Αγαπητή «Α, μπα»: Γιατί οι γυναίκες της γενιάς μου γούσταραν το πρότυπο του “κακού” άντρα;

Αγαπητή α,μπα. Η στήλη που μιλάει στις γυναίκες , ας μιλήσει και σε έναν άντρα σήμερα… Αναγνώστης της στήλης δεν είμαι, με την κανονική έννοια. Λαθραναγνώστης είμαι , μιας και η φανατική αναγνώστρια είναι η γυναίκα μου . Περιττό να σου πω λοιπόν πως οι περισσότερες συζητήσεις μας, έχουν να κάνουν με θέματα που σου στέλνουν οι αναγνώστες σου και κάποιες φορές συμφωνούμε, κάποιες άλλες έχουμε κόντρα. Τέλος πάντων…Γιατί αποφάσισα να σου γράψω…Για ποιόν άλλο λόγο παρά να πω και εγώ το μακρύ και το κοντό μου…Και βέβαια να πάρω γνώμες. Είμαι 52 ετών πλέον , ανήκω στη late 80’s γενιά, όχι την «Ρόδα,Τσάντα και Κοπάνα» ή την γενιά των «Τσακαλιών» , αλλά του άλλου μισού , του Rock in Athens , των Cure αλλά και των Ελληνάδικων που ξεκινούσαν δειλά , δειλά. Και από τότε ως αρσενικό ήμουν λίγο προβληματικό …Τι εννοώ ; Εννοώ πως για μένα η γυναίκα δεν ήταν ο ποπός της , το μπούστο της, τα πόδια της. Ήταν πρωτίστως η Κατερίνα, η Βασιλική, η Παναγιώτα, η Ζωή. Καλά και τα άλλα , αλλά δεν επικρατούσαν επάνω στον άνθρωπο. Με λίγα λόγια , για μένα μια γυναίκα δεν ήταν ποτέ αντικείμενο, αλλά πρόσωπο . Δεν ξέρω πως προέκυψε αυτό. Δεν το διδάχθηκα από το σπίτι μου, τουλάχιστον φανερά. Η οικογένεια αμόρφωτη , λαϊκιά, με τα πάνω της και τα κάτω της, μέσος όρος δηλαδή. Εγώ όμως για κάποιον μυστήριο λόγο ερωτευόμουνα πρόσωπα, συμπεριφορές, ματιές, φωνές, ανθρώπους με λίγα λόγια. Ε αν είχαν και ωραίο ποπό , ακόμα καλύτερα. Όμως ενώ εγώ τα έκανα όλα αυτά, παρατήρησα με τα χρόνια, ότι τα κορίτσια ήταν μαθημένα αλλιώς. Ήταν μαθημένα στο cat calling , στα ηλίθια κοπλιμέντα, στο αρσενικό το «βαρβάτο» και όσο πιο τσαμπουκαλεμένο το αρσενικό, τόσο πιο καταξιωμένες στον περίγυρο τους και στις γυναικοπαρέες τους οι κοπέλες. Σιγά σιγά «μου βγήκε το όνομα». «Κουλτουριάρης», «Φλωράκος», «Ευαισθητος» ( ναι αυτό το τελευταίο το λέγαν προσβλητικά) …Μέχρι και «Εύκολο» με αποκάλεσε μία κοπέλα γιατί αυτό που είχα να προσφέρω σε μία συγκεκριμένη δραστηριότητα ( κρύβουμε λόγια αλλά καταλαβαίνετε) , το είχα έτοιμο από τα πρώτα δευτερόλεπτα, οπότε «δεν έχω κίνητρο μαζί σου, είσαι τόσο εύκολος». Και βέβαια ότι δεν ήμουν αρκετά «έντονος», όπου ένταση ήταν σχεδόν κάτι αντίστοιχο του «σκάσε τώρα μιλάει ο Βάγγος» .Ρωτούσα τη γνώμη τους για ζητήματα που ήθελαν κοινές αποφάσεις; Με κατηγορούσαν ότι δεν αναλάμβανα την ευθύνη και ότι τις κουράζω . «Πολιτιστικό σοκ» κι όταν έπιασα την δουλειά που έχω και σήμερα . Γραφεία με πλειοψηφία στις γυναίκες λόγω ειδικότητας, η αναλογία 7 άντρες , 33 γυναίκες. Εγώ τυπικός , επαγγελματίας, ευγενικός. Οι περισσότερες για κανένα εξάμηνο με κοιτούσαν με μισό μάτι , σε αντίθεση με τον συνάδελφο απέναντί μου , του οποίου του χάριζαν τα καλύτερά τους χαμόγελα. Αποφάσισα λοιπόν να τον αντιγράψω. Τι έκανα ; Άρχισα και εγώ τις χαζαμάρες ( ναι χαζαμάρες άστο αν το δημοσιεύσεις και όχι χαζομάρες) του τύπου , «Ωραία μαλλιά», «Ωραίο παντελόνι», «Μμμμ φανταστικό άρωμα» . Το κλίμα άλλαξε μέσα σε ένα μήνα και από τότε έχω κάνει πολλές καλές φιλίες και η συνεργασία μας είναι εξαιρετική. Πριν 15 χρόνια όλα αυτά. Όλα αυτά δεν θα είχαν ιδιαίτερη σημασία αν τελικά δεν αποτελούσαν και εμπόδια στις σχέσεις μου με τις γυναίκες. Τα πρώτα χρόνια ειδικά , ήμουν πολύ συνεσταλμένος και προσεκτικός στην προσέγγιση και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να τρώω μεγάλη απόρριψη. Στην πορεία πήρα λίγο περισσότερο θάρρος , αλλά συνήθως ήμουνα η επιλογή για την «ψυχοθεραπείας» τους. Τραυματισμένες από κάποιο «Α Male” , ερχόντουσαν σε εμένα, τις άκουγα , επικοινωνούσαμε, το κάναμε, και στα δύο χρόνια θεραπευμένες πλέον ήταν έτοιμες να με παρατήσουν για τον επόμενο που θα τις πλήγωνε . Κάποιες μάλιστα δεν το έκαναν κιόλας όταν το ένοιωθαν μιας και ήμουνα «καλό παιδί» και φοβόντουσαν να με αφήσουν, αλλά αποτέλεσμα ήτανε να το κάνουνε κρυφά βεβαίως βεβαίως, με πληγωτικά ,στα όρια της απόγνωσης αποτελέσματα… Θα μου πεις «καλά ρε μεγάλε, εσύ ελαττώματα δεν έχεις» ; Πολλά και διάφορα. Ακατάστατος, με δυσκολίες στην οριοθέτηση, παρορμητικός και με την κακή έννοια, έχω λίστα μεγάλη. Επίσης πάντα ήμουνα λίγο chubby και δεν φρόντιζα τον εαυτό μου τόσο πολύ γιατί αξία για μένα και το κολλημένο μου μυαλό, είχε περισσότερο να με φροντίζουν. Η αυτοφροντίδα μου έφερνε και λίγη κατάθλιψη, μιας και το έπαιρνα ότι δεν με αγαπάνε και είμαι μόνος μου . Διψασμένος για φροντίδα, δεν πήρα ποτέ σχεδόν αυτό που ήθελα σε αυτό το κομμάτι. Τώρα πήγαμε στα παράπονα και αφήσαμε την αυτοκριτική… Ο.Κ σταματάω…. Ποιες είναι οι ερωτήσεις ; Οι ερωτήσεις είναι … Γιατί πιστεύεις ότι οι γυναίκες τουλάχιστον της δικιάς μου γενιάς, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, όχι μόνο αποδέχθηκαν την κακή συμπεριφορά των ανδρών απέναντί τους, αλλά αυτές οι συμπεριφορές λειτουργούσαν πολλές φορές και ως αφροδισιακό, οπότε μία καλή συμπεριφορά απέναντί τους , τους έφερνε την κατά το κοινώς λεγόμενο «ξενέρα» ; Έχουν αλλάξει τα πράγματα σήμερα ; Ήμουν απλά άτυχος ως προς τη γενιά ; Και τέλος, γιατί ήταν στη ζωή μου η σχέση μου με τις γυναίκες το πρώτο και το μεγαλύτερο ζήτημά μου ; Μεγαλύτερο κι από τη δουλειά, μεγαλύτερο και από τις φιλίες . Γιατί ήταν αυτό που όριζε το ποιος είμαι, το πως είμαι και το αν είμαι ικανός ή όχι ; Διαβάζω συνέχεια για την πατριαρχία , τις κακοποιήσεις και πίστεψέ με θεωρώ τον εαυτό μου σίγουρα κακοποιημένο , μιας και έχω υποστεί και καταστάσεις που δεν μπορώ να εκθέσω εδώ, αλλά ταιριάζουν με πολλές ιστορίες. Δόξα τω Θεώ , βιασμό δεν έχω υποστεί. Αυτό τουλάχιστον το γλύτωσα. Αλλά βία κάθε άλλης μορφής ; Είμαι μέσα. Και μέσα σε αυτό το μπάχαλο έκανα κι εγώ τα λάθη μου. Δεν υπήρξα μόνο θύμα, αλλά και θύτης. Πως θα το σταματήσουμε όλο αυτό ; Αυτά τα πολλά και καλή συνέχεια σε όλους .
-Ο,τιδήποτε δεν σε σκοτώνει σε αφήνει με ένα πόδι ή ένα χέρι λιγότερο…

Βάγγο, έχουμε πει πολλές φορές εδώ ότι η πατριαρχία βλάπτει και τα δυο φύλα. Δεν αναλύουμε πώς και πόσο βλάπτει το αντρικό γιατί δεν είμαστε άντρες και δεν θέλουμε να κάνουμε womansplaining. Αν νιώθεις ότι η πατριαρχία σε καταπιέζει, που σε καταπιέζει, το καταλαβαίνω πολύ καλά, ξεκίνα ένα σάιτ και ελπίζω να έχει επιτυχία, εμείς πάντως, θα σε στηρίξουμε.
Η ερώτηση «γιατί είναι θύματα της πατριαρχίας η γυναίκες και γιατί αυτό με κάνει επίσης θύμα» έχει μια απάντηση μόνο και είναι πάλι «γιατί η πατριαρχία είναι αυτή τη στιγμή το κυρίαρχο σύστημα και έχει θύματα άντρες και γυναίκες». Και οι άντρες μπορούν να είναι θύματα βίας μέσα σε μια σχέση. Κανείς δεν είπε το αντίθετο. Δεν μπορούμε να καλύψουμε και το δικό σας θέμα με ένα σάιτ, γιατί δεν είμαστε άντρες, πώς να το κάνουμε; Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για σας, δεν έχουμε τα βιώματα.
Η περιγραφή για τις σχέσεις σου όμως, Βάγγο, μπάζει από παντού. Αν οι γυναίκες φοβόταν να σε αφήσουν και το έκαναν κρυφά, δεν ήταν επειδή ήσουν καλό παιδί. Αν ήσουν ΚΑΛΟΣ δεν θα φοβόταν καμία να σε αφήσει, οι καλοί είναι εντάξει με την πάρτη τους και δεν θα φέρουν σε δύσκολη θέση αυτόν που τους παρατάει. Αν ήσουν ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ με την κλασική έννοια, δεν θα είχαν λόγο να κάνουν οτιδήποτε κρυφά. Δεν φοβόμαστε τους καλούς ανθρώπους, ποιος φοβάται έναν καλό άνθρωπο; Φοβόμαστε τους χειριστικούς ανθρώπους, αυτούς που διψούν για φροντίδα και νομίζουν ότι αυτό είναι καλοσύνη. Αυτούς που η σχέση τους με τις γυναίκες είναι το πρώτο και το μεγαλύτερο τους ζήτημα. Δεν ξέρω γιατί είσαι έτσι, ξέρω ότι δεν φταίνε οι γυναίκες της γενιάς σου, ξέρω ότι δεν φταίνε οι γυναίκες, γενικότερα. Αν είχες τα ίδια προβλήματα σε όλες σου τις σχέσεις και θέλεις να μάθεις γιατί συνέβαινε αυτό, ένας μόνος τρόπος υπάρχει για να το μάθεις, κι αυτό είναι με ψυχολόγο, γιατί ο κοινός παράγοντας στα επαναλαμβανόμενα προβλήματα είσαι εσύ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News