Βρε Α, μπα μου. Τι χαμός είναι αυτός στα social με τις γιορτές μπαμπάδων και μαμάδων; Μου μοιάζει κάπως σαν την γιορτή των ερωτευμένων. Γιατί να διατυμπανίζει κάποιος τα χρόνια πολλά και πόσο καλοί είναι οι μπαμπάδες και οι μαμάδες τους; Σκέφτομαι πως ίσως είμαι εγκάθετη γιατί δεν μπορώ να κάνω παιδί. Θα μου πεις μην τους ακολουθείς. Ναι είναι αυτό μια λύση. Απλά αναρωτιέμαι. Τι ανάγκη είναι αυτή;
-δεν καταλαβαίνω
Περισσότερο νόημα έχει να αναρωτηθείς τι είναι αυτό που σε πειράζει. Έχεις μερικές πιθανότητες να βρεις τι είναι αυτό που σε ενοχλεί σε σημείο να το παρατηρείς μέσα από χίλιες άλλες συμπεριφορές στα σόσιαλ, αλλά καμία πιθανότητα να καταλάβεις τι ανάγκη έχουν οι άλλοι, εκτός αν είσαι ψυχολόγος και τους κουράρεις.
Πιστεύω ότι δεν έχουν όλοι αυτοί το ίδιο κίνητρο, πάντως.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πάντως αν και δεν με ενοχλεί, θυμάμαι ακόμη πόσο άβολα ένιωθα με την γιορτή αυτή. Στο νηπιαγωγείο ή τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, θυμάμαι να κάνουμε χειροτεχνίες και κάρτες για να τις δώσουμε στην μαμά μας, μια χρονιά δε μας έβγαλαν και φωτογραφίες που μετά τις στολίσαμε με κάτι διάφορα για να τις δώσουμε. Ντρεπόμουν τόσο πολύ να πάω να πω στην μαμά μου σε αγαπάω και να της τα δώσω. Τα έκρυβα λοιπόν και όταν η μαμά μου τα έβρισκε με ρωτούσε γιατί δεν της τα έδωσα και της έλεγα γιατί δεν μου αρέσει να λέω ότι σε αγαπάω… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ θυμάμαι ότι στο μεγάλο ιδιωτικό σχολείο, που πήγαινα μικρή, αντί να μας βάλουν να φτιάξουμε μια ωραία καρτουλα, μια παιδική χειροτεχνία κάτι, μας έστελναν με το πούλμαν σε κατάστημα ειδών κεραμικής, που προφανώς είχε κάποια συμφωνία με το σχολειο (είναι αυτό που λέμε ότι ο ιδιωτικός τομέας λειτουργεί πάντα καλυτερα από το δημοσιο) και χάναμε το μάθημα μας, για να αγοράσουμε ένα δώρο, που καμία σχέση δεν είχε με παιδική φαντασία και γούστο. Κατι τελειως ξενο δηλαδη. Θυμάμαι τον εαυτό μου απελπισμένο να ψάχνει ανάμεσα στα χρωματιστά πιάτα και βάζα κάποιο άχρηστο αντικειμενο, που θα μπορούσα να πληρώσω, δεδομένου… Διαβάστε περισσότερα »
Μάλλον εννοείς ότι είσαι κάθετη και όχι εγκάθετη :-).
Κάθε μέρα είναι μια γιορτή/παγκόσμια ημέρα. Νομίζω ότι απλά οι άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να γιορτάζουν πράγματα με τα οποία νιώθουν ότι ταυτίζονται. Τίποτα περισσότερο
Η ίδια ανάγκη που τους κάνει να ανεβάζουν posts με το παγωτό που έφαγαν, την παραλία που πήγαν, την επέτειο γάμου τους, τη φάτσα του σκύλου τους, τη συναυλία που παρακολούθησαν κλπ. Εσένα γιατί σε πείραξε ειδικά αυτό;
Και εμένα με πηραν τηλέφωνο πέρσυ πρωτη φορά να μου ευχηθούν για τη γιορτή της μητέρας αλλά το πηρα στην πλακα, γιατί ποτε δεν είπα χρόνια πολλα στη μαμά μου, τουλάχιστον από τότε που ήμουν πεντε έξι χρονών. Κάποιοι απλά βρίσκουν μια ακόμα ευκαιρία να πουν ποσο αγαπουν τους γονείς τους. Άλλοι το κάνουν επειδή πρεπει και άλλοι επειδή το κάνουν όλοι οι άλλοι.
Εγώ γτ σε κατανοώ που σε ενοχλεί; Έχω παιδί αλλά δεν άλλαξε κάτι. Δε μου αρέσουν αυτές οι γιορτές γιατί σκέφτομαι πώς θα αισθάνονται όσοι προσπαθούν να κάνουν παιδί αλλά δυσκολεύονται ή κπ που αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό πρόβλημα με το παιδί τους κ δεν μπορεί να τους πει “Χρόνια Πολλά” εκείνη την ημέρα ή κπ που έχουν χάσει το παιδί τους. Μου φαίνεται τεράστια αγένεια να διατυμπανίζω “κοίτα, εγώ γιορτάζω σήμερα”. Αναφέρομαι αποκλειστικά για τον εορτασμό από την πλευρά των ενηλίκων. Τα παιδιά μπορούν να εκφράσουν όποτε και όπως θέλουν την αγάπη τους.
Κι εγώ την κατανοώ. Ξέρω ότι η μαμα μου είναι στημένη στο τηλέφωνο και περιμένει να την πάρω. Πολύ αγχωτική γιορτή.
“Καμία πιθανότητα να καταλάβεις τι ανάγκη έχουν οι άλλοι εκτός αν είσαι ψυχολόγος και τους κουράρει”👏👏👏
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι η πραγματική ζωή, πρέπει αυτό να γίνει αντιληπτό κάποια στιγμή! Επειδή κάποιος διατυμπανίζει πόσο τέλειους γονείς έχει, δε σημαίνει πάντα ότι είναι όντως τέλειοι. Δεν γνωρίζεις τι περνάει ο καθένας, δεν είσαι σε θέση να κρίνεις από μια απλή φωτογραφία τη ζωή κάποιου ούτε να περάσεις από ακτινογραφία τον ψυχισμό του. Η καλύτερη λύση είναι να πάψεις να ασχολείσαι με το τι κάνουν οι άλλοι με τις οικογένειές τους και να επικεντρωθείς στον εαυτό σου
Μεγάλη αλήθεια αυτή Ψυχή!
Πόσες φορές έχω δει εκδηλώσεις αγάπης στα σοσιαλ από άτομα που στην πραγματικότητα είναι σκοτωμένα. Μεγάλη παγίδα τα σοσιαλ, καλό είναι να μην κρίνουμε από αυτά και μόνο.
Το ότι όντως τλκ τα σοσιαλ δεν αντικατοπτρίζουν τόσο τη ζωή το καταλαβα από τον ίδιο τον εαυτό μου. Έχω βγάλει selfies σε ωραία μέρη κ με χαρωπή στιγμιαία διάθεση, για μερικές από τις οποίες διάβαζα μετά να μου γράφουν ένα δύο τύποι ότι πάω όλο έξω, καλοπερναω, “ανάβω” τους πάντες 😂. Έχω βγάλει κ πιο θλιμμένες κ βαρεμενες κ μετά “τι έχεις?” / “συμβαίνει κάτι?”…and now reality: ούτε είμαι στην πιο όμορφη φάση της ζωής μου με καθημερινή χαρά ούτε ζω το απόλυτο δράμα.
Εγω απλά θα απαντησω στην εκφορά
του λόγου σου”επειδή δε μπορω να κανω παιδιά”->δε χρειάζεται να μπορεις να κανεις παιδιά για να γινεις γονιός.Food for thought
Πάντως δεν είναι λογή η αιτιολογία που βάζεις. Το ότι δεν μπορείς να κάνεις παιδί πιθανό να σε έκανε να αισθανθείς περίεργα όταν οι άλλοι διατυμπανίζουν τον γονεϊκό τους ρόλο ή η όταν η υπόλοιπη κοινωνία εξυμνεί τις «μανούλες» και τους «μπαμπάδες». Όταν όμως σε ενοχλούν τα παιδιά που διατυμπανίζουν την σχέση τους με τους γονείς τους, τότε ίσως πρέπει να τσεκάρεις την σχέση με τους δικού σου γονείς.
Βρε πουλάκι μου πέρνα την ντούκου. Ω ρε προβληματισμοί.
Ε εσύ μην λες χρόνια πολλά στους γονείς σου αφού δε σου αρέσει, άσε τους άλλους να κάνουν ό,τι νομίζουν. Τόσο απλό.