Αγαπητή «Α, μπα»: Η απάντηση του ήταν ότι δεν με σκέφτηκε

Αγαπημένη μου Α,μπα, Για αρχή αισθάνομαι τυχερή που ξεκίνησα να σε διαβάζω, τυχερή που υπάρχεις και απαντάς με τόσο αναλυτικό, κοφτερό και υπέροχο τρόπο σε θέματα που μας απασχολούν. Με έχεις βοηθήσει ιδιαίτερα με τις απαντήσεις σου σε θέματα για τα οποία μέσα στο μυαλό μου επικρατεί σύγχυση. Το λοιπόν, η ερώτηση μου αφορά τις σχέσεις και την αποδοχή της διαφορετικότητας δυο ανθρώπων που επιλέγουν να πορευτούν παρέα. Είμαι 29 και εδώ και μερικούς μήνες βρίσκομαι σε μία σχέση με έναν άνθρωπο 39, που ενώ στη πρώτη μας γνωριμία δεν μας πέρασε το ερωτικό από το μυαλό μας ούτε λίγο, καιρό μετά έγινε το μπουμ. Είμαστε πολύ διαφορετικοί άνθρωποι και αυτό το ένιωσα μεγάλη, όμορφη και δύσκολη πρόκληση αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα οι επιλογές μου και ειδικά οι άνθρωποι για τους οποίους ένιωθα ΤΗΝ ελξη είχαν ένα πολύ συγκεκριμένο πατερν , φόβο, ανασφάλεια, ένταση, απόρριψη. Μετά από αρκετή ψυχοθεραπεία αντιλήφθηκα το πόσο πολύ αναπαρήγαγα το μοτίβο και το πάτερν της οικογένειάς μου (τοξικότητα, ψυχικές διαταραχές, μηδενική συναισθηματική ωριμότητα) και προσπάθησα αυτό που αντιλαμβανόμουν νοητικά πλέον να το κάνω βίωμα και μετά από διαδικασίες και προσπάθειας αγάπης του εαυτού μου, να δημιουργήσω ένα υγιές πλαίσιο σχέσεων μέσα μου και έξω μου. Με τον καλό μου όπως έγραψα, αυτή μας η διαφορετικότητα μου φαίνεται όμορφη και έτσι και ξεκινήσαμε. Μπήκαμε πολύ γρήγορα στη σχέση και ξεκινήσαμε να μένουμε ανεπίσημα μαζί από αρκετά νωρίς (σε αυτό το σημείο να πω ότι μένουμε στο εξοχικό των γονιών του). Παρότι έχουμε πολύ διαφορετικό τρόπο ζωής και τρόπου διασκέδασης, ο καθένας κάνει αυτό που θέλει και δεν ζαλίζει και τον άλλο. Βέβαια αισθάνομαι ελαφρώς ότι οι δικές μου υποχωρήσεις είναι περισσότερες από τις δικές του. Είναι ένας άνθρωπος πολύ όμορφος και καλός, γελάμε πολύ μεταξύ μας, μπορούμε να συζητάμε ατελείωτες ώρες, το σεξ είναι πολύ καλό και μέχρι κάποιο σημείο σεβόταν πολύ ο καθένας τις ιδιαιτερότητες του άλλου, με διάλογο και μεγάλη προσπάθεια και από τις πλευρές κατανόησης του τρόπου σκέψεις του καθένα. Εγώ προέρχομαι από ένα πολύ τοξικό και δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, εκείνος έχει ζήσει με μια μεγαλύτερη “κανονικότητα” προφανώς με τις δυσκολίες και τα θέματα του. Τον θαυμάζω πολύ που σε αυτή την ηλικία αποφάσισε να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και να δουλέψει πράγματα με τον εαυτό του καθώς έχω αντιληφθεί ότι κουβαλάει μεγάλη καταπίεση μέσα του από την οικογένειά του. Η φάση του σπιτιού των γονιών του και το να μένουμε αρκετά εκεί στην αρχή δεν με είχε προβληματίσει καθώς στην πορεία ξεκίνησα να αντιλαμβάνομαι στη σχέση τους (σε αυτό το σπίτι μένει κοντά 2 χρόνια λόγω αλλαγών στα επαγγελματικά του και δυσχερών οικονομικών). Για να μην πολυλογώ ήρθαν ένα μήνα να μείνουν επειδή είναι το σπίτι τους και εμείς φυσικά πήγαμε στο δικό μου το οποίο φυσικά και ακόμα δεν έχω αφήσει, καθώς με τη μητέρα του υπάρχει ένα βαιμπ περίεργο και έτσι και αλλιώς ήθελα την ηρεμία μου και την συναναστροφή από επιλογή. Αφού αυτό πέρασε είπαμε να πάμε πρώτη φορά μαζί διακοπές στο νησί του και έμαθα ότι και οι δικοί του θα είναι μαζί μας για 5 μέρες και καθόλου δεν μου άρεσε καθώς θα ήθελα ο ίδιος από μόνος του να μου προτείνει να μείνουμε σε κάποιο δωμάτιο αυτές τις μέρες . Φυσικά και ξίνισα και δεν μου άρεσε αυτό, εκείνος από την άλλη ήταν περισσότερο συγκαταβατικός με την όλη φάση (υποψιάζομαι και λόγω του ότι ίσως επειδή στο σπίτι που μένουμε δεν πληρώνει έξοδα, αισθάνεται ότι δεν μπορεί να πει και πολλά). Πήγαμε λοιπόν στο νησί και πέραν των γονιών Α,μπα μου δεν μείναμε μόνοι μας ούτε λίγο και χρειάστηκε να διεκδικήσω πολλά πράγματα για να την παλέψω. Από το να πάμε εκδρομές (διότι θέλει να ξεκουράζεται και να αράζει), μέχρι το να μην είμαστε συνέχεια με φίλους και συγγενείς του. Από τη φύση μου είμαι πολύ ανεξάρτητη σε κάποια θέματα μέσα στη σχέση. Πχ ο ίδιος λόγω ενός θέματος υγείας δεν μπορεί να έρχεται σε επαφή με τον ήλιο, συνεπώς εγώ πήγαινα μόνη μου για μπάνια τα πρωινά. Όταν λοιπόν μπάνιο δεν κάνουμε μαζί, χρόνο μόνοι μας δεν περνάμε, στον ύπνο θα βρεθούμε μόνο? Κάποια στιγμή έκανα μπαμ και έκανα εμφανές ότι δεν περνάω ωραία και κάπως τα πράγματα βελτιώθηκαν μέχρι που πήγαμε σε άλλο μέρος του νησιού να δούμε μια φίλη μου και όταν βρέθηκε σε τραπέζι και δεν συμπαθούσε κάποιους ήταν με μια μούρη μέχρι κάτω στο όριο του αντικοινωνικού. Επί της ουσίας έκανε τις διακοπές που θα έκανε και μόνος του αλλά ήταν χαρούμενος που ήμουν μαζί του, αλλά σε στιγμή που βρέθηκε έξω από την ασφάλεια της φάσης του υπήρξε απών, απόμακρος, στο όριο αγενής. Τσακωθήκαμε και χρειάστηκε πολύ ώρα για να του γίνει αντιληπτό ότι δεν με αφορά ποιον και συμπάθησε και ποιον όχι αλλά το πως στάθηκε μαζί μου σε όλο αυτό. Έγινε ξανά χαμός και αυτό που με τσίτωσε περισσότερο είναι η έλλειψη της σκέψης συνολικά στις διακοπές μας “εκείνη πως αισθάνεται? περνάει καλά γενικά? νιώθει άνετα? μήπως να μην είμαι έτσι ξινός για να μη τη φέρω σε δύσκολη θέση”? Η απάντηση ήταν ότι έχω δίκιο σε αυτό και ότι δεν με σκέφτηκε. Δεν εξήγησε κάτι άλλο, απλά δεν με σκέφτηκε, θεώρησε ότι περνούσα καλά. Μόνος του. Μου είπε επίσης ότι αν ήθελα να κάνουμε κάτι άλλο να του το πρότεινα και να το έλεγα. Σε ένα κομμάτι ναι θα μπορούσα να έχω μιλήσει περισσότερο από την άλλη όλα με manual? Την ίδια στιγμή στον αντίποδα του χαμού μου, εκείνος στεναχωριόταν που δεν καταλάβαινα το ότι για να με έχει γνωρίσει σε όλο το σύμπαν για εκείνον είμαι σημαντική. Μετά από όλα αυτά με ρώτησε αν θέλω να μετακομίσω μόνιμα στο εξοχικό των γονιών του. Είπα όχι ακριβώς επειδή το σπίτι μου θέλω να είναι σπίτι μου, οι επισκέπτες να έρχονται και να φεύγουν από επιλογή μας, απάντησα νομίζω το αυτονόητο. Με θεώρησε ελαφρώς υπερβολική και θεώρησε ότι τα δύσκολα οικογενειακά που έχω περάσει με κάνουν να νιώθω έτσι, για να εξηγήσω ότι για μένα η οριοθέτηση (που δεν είχα ποτέ και έμαθα στη ψυχοθεραπεία) είναι αυτονόητη και αναγκαία. Με τα πολλά μείναμε στο ότι σπίτι μου δεν μπορούμε να μείνουμε γιατί είναι μικρό και ότι αν όλα πάνε καλά και οι συνθήκες είναι λίγο καλύτερες θα νοικιάσουμε μαζί ένα σπίτι. Μέχρι τότε εγώ θα εξακολουθώ να έχω το σπίτι μου και θα μένουμε αρκετά σε εκείνον. Δε σου κρύβω ότι όλα αυτά με έχουν ξενερώσει και προβληματίσει ιδιαίτερα από την άποψη ότι αυτές οι συμπεριφορές και αντιδράσεις ενδεχομένως να ανακαλύπτω τώρα ότι αποτελούν ένα ευρύτερο μοτίβο νοοτροπίας και συμπεριφοράς. Του το είπα, δεν έδειξε να θέλει να το σκεφτεί και εγώ για να είμαι ειλικρινής αυτά τα δείγματα και αυτές τις συμπεριφορές ούτε μικρά ούτε ανούσια τα θεωρώ και έχω πελαγώσει λίγο σε σχέση με το πως χρειάζεται να τα διαχειριστώ. Help

η συγκρουόμενη

Όταν σε μια σχέση υπάρχουν προβλήματα μεγάλα και ουσιαστικά, το ερώτημα δεν είναι πώς θα τα διαχειριστείς, αλλά αν μπορείς να ζήσεις μαζί τους ή όχι. Το «διαχειριστείς» υπονοεί «να κάνεις κάτι ώστε να σταματήσουν να υπάρχουν», και αυτό δεν γίνεται.

Για να πω την αλήθεια, αναφέρεις πολύ συχνά την διαφορετικότητα σας, που δεν ξέρω αν είναι όντως λέξη, αλλά δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. Είναι κωδικός για το «δεν ταιριάζουμε»; Γιατί όλοι διαφορετικοί είμαστε, γενικώς. Η δική σας διαφορετικότητα τι το ξεχωριστό έχει και την τονίζεις ιδιαιτέρως; Δεν είναι μεγάλη κατάκτηση να λειαίνεις τις διαφορές για να συνυπάρχεις με νύχια και με δόντια, αν αυτές οι διαφορές γίνονται εκρήξεις σε ένα περιβάλλον με περισσότερους περιορισμούς. Το «αποδέχομαι την διαφορετικότητα» όταν πίνεις μπίρες και δεν υπάρχουν άλλοι γύρω είναι πολύ εύκολο. Το θέμα είναι πώς συνυπάρχετε στην κανονική ζωή, και όπως βλέπεις, εκεί είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι άλλο ή ότι εσύ χρειάζεται να κάνεις κάτι άλλο. Η συμβίωση σας γίνεται ήδη με πολλές προϋποθέσεις. Έχω να προσθέσω μόνο το εξής: το σχόλιο του για την άποψη σου για την πρόταση συμβίωσης στο εξοχικό που τάχα προκύπτει από τα «δύσκολα» παιδικά σου χρόνια, όταν μιλάμε για καραμπινάτη παρεμβατικότητα από τους γονείς του που την δέχεται ως αυτονόητη, ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση και εξαιρετικά, ιδιαίτερα μεγάλη καμπάνα. Δε νομίζω ότι την άκουσες στην ένταση που χτύπησε, αλλά είναι καλό δείγμα ότι το ανέφερες. Σημαίνει ότι κατά βάθος, κατάλαβες.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

56 points
Upvote Downvote

24
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
19 Θέματα σχολίων
5 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
20 Συντάκτες σχολίων
PenthesileaLobeliaΤα Ρακούν Πάντα ΝικούνTropique Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Το σχόλιο του για τα {«δύσκολα» παιδικά σου χρόνια} δεν ήταν απλά καμπάνα όπως λέει η Λένα: ήταν χυδαίο’ έπρεπε να τού πεις: “Αν κρίνω από τον τρόπο που είσαι κολλημένος στους γονείς σου, μάλλον κι εσύ δύσκολα παιδικά χρόνια πέρασες αλλά δεν έχεις το θάρρος να το παραδεχτείς όπως εγώ.”.

NaLola
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν θέλω να είμαι αγενής με την γράφουσα αλλά βαρέθηκα και σταμάτησα να διαβάζω. Ούτε την απάντηση της αμπα δεν διάβασα, γιατί κουράστηκα από τον τεράστιο πρόλογο. Είπαμε χρειαζόμαστε πληροφορίες για να σχολιάσουμε ή να απαντήσουμε αλλά μερικές φορές τα κείμενα δεν μπαίνουν καν στο θέμα μέχρι το τέλος.

Τα Ρακούν Πάντα Νικούν
Μέλος
Συμμετέχων

έχεις όλα τα δίκια του κόσμου. Μέσα στην έντασή μου δεν έγραψα καν το πρόβλημα επί της ουσίας. Κοίταγα το δέντρο και όχι το δάσος.

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Είσαι με κάποιον. Δεν είσαι η προτεραιότητά του. Δεν είσαστε ομάδα. Μεταβολή και φεύγεις αν αγαπάς τον εαυτό σου.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Τι λέγαμε για το πώς καταλαβαίνεις έναν μαμάκια; Ε, να ένας.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Βρε συγκρουόμενη, δε σε ενημέρωσε καν ότι θα κάνετε διακοπές με την οικογένειά του, δεν θέλει να κάνετε πράγματα μαζί (τουλάχιστονμε τον τρόπο που θες εσύ), θέλει να περνάτε χρόνο με τους δικούς του (συγγενείς και φίλους), αλλά είναι αγενής και ακοινώνητος με τους δικούς σου, είναι εμφανές ότι έχετε διαφορετικές κοσμοθεωρίες για την ανεξαρτησία και την ιδιωτικότητα και όταν κράζεις την δυσαρέσκειά σου, σου λέει ότι δεν ξέρεις πώς είναι μια καλή σχέση επειδή είχες δύσκολα παιδικα χρόνια. Το ότι οι προηγούμενες σχέσεις σου ήταν χειρότερες δε σημαίνει ότι αυτή είναι καλή. Απλά είναι καλύτερη, ίσως. Σου αρκεί; Φαίνεται… Διαβάστε περισσότερα »

Rubia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

39 χρονών εξαρτημένος από τους γονείς χωρίς να φαίνεται να θέλει να αποκοπεί, είναι αρκετά ξενερουά θα έλεγα.

Τα Ρακούν Πάντα Νικούν
Μέλος
Συμμετέχων

Τη καλημέρα μου σε όλους! Εγώ το Ρακούν είμαι η κοπέλα που έγραψε την ιστορία “καμπάνα”. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους για τα πολύ ορθά σχόλιά σας. Έρχομαι με UPDATE. Μέσα στην έντασή μου όταν έγραφα, παρέλειψα να αναφέρω και άλλες μη σας πω τις βασικότερες καμπάνες που βάραγαν ηχηρά και ρυθμικά, με εμένα να μπαινοβγάζω ωτοασπίδες ακριβώς επειδή ήθελα λόγω δικού μου φόβου να με πείσω ότι αυτή η σχέση πρέπει με το στανιό να λειτουργήσει. Ενδεικτικά: περίμενε έτοιμο φαγητό, πρωινό ( αυτά ήταν κομμένα από εμένα εξαρχής), ήθελε να κάνουμε τα πάντα μαζί σε επίπεδο σπιτιού και… Διαβάστε περισσότερα »

Lobelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπράβο σου και κοίτα να ηρεμήσεις τώρα και στον επόμενο να θυμάσαι ότι ένα ζευγάρι είναι ομάδα, οικογένεια και τα πάντα μα τα πάντα τα κάνουν, τα αποφασίζουν μαζί και όχι με γονείς, φίλους, μόνος του…

Penthesilea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αχ, μπράβο βρε Ρακούν! Να πω αρχικά ότι διάλεξες υπερτέλειο ψευδώνυμο! Μήπως έστειλες εσύ την ερώτηση με το σκυλί στο εξοχικό των γονιών; Ανέβηκε σήμερα και έχουμε σπάσει όλοι το κεφάλι μας, η ιστορία έχει πάρα πολλές ομοιότητες με τη δική σου. Από αυτά που διάβασα εδώ, θεωρώ ότι πήρες τη σωστή απόφαση και μπράβο σου που είχες τη δύναμη να απομακρυνθείς.

Valia
Μέλος
Συμμετέχων

Ευτυχώς που δεν έχεις αφήσει το σπίτι σου. Το να έρθουν ένα μήνα διακοπές στο εξοχικό, από τη στιγμή που ξέρουν ότι εκεί μένει ο γιος τους με τη σύντροφό του είναι πολύ παρεμβατικό. Πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα επαναληφθεί, πώς να μετακομίσεις μόνιμα εκεί; Θα έρχονται για διακοπές κι εσύ θα πρέπει ή να τους υπομένεις στωικά ή να φεύγεις; Αυτό δε γίνεται. Όπως και στις διακοπές στο νησί, πέντε μέρες ήταν, δεν μπορούσαν να αποφύγουν το να συμπέσετε; Με αυτή τη συμπεριφορά είναι σαν να θέλουν να καταστήσουν σαφές ότι τα σπίτια τούς ανήκουν και θα έρχονται και… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Μπορεί να κάνω πάλι τις προβολάρες μου, όμως δε μου άρεσε καθόλου που χρησιμοποίησε τα δύσκολα οικογενειακά σου βιώματα για να σε χειριστεί σε κάτι που σε πείραξε. Το βρίσκω άκρως χειριστικό, ανήθικο, και χτύπημα κάτω από τη ζώνη. Πρόσεχε. Κατά τ’ άλλα, ό,τι λέει η Λένα. Στο δικό σας μικροσύμπαν, περιορισμένοι, καταφέρνετε να λειαίνετε τις διαφορές σας. Στην επαφή με τον έξω κόσμο χαλάει το πράγμα. Επιπλέον, η σχέση δεν θα έπρεπε να είναι project/ δουλειά/ κόπος, και σε καμία περίπτωση κανείς δε θα σου δώσει μετάλλιο επειδή κατάφερες να συνυπάρξεις με αυτόν τον άνθρωπο παρ’ όλες τις διαφορές… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Ζοριστηκα αρκετά να βγάλω άκρη , ήσουν χειμαρρώδης και νομίζω σε ένταση οταν έγραφες . Αν έχω καταλάβει καλά εσύ προσπαθείς με νυχια καιμμε δόντια να κάνεις τη σχέση να δουλέψει επειδή θεωρείς ότι ξεφεύγει από το άσχημο μοτίβο που ακολουθούσες παλιότερα. Όμως δεν έχεις καταλάβει ότι κανείς πάλι το ίδιο αλλά με άλλη μορφή. Ουσιαστικά ενισχύει την πεποίθηση που έχεις ότι επειδή προέρχεσαι από προβληματική οικογένεια πάντα το λάθος το έχεις εσύ. Είναι εμφανές ότι κατηγορείς τον εαυτό σου για πολλά, ακόμα και για τα λάθη των άλλων , και αυτό και το είδε και το εκμεταλλευεται. Αυτός αφήνει… Διαβάστε περισσότερα »