Διάβασα αυτό το απόσπασμα συνεντευξης, σε άρθρο για την Μαρίνα Αμπραμοβιτς: «Τα παιδιά θα ήταν μια καταστροφή για τη δουλειά μου. Έχεις ένα σώμα με μια περιορισμένη ενέργεια που σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να διαιρέσεις» είχε δηλώσει στην «Tagesspiegel», ενώ τόνισε ότι τα παιδιά κρατούν τις γυναίκες πίσω, όταν βρίσκονται στον κόσμο της τέχνης. «Κατά τη γνώμη μου, αυτός είναι και ο λόγος που οι γυναίκες δεν είναι τόσο επιτυχημένες όσο οι άνδρες στον κόσμο της τέχνης. Υπάρχει αφθονία ταλαντούχων γυναικών. Γιατί οι άνδρες έχουν αναλάβει τις σημαντικές θέσεις; Είναι απλό: αγάπη, οικογένεια, παιδιά. Μια γυναίκα δεν θέλει να τα θυσιάσει όλα αυτά». Ομολογώ ότι ξενέρωσα, γιατί ειναι εξαιρετικά επιφανειακος ο τρόπος σκεψης της. Κατηγορεί τα παιδια που κρατάνε πίσω τις γυναικες, επειδή οι γυναικες (εκ φυσεως;) θέλουν να δώσουν αγάπη στα παιδια; Η πατριαρχια δεν της πέρασε καν από το μυαλο; Ποια είναι η γνώμη σου; Προσωπικα ενοχλουμαι από τέτοιες δηλώσεις. Ειδικα από μια τοσο ενεργή και πρωτοποριακή καλλιτεχνη, παγκοσμιου βεληνεκούς, θα περίμενα να ειναι πιο προσεκτικη στις δηλώσεις της και σίγουρα πιο διαβασμένη σε θέματα που αφορούν το φύλο της. Η δήλωση αυτή για εμένα φανερώνει απίστευτη άγνοια και αδιαφορία για ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα, και αυτομάτως απαξιώνει και το έργο της, το οποίο μοιάζει πλέον επιφανειακό.
Δεν θεωρώ την Αμπράμοβιτς τόσο σπουδαία ώστε να απογοητευτώ, και άνετα πιστεύω ότι η επαφή της με αυτά τα ζητήματα είναι επιφανειακή, και ίσως να εννοεί αυτά που κατάλαβες. Ωστόσο αυτά που είπε, μόνο αυτά, χωρίς άλλα συμφραζόμενα, δεν σημαίνουν απαραίτητα κάτι επιφανειακό.
Μια γυναίκα, αν κάνει παιδί, όντως χάνει μέρος της ενέργειάς της, γιατί δεν έχει τον άντρα της να αναλάβει το παιδί ώστε να ασχοληθεί με το έργο της απερίσπαστη με τις ευλογίες της κοινωνίας. Ίσως κάποιες γυναίκες να το κάνουν. Αυτό που αποφασίζουν τελικά όσες είναι πολύ φιλόδοξες, είναι να μην κάνουν παιδιά, ώστε να μην βρεθούν καν σε αυτή τη θέση, γιατί δεν ξέρουν αν θα βρουν αυτόν τον σύντροφο (μάλλον δεν θα τον βρουν) και ο πόλεμος που θα δεχτούν θα είναι τόσο μεγάλος, που πιθανότατα να υποφέρει και η καριέρα τους τελικά, αν είναι «άσπλαχνες» μάνες (δηλαδή φέρονται όπως οι πετυχημένοι πατεράδες).
Παρομοίως, οι γυναίκες έχουν μάθει ότι η αγάπη που (υποτίθεται) ότι έρχεται από την οικογένεια και τα παιδιά είναι η ύψιστη μορφή αγάπης που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη και είναι προορισμένες για να τη ζήσουν, είναι ο λόγος που βρίσκονται στη γη. Όσο ταλαντούχες κι αν είναι και όση χαρά και ολοκλήρωση κι αν τους δίνει το έργο τους, είναι σχεδόν αδύνατο να μην δοκιμάσουν καν αυτή την πορεία ζωής, και αυτό οπωσδήποτε θα έχει αντίκτυπο στην καριέρα τους.
Αυτά δεν είναι θεόσταλτα ή νόμοι, είναι όμως ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία, και όσο κι αν θέλεις να αντισταθείς, είναι σχεδόν αδύνατο. Ίσως να θέλει να πει ότι πολύ λίγες καταφέρνουν να πάνε κόντρα σε όλα αυτά, και γι’αυτό έχουν οι άντρες τις ηγετικές θέσεις. Όχι ότι λείπει το ταλέντο, λείπει η υποστήριξη της κοινωνίας ώστε να γίνουν πραγματικά σπουδαίες.
Όλα αυτά αν θέλουμε να δούμε την Αμπράμοβιτς ως μια διανοούμενη καλλιτέχνιδα και όχι ως ένα πρώην αγρίμι χωρίς ουσιαστικό υπόβαθρο που έχασε την δυνατότητα να μας εκπλήσσει με την ανεπεξέργαστη παρουσία της.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμένα αυτό που με εκνευρίζει είναι όταν κάποιος παρουσιάζει το επάγγελμά του σαν το πιο δύσκολο, που λίγοι και εκλεκτοί μπορούν να ασκήσουν. Σαν τη Βικούλα την Καγιά που λέει και ξαναλέει “δεν είναι απλά τα πράγματα στο μοντελινγκ”. Έχετε ακούσει ποτέ κανέναν σοβαρό επιστήμονα να πει τέτοιες μαλακίες;; Ε φαντάζεστε το γιατί.
Ναι, δεν είναι απλά τα πράγματα ειδικά στο μόντελινγκ, ενώ στην αεροναυπηγική είναι, άσε μας Βικίτσα μου.
“στα κάστινγκ πρέπει να είστε στην ώρα σας”
Λες και στις άλλες δουλειές μπορείς να πηγαίνεις οπότε θες. Ναι, είναι τραγικο.
Εντελβάις κι εμένα πάρα πολύ! Είμαι πάρα πολύ επιφυλακτική με αυτούς που παρουσιάζουν το επάγγελμα τους ως τρομερά απαιτητικό που οι υπόλοιποι αδυνατούμε να κατανοήσουμε τις δυσκολίες. Από την εμπειρία μου όσοι λένε τέτοια δεν έχουν ιδέα πώς είναι να δουλεύεις σε πραγματικά πολύ απαιτητικό επάγγελμα. Εξίσου επιφυλακτική είναι με όσους θεωρούν ότι στη δουλειά τους αυτοί είναι οι μόνοι που είναι σωστοί ενώ όλοι οι υπόλοιποι κάθονται ή είναι άσχετοι.
Ναι, ναι, ναι. Και παρατηρώ οτι είναι πάντα θέμα ανθρώπου και ποτέ επαγγέλματος. Έχω φίλο καρδιοχειρουργό που όπως και να το κάνεις είναι δυσκολούτσικο επάγγελμα, λοιπόν αν συζητήσεις μαζί του χωρίς να ξέρεις αυτή την πληροφορία δεν υπάρχει περίπτωση να το καταλάβεις. Και είμαστε και οι υπόλοιποι τριγύρω που σχολιάζουμε πόσο μας δυσκόλεψε το εξελάκι (για μένα λέω στην προκειμένη 🙂 ). Τέλοσπάντων, συμφωνώ πολύ με το σχόλιο.
Έλα ντε, ας πάνε να τα πούμε στο γιατρό μιας κλινικής covid που έχει να αντιμετωπίσει αντιεμβολιαστές, αντιδιασωληνωτές και τους συγγενείς και φίλους τους.
Ναι, Ladida, κι εγώ από την εμπειρία μου το ίδιο έχω παρατηρήσει.
Εντελβαις, φανταζόμαστε το γιατί, αλλά πιστεύω ότι το γιατί είναι πως κάποια επαγγελματα έχουν τύχει χλευης ως υπερβολικά ευτελή, άρα όσοι τα εξασκουν μπαίνουν σε θέση αμυνας. Σοβαρά όμως, το γιατί που φαντάζεσαι εσύ ποιο είναι; Ότι οι επιστήμονες είναι κατά κανόνα ανώτεροι/πιο σοβαροί; Χαχα. Και αν όχι γιατι δε σύγκρινες ένα ασοβαρο μοντέλο με ένα σοβαρό μοντελο;
Γιατί η εμπειρία μου λέει ότι όσο πιο πολύ φωνάζει κάποιος για να παινευτεί τόσο πιο τίποτας είναι, Τόσο απλά. Τα είπαν οι υπόλοιποι στις απαντήσεις πολύ καλύτερα.
Με την προσωπική ‘εμπειρία’ εξάγονται έγκυρα συμπεράσματα; Καθόλου επιστημονικό αυτό. Θα προσέθετα αστειευομενη ότι θα μπορούσε να το έχει πει μοντέλο, αλλά με ενοχλεί ιδιαίτερα η ιεράρχηση επαγγελμάτων (ή αλλιώς ο κοινωνικός ρατσισμός)
maria87 ναι μόνο που δε συζητάμε για το ποιο επάγγελμα είναι ανώτερο στην ιεραρχία ή ποιος επαγγελματίας είναι πιο σοβαρός αλλά το ποιο επάγγελμα είναι πιο απαιτητικό. Φαντάζομαι συμφωνείτε ότι κάποια επαγγέλματα είναι πιο απαιτητικά από αλλά.
Ladida το πρώτο σχόλιο αυτό συζητάει
Καυτή πατάτα με πρόλαβες.
@καυτη πατατα, μπραβο σου για το σχολιο
σιγουρα καποιες δουλειες ειναι πιο δυσκολες απο αλλες και δεν παιρνουν περιθωρια ρισκου η λαθους.Η Καγια πχ το λεει απο την αποψη οτι δεν ειναι απλα επειδη απαιτει αυτοειθαρχεια καλη εικονα σωματος γυμναστικη,δημοσιες σχεσεις, κλπ.Δεν ειναι τοσο απλα οσο θελουν καποιοι να πιστευουν και να φανταζονται οχι οτι ειναι η δυσκολοτερη δουλεια του κοσμου.Ετσι το καταλαβαινω εγω δηλαδη.
Καυτή Πατάτα
Σωστή η τοποθέτηση σου😍
Μαρίνα Αμπράμοβιτς, 21ος αιώνας: Οι γυναίκες με οικογένεια δεν μπορούν να κάνουν σοβαρή καριέρα.
Κλάρα Σούμαν, 19ος αιώνας (με 7 παιδιά και άντρα στο ψυχιατρείο): Hold my beer.
Για του λόγου το αληθές
Μιλάμε για παγκόσμιες περιοδείες, τον 19ο αιώνα, συν το άκρως αξιόλογο συνθετικό της έργο. Η ίδια υποτιμούσε τα λίντερ της, τόσο από προσωπική ανασφάλεια όσο και επειδή η κοινή γνώμη της εποχής θεωρούσε “σοβαρούς συνθέτες” μόνο τους συμφωνιστές, και ποτέ δεν της πέρασε από το μυαλό ότι απλούστατα δεν είχε το χρόνο και την άνεση να κάτσει να γράψει συμφωνίες, ή ότι και να έγραφε πιθανότατα δεν θα έβρισκε εύκολα μαέστρο να τις βάλει στο πρόγραμμά του γιατί ήταν γυναίκα, ωστόσο, η τεράστια επιτυχία της είναι γεγονός που δεν αλλάζει.
Λασκαρίνα, διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σου για τη Σούμαν. Δεν γνώριζα την ιστορία της. Έχω όμως διαβάσει αντίστοιχες έρευνες για το έργο των καλλιτεχνιδών των κινημάτων Dada και Σουρρεαλισμού που σε μεγάλο βαθμό επισκιάστηκαν από τους άντρες καλλιτέχνες των κινημάτων ή τους συζήγους τους. Ωστόσο, οι ιστορίες αυτές της Σούμαν και άλλων καλλιτεχνιδών που ενώ ήταν ιδιοφοιείς η καριέρα τους περιορίστηκε απο τους συζηγους και γενικά τη θέση της γυναίκας εντος της οικογένειας και της κοινωνίας όπως αυτή οριζόταν απο την πατριαρχία και το γεγονός πως το σημαντικό έργο τους έμεινε σε πολλές περιπτώσεις στην αφάνεια, θεωρώ πως… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά θεωρώ την Αμπράμοβιτς τόσο επιφανειακή και το έργο της τόσο αδιάφορο και καθόλου πρωτοποριακό που δεν μου κάνει εντύπωση. Ταυτόχρονα την θεωρώ και πάρα πολύ έξυπνη και καιροσκόπο, αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση.
Μόνο από εμένα το ακούσατε αυτό, και πρώτη φορά στη ζωή σας που σας κάνει τόσο εντύπωση και θέλετε να βάλουμε κάτω να μετρήσουμε τα κριτήρια μας; Γιατί και η Λένα κάτι αντίστοιχο λέει στην απάντηση της. Σε κάθε περίπτωση θεωρώ πως διατηρώ το δικαίωμα να μην βρίσκω πρωτοποριακό το έργο ενός αναμφισβήτητα αναγνωρισμένου και επιτυχημένου καλλιτέχνη. Για μένα έχει πάψει προ πολλού να έχει κάτι το ενδιαφέρον. Αντιλαμβάνομαι βέβαια γιατί εξακολουθεί και συγκινεί μεγάλη μερίδα του κόσμου. Επίσης αντιλαμβάνομαι πως η προσωπική μου άποψη για το έργο της ούτε έχει καμία ιδιαίτερη σημασία, ούτε επηρεάζει την πορεία της και… Διαβάστε περισσότερα »
Η προσωπική επίθεση στην πάνω σχολιάστρια έγινε για κάποιο λόγο; Όλοι μπορούν να έχουν γνώμη για καλλιτεχνικά θέματα, ακόμα και αν το κριτήριό τους είναι απλά Η ΑΠΟΨΑΡΑ τους. Δεν μιλάμε για εμβόλια ή για τη σφαιρικότητα της γης, για τέχνη μιλάμε.
Αγαπητή X ris θα συμφωνήσω με την daria και έχω παρακολουθήσει το έργο της (όχι φανατικά των τελευταίων 10ετιων γιατί μου είναι βαρετό). Αν μιλάμε για πρωτοπορία στο είδος αναζήτησέ τη στις γυναίκες περφόρμερς του Cabaret Voltaire, εποχή που ήθελε πολλά κότσια να βγει μια γυναίκα γυμνή. Να μη μιλήσουμε για τις καλλιτέχνιδες των 60ς. Το έργο της αμπράμοβιτς στα 70ς είχε κάτι να πει, αλλά δεν θα σβήσουμε όλες τις γυναίκες περφόρμερς επειδή έτσι τη βολεύει. Εξαργύρωσε μια χαρά τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας φέρθηκε έξυπνα και εκμεταλλεύτηκε μια χαρά όποιον είχε γύρω της. Και μιλάω μόνο για τις γυναίκες… Διαβάστε περισσότερα »
Μα δεν έχει σημασία η εποχή και τι προϋπήρχε για να χαρακτηριστεί κάτι πρωτοποριακό; Avis μου άρεσε η αναφορά σου στο Cabaret Voltaire, αγαπώ τον Ντανταισμό.
Ναι οκ. Βλέπω οτι έχεις ανάγκη να εξηγήσεις γιατί τα δικά σου κριτήρια έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα απο τα δικά μου. Απο μένα έχεις το ελεύθερο να λες οτι το έργο της abramovic στα 70’s ήταν πρωτοποριακό.
Γιοζεφ Μπόις, Μεντιεντα, Βάλι Εξπορτ αυτοί ήταν πρωτοπόροι λίγο πριν από την Αμπράμοβιτς και ακόμα παραμένουν αξεπέραστοι.
Αν κάνω λάθος διορθώστε με γιατί δε θυμάμαι να σας δώσω το refference αλλά σε φετινή της συνέντευξη διάβασα να λέει σε δημοσιογράφο ότι δεν είναι φεμινίστρια γιατί θεωρεί ότι οι γυναίκες παρουσιάζονται ως θύματα απέναντι στους άντρες και δεν της αρέσει αυτή η “αποδοχή αδυναμίας”. Ήταν γενικώς της πεποίθησης ότι οι γυναίκες αυτο-χαντακώνονται όταν πιστεύουν ότι υπάρχει πατριαρχία και άρα όχι δεν εκπλήσσομαι με τις δηλώσεις που μας γράφεις, είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση με αυτά που θυμάμαι να έχω διαβασει. Κατηγορία: ξεχωριστή χιονονυφαδα/ cool girl
Αποδοχή αδυναμίας και αυτοχαντακωμα… Νταξει οκ εσύ είσαι too cool για να σε αγγίζει η πατριαρχική καταπίεση το πιάσαμε
Την αντιπαθώ πάρα πολύ την Αμπραμοβιτς ( όσο την ξερω μέσα απ το έργο της και τις δηλώσεις της). Κάποια απο τα πρωτα περφορμανς που είχε κάνει ήταν όντως πρωτοποριακά, αλλα μετα πολύς ντόρος για το τίποτα. Έχοντας πει αυτά, και διαβάζοντας το απόσπασμα, διακρίνω και εγω μια άγνοια αλλα και ένα “τουπε”, λες και δεν υπάρχουν μητέρες που είναι πετυχημένες στη τέχνη ή στον τομέα τους. Τέλος πάντων, δεν δίνω ποτέ σημασία στα λόγια ανθρώπων που δεν εκτιμώ, αρα δεν πέφτω και από τα σύννεφα
Πωωω ακούω Αμπράμοβιτς και βγάζω σπυριά. Ακόμα θυμάμαι την εποχή που ΟΛΟΙΙΙΙΙ οι κουκτουρο-νομικάριοι πηγαιναν φανατικά Αμπράμοβιτς και όποιος σνομπαρε ήταν αυτοματως αστοιχειωτος βλάχος. Άσε μας κουκλίτσα μου.
(Δεύτερο παραγωγικό σχόλιο της ημέρας, άσχετο εντελώς με το θέμα της ερώτησης, συνεχίστε)
Μα γιατι! Εγω λατρεψα και το πρωτο!
Χαχαχαα
Επίσης εννοώ κουΛτουρο-νομικαριοι, όχι κουκτουρο-νομικάριοι.
Καλά από τέτοια… Αλλά δεν το κρίνω η αλήθεια είναι καθώς έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να θεωρεί αστοιχείωτο βλάχο αυτόν που εκστασιάζεται με το σύγχρονο έργο της. Και μετά με επαναφέρω στην τάξη καθώς δεν συγκινούμαστε όλοι με τα ίδια πράγματα, ούτε έχουμε όλοι την ίδια αντίληψη κλπ κλπ.
Η Αμπραμοβιτς ειναι self-obsessed pop-icon που εχει να βγαλει relevant δουλεια απο τα 70ς. Η πορεια της, τα εργα της και οι παρουσιασεις της ειναι λουσμενα στo pretention. Πρωτα σκεφτεται πωσ θα μπορουσε να παρουστιαστει σαν μια grandiose diva και μετα φτιαχνει το concept/content του εργου. Την εχω γνωρισει και απο κοντα και εχει απιστευτα κακο vibe. Κοινως ειναι εντελως ψωναρα και κακιστρο! χαχα. Εχω πολυ hate!!!
keywords: self-important, pompous, uninspired
Συμφωνώ απολύτως.
Eμένα μου φαίνονται ολόσωστα αυτα που λέει. Τα παιδιά αν θέλουν ενα πράγμα εκτός από χρήματα, αυτό ειναι ενέργεια. Ενεργεια να εισαι διπλα στις παρακτικες και συναισθηματικες τους αναγκες. Πολλες γυναίκες που δε θέλουμε να κάνουμε παιδια, αυτή την ελλειψη αποθεμάτων ενεργειας αναγνωριζουμε και επικαλούμαστε. Και μπορει να εχουμε απλές καθημερινες δουλειες ούτε να χειρουργούμε ούτε να κάνουμε τέχνη. Ο καθένας μιλάει για την κούραση του επαγγελματός του γιατί αυτη την κούραση μόνο γνωρίζει. Μυωπική αντίληψη? Nαι! Κακοπροαίρετη, όχι απαραιτητα!
Εδώ η Πρόεδρος του Κέντρου Μελετών Πολιτικής για το Φύλο και την Ισότητα, Όλγα Κεφαλογιάννη, δήλωσε ‘Η μητρότητα είναι για κάθε γυναίκα ο σημαντικότερος ρόλος της ζωής της.’. Πού να μην ήταν και κέντρο μελετών δηλαδή.
Δε μας εκπλήσσει η δηλωση μιας γυναικας που ανηκει σε εναν βαθια συντηρητικο πολιτικο χωρο και έχει διαλέξει στον πρώτο της γαμο εναν αντρα πολλα χρονια μεγαλύτερο της.
Δεν το είχα ακούσει! 🙄 Α-πα-ρά-δε-κτη!!! 😡
Με έλλειψη πλαισίωσης ο καθένας θα διαβάσει τις δηλώσεις αυτές διαφορετικά. Δεν μπορώ να καταλάβω αν πιστεύει ότι τα παιδιά πάνε πίσω τις γυναίκες γιατί είναι έτσι δομημένο το σύστημα ή αν εμμέσως κατηγορεί τις γυναίκες για αυτη την “αδυναμία”. Κατά τα άλλα, όχι οτι είμαι και μελετητής της Αμπράμοβιτς, αλλά αυτές οι δηλώσεις (ακόμα και αν είναι επιφανειακές, ακόμα και αν ειναι σεξιστικές) δεν απαξιώνουν το έργο της. Η συγκεκριμένη καλλιτέχνης έχει καταπιαστεί με συγκεκριμένα θέματα και τα έχει υπηρετήσει με το δικό της τρόπο (για άλλους καλά, για κάποιους κακά). Τέλος, να πω ότι επειδή στην Ελλάδα γνωρίζουμε… Διαβάστε περισσότερα »