστα φουσκωμένο λόγω αντιπάθειας. Πάντως το πρόβλημα με τα περιουσιακά είναι καθαρά με τον αδελφό. Προσωπικά όσες φορές ο αδελφός μου ήταν με γυναίκες που για κάποιο λόγο δεν συμπαθούσα απλώς τις απέφευγα ‘όσο πιο πολύ μπορούσα και τέλος. Αλλά κανείς μας δεν έμενε στους γονείς και ποτέ δεν χαρακτήρισα τον αδελφό μου ως “βλάκα και χαζοβιόλη”. Νομίζω πως εκεί βλέπω το βασικό λάθος της… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι σαν να περιγράφεις τον άντρα μου. Ο άντρας μου (ο οποίος είναι υπέροχος σύντροφος) έχει στοιχεία Άσπεργκερ και α) κολλάει τρελά σε τέτοιου τύπου λεπτομέρειες όπως τοίχοι, ταβάνια, επισκευές, τακτοποίηση περιουσιακών κτλ, β) δεν έχει φίλτρα, ό,τι παρατηρεί απλώς το λέει, επειδή γι’ αυτόν όλα αυτά είναι μείζονος σημασίας, μην κατανοώντας πως ο άλλος μπορεί να το βρίσκει ενοχλητικό ή να βαριέται. Δεν σκέφτεται όπως εμείς, πρόκειται για νευροδιαφορετικότητα. Εκνευριστικό ίσως, κακοπροαίρετο και αγενές ΟΧΙ. Δεν λέω πως καλά και ντε πως είναι η ίδια περίπτωση, λάβε όμως υπόψη σου και αυτή την πιθανότητα πριν απορρίψεις έναν άνθρωπο ως… Διαβάστε περισσότερα »
Τα σπίτια δεν είναι μόνο τούβλα, είναι αναμνήσεις και κυρίως είναι σύμβολα. Αν ένα από τα αδέρφια αισθανθεί ότι αδικείται, η αδερφική αγάπη πάει περίπατο και η πληγή δεν κλείνει ποτε. Ίσως πρέπει να μιλήσετε με τους γονείς σας για να γίνει ένα ξεκαθάρισμα, προκειμένου να είστε αγαπημένοι και στο μέλλον. Χωρίς συντρόφους και συζύγους παρόντες. Και όταν λέω ξεκαθάρισμα, εννοώ σε συμβολαιογράφο. Πολλά γίνονται. Η προσωπική μου εμπειρία είναι πικρή. Αγόρασα το μισό μερίδιο σε ένα σπίτι που μοιράζομαι με τον αδερφό μου στις διακοπές, τον εμπιστεύτηκα και είπαμε να πάμε στο συμβολαιογράφο λίγο αργότερα. Το λίγο αργότερα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Λούκια, αν καταλαβα καλά την ιστορια σου, ζείτε οικογενειακώς ενα δραμα, ο αδερφός σου αρρώστησε. Αυτός υποφέρει, όποτε, αφού ειχατε την ατυχία αυτή, τι ψάχνεις; Το σπιτι είναι το λιγότερο. Αν σε δυσκολεύει πουλά το- τα πράγματα άλλαξαν, χωρίς να φταίει ο αδελφός σου, από τότε που τα συμφωνήσατε.
Ariel, σε ευχαριστώ για την κατανόηση. Δεν του καταλογίζω το γεγονός ότι αρρώστησε, θα μπορούσε να συμβεί σε μένα αντί για εκείνον. Του καταλογίζω ομως ότι διέκοψε την ψυχοθεραπεία και την ομαδα απεξάρτησης για τον εθισμό, που παρακολουθούσε (σε κάποιους ανθρώπους η ψυχική ασθένεια συνοδεύεται από εθισμο, είναι συνηθισμένη η διπλή διαγνωση). Έχουμε τρέξει από ειδικό σε ειδικό, προκειμένου να πάρουμε γνώμες, αλλά δυστυχώς σκοντάφτουμε στο θέμα της συναίνεσης. Δεν επιθυμει θεραπεια, το εχει δηλωσει ρητα. Τέλος πάντων το νόημα του σχολίου δεν ήταν να μιλήσω για το πρόβλημα υγείας, αλλά για το πόσο σημαντικό είναι τα γραφειοκρατικά να είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που θα πω δεν έχει σχέση με το ζήτημα της κοπέλας που εγραψε αλλά αφορά την απάντηση της Λένας. Γιατί θεωρείται δεχόμενο ότι πρεπει οι γονείς να ξεκαθαρίζουν, και μαλιστα νωρίς, πώς και ποτέ θα μοιραστεί η περιουσία τους; Δική τους ειναι. Τα παιδιά καλό ειναι να μην θεωρούν δεδομένο τιποτα. Μπορεί στο τέλος και να μην πάρουν τίποτα (αν στο τέλος οι γονείς τα έχουν φάει όλα, όπως ειναι δικαίωμα τους ´η ανάλογα με τις ανάγκες που θα έχουν), ή ότι θα πάρουν μόνον τη νόμιμη μοίρα τους ( θεσμός με τον οποίο είμαι αντίθετη, να πω) ή… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Μάλλον ο “μικρός” βρήκε κάποιον να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Από την άλλη, λένε ότι αν τυχόν ξαναγίνει η κυρία αυτή αγενής θα της μιλήσουν. Και τι νομίζουν ότι θα γίνει; Θα ζητήσει συγνώμη και θα γίνει άλλος άνθρωπος; Ίσως ο “μικρός” ξέρει πως θα πάει η κουβέντα αλλά δεν τον ενδιαφέρει, ξέρει τι θέλει και βρήκε κάποιον να τον βοηθήσει να το αποκτήσει.
Συμφωνώ γενικά με την απάντηση αλλά διαφωνώ σε ένα πράγμα :τι θα πει αν τα είχαν λυμένα τα περιουσιακά τους δεν θα μπορούσε να χωθεί η νύφη; Ο καθένας μπορεί να κάνει ότι θέλει με την περιουσία του ,άλλος μπορεί να τη μοιράσει στα 70 του ,άλλος στα 50 του άλλος και ποτέ. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να χώνεται ο καθένας; Άσχετα με το τι πιστεύω εγώ, ότι όντως όταν έχεις παιδιά,ειδικά πάνω από ένα, πρέπει να τα ξεκαθαριζεις νωρίς αυτά, θεωρώ ότι οι άνθρωποι είναι νέοι, μπορεί να αποκτούν ακόμα περιουσία,μπορεί να τη μοίραζαν σε έναν χρόνο κλπ… Διαβάστε περισσότερα »