Αγαπητή «Α, μπα»: Γιατί τα ζωάκια όσο μεγαλώνουν σταματάνε το παιχνίδι;

Γιατί «σοβαρεύουν»;

Γιατί τα δύο πιο συνήθη σε ανθρώπινες κατοικίες ζώα, τα σκυλιά και τα γατιά, είναι τόσο παιχνιδιάρικα όσο είναι μικρά και μετά από κάποιον καιρό «σοβαρεύουν» και δεν παίζουν τόσο μεταξύ τους(ή και μετους ανθρώπους τους); Στους ανθρώπους καταλαβαίνω ότι έχουν κι υποχρεώσεις και σπουδές και δουλειές. Στα σκυλάκια και γατάκια, όμως, δεν πολυαλλάζει η ζωή του, δεν είναι ότι έχουν και τίποτα αρμοδιότητες ενώ ενηλικιώνονται(, ενώ ούτε καν χρειάζεται να ανησυχούν για τα φαγητό τους, το οποίο συνήθως φτάνει στο πιάτο τους τις ίδιες ώρες κάθε μέρα, πέρα από τα τυχερά τους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Γιατί «σοβαρεύουν»(σε σχέση με το πώς ήταν τις πρώτες εβδομάδες/μήνες);

Zent

Γιατί το παιχνίδι δεν είναι ασχολία χωρίς σκοπό. Το παιχνίδι είναι ο τρόπος που επιβιώνουμε. Είναι βασικότατο μέρος της ανάπτυξης. Όλα τα μικρά (ζώα, άνθρωποι) όταν παίζουν μαθαίνουν να χρησιμοποιούν το σώμα τους με τρόπο που τα κάνει ανεξάρτητα, δηλαδή μαθαίνουν πώς να περπατάνε, να πηδάνε, να πετάνε, να πιάνουν μυγάκια, να χρησιμοποιούν μαχαιροπήρουνο. Όταν τα μάθουν όλα αυτά, δεν έχουν λόγο να «παίξουν».

Με άλλα λόγια, το παιχνίδι είναι πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση (έχεις δοκιμάσει να διακόψεις παιδί δύο χρονών από το παιχνίδι του;) και η άγνοια μας περί του θέματος μας κάνει να το βλέπουμε ως κάτι «χαριτωμένο». Είναι ο τρόπος που η φύση μας έχει κάνει να αντιδράμε όταν βλέπουμε πλάσματα που ακόμα δεν έχουν κατακτήσει βασικές λειτουργίες που εξασφαλίζουν την επιβίωση τους. Αν δεν το βλέπαμε ως κάτι χαριτωμένο, δεν θα επιβίωνε κανένα είδος.

Είναι πολύ κακή ιδέα να λες σε μικρό παιδί μη και μη και μη όταν κάνει κάτι που σου φαίνεται ανούσιο και απλώς θα σε βάλει να καθαρίσεις μετά. Όσο πιο πολύ το αφήσεις να κάνει κάτι που σου φαίνεται ενοχλητικό, τόσο πιο γρήγορα θα σταματήσει να το κάνει – επειδή θα έχει κατακτήσει αυτό το μικροσκοπικό κομματάκι του παζλ που του χρειάζεται για να κάνει κάτι αρκετά πιο πολύπλοκο, όπως να χρησιμοποιεί καλαμάκι, να σηκώνει το κουτάλι από τη σωστή πλευρά, και τα λοιπά. Το γράφω προς γνώση και συμμόρφωση.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

114 points
Upvote Downvote

30
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
19 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
18 Συντάκτες σχολίων
AlouteroWolfcryΛένα ΦουτσιτζήZouzouna GoutsounaRebecca de Winter Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Πράγματι, έχω παρατηρήσει και γω πως όσο αφήνω το γατούλη μου να κάνει κάποια πράγματα που ίσως μου δυσκολεύουν λίγο τη ζωή (πχ να παίζει με τη ζώνη της ρόμπας που κρέμεται και να μην μπορώ να κάνω βήμα χωρίς να κινδυνεύω να σκοντάψω πάνω του και να τσακηστούμε και οι δυο), τόσο πιο γρήγορα θα τα αφήσει. Κάποια στιγμή τα κατέχει, οπότε πάει στο επόμενο. Μη το ένα και μη το άλλο έχει ως μόνο απολέσμα να χαλάμε τη μεταξύ μας σχέση και να του κόβω τον αυθορμητισμό. Προφανώς δε μιλαώ για πράγματα εν δυνάμει επικύνδυνα. Το μόνο που… Διαβάστε περισσότερα »

BlobBlob
Μέλος
Συμμετέχων

Κι εγώ το ίδιο θα έλεγα. Το παρακάτω ισχύει μια χαρά και για γατάκια. “Είναι πολύ κακή ιδέα να λες σε μικρό παιδί μη και μη και μη όταν κάνει κάτι που σου φαίνεται ανούσιο και απλώς θα σε βάλει να καθαρίσεις μετά. Όσο πιο πολύ το αφήσεις να κάνει κάτι που σου φαίνεται ενοχλητικό, τόσο πιο γρήγορα θα σταματήσει να το κάνει ” Στην αρχή προσπαθούσα να σταματήσω τον γάτο από το να ανεβαίνει στον πάγκο της κουζίνας και είχαν σπάσει τα νεύρα και των δύο μας. Μετά άλλαξα προσέγγιση και πήρα όλα τα πραγματα απο εκεί πάνω που… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Σου χω πει πόσο σε ζηλεύω, έτσι??!!!

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

😊😊😊

Zouzouna Goutsouna
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Zouzouna Goutsouna

Πολυ ενδιαφερουσα ερωτηση και απαντηση.
Και θυμηθηκα τωρα εναν δασκαλο στο δημοτικο που μας ελεγε: πρώτα θα παιζετε και μετα θα διαβαζετε.
Η μαμα μου η ανιδεη και οι κουτσομπολες φιλες της τον κραζανε.
Εγω ηξερα ενστικτωδως και μονο, ποσο δικιο ειχε.

Guardian
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λένα, είσαι μέσα στο σπίτι μου…Μαθαίνει η μικρή να πίνει από το ποτήρι. Και αφού πιει κανα δυο γουλιές, με την μεγαλύτερη ευχαρίστηση του κόσμου, αναποδογυρίζει το ποτήρι ώστε να χυθεί όλο το υπόλοιπο νερό κάτω. Μα ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ.

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Προτείνω σκουπάκι Μπλακ εν Ντέκερ για υγρά και στερεά, θα έβαζα λινκ, αλλά μη γίνει και τοποθέτηση προιόντος το σχόλιο. Ή να γεμίζεις το ποτήρι λιγότερο; Αλλα εκεί να μου πεις πως θα μάθει να κρατάει το βάρος ενός γεμάτου ποτηριού… Πωπω ρε παιδιά τι περνάτε και σεις που έχετε παιδιά, ρισπέκτ.

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Το ίδιο κι εμένα μόνο που το ρίχνει πάνω στο κεφάλι της και μετά λέει: “μπάνιο. Μαμά μπάνιο.”
Είμαι τόσο κουρασμένη μετά από τις τόσο ξεκουραστες διακοπές που πέρασα, που απλώς την κοιτάω με βλέμμα βοδιου και δεν πεταριζω καν το βλέφαρο.

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Για δύο λόγους:
1. Μας βαριούνται.
2. Ανακαλύπτουν κάτι καλύτερο, το σεξ.

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

2.Λύνεται με μια απλή και απαραίτητη επέμβαση.

Απαστράπτουσα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη σχέση με ζώα ή παιδιά και δεν είχα συνειδητοποιήσει ποτέ το πόση- πολλή -ενέργεια, ατελείωτη και ασταμάτητη μπορεί να έχει ένα γατάκι και ένα νήπιο. Εμένα με σόκαρε όταν μετά από ένα χρόνο που είδα ένα γατάκι του πατέρα μου το πόσο είχε μεγαλώσει και σοβαρέψει και είχε σταματήσει αυτήν την τρέλλα να κυνηγάει τα πάντα και να σκαρφαλώνει από δέντρο σε δέντρο βζιιιινγκ βζιιινκγ. Στους ανθρώπους παίρνει λίγα περισσότερα χρόνια να σοβαρέψουν, αλλά πλέον μου φαίνεται απίστευτο ότι και γω ήμουν κάποτε 3χρονο που χοροπήδαγε όλη μέρα χωρίς σταματημό. Το θέμα εδώ βέβαια δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Τα σκυλιά και τα γατιά όπως και όλα τα ζώα όταν είναι μικρά μέσα από το παιχνίδι μαθαίνουν να επιβιώνουν. Μαθαίνουν τη δομή της κοινωνίας, τι τους επιτρέπεται, πώς να επιτίθονται,πώς να επικοινωνούν, πώς να κυνηγήσουν, πώς να κρυφτούν. Τώρα ειδικά στα σκυλιά και στα γατιά μπορεί να μεγαλώνουν και να σοβαρευουν, αυτό δε σημαίνει ότι το παιχνίδι σταματά τελείως. Είναι λογικό να μην έχουν την τρελή ενέργεια ή διάθεση. Άλλωστε δεν θα μάθουν πλέον από αυτό. Έτσι παίρνει καινούρια μορφή. Είναι ερεθίσματα που τους δίνουμε εμείς για να μην ατονησουν τα ένστικτα τους. Και είναι και διασκέδαση για αυτά.… Διαβάστε περισσότερα »

BlobBlob
Μέλος
Συμμετέχων

Του αρέσει ο θόρυβος που κάνουν τα μπουκάλια όταν τα δαγκώνει και ίσως και η ατνίσταση που συναντά όταν τα δαγώνει. Βασικά αυτό του έρχεται κουτί :). Στον δικό μου άρεσαν τα λούτρινα ζωάκια αλλα μόνο με σφυρίχτρα μέσα (προς μεγάλη χαρά μου), τα οποία τα έπαιζε με ενθουσιασμό όταν μιλούσα στο τηλέφωνο. Μάλλον γιατί δεν του έδινα σημασία.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Παρόλαυτα παιχνίδια για δάγκωμα που κάνουν και ήχο ούτε να τα φτυσει

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Της δικιάς μου πάντως της αρέσουν όλα. ΟΛΑ. Μπαλάκια, ζωάκια, κούτες χάρτινες, σακούλες, σαγιονάρες, γυαλιά ηλίου, τραπέζια , καρεκλες, πατώματα 😂😂😂

mononoke
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Οι άνθρωποι δεν σταματάνε να παίζουν επειδή έχουν υποχρεώσεις. Πιστεύεις οτι αν δεν είχαμε δουλειές θα παίζαμε κρυφτό και περνά περνά η μέλισσα μέχρι τα 80 μας; Γύρω στην προεφηβεία συνήθως σταματάμε να παίζουμε επειδή περνάμε σε επόμενο αναπτυξιακό στάδιο και δεν έχουμε πια τόση ανάγκη το παιχνίδι για να καλλιεργήσουμε δεξιότητες. Αποκτάμε άλλες ανάγκες, αρχίζουμε να καλλιεργούμε περισσότερο τις κοινωνικές μας σχέσεις, να συζητάμε με τους φίλους μας, να μας ενδιαφέρει το άλλο φύλο, να αποκτάμε ενδιαφέρον για μουσική/ταινίες/άλλα χόμπι και η επιθυμία για παιχνίδι μειώνεται. Όχι οτι σταματάμε ποτέ τελείως, μπορεί οι ενήλικες να μην παίζουν με μπάρμπι… Διαβάστε περισσότερα »

Muse
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Το τι ακούω για το παιδί που τρώει μόνο του και κάνει χαμουλη γύρω γύρω, δεν λέγεται! Ναι όμως, το παιδι τρώει μόνο του από βρέφος που ξεκίνησε τροφές. Μόνος του έπιασε τις τροφές, δεν ήθελε κρεμουλες και ήθελε με τα χέρια του να πιάνει και να βάζει στο στόμα του. Δεν λέω, όντως γίνεται χαμός αλλά τρώει μόνος του! Και τώρα που είναι 2 το έχει βελτιώσει. Επεμβαίνω μόνο σε φαγητά σουποειδη/λαδερα κλπ. Πάντως, νομίζω ότι στο εξωτερικό προσπαθούν να υποστηρίξουν το να φάει μόνο του ενα μωρο ενώ εδώ φοβόμαστε να μην πνίγει.

Wolfcry
Μέλος
Συμμετέχων

Η απάντηση της Α,ΜΠΑ αναφέρεται και στους ανθρώπους. Οπότε σχολιάζω αντίστοιχα. “Όσο πιο πολύ το αφήσεις να κάνει κάτι που σου φαίνεται ενοχλητικό, τόσο πιο γρήγορα θα σταματήσει να το κάνει – επειδή θα έχει κατακτήσει αυτό το μικροσκοπικό κομματάκι του παζλ που του χρειάζεται για να κάνει κάτι αρκετά πιο πολύπλοκο, όπως να χρησιμοποιεί καλαμάκι, να σηκώνει το κουτάλι από τη σωστή πλευρά, και τα λοιπά.” Θα συμφωνήσω απόλυτα! Κι εγώ το γιο μου τον αφήνω να κάνει το οτιδήποτε (πάντα κάτω από ασφαλείς συνθήκες και με προσπάθεια οριοθέτησης). Ας πετάξει το φαγητό κάτω, ας χύσει το ποτήρι με… Διαβάστε περισσότερα »

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Συμφωνώ απόλυτα με τη μέθοδο αυτή. Αφήστε τα παιδιά σας να εκφραστούν ελεύθερα.
Η μόνη ένσταση που έχω είναι όταν αυτό γίνεται παντού. Η κουμπάρα μου έφερε το παιδάκι της σπίτι και μου έσπασε δυο διακοσμητικά (συναισθηματικής αξίας) και ζωγράφισε στον δερμάτινο καναπέ με τον ανεξίτηλο μαρκαδόρο του. Δεν μπορώ να πω ότι δεν με ενόχλησε. Πιο πολύ με ενόχλησε η αδιαφορία της κουμπάρας μου και όχι το παιδάκι (εννοείται).

Wolfcry
Μέλος
Συμμετέχων

Γι’ αυτό το λόγο αναφέρω και το θέμα των ορίων παραπάνω. Αλλά είναι όπως το λες: ορισμένοι γονείς είναι αδιάφοροι. Το παρατηρώ έντονα και στην παιδική χαρά.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Ε μα να γι’ αυτό κι εγώ αποφεύγω να έρχονται παιδιά πλέον στο σπίτι. Συμφωνώ κι εγώ με τη μέθοδο που λέει ο Wolfcry, αρκεί να περιορίζεται στο χώρο του καθενός και πάντως όχι στο δικό μου σπίτι.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Κι εγώ το ίδιο no_roots. Η κουμπάρα παρεξηγήθηκε όταν της το είπα την επόμενη φορά που ήθελε να έρθει με το παιδί. Ξύδι.

Zouzouna Goutsouna
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Zouzouna Goutsouna

Δεν συμφωνω.
Γιατι να του επιτρεπεις να πεταει το φαγητο κατω ; Αν θελει να μαθει το νομο της βαρυτητας ας πεταξει κατω κανενα παιχνιδι.
Και την μπαλα αν την πεταξει μακρυα απλως την ξεχναει και τελειωσε.

Wolfcry
Μέλος
Συμμετέχων

@Zouzouna Goutsouna, Η διατύπωσή μου ίσως δεν ήταν καλή. Για το νόμο της βαρύτητας που λες, τον μαθαίνουν όταν είναι βρεφάκια ακόμα. Ωστόσο, εγώ αναφέρομαι σε όσα γράφει η Λένα. Για το φαγητό αναφέρομαι στην προσπάθειά του να κρατήσει το κουτάλι σωστά και να το βάλει στο στόμα του. Ας το πετάξει κάτω (το φαγητό) και ας λερώσει τα πάντα. Θα έρθει η ώρα που θα το κατακτήσει. Για το ποτήρι με το νερό, αναφέρομαι στις πρώτες του προσπάθειες να πιει από τυπικό ποτήρι και όχι από ειδικά παιδικά ποτηράκια ή καλαμάκι. Ας το χύσει, θα έρθει η ώρα που… Διαβάστε περισσότερα »

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Το σπίτι που νοίκιασα τώρα είχε έναν τοίχο με ζωγραφιές παιδιών. Είχε πολύ πλάκα γιατί χαμηλά στον τοίχο έβλεπες τις πολύ παιδικές ζωγραφιές, λίγο ψηλότερα έβλεπες τις ζωγραφιές που άρχιζαν να βγάζουν νόημα. Ένα κουνέλι με κανονικά αυτιά, μια γάτα κ.λπ. Στην αρχή σκέφτηκα να τον αφήσω έτσι τον τοίχο αλλά μετά με έπιασε ο ψυχαναγκασμός μου και τον έβαψα. Ήταν ωραίος όμως 😁

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συνεχίζουν όμως να θέλουν να παίζουν μαζί μας κι έρχονται με τη μπάλα στο στόμα. ( Ίσως περισσότερο για μας και λιγότερο για το παιχνίδι.)