Καλησπέρα σε όλους! Γιατί οι άνθρωποι γύρω μας είναι αγενείς; Και γιατί κανονικοποιούμε αυτή την αγένεια με το να μην αντιδρούμε; Γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ να απαντήσουμε απότομα υποδεικνύοντας ακριβώς αυτή την αγένεια; Αφού δεν ήμασταν εμείς αγενείς. Παράδειγμα: είναι Σάββατο πρωί. Περιμένω μια φίλη για καφέ. Σηκώνομαι νωρίς, τακτοποιώ το σπίτι μου, σκουπίζω, σφουγγαρίζω, φροντίζω να έχω καφέ και πετάγομαι μέχρι το μινι μαρκετ για να πάρω ένα πακέτο μπισκότα ώστε να έχω κάτι μικρό να προσφέρω. Επειδή κάνω διατροφή (σοβαρή προσπάθεια, με επιμονή έχω χάσει 15 κιλά καθώς ήμουν παχύσαρκη, το λέω για να τονίσω ότι κάνω κάτι πολύ σοβαρό για την υγεία μου) επιλέγω ένα πακέτο μπισκότων με πολυδημητριακά με στέβια. Έρχεται η φίλη μου, καθόμαστε, δοκιμάζει ένα και μου λέει γελώντας μεν αλλά ευθαρσώς “είναι τα πιο άνοστα μπισκότα που έχω φάει ποτέ”. Εγώ γέλασα και απολογήθηκα. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΑΥΤΟ; Εγώ προσωπικά, όταν μου κάνουν την τιμή να με καλούν σε ένα σπίτι και μου προσφέρουν το οτιδήποτε, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να πω κάτι αρνητικό. Έπρεπε να της πω ξεκάθαρα “είσαι αγενής, όταν σου προσφέρουν κάτι να λες ευχαριστώ”. Και όχι, δεν έστειλα αυτό το κείμενο για να μου πείτε αν είμαι υπερβολική, γιατί ξέρω πάρα πολύ καλά ότι δεν είμαι, αλλά γιατί δεν αντιδρούμε σε τέτοιες περιπτώσεις. Fun fact η φίλη μου έφαγε όλο το κουτί.
Ξετρελάθηκα με το fun fact.
Δεν μπορείς να αντιδράσεις στην αγένεια, εκτός κι αν γίνεις αγενής, και δεν καταφέρνεις κάτι, ενισχύεις το φαύλο κύκλο, η υπόδειξη της αγένειας είναι επίσης αγένεια. Αυτό έχει νόημα όταν πρόκειται για παιδί που μαθαίνει την κοινωνικότητα και τους κανόνες της, σε ολόκληρο άνθρωπο αυτά θα έπρεπε να είναι γνωστά.
Σε σένα βλέπω είναι, οπότε τσεκ, δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι.
Σε έναν ιδανικό κόσμο Η ΦΙΛΗ θα έπρεπε να φέρει πολυδημητριακά μπισκότα με στέβια, ακριβώς επειδή είναι φίλη και ξέρει την ζωή σου και τις προτιμήσεις σου, ή να φέρει κάτι που δεν ξέρεις καν ότι υπάρχει και μπορεί να σου αρέσει, και όταν λέω «ιδανικό» εννοώ, απλώς λειτουργικό. Όμως, είμαστε τάχα ντόμπρος λαός και δεν είμαστε σαν τους κουτόφραγκους που είναι μπροστά σου μέσα στην ευγένεια αλλά κατά βάθος δεν τα εννοούν. Το ξέρεις φαντάζομαι το φοβερό αυτό αφήγημα.
Την επόμενη φορά, κάλεσε μια φίλη που σκαμπάζει.
Εσύ ακολουθείς το Α,μπα στο instagram;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά δεν μου φάνηκε αγενές το σχόλιο, ειδικά αν υπάρχει οικειότητα μεταξύ σας. Δεν είναι ότι τα έφτιαξες εσύ τα μπισκότα για να σε προσβάλλει προσωπικά.
Μήπως ένιωσες ότι είναι ότι με κάποιο τρόπο προσβάλλει την προσπάθεια σου να χάσεις κιλά και επομένως εσένα και τις επιλογές σου;
Καλέ και εγώ δεν κατάλαβα γιατί ήταν τόσο μεγάλη αγένεια το σχόλιο. Μου έκανε και λίγο συντηρητικό το “όταν σου προσφέρουν κάτι λες μόνο ευχαριστώ”. Δηλαδή αν είμαι με την κολλητή μου στο σπίτι της και μου προσφέρει ένα κομμάτι σοκολατόπιτα από τον φούρνο της γειτονιάς και της πω “α, είναι λίγο λιγωτική αυτή η σοκολατόπιτα, ε?”, είμαι αγενής; Τον φούρνο προσβάλλω, όχι τη φίλη 😉 Μου θυμισε λίγο το “δεν πάμε σε ξένο σπίτι με άδεια χέρια” που αν πας κάθε εβδομάδα ε θα πας και με άδεια χέρια ρε φίλε.
Κοιτά άμα σε ρωτήσει πως σου φάνηκε τότε να πεις με ευγενικό τρόπο το πως σου φάνηκε. Αλλά εάν δεν σε ρωτήσει, ναι την προσβάλεις. Προσβάλεις βασικά την κίνηση της να πάει μέχρι το του΄όνο να πάρει κάτι για να σου προσφέρει. Γενικά για όλα τα πράγματα υπάρχει και ο τρόπος να πεις κάτι και φυσικά δεν χρειάζεται να πεις πάντα κάτι. Όσο για το συντηρητικό: “όταν σου προσφέρουν κάτι λες μόνο ευχαριστώ”, κανόνες κοινωνικής συμπεριφορά λέγεται και τυπικότητα. Πολύ βασικά χαρακτηριστικά για τις ανθρώπινες σχέσεις.
Η τυπικότητα δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητο στοιχείο σε πολύ στενές σχέσεις, αντιθέτως νομίζω μπορεί να μας απομακρύνει. Δε θέλω οι φίλοι μου να είναι τυπικοί μαζί μου, γνήσιοι θέλω να είναι. Αλλά! Δεν είμαστε όλοι άνθρωποι ίδιοι και δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες σχέσεις. Στη δική μου παρέα έχουμε όλοι πολύ καυστικό χιούμορ και έτσι επικοινωνούμε και δεν κολλάει στον κώδικα επικοινωνίας μας η στερεοτυπική ευγένεια. Προφανώς όταν βγαίνουμε έξω από τον στενό κύκλο ισχύουν άλλοι κανόνες και εκεί συμφωνώ απόλυτα ότι “όταν σου προσφέρουν κάτι λες μόνο ευχαριστώ”, δεν θα επιβάλλω τον δικό μου τρόπο επικοινωνίας… Διαβάστε περισσότερα »
ΟΚ προφανώς έχουμε άλλη αντίληψη πάνω σε αυτό το θέμα και φυσικά δεν πειράζει. Και εγώ θέλω οι στενές σχέσεις μου να είναι γνήσιοι απέναντι μου. Το γνήσιος όμως από που προκύπτει ότι μπορεί να είναι και αγενής; Και στην πιο στενή των στενότερων σχέσεων μου, όταν αυτή μου προσφέρει κάτι το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ευχαριστώ. Αν δεν μου αρέσει αυτό που μου προσέφερε, που προφανώς για να μου το προσφέρει θα θεώρησε πως θα μου αρέσει, δεν γνωρίζω κάποιον που να προσφέρει ένα κέρασμα με σκοπό να μην αρέσει, δεν θα πω τίποτα. Αν με ρωτήσει… Διαβάστε περισσότερα »
Yata, στη προκειμένη περίπτωση αφού η ερωτωσα ενοχλήθηκε και ένιωσε προσβεβλημένη, τότε το σχόλιο της φίλης της ηταν άκρως αγενές.
Μου θύμισε τον τρόπο παλιών μου φιλενάδων που ξεκοψα για αυτόν ακριβώς το λόγο.
Το γνωστό προσβλημέντο,
σε προσβάλω επειδή δεν είναι τα μπισκότα που μου αρέσουν/ και λίγο gaslighting για να μη σκεφτείς ότι ήρθα με άδεια χέρια.
και όπως λες ελαφρότητα και γέλιο, μεταφρασμένο σε κομπλιμέντο, δηλαδή σου κάνω χάρη και τελικά τα τρώω όλα τα μπισκότα.
Δε μας λεει η κοπελα της ερώτησης αν είναι παρτακιας η φιλη της και με τα κιλά που χάνει, χάσει και ψευδοφιλες.
Εύχομαι να κάνει η φιλη σου ισότιμες προσπάθειες για να νιωθεις ανετα σπίτι της όταν πηγαίνεις και να μην αρχίζει τις κομπλεξικες φανφαρες, κοίτα σε καλεσα, μαγείρεψα σου έχω και καφε κτλ.
εγω παντως το τηρω ακομα κ με τους πιο κολλητους αυτο με τα γεματα χερια. Οχι τοσο για το εθιμοτυπικο, αλλα αμα παω σε σπιτι κολλητης πχ, θα εχω παει να παρω το ταδε που ξερω οτι της αρεσει με τον καφε. Αγαπη, φροντιδα και προδερμ το λεω…
Καλέ πολύ όμορφο είναι αυτό που κάνεις! Και αν σου βγαίνει καλά κάνεις 🙂 Εγώ είμαι απλά αντίθετη στο ότι “πρέπει”, στις στενές σχέσεις χτίζουμε τα δικά μας πρέπει, τα διαπραγματευόμαστε βρε παιδί μου, δεν χρειάζεται να έχουμε απόλυτους κανόνες συμπεριφοράς που να ισχύουν παντού και πάντοτε, ότι ταιριάζει στον καθένα. Και εγώ πάω σχεδόν πάντα κάτι σε επισκέψεις γιατί πολύ το ευχαριστιέμαι, μου αρέσει να βρίσκω το κατάλληλο κέρασμα για τον καθένα, αλλά έχω φίλους που δεν το κάνουν και είμαι καλά με αυτό. Έχουν άλλα καλά και μου προσφέρουν στοργή και προδερμ με άλλους τρόπους 🙂
Συμφωνώ, σε σχέσεις με οικειότητα ούτε εγώ το βρίσκω αγενές, σίγουρα έχω πει/ακούσει κάτι αντίστοιχο κ απλά γελάσαμε.
Γενικά όλη αυτή η λογική βγάζει κάτι λίγο αποστειρωμένο κ καθωσπρεπίστικο/συντηρητικό, ωστόσο από της περιγραφή της κοπέλας για την ”τελετουργία” που υποδέχτηκε την φίλη της φαίνεται ότι δεν έχουν κ την τρελή οικειότητα κ υπάρχει αρκετή τυπικότητα, οπότε όντως σε τέτοιο πλαίσιο μπορεί να ξενίσει το σχόλιο.
Παιδιά όμως η οικειότητα χτίζεται αμφίδρομα και από τη στιγμή που η κοπέλα της ερώτησης παρεξηγήθηκε με αυτό το σχόλιο, σημαίνει πως δεν είναι τέτοια η σχέση τους. Φυσικά και μπορείς να κάνεις καυστικό χιούμορ και να μη χρησιμοποιείς αποστειρωμένη ευγένεια με στενούς/αδερφικούς φίλους, όταν έχει καθιερωθεί ένας τέτοιος κώδικας επικονωνίας μεταξύ δύο ατόμων. Εδω μας λέει μόνο ότι θα ερχόταν μια φίλη για καφέ. Πόσο φίλη δεν ξέρουμε. Όταν πας λοιπόν σε επίσκεψη για καφέ – όχι στην κολλητή που το σπίτι της είναι σπίτι σου και που θα σηκωθεί με τις πυτζάμες να σου ανοίξει, αλλά σε μια… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί να μην έφτιαξε τα μπισκότα, αλλά τα αγόρασε και τα πρόσφερε. Το σχόλιο της μουσαφίρισσας είναι σαφής αγένεια. Και μετά έφαγε και όλο το πακέτο. Σκέψου και να της άρεσαν.
Παιδία ελπίζω οι λέξεις οικοδέσποινα/μουσαφίρσσα/κέρασμα να χρησιμοποιούνται λίγο ειρωνικά αλλιώς δε δυσκολεύομαι να καταλάβω την τόση αυστηρότητα.
Το σχόλιο ήταν αυτό που ήταν κ μάλλον ατυχές γιατό εμφανώς έχουν μια τυπική σχέση κ δεν είναι φίλες-φίλες.
Αν ήταν φίλες θα έλεγε αυτή πωω χάλια μπισκότα, κ οταν θα τα χλαπάκιαζε θα της έλεγε η δικιά μας δυσκολεύτηκες, σκέψου να σ’άρεσαν κιόλας κ θα γέλαγαν.
Τώρα εδώ συνέβη ένα τρομερό προσωπικό θίξιμο που δε διοχετεύτηκε και κατέληξε και σε προβληματισμό ‘γιατί οι άνθρωποι είναι αγενείς’
Ε πόσο σαφής, αφού κι εδώ τα μισά σχόλια λένε ότι δεν τους φάνηκε αγενες και θα το έλεγαν κι εκείνες. Κι εμένα πολύ αγενές μου φαίνεται αλλά τελικά μάλλον υποκειμενικό είναι κι αυτό.
Παιδιά υπάρχει πάντα η περίπτωση να είναι η φίλη της γράφουσας αγενής και επικριτική γενικώς. Ναι μεν η οικειότητα και η ειλικρίνεια είναι θεμέλιοι λίθοι σε μια φιλία (μεταξύ άλλων) εντούτοις υπάρχουν και αυτοί οι λίγο πιο μπριόζοι φίλοι που ενώ αγαπούν και στηρίζουν παντού και πάντα, έχουν μια κάπως επιθετική ενέργεια σε σχέση με το άλλο μέλος της σχέσης. Μπορεί αυτό που μας γράφει η κοπέλα να προκύπτει από μπούχτισμα χρόνων στη διάρκεια των οποίων έμπαινε συχνά σε θέση άμυνας, ανεξαρτήτως του βαθμού οικειότητας που έχει με τη φίλη της. Υπάρχουν άτομα που φυσικά δεν τους πειράζει να τους… Διαβάστε περισσότερα »
Μου αρέσει πολύ το σχόλιο σου! Υπάρχει μια τάση να χωριζόμαστε σε στρατόπεδα “πωπω τι αγένεια, καλά μεγάλωσε σε αχυρώνα?” ή “πωπω, τι κομπλεξική η κοπέλα που πειράχτηκε”, ενώ η αλήθεια συνήθως είναι κάπου στην μέση. Αν αυτό συμβαίνει χρόνια και την ενοχλεί την κοπέλα προφανώς και να το πει, και η άλλη μεριά πρέπει να το ακούσει και να το σεβαστεί.
όχι όχι δεν είναι μπριο η σωστή λεξη το να λες στον κολλητό σου πώς είναι έτσι τα μαλλιά σου, ωχ πώς είσαι έτσι με τα γυαλιά κτλ.
Μύρτιλο, δηλαδή το ότι υπάρχει οικειότητα μεταξύ δύο ανθρώπων δικαιολογεί το να λέει ο καθένας ότι του κατέβει? Νομίζω πως μπερδεύουμε την ειλικρίνεια με την αγενεια. Προσωπικά στην πιο κολλητή μου φίλη που θα μου προσφέρει μπισκότα στο σπίτι της ούτε που θα μου περνούσε από το μυαλό να κάνω τέτοιο σχόλιο ακόμα κι αν τα μπισκότα ήταν τόσο άθλια που δε θα μπορούσα να τα φάω.
Εμένα πάντως μου φαίνεται πολύ αγενές. Ποτέ δεν μου έχει περάσει από το μυαλό να μην πω κάτι καλό όποτε μου έχουν προσφέρει κάτι. Είναι βασική κοινωνική δεξιότητα και η ευγένεια γενικότερα είναι δείγμα πολιτισμού. Ειδικά στις πολύ κοντινές μου σχέσεις πάντα είμαι ευγενική, γιατί δεν θέλω με τίποτα να κάνω το άλλο πρόσωπο να νιώσει χάλια. Δεν φτάνει που η γράφουσα μπήκε σε τόσο κόπο, δεν φτάνει που η φίλη δεν έφερε ούτε ένα πράσινο φύλλο ενώ πήγε επίσκεψη, της την είπε κιόλας κι έφαγε κι όλο το κουτί. Ε αναμούνε που λέμε και στ’αρβανίτικα.
Βλέπω, Σουλα μου, ότι ούτε ένα άνοστο ψίχουλο δεν έμεινε όμως. Αυτο θα ηταν το ιδανικό κλείσιμο.
Το να της δώσει να φάει και το κουτί μετά, θεωρείται αγένεια;
Φούστα, αυτό κι αν θα ήταν αγενές σχόλιο. Πρέπει κάθε γκάφα να την κάνουμε τεράστιο θέμα;
Έχετε χάσει το νόημα κοπέλες….
Δική της εντύπωση ήταν η “ειρωνία”.
Προφανώς της άρεσαν όντως τα μπισκότα της φίλης 🤭🤭
‘Καλά Κικιτσα μου, ας φάμε τότε αυτά που έφερες εσύ’. Μπόνους 10 πόντους αν παράλληλα της πάρεις το κουτί και το κρύψεις στο συρτάρι. Μπόνους 20 πόντους αν δεν έχει φέρει τίποτα.
Ναι, είναι και αυτό που δεν σου έχει φέρει τίποτα για την «επίσκεψη» και σε ρωτάει, τίποτα να φάμε δεν έχεις;
υπογραφή: Ζάχος Δόγκανος
Αμ τι θυμηθηκα τώρα? Πριν από καποια χρόνια είχαμε καλέσει για φαγητό την ευρύτερη οικογένεια του συντρόφου μου. Οι ανθρωποι είναι όλοι αυστηροί βίγκαν, και κάποιοι από αυτούς έχουν σοβαρές αλλεργίες/ασθένειες, οπότε δύσκολα τα πράγματα. Σπάσαμε το κεφαλι μας λοιπόν και ετοιμασαμε ενα δειπνο με αρκετή ποικιλία οπου όλοι μπορούσαν να φάνε από ολα και να το χαρούν. Για κάποιες μερες τοτε φιλοξενούσα μία φιλη, η οποία ήταν ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες. Ερχεται η ώρα για το επιδορπιο, είχα φτιαξει ένα κεικ, μη φανταστείτε επιπέδου Παρλιάρου – πόσο να φτουρησει η γλυκοπατάτα και το αβοκάντο- αλλα αξιοπρεπεστατο. Το σόι ξετρελαθηκε με… Διαβάστε περισσότερα »
Σοκαρίστηκα με τη συμπεριφορά της, αλήθεια, από τις πιο αγενείς συμπεριφορές που έχω ακούσει! Πολύ γλυκούληδες οι υπόλοιποι όντως! Εγώ πάντως στο Christmas office party που έφεραν οι συνάδελφοι από το σπίτι τους βίγκαν φαγητά (για κάποιο λόγο το μισό staff room είναι βίγκαν), έβαλα στο πιάτο μου, έκατσα να φάω και με την πρώτη μπουκιά κατάλαβα πόσο χαζή ήμουν που το γέμισα το πιάτο. Εντέλει, έβαλα μια κόκα κόλα για να κατεβάζω τις μπουκιές (μπουκιά και γουλιά). Πραγματικά ήταν αηδία το φαγητό, με την έννοια ότι δεν ήταν καθόλου του γούστου μου. ΟΜΩΣ, το έφαγα σχεδόν όλο και έπιασα… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο με εκνευρίζει όταν τρώνε απ’ το φαγητό που τρώνε ευχαρίστως άλλοι άνθρωποι κ λένε “ιου αηδία”. Ναι οκ, για τους άλλους δεν είναι αηδία κ το τρώνε αυτή τη στιγμή οπότε σατ απ νταμιτ!
– Άνοστο ξεάνοστο, το κατέβασες όλο το κουτί Ευτέρπη μου
– Χαχα, ναι βρε, είδες;
– Ε ναι, καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς.
Την επόμενη φορά, ως συνοδευτικό του καφέ να έχεις biscotti!
Αχ καλέ τα biscotti τα ξεχάσαμε! Για μένα η πιο αγαπημένη ερώτηση όλων των εποχών! (βασική λεπτομέρια της ερώτησης, οι κατεψυγμένοι ξηροί καρποί που τους καβούρδιζε για να φανούν φρέσκιοι!) Την αγαπώ αυτή την ερώτηση❤️
Από το “γέλασα και απολογήθηκα” ως το “επισημαίνω την αγένεια” δεν είναι ένα τσιγάρο δρόμος. Υπάρχουν πολλά ενδιάμεσα στάδια, όπου μπορείς να κάνεις γνωστή τη δυσαρέσκειά σου.
Αυτό, αν πρόκειται για φίλη που σε αφορά να συνεχίσεις να έχεις σχέσεις μαζί της.
Όσο αφορά αγνώστους προσωπικά διαλέγω οποιονδήποτε τρόπο θεωρώ εκείνη τη στιγμή πιο αποτελεσματικό για να τους βάλει στη θέση τους, φροντίζοντας να μην αφήσω περιθώρια να δωθεί έκταση (οι άνθρωποι αυτοί συνήθως τρέφονται απο καυγάδες, ενώ εγώ καταλήγω εξαντλημένη). Όσο ζούμε σε μια κοινωνία που όχι απλά αποδέχεται, αλλά επιβραβεύει επιθετικές συμπεριφορές, δεν βλέπω τρόπο να πάμε μπροστά.
Συμφωνώ @Anna. Πάντως να πω οτι απο πολλά σχόλια που διαβάζω στο συγκεκριμένο θέμα, μου φαίνεται οτι δεν είναι όλοι ενήμεροι για το τι είναι αγένεια και τι όχι. Επίσης πολλοί μπερδεύουν την ευγένεια/ αγένεια με την οικειότητα που έχουμε με τους ανθρώπους. Σαν να επικρατεί η άποψη οτι με τους δικούς μας, μπορούμε να φερόμαστε όπως να ναι. Τι να πω, εγώ πάντως θα στεναχωριόμουν πολύ περισσότερο αν εισέπραττα αγένεια από δικούς μου ανθρώπους που με ξέρουν και μ’ αγαπούν.
Συμφωνώ απόλυτα @este μου με τη σειρά μου.
Κρατάμε τους καλύτερους εαυτούς μας για τους ξένους (όχι όλους, αυτούς που θα μας δώσουν αυξήσεις ή που γενικά τους χρειαζόμαστε) και ξεχνάμε τους δικούς μας γιατί τους θεωρούμε δεδομένους. Αν δεν φροντίσουμε τις σχέσεις μας με τους συνοδοιπόρους μας, αν δεν έχουμε κεραίες να καταλάβουμε τι τους ενοχλεί και απασχολεί και γιατί, ειλικρινά, δεν ξέρω τι μας μένει.
“Σαν να επικρατεί η άποψη οτι με τους δικούς μας, μπορούμε να φερόμαστε όπως να ναι.” Αν το πας παραπέρα, επειδή όντως με τους δικούς μας ανθρώπους μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας, ένας αγενής άνθρωπος που “καταπιέζεται” να είναι ευγενής με τους ξένους λόγω τυπικότητας με τους δικούς του ανθρώπους προφανώς και είναι ο εαυτός του. Απλά ο εαυτός του είναι αγενής. Ας λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.
@daria, δεν εχει πολυ μεγαλη σημασια νομιζω αν μας βγαινει ευκολοτερα η ευγενεια ή αν χρειαζομαστε δουλεια. Θεωρω οτι εκεινο που εχει σημασια ειναι τελικα να προσεχουμε. Οχι με την εννοια της τυπικοτητας αλλα του γνησιου ενδιαφεροντος προς τα συναισθηματα των υπολοιπων.
@diana, it makes two of us ☺
Είναι κρίμα που η φίλη είχε αυτή την αντίδραση. Μπορεί όμως και απλά να ένιωθε αρκετά οικεία για να σου πει τη γνώμη της για τα μπισκότα, χωρις να σημαίνει πως περίμενε να της έχεις κάτι άλλο, και να μην έκανε τη σύνδεση με την προσπάθεια σου. Επίσης, είναι γενικά άνιωθη ή έκανε μία γκάφα; Σε κάθε περίπτωση, μπορείς ευγενικά να της το αναφέρεις ότι ένιωσες περίεργα, με τον τρόπο που εσύ ξέρεις πως θα πιάσει τόπο. Οι κοινωνικές δεξιότητες καλλιεργούνται, και κάθε άνθρωπος θέλει διαφορετική μεταχείριση. Είναι και αυτό κομμάτι της φιλίας, δεν πάμε απευθείας τον άλλο στον Καιάδα… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβως.
Αν οντως υπαρχει μια αμεσότητα και εισαστε πολυ καλες φιλες, μπορουν να ειπωθουν πολλα χωρις να τα στρογγυλεψεις.
Δεν εχει ομως σημασια τι πιστευω εγω ή εμείς. Σημασία ειναι να θετεις τα ορια σου. Ο τροπος που θα το κανεις εξαρταται απο την περισταση, τη διαθεση και την οικειότητα.
Την επομενη δε θα ειναι η φιλη αλλα ο συναδελφος, ο διευθυντής ο συνεπιβατης κτλ
“Κουτόφραγκοι” Χαχαχαχα δεν το έχω ακούσει ποτέ!!
Παιδιά, εγώ αυτό δε το θεωρώ αγένεια, αλήθεια. Δηλαδή δε θα σκεφτόμουν να μη σχολιάσω σε πολύ φίλη μου αγοραστά μπισκότα, ούτε θα είχα πρόβλημα να κάνει το ίδιο. Βέβαια εξαρτάται και το χαρακτήρα του άλλου, αν ήξερα ότι θα προσβληθεί, δεν θα το έκανα. Εδώ να πω ότι δεν θα σχολίαζα αρνητικά αν τα είχε φτιάξει εκείνη, ίσως έλεγα “για τα γουστα μου, θα ήθελαν άλλο λίγο σταφίδα αλλά μόνο που το σκέφτηκες μου έφτιαξες τη μέρα” (Όχι για να είμαι ευγενική αλλα γιατί όντως κάτι τέτοια μου φτιάχνουν τη μέρα ❤)
Λογικό να μην το έχεις ακούσει ποτέ, γιατί αυτή η νοοτροπία είναι από το 1821. Πλέον φοβάμαι έχουμε πάει στο άλλο άκρο: εξυμνούμε το «προχώ» εξωτερικό και βρίζουμε διαρκώς τη δική μας χώρα. Το λες και πρόβλημα.
Συγνώμη βρε παιδιά με αφορμή το παραπάνω σχόλιο αλλά και άλλα που διάβασα. Η κοπέλα ούτε σχόλιο για το σπίτι έκανε ούτε για την φιλοξενία ούτε για χειροποίητα μπισκότα. Σχολίασε ότι δεν είναι ωραία τα έτοιμα μπισκότα του εμπορίου ίσως θα μπορούσε να το κάνει πιο κομψά του στυλ ”ήθελα και εγώ καιρό να τα δοκιμάσω αλλά τελικά δεν είναι γεύση που θα προτιμούσα ” αλλά και πάλι εγώ άλλο εξέλαβα ότι η κοπέλα Α που τα αγόρασε και προσπαθεί να κάνει και δίαιτα δεν παρεξηγήθηκε για τα μπισκότα αλλά γιατί συμβολικά ένιωσε άσχημα για την προσπάθεια. Φυσικά και η… Διαβάστε περισσότερα »
Παιδιά πραγματικά τι θίξιμο προσωπικό είναι αυτό για ένα κουτί συσκευασμένα μπισκότα;! Δεν καλείτε κόσμο στο σπίτι σας για να μην ακούσετε δυνητικά κάτι τέτοιο;
Άλλο και με το εστιατόριο.. Δεν είπαμε να μη σταματάει ο άλλος τη μίρλα αλλά θα θιχτείτε κ άμα πει ”πωω νερομπλούμι ο καφές” εδώ;!
Συμφωνώ.. Ναι προφανώς θα πούμε ευχαριστώ να σαι καλά αλλά είναι σαν να σε καλέσουν σε σπίτι να δεις πχ ταινία που διάλεξε ο κολλητός σου και είναι μάπα. Ε θα την δεις α΄λλά θα πεις οκ αλλά ήταν μάπα. Θα το πάρει προσωπικά ο οικοδεσπότης επειδή ο καλεσμένος (Προσοχή όχι οποιοσδήποτε καλεσμένος ένας κολλητός ) οτι η ταινία είναι μάπα;
Οχέντρα είναι συμβολικό το ζήτημα, είναι η αναλγησία του να πετάξεις ένα εμφανώς αγενές σχόλιο και να μην σε νοιάξει καθόλου πώς θα νιώσει ο άλλος.