Ελπίζω να είσαι καλά. Θέλω μια οπτική σε κάτι που ακούγεται απλοϊκό αλλά εμένα μ’ενοχλει και ο περίγυρός μου δεν το συναιριζεται. Απ’οταν έκλεισαν τα σχολεια και η εταιρεία όπου εργάζομαι με έβαλε σε τηλεργασια μένω με τα παιδιά μου (3) και την μητέρα μου, την οποία φιλοξενώ, στο εξοχικό μου που είναι εντός Αττικής αλλά εντός πόλεως, ώστε τα παιδιά να είναι πιο άνετα. Η αδελφή μου μένει στην περιοχή μόνιμα, οπότε έχω δεχτεί να κρατάω και την κόρη της εφόσον γιατί δυσκολεύεται πολύ να μένει με την μαμά του μπαμπά της. Είναι αρκετά δύσκολο, καθώς τα παιδιά ηλικιακά βρίσκονται μεταξύ 3 και 7, παρά ταύτα το δέχτηκα για να μην την στενοχωρήσω και, κυρίως, για να μην έρθω αντιμέτωπη με την μητέρα μου που αισθάνεται την υποχρέωση να την εξυπηρετήσει, ασχέτως εάν καθ’ολη την διάρκεια της ημέρας με εξαίρεση το φαγητό δεν δίνει καμία σημασία στα παιδιά. Το πρόβλημα μου ξεκινάει στον τρόπο ανατροφής. Προσπαθώ να κρατάω μια ισορροπία στην διατροφή των παιδιών, χωρίς να υπερβάλω. Φυσικά και θα φάνε γλυκό ή παγωτό, αλλά μια φορά την ημερα και σε περιορισμένη ποσότητα. Η αδελφή μου όμως επιμένει να φέρνει ντόνατς και σφολιαατοειδη το πρωί που φέρνει το παιδί στο σπίτι (επιπλέον έρχεται αφού τα παιδιά έχουν φάει ήδη το πρωινό τους) και παρότι έχω εκφράσει την αντίθεση μου πολλές φορές ανταπαντά με το επιχείρημα ότι το παιδί της της το ζήτησε και δεν μπορούσε να πει όχι και φυσικά δεν μπορούσε να τρώει το δικό της και τα άλλα να κοιτούν. Αντιθέτως, όταν εγώ της ζητώ να φέρει κάποιο φορεμα μαζί με τα πράγματα της μικρής γιατί ζηλεύει που η δική μου φοράει φορέματα (που λόγω ηλικίας και σωματοτυπου δεν κάνουν στην ανηψια μου) μου λεει πως δεν είναι ανάγκη να φορέσει φορεμα κανένα πο τα δύο και πως είναι αστείο ν’αφηνω ένα τρίχρονο να κάνει ότι θέλει. Το αποτέλεσμα είναι κάθε μέρα να έχουμε παρόμοιες διαφωνίες, με την μητέρα μου ενώ δεν συμφωνεί μαζί της να την υποστηρίζει γιατί “υπομονή, σε λίγο θα ανοιξουν τα σχολεια και θα κάνεις ότι θέλεις με τα παιδιά. Μην το κάνεις θέμα. Σου αρέσει να τσακώνεσαι μου φαίνεται!” Είμαι παράλογη; Μήπως όντως μου αρέσει να τσακώνομαι;
Δεν είναι καθόλου απλοϊκό αυτό που περιγράφεις. Είναι η δυναμική της οικογένειας σου που σε έχει στριμώξει, ξεζουμίσει, εξουθενώσει, κι αναρωτιέσαι αν είσαι παράλογη.
Αν η μαμά σου θέλει να εξυπηρετήσει την αδερφή σου, ας πάει η μαμά σου σπίτι της να της προσέχει την εγγονή. Αυτό που γίνεται τώρα είναι εξωφρενικό. Είσαι ήδη τρομερά πιεσμένη με τα παιδιά του και τη δουλειά σου, αυτό το καθημερινό με ένα έξτρα παιδί είναι εξοντωτικό. Προφανώς δεν θα αλλάξει η οικογενειακή σας δυναμική επειδή διάβασες ένα σχόλιο μιας άγνωστης στο ίντερνετ, αν δυσκολεύεσαι να βάλεις όρια στη μάνα σου και τη φοβάσαι, τότε πρέπει να κάνεις θεραπεία, δεν γίνεται αλλιώς.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή φίλη, το ότι εξυπηρετείς την αδελφή σου με το να κρατάς κάθε πρωί την ανιψιά σου μαζί με τα 3( ! ) σου παιδιά ΕΝΩ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ, είναι από μόνο του άξιο θαυμασμού και σεβασμού. Αυτό θα έπρεπε να σκέφτεται η αδελφή σου όταν σου ζητάει αυτή τη τεράστια χάρη. Όταν λοιπόν κάποιος μας κάνει τόσο μεγάλη εξυπηρέτηση, το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποδεχτούμε τους κανόνες του σπιτιού του, σε αυτή την περίπτωση το θέμα της διατροφής. Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει θέμα μη οριοθέτησης της κατάστασης από τη μεριά σου, και παραβίασης από τη μητέρα και την… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνω σε ολα εκτος του να πετάγεται το τζανκ. Το τζανκ δεν πετιεται…τρωγεται στα μουλωχτα πισω απο το ψυγειο.
Πολύ ανθρώπινο αυτό που λες, δεν θα πω όχι!
Blanca μου, ΟΧΙ! Όχι να πετάξει μπροστά στα παιδιά λιχουδιά που προορίζεται γι’ αυτά! Θα εισπράξουν ότι τιμωρούνται άδικα ή θα νομίσουν πως έκαναν κάτι κακό… Επειδή μου έχει συμβεί τέτοιο σκηνικό όταν ήμουν μικρή και ήταν μαχαίρι στην καρδιά μου και καμία “εξήγηση” και εκλογίκευση δεν με παρηγόρησε, το ξαναλέω: όχι. Ας πει στην αδελφή της να φέρνει συσκευασμένα τα γλυκά για να αποφασίσει η ίδια ποια στιγμή θα τα δώσει στα μικρά. Δεν πρέπει να μπλέκουμε τα παιδιά στις συγκρούσεις των μεγάλων.
Έχεις δίκιο… Τα παιδιά όντως θα φρικάρουν και δεν θα φταίνε σε τίποτα.
Πολύ σωστή τοποθέτηση.
Εγώ δε θα πετούσα το φαγητό που θα έφερνε, θα έλεγα ότι αυτό θα φαγωθεί αργότερα μέσα στη μέρα και όταν ερχόταν να πάρει το παιδί θα της τα έδινα πίσω.
Πιο αποτελεσματική μου φαίνεται αυτή η λύση, έχεις δίκιο, cycling!
Έχεις ΤΡΙΑ παιδιά στο σπίτι συν τηλεργασία και, από ό,τι κατάλαβα, είσαι και single mom ή ο άντρας σου λείπει όλη μέρα στη δουλειά οπότε είσαι μόνη. Τέλεια. Ήδη έχουμε συνθήκη burnout. Πάνω σε αυτό, η μάνα σου έχει κατσικωθεί σπίτι σου λέγοντας ότι βοηθάει χωρίς να βοηθάει ουσιαστικά. Τα κανονίζει με την αδερφή να σου φορτώσουν και ΤΕΤΑΡΤΟ παιδί στην πλάτη, ή μάλλον πέμπτο αν υπολογίσουμε και τη μάνα σου, και σου τη λένε κι από πάνω για τους κανόνες που βάζεις στο σπίτι ΣΟΥ. Ε λοιπόν, θα σου πω κάτι: αν δεν σου αρέσει να τσακώνεσαι, ίσως πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΑΥΤΟ
Απόλυτο σενάριο τρόμου! (φατσούλα Edvard Munch εδώ)
@αιλουροειδέστατο, έχω ακριβώς το ίδιο συναίσθημα που περιγράφεις! Μα είναι δυνατόν; Έχω διαβάσει 2,3 φορές την ιστορία για να βεβαιωθώ. Ακούς εκεί εκμετάλλευση! ΗΡΩΙΔΑ μεγάλη η φίλη, απορώ που βρίσκει την υπομονή, πραγματικά απορώ!
Δεν είμαστε καλά που θα έρθει έστω η αδερφή μου σπίτι μου να κάνει κουμάντο στο πως μεγαλώνω το παιδι μου ενώ μάλιστα φροντιζω και το δικό της.
Βάλε λίγο χέρι σε μαμά και αδελφή που σε έχουν βρει καλή και σου έχουν ανέβει στον σβέρκο.
Άκου εκεί να δουλευεις με 4 τέσσερα παιδια μέσα στο σπίτι και αντί να σε διευκολύνουν, επεμβαίνουν στην ανατροφή.
Η αδελφή σου τι κάνει πια και δεν μπορεί με τον άντρα της να φροντίσουν το παιδι τους;
Μετάφραση ζήτησες; Εδώ η καλή η μεταφράστρια, όλα τα μεταφράζει όλα τα μαχαιρώνει! Λοιπόν: “η αδερφή μου δουλεύει εκτός σπιτιού και η άλλη γιαγιά είναι ξινιόλα με το παιδί ή δεν δέχεται να το κρατήσει, οπότε σου λέει βρήκαμε κορόιδο, έλα μωρέεε, τι τρία παιδιά τι τέσσερα, αυτές οι πολύτεκνες είναι καπάτσες και τα προλαβαίνουν όλα, να, θα τη βοηθάει και η μάνα μας (νοτ)”.
(Να δω τι θα έκανε αν η μαμά και η τρίτεκνη αδελφή έμεναν στην άλλη άκρη της χώρας – Σ.τ.Μ.)
Ακόμα και άδικο να είχες (που δεν έχεις) αλλά πες ότι είχες (αν και είναι δύσκολο να πούμε ότι έχεις άδικο, που φροντίζεις όλη μέρα 4 παιδιά ενώ δουλευεις, βοηθάς μια ακόμα οικογένεια και δεν σέβονται αρκετά αυτο που κάνεις για να σε διευκολύνουν με απλές κινήσεις). Αλλά τέλος πάντων, για χάρη της συζήτησης, αν εξέφραζα ένα συναίσθημα μετά από τόση κούραση (ακόμα και λανθασμένο, που είπαμε, δεν ήταν) και με ακύρωναν με αυτό τον τρόπο και μετά προσπαθούσαν να με σωπάσουν κιόλας, ε, εδώ το σκέφτηκα και σχεδόν απελευθερώθηκε ένα νετρόνιο που θα κατευθυνόταν σε ένα ραδιενεργό πυρήνα προκαλώντας… Διαβάστε περισσότερα »
Εντωμεταξύ λέει για το ντόνατς: το παιδί της της το ζήτησε και δεν μπορούσε να πει όχι.
Αλλά για το φόρεμα: είναι αστείο ν’αφηνω ένα τρίχρονο να κάνει ότι θέλει.
Δεν βλέπει κανόνες, δεν σέβεται τίποτα, απλά κάνει οτιδήποτε τη βολεύει για να μην ζοριστεί η ίδια.
Πραγματικά, τι να σχολιάσεις για την όλη κατάσταση;
Ωστόσο, αυτό που με διαολίζει είναι ότι νομίζουν ότι επειδή είσαι σε τηλεργασία είσαι σε κάποιου είδους διακοπές, χαλαρή και με άπειρο ελεύθερο χρόνο. Ας ξεκινήσουμε από αυτό για να μπουν κάποια πράματα στη θέση τους, γιατί κάποιοι βολεύονται σε βάρος άλλων και σε εσφαλμένη βάση.
Δηλαδή δουλεύεις, κρατάς τα παιδιά σου, κρατάς κι ένα έξτρα παιδί, έχεις τη μητέρα σου και την αδερφή σου να σε αγγαρεύουν, και αντί να λένε ευχαριστώ, έχουν το θράσος να σου ζητάνε κι άλλες υποχωρήσεις για να μην ξεβολευούν στο ελάχιστο?
Αγαπητή γράφουσα, ΠΡΑΞΕΙΣ , όχι λόγια.
1ον) πες στη μάνα σου ότι αν θέλει, να κάνει υπομονή η ίδια που της αρέσει να το παίζει κορόιδο και συ “που σου αρέσει να τσακώνεσαι” απλώς θα ζεις με τους ΌΡΟΥΣ ΣΟΥ
2ον) σημαντικό: πες στην αδερφή σου ότι αν ξαναφέρει από αυτά τα σκατολοιδια δεν θα της κρατήσεις τη μικρή, Γιατί εσύ ως μάνα δεν εγκρίνεις για τα παιδιά σου αυτά τα “κακά πρότυπα” (αυτό θα την τζουξει!)😁
Δε βλέπω να σου προσφέρει κάτι ούτε η μάνα ούτε η αδερφή. Τα πράγματα είναι απλά: δε θα ξαναδεχτεις να φυλάξεις την ανηψιά. Να δεις για πότε θα λυθούν όλα σου τα πρόβληματα. Ναι, προφανώς θα τσακωθείτε, και λοιπόν; Δείξε μου μια οικογένεια αγαπημένη, είναι πολύ λιγότερες απ’ ότι νομιζεις. Και οι δύο γονείς μου έχουν σκοτωθεί με τα αδέρφια τους και δε μιλιούνται, ή μιλιούνται κάθε Πάσχα στο τηλέφωνο. Άμα ήταν να κάνεις εφ όρου ζωής αυτό που θέλει η αδερφή σου φεξε μου και γλιστρησα.