Αγαπητή «Α, μπα»: Γιατί ζητούν από τα παιδιά τους πράγματα που εκείνοι δεν πρόσφεραν στους γονείς τους;

Υπάρχει λύση;

Γιατί τα πεθερικά μου, που περνούν για ασυμβίβαστοι άνθρωποι και χάραξαν μόνοι τους το δρόμο τους στη ζωή, τώρα ζητούν από τα παιδιά τους πράγματα που εκείνοι δεν τα πρόσφεραν στους γονείς τους; Έκαναν τρία παιδιά και δεν έδωσαν σε κανένα όνομα από τους παππούδες. Τώρα όχι μόνο περιμένουν να ακούσουν το όνομα τους , αλλά το περιμένουν κι από τα τρία τους παιδιά. Δε φρόντισαν γονείς που είχαν καταπέσει μέσα στο σπίτι τους, έβαλαν γυναίκες , χρησιμοποιήσαν γηροκομεία κλπ. Τώρα παραπονιούνται που τα παιδιά τους μένουν μακριά και ποιος θα τους αναλάβει κλπ. Επίσης περιμένουν να περνάμε τις διακοπές όλοι μαζί και να βγαίνουμε όλοι μαζί έξω και να πηγαίνουμε όλοι μαζί για μπάνιο και να κοιμόμαστε για μεσημέρι όλοι την ίδια ώρα κλπ. Και φυσικά στις διακοπές δεν κρατάνε τα παιδιά για να βγούμε εμείς οι γονείς για κανένα ποτό, ούτε βγαίνουν μόνοι τους με τους φίλους τους να μας αφήσουν να χαλαρώσουμε στον κήπο με τα παιδιά. Κι άντρας μου βρίσκεται σε αμηχανία με αυτή τη συμπεριφορά. Τι να σου πω, μου λέει , δεν ήταν έτσι. Με αυτόν τον τρόπο πηγαίνουμε όσο γίνεται λιγότερο στους δικούς του και το ίδιο κάνουν και τα αδέρφια του , αλλά είναι κρίμα. Οι παιδικοί του φίλοι και οι συμμαθητές τον έχουν χάσει και σκέφτονται (φωναχτά) ότι εγώ τον απομάκρυνα. Ο άντρας μου κατάγεται από ένα πολύ όμορφο παραθαλάσσιο μέρος, έχει φίλους και παρέες ( για πόσο ακόμα;) , οι γονείς του έχουν ένα άνετο σπίτι ( το πατρικό του ) με κήπο , χωρίς καθόλου σκαλοπάτια πουθενά. Παράδεισος για μικρά παιδιά. Θα μπορούσαμε να είμαστε κάθε σαββατοκύριακο εκεί. Δεν το κάνουμε γιατί κάθε φορά που πάμε αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθήσουμε το πρόγραμμά τους . Αντί να περπατήσουμε στην παραλία και να πιούμε καφέ με τους συμμαθητές καθόμαστε στο τραπέζι της κουζίνας και βλέπουμε τηλεόραση όλοι μαζί. Προτιμώ να το κάνω στο σπίτι μου , στην κουζίνα μου , με το πρόγραμμα της επιλογης μου. Α! Κι ό,τι πρόγραμμα έχουν (προσκλήσεις , καλέσματα) , όταν πηγαίνουμε δεν το κάνουν , για να είμαστε όλοι μαζι. Υπάρχει καμιά λύση;

Ναι. Να το πάρετε απόφαση.

Κάτι που ανακάλυψα πρόσφατα, σχετικά: όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι, τόσο πιο εγωκεντρικοί γίνονται. Όσο πλησιάζει το τέλος, και όσο πιο πολύ το φοβούνται, τόσο λιγότερο είναι σε θέση να σκεφτούν τους άλλους. Σταδιακά σκέφτονται όλο και περισσότερο τον εαυτό τους, μέχρι που σχεδόν πλαστικοποιούνται από τον εγωκεντρισμό τους. Σας προειδοποιώ ότι αφού τα πεθερικά έχουν ξεκινήσει αυτή την πορεία (δεν λέω ότι είναι υποχρεωτική εξαρχής για όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως), θα γίνονται όλο και χειρότεροι. Είναι σημαντικό να μην περιμένετε κάτι καλύτερο από αυτό που βλέπετε μπροστά σας.

Εφόσον το σπίτι είναι δικό τους και είσαστε φιλοξενούμενοι, ή δέχεστε τους κανόνες, ή δεν πηγαίνετε. Το «είναι κρίμα» δεν το αντιλαμβάνομαι ακριβώς. Τι είναι κρίμα; Που δεν σας βολεύει η κατάσταση; Αυτό που θα θέλατε είναι να μένετε σπίτι τους χωρίς να είσαστε υποχρεωμένοι να ασχολείστε μαζί τους. Το ίδιο μπορούν να πουν και οι γονείς του, αφού δεν είσαστε διατεθειμένοι να κάνετε αυτό που θέλουν. Δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση από τους παππούδες να σας εξυπηρετούν. Είναι κάτι που θεωρούν πολλά παιδιά αυτονόητο όταν αποκτούν δικά τους παιδιά, τελικά στην πράξη σπάνια λειτουργεί. Τίποτε δεν είναι χωρίς αντάλλαγμα.

Αν θέλετε να τους ταρακουνήσετε, σας συνιστώ να πάτε κάποιες φορές σε αυτό το μέρος μένοντας σε ξενοδοχείο. Ή για να τους ταρακουνήσετε, ή επειδή είσαστε ανεξάρτητοι ενήλικες και μπορείτε να πάρετε τα πράγματα στα χέρια σας. Το τσάμπα έχει προϋποθέσεις. Αν θέλετε τις δικές σας ρυθμίσεις, τότε πρέπει να πληρώσετε. Αν δεν μπορείτε να πληρώσετε, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

88 points
Upvote Downvote

23
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
16 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
18 Συντάκτες σχολίων
Renéandi @GhostRebecca de Winterαστροπελέκι Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ας πω κι εγώ τον πόνο μου. Από τον Οκτώβριο και έπειτα βρίσκομαι μέσα σε νοσοκομείο σχεδόν κάθε μέρα. Για τους γονείς μου που ο ενας σερί μετά τον άλλον κάτι παθαίνουν και μόλις γίνονται καλά αρχίζει νέος γύρος. Για το παιδί μου που πρέπει να περάσει μια αξιολόγηση από το Παίδων και είναι σα να ζούμε τους 12 άθλους του Αστερίξ. Για τον αδερφό του άντρα μου που έχει πολύ σοβαρό χρόνιο πρόβλημα υγείας. Μέσα σε όλα αυτά δεν έχω πάρει άδεια ούτε τις γιορτές, έπρεπε να κάνω μετακόμιση και κάτι άλλα μικροπράγματα χαχα. Παρ’ όλα αυτά ο πεθερός… Διαβάστε περισσότερα »

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Στην περίπτωση σου νομίζω πως έχει σημασία αν ο πεθερός σου υπήρξε ένας άνθρωπος με κατανόηση σε γενικές γραμμές και τα κάνει αυτά λογω γηρατειών ή αν ήταν ανέκαθεν παρτάκιας και εγωιστής.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Κοίτα, πάντοτε ήταν λίγο παρτάκιας, δεν ξύπνησε μια μέρα αναίσθητος :Ρ Απλώς όσο περνά ο καιρός βλέπω ότι εξαρτάται όλο περισσότερο από εμάς και τόσο “απογυμνώνεται” από τις ιδιότητες του ενηλίκου. Αυτή τη στιγμή λοιπόν το αν θα φάει ένα γλυκό που το λαχταράει δεν εξαρτάται καθόλου από τον ίδιο, είναι κάτι πολύ μικρό αλλά για εκείνον πολύ μεγάλο, καθώς μια μια οι απολαύσεις απομακρύνονται. Και απομακρύνονται για πάντα και αυτό από μόνο του είναι τρομακτικό. Τέλος πάντων, προσπαθώ να δείξω κατανόηση. Εκείνος δε δείχνει, αλλά είναι από αυτές τις φορές που η Λένα θα απαντούσε “δεν έχεις πρόβλημα με… Διαβάστε περισσότερα »

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

τι να πω, υπομονή και όλα με μέτρο. <3

αστροπελέκι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

μια μεγάλη αγκαλιά από μένα. Σε νιώθω απόλυτα, μα απόλυτα. Τα πέρασα όλα τα στάδια και τους έχασα, μου λείπουν πολύ. Αν μοιράζονται οι ευθύνες στην ομάδα σου (καταλαβαίνεις τι εννοώ) όλα καλά. Δύσκολα τα γηρατειά…

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Είναι συγκλονιστικό το πόσο όμοιοι τύποι ανθρώπων κυκλοφορούν. Τυπικά μοτίβα.
Η ερώτηση αποτελεί για μένα τη μια φωνή που κυριαρχεί μέσα μου (είναι κρίμα που τα παιδιά μου χάνουν τους παππούδες τους, είναι κρίμα που θα μπορούσαμε να βρισκομασταν σε μια κατάσταση απίστευτα πιο βολική για ολους) και η απάντηση της Λένας είναι η φωνή που ανταπαντάει μέσα μου (η ελευθερία κοστίζει ακριβά).

Ανακουφιστικό να βλέπεις την αγωνία σου να μοιράζεται και μ άλλους.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Το να πάτε αλλά να μη δεχτείτε να κάνετε ο,τι θέλουν δεν σας πέρασε από το μυαλό; Όχι, δε θα κάτσουμε μαζί σας, θα βγούμε με τους φίλους μας. Αν εκεί πάνω σας πουν το σπίτι μας οι κανόνες μας τότε την επόμενη φορά σε ξενοδοχείο. Ίσως καταλάβουν. Αν πάλι όχι να μην έχεις καθόλου τύψεις. Τα όρια τα βάζουμε μόνοι μας. Και αυστηρά.

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Οι άνθρωποι έζησαν τα νιάτα τους όπως γούσταραν και τώρα θα ζήσουν και τα γηρατειά τους όπως γουστάρουν. Ειλικρινά δεν βλέπω κάποια διαφορά στη στάση τους. Το τραγικό που δεν θες να δεις είναι ότι ο γιος τους τους φοβάται τόσο που προτιμά να κρυφτεί παρά να πάει και να τους δυσαρεστησει. Ακόμα και ένα 15χρονο έχει τα κότσια να πει στους γονείς του ότι θα βγει για ένα καφέ με τους φίλους του.

BiggerOnTheInside
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση. Πάντως, στη συγκεκριμένη περίπτωση μου φαίνεται ότι τα εν λόγω πεθερικά ήταν γενικώς πάντα εαυτούληδες, απλώς τώρα προσαρμόστηκαν στη θέση που κάποτε είχαν οι γονείς τους.

Filva
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για κοιτα που τα πεθερικα μου εχουν μιμητες. Αυτα ακριβως με αποκορυφωμα οτι δεν κρατανε τα παιδια ουτε λεπτο γιατι γι αυτο υπαρχουν οι ντανταδες, αλλα οταν η πεθερα μου αρρωστησε κατασκηνωσε μεσα στο σπιτι μου, και ηθελε να την πηγαινουμε εμεις στο γιατρο, εμεις για τα γραφειοκρατικα, εμεις για τα φαρμακα, εμεις να την παρηγορουμε και να την γιατροπορευουμε και εγω να σκεφτομαι δυστυχως απο μεσα μου, μα γι αυτο δεν υπαρχουν τα γηροκομεια;

Ederra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χμμμ το λες για πεθερά όμως τη μαμά σου θα την πήγαινες γηροκομείο; Όχι. Θα της έπαιρνες νοσοκόμο/α σπίτι της. Όχι;

Filva
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Οχι δεν θα την πηγαινα, δεν την πηγα δηλαδη. Κι ας μου ελεγε με υφακι υπαρχουν ντανταδες βρες λεφτα να παρεις, και πριν και μετα την αρρωστια της. Ευχομαι ομως να μπορουσα να της ειχα πει υπαρχουν και γηροκομεια, βρες λεφτα να πας. Κι ας με κανει αυτο κακο ανθρωπο. Κι ας μην το πω ουτε αν ξανατυχει. Και ας παραιτηθηκα απο την δουλεια γιατι λεφτα για νταντα δεν εβρισκα.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μια απάντηση είναι αυτή που έδωσε η Α,μπα. Μια άλλη είναι ότι θεωρούν πως οι ίδιοι ήταν και είναι καλύτεροι γονείς από τους δικούς τους και γι’αυτό *αξίζουν* τον σεβασμό/αναγνώριση (ονόματα) και τη φροντίδα (αρρώστιες). Μια τρίτη είναι ότι ως χαρακτήρες και οι δυο, θεωρούσαν και θεωρούν πως σε κάθε περίπτωση, εκείνοι έχουν προτεραιότητα. Συμβαίνει αυτό σε όσους παραμελήθηκαν ή σε όσους έτυχαν τόσης φροντίδας, ώστε να γίνουν εντελώς κακομαθημένοι. Μια τέταρτη είναι ότι έχουν την εντύπωση, ότι υπήρξαν κακοί γονείς και φοβούνται ότι τα παιδιά τους δεν θα τους θέλουν και μετά, αυτοεκπληρούμενη προφητεία: Γίνονται κουραστικοί και τα παιδιά… Διαβάστε περισσότερα »

Kritikothessalonikia
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Το ίδιο πρόβλημα έχω όποτε επισκέπτομαι την Κρητη. Θέλω να κάνω το πρόγραμμά μου και τις εκδρομές μου, τώρα που δεν έχουμε υποχρεώσεις και παιδιά και ο μπαμπάς μου έχει λίγο μια στάση, ” γιατί θες να πάς Ηράκλειο, το Ρέθυμνο δε σ ‘ αρέσει; “, “γιατί κοιμάστε ως τόσο αργά , ξυπνήστε να σας δούμε κι εμείς λίγο που λείπετε όλο τον καιρό και σας βλέπουμε τόσο λίγο” … προσπαθώ να συνδυάσω τις βόλτες με την οικογένεια, μιας και λείπω απ΄την Ελλάδα αλλά είναι δύσκολο.. Οπότε ναι, κι εγώ έκανα αυτό που λέει η Λένα , πάω Κρήτη και… Διαβάστε περισσότερα »

Påskeegg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Και οι γονείς του φίλου μου ακριβώς το ίδιο. Όταν τους ανακοίνωσε ότι για Πάσχα θα πάμε ταξίδι, αλλά όχι στην Ελλάδα κόντεψε να πάθει συγκοπή η μαμά του, δεν το χωρούσε το μυαλό της πώς γίνεται να έχουμε κενές μέρες, να κάνουμε έξοδα για εισιτήρια και να μην πάμε εκεί. Και της είπε πώς κάνεις έτσι; τα Χριστούγεννα ήμασταν εκεί και θα ξαναέρθουμε το καλοκαίρι και του απάντησε “ναι αλλά το καλοκαίρι μην αρχίσετε πάλι να γυρνάτε από δω κι από κει και δεν σας δούμε καθόλου”. Άλλο που καθίσαμε πέρσι σχεδόν 2 μήνες στην Ελλάδα εκ των οποίων… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το τζάμπα πέθανε!

Karamouza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ετσι ειναι και τα δικα μας πεθερικα και εμεις δεν εχουμε καν παιδιά. Αυτος ο τροπος ειναι μορφη ελεγχου και φερει ευθυνη ο συζυγος σου που δεν ορθωσε αναστημα να πει στη μανα και τον πατερα του οτι θελει να παει μια βολτα με την οικογένειά του οσο ειστε εκει. Τα δικα μου πεθερικα που εχουν σπιτι ιδιο με της περιγραφής σου, καθε καλοκαιρι τρωγονται αν θα κατεβουμε Ελλαδα και αν θα παμε απο το σπιτι τους και καθε φορα που κανουμε αυτο το λαθος και δεν παμε αλλου γκρινιαζουν οτι δεν κανουμε μπανιο εκει μπροστα και φευγουμε, και παμε… Διαβάστε περισσότερα »