Αγαπητή «Α, μπα»: H μητέρα μου με πληγώνει

Να παίρνω θέση ή να σιωπώ;

Αγαπητή α,μπα διαβάζω τη στήλη σου εδώ και λίγο καιρό (ένα 6μηνο περίπου) και είναι η πρώτη φορά που σου στέλνω με αφορμή ενός τηλεφωνήματος που έλαβα από τη μητέρα μου. Είμαι 32 χρονών, ανεξάρτητη οικονομικά και ζω με τον σύντροφο μου σε διαφορετική πόλη. Με πήρε τηλέφωνο το μεσημέρι λέγοντας μου ότι δε θέλει να με φορτώνει αλλά μόνο σε εμένα μπορεί να τα πεί (βέβαια έχει και μια αδερφή με την οποία έχουν πολύ καλές σχέσεις και μοιράζονται πράγματα) και να μου παραπονεθεί για τον πατέρα μου, ότι γκρινιάζει, της μιλάει απότομα τον τελευταίο καιρό και ότι τον “έπιασαν” τα ψυχολογικά του, ότι προσπαθεί να τον πείσει να πάει σε ψυχολόγο ξανά. Οι γονείς μου παρότι συναισθηματικοί, εκδηλωτικοί και στήριγμα προς εμένα είναι και οι 2 αρκετά αγχώδεις, επεμβατικοί, επικριτικοί και χειριστικοί και παρόλο που στο παρελθόν έκαναν ψυχανάλυση, η οποία κατά τη γνώμη μου τους βοήθησε πολύ, έχουν σταματήσει εδώ και πολύ καιρό να κάνουν συνεδρίες, παρά μόνο 1-2 φορές το χρόνο, αλλά παίρνουν αγχολυτικά. Ξέρω, ότι έχουν ένα κώδικα επικοινωνίας (λανθασμένο σε πολλά σημεία), μπορεί να μαλώσουν λίγο για ασήμαντη αφορμή και ότι ποτέ δε φταίει μόνο ένας καθώς επίσης ότι από τη μητέρα μου θα ακούω πάντα μόνο τη δική της πλευρά, η συμπεριφορά της οποία μπορεί να είναι και η αιτία για μια ένταση. Τα Χριστούγεννα που τους είχα επισκεφτεί είχα μια διαφωνία με τη μητέρα μου για μια ασήμαντη αφορμή που κατάληξε σε εμένα να της λέω ότι δε γίνεται να κανονίζει πράγματα που με περιλαμβάνουν χωρίς να με ρωτάει και εκείνη να παρεξηγείται με τον απότομο τρόπο μου. Με δική μου προτροπή κανονίσαμε την επόμενη συνάντηση με την ψυχολόγο που επισκεπτόταν. ώστε να μιλήσουμε για τα προβλήματα στη σχέση μας. Η ψυχολόγος όντως αναγνώρισε ξανά στη μητέρα μου όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά που έχει και τόνισε ότι η τόση επικριτικότητα και επεμβατικότητα με βλάπτει, με αποτέλεσμα να θυμώσει και να θεωρήσει ότι την ακυρώνει ως μητέρα, ενώ περίμενε ότι εμένα θα “κατσάδιαζε” η ψυχολόγος για τον τρόπο μου. Ως αποτέλεσμα ήταν πολύ στενοχωρημένη και όταν γυρίσαμε σπίτι και πήγα στο δωμάτιο μου, την άκουγα να περιγράφει θυμωμένα στον πατέρα μου για το τι ειπώθηκε στη συνεδρία με όλες τις λεπτομέρειες χαρακτηρίζοντας με εμένα ως αχάριστη και ότι δεν την αγαπώ και συμφώνησαν ότι η ψυχολόγος είναι μια ξένη που δεν ξέρει το καλό της οικογένειας. Τώρα, με το τηλεφώνημα αυτό, της θύμισα το περιστατικό και της είπα ότι δύσκολα θα πείσει τον πατέρα μου να πάει σε ψυχολόγο, όπως θέλει, όταν η ίδια ήταν τόσο αρνητική και τους έβγαλε γενικά άχρηστους μπροστά του όταν ειπώθηκαν πράγματα που δεν της άρεσαν. Παρεξηγήθηκε και πριν μου κλείσει το τηλέφωνο, μου είπε μελοδραματικά, ότι τελικά αντί να μου λέει τα προβλήματα της θα τα γράφει απλά σε ένα χαρτί, όπως έκανε όταν ήμουνα μικρή. Καταλαβαίνω ότι ήθελε ένα στήριγμα εκείνη τη στιγμή, αλλά με είχε πληγώσει πολύ το εν λόγω περιστατικό και ήθελα να της δείξω ότι δε γίνεται να μεταφέρει λόγια από τον έναν στον άλλο και να αλλάζει γνώμη κατά το δοκούν. Από την ώρα εκείνη προσπαθώ να σκεφτώ αν ήταν σωστός ο τρόπος μου και αυτά που της είπα και ήθελα να σε ρωτήσω αν φέρθηκα εγωιστικά ή αν θα έπρεπε απλά να της δείξω ότι τη νοιάζομαι και να το θέσω το θέμα κάποια άλλη στιγμή. Και αν πραγματικά αν έχει νόημα γενικότερα να παίρνω θέση ή αν τελικά δεν πρόκειται να βγει άκρη και μόνο αντιδράσεις προκαλώ… Ευχαριστώ για το χρόνο σου!!
– Α

Αυτό που έχει νόημα είναι να ξέρεις ποια είναι τα όρια σου και να τα περιφρουρείς.

Αναγνωρίζεις την παρεμβατικότητα της, όλοι την αναγνωρίζουν, αλλά δεν ξέρω αν έχεις σκεφτεί «ωραία, έχω μια μητέρα που είναι επικριτική και παρεμβατική, τι πρέπει να κάνω για να προστατευτώ». Η επικριτικότητα της (μαζί με πολλά άλλα) σε έχει κάνει να σκέφτεσαι πρώτα τι έκανες λάθος και είναι επικριτική μαζί σου, τι έκανες λάθος και είναι απογοητευμένη μαζί σου, τι έκανες λάθος και δεν είναι ανοιχτή, καλοπροαίρετη και ήρεμη μαζί σου. Ε, δεν μπορεί να είναι, ούτε με σένα, ούτε με τον εαυτό της, ούτε με κανέναν. Εσύ, τι θα κάνεις με το θέμα;

Η ατάκα «δεν θέλω να σε φορτώσω αλλά μόνο σε σένα μπορώ να τα πω» είναι ΚΑΜΠΑΝΑ. Είναι μεταφορά ευθύνης και προειδοποίηση: «μην διανοηθείς να μου φέρεις αντίρρηση». Αν δεν έχει πού να τα πει, να κάνει θεραπεία, και να αναλογιστεί γιατί δεν έχει πού να τα πει (άσε που δεν ισχύει καν). Το παιδί της δεν μπορεί να διορθώσει τα λάθη που έχει κάνει στη ζωή της.

Θυμώνω πολύ με τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τα παιδιά τους ως σάκους του μποξ και βασικά, κάνουν παιδιά ακριβώς γι’αυτό, για να βγάλουν τα σπασμένα. Αναρωτιέμαι γιατί δεν σου έχει περάσει ακόμα από το μυαλό να κάνεις εσύ θεραπεία για την σχέση σου με τους γονείς σου. Δεν είναι λίγο να έχεις μεγαλώσει με παρεμβατικούς, αγχωμένους, επικριτικούς γονείς που είναι και χειριστικοί. Αφήνει σημάδια. Δεν χρειάζεται να τα έχεις για πάντα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

67 points
Upvote Downvote

14
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
14 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
14 Συντάκτες σχολίων
EveyphoenixOcelotoςJustShootMetsoupra Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Νομίζω κι εγώ ότι επιβάλλεται να πας σε ψυχολόγο, γιατί ο μόνος τρόπος να ισορροπήσει κάπως η σχέση σου με τους γονείς σου είναι να καταλάβεις και να αποδεχτείς ότι δεν θα είναι ποτέ όπως τη θέλεις επειδή δεν είναι στο χέρι σου.
Δεν μπορείς να φτιάξεις τη σχέση σας επειδή έτσι θέλεις, ούτε καν επειδή έτσι θέλετε. Αλλά ίσως να υπάρχει η πιθανότητα για μια καλύτερη σχέση ανάμεσά σας που δεν θα είναι τόσο επιβαρυντική για την ψυχολογία σου. Και αυτή η σχέση μπορεί να μην είναι όπως την ονειρεύεσαι, αλλά θα είναι ίσως βιώσιμη κι αυτό δεν είναι λίγο.

Påskeegg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Θα συμφωνήσω πάρα πολύ με το ότι πρέπει να βάλεις τα όριά σου. Την ίδια ιστορία βλέπω καθημερινά τα τελευταία χρόνια με τον σύντροφό μου και τη μητέρα του. Είναι πολύ αγχωτική, παρεμβατική και χειριστική. Καταλήγει να μεταφέρει το άγχος μαζί με τύψεις σ’ αυτόν. Αλλάζει γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς κλπ συνεχώς μέχρι να βρει κάποιον που να της πει αυτό που θέλει να ακούσει και βγάζει όλους τους άλλους σκάρτους. Το τελευταίο διάστημα που ο σύντροφός μου έχει αρχίσει σιγά σιγά να βάζει όρια η απάντηση είναι μονίμως “δεν είμαι καλά”, “σε ποιον άλλον να τα πω” και “εγώ αυτά… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Η μητέρα σου, είναι τελείως ανώριμη. Είναι αυταπόδεικτο από αυτά που γράφεις, ότι δεν είναι δεκτική ψυχοθεραπείας, γιατί δεν νοιώθει ότι πρέπει να αλλάξει κάτι η ίδια, αλλά το περιβάλλον της. Κλασσική συμπεριφορά ανθρώπου, που δεν θέλει να αλλάξει γιατί του αρέσει έτσι όπως είναι. Μη ρωτάς πως γίνεται να του αρέσει , ο καυγάς και η μανούρα…. γίνεται. Κι εγώ αναρωτιόμουν για χρόνια, αλλά στην ουσία ανέβαλα την αλήθεια, που ήταν ότι φοβόμουν ή βαριόμουν να αναλάβω την ευθύνη του εαυτού μου. Βέβαια είναι ένα στάδιο να αναρωτηθείς γιατί οι άλλοι φέρονται τόσο παράλογα, αλλά μετά πρέπει να φύγεις… Διαβάστε περισσότερα »

Lou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Στη σχέση μας με τους γονείς μας καμιά φορά χρειάζεται να στηλώνουμε τα πόδια και να δηλώνουμε εμφατικά: “Ξέρεις εδώ στο μεταξύ μας, ε γ ώ είμαι το παιδί.”

Eva
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Χρειάζεται να ενηληκιωθείς και να ανεξαρτοποιηθείς συναισθηματικά από τους γονείς σου, πιστεύω. Ότι πήρες ένα τηλεφώνημα της μαμάς σου ως αφορμή να της την πεις για ένα περιστατικό που σε είχε ενοχλήσει στο παρελθόν δείχνει ανωριμότητα νομίζω. Δεν σε κρίνω, απόλυτα κατανοητό είναι και χρειάζεται χρόνος και δουλειά να αποστασιοποιηθούμε και συναισθηματικά από τους γονείς μας ώστε να μη μας αγγίζουν τόσο πολύ αυτά που λένε και κάνουν. Ακόμα κι όταν έχουμε φύγει από το σπίτι, σε επισκέψεις στο σπίτι, ειδικά τις γιορτές, είναι πολύ εύκολο να μπούμε και πάλι στο παλιό μας ρόλο ως παιδί. Κι εγώ ειχα δυσκολευτεί… Διαβάστε περισσότερα »

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

“Μαλώνουν τα βουβάλια, και την πληρώνουν τα βατράχια!”
(exactement)

Αιλουροειδέστατο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Δε θέλει να τη βοηθήσεις, θέλει να της πεις αυτά που θέλει ν’ ακούσει, να εκτονωθεί πάνω σου και να σε εμπλέξει σε μια υπόθεση που δε σε αφορά. Δεν είναι καθόλου μητρική συμπεριφορά. Άλλο να συζητάς ένα πρόβλημά σου με το ενήλικο παιδί σου επειδή έχετε σχέση εμπιστοσύνης, αλλο αυτό το θέατρο του παραλόγου που περιγράφεις. Μην μπαίνεις στο παιχνίδι της, μην την παίρνεις στα σοβαρά, αποστασιοποιήσου για αρχή. Άκου τη Λένα και κάνε συστηματική ψυχοθεραπεία ανεξάρτητη από τους γονείς σου, γιατί είσαι θύμα κακοποίησης από αυτούς και μάλλον δεν το έχεις καταλάβει ακόμα. Αυτό, που ήρθε στη συνεδρία… Διαβάστε περισσότερα »

Melian
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συμφωνώ με τη Λένα ως προς το θέμα της θεραπείας. Θα μάθεις πολλά πράγματα για σένα, τη συμπεριφορά σου και διάφορες πτυχές του χαρακτήρα σου που συνδέονται με τη σχέση σου με τους γονείς σου. Επίσης, θα σε βοηθήσει στον τρόπο που τους αντιμετωπίζεις και χειρίζεσαι τις καταστάσεις.

kit
Μέλος
Συμμετέχων

Λένα, standing ovation!

tsoupra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ότι έχει ειπωθεί πριν από ένα “αλλά” είναι ψέμα.