Αγαπητή αμπα. Ξέρω μάλλον την απάντηση αλλά θα θέσω το ερώτημα. Γιατί κάποιους η ζωή τους ευνοεί (και καλά να είναι) και άλλους τους ταλαιπωρεί; Έχω κάποιες γυναίκες στο κοντινό μου περιβάλλον που όλα τους πάνε δεξιά. Σπίτια, παιδιά, δουλειά, λεφτά, παρέες. Και από την άλλη άλλες που είναι λες και χτυπημένες από την μοίρα, η μια ατυχία μετά την άλλη. Προσπαθώ να ειμαι ορθολογιστρια γενικότερα αλλά κάποιες φορές τα κατάλοιπα δεν με αφήνουν. Αναρωτιέμαι όμως αν κάποιος προκαλεί την τύχη του, όχι μέσω του σύμπαντος, αλλά δεν ξέρω, με τις επιλογές που κάνει; Με την ηττοπάθεια του; Δεν προσέχει και κάνει συνέχεια λάθη; Ισχύει κάτι τέτοιο; Τελευταία αντιμετωπίζω κι εγώ ένα σημαντικό πρόβλημα και ώρες ώρες νιώθω σα να το προκάλεσα μόνη μου.
-Δεν πιστεύω στο σύμπαν
Υπάρχει η προσωπική προσπάθεια, υπάρχει και η τύχη. Δεν είναι μόνο το ένα ή μόνο το άλλο. Φυσικά και προκαλείς την τύχη σου με τις επιλογές σου. Δεν ξέρω σε τι αναφέρεσαι, δεν ξέρω τι σημαίνει «νιώθω σα να το προκάλεσα μόνη μου», πρέπει να μας πεις περισσότερα.
Για τις γυναίκες που λες ότι τους πάνε όλα δεξιά, κράτα και μικρό καλάθι. Ποτέ μα ποτέ δεν ξέρεις τι ζει μια γυναίκα όταν κλείνουν οι πόρτες. Δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος χωρίς προβλήματα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εκτός του ότι δεν ξέρεις (και καλό είναι να μην υποθέτεις) τι κουβαλάει ο καθένας μέσα του και ποιές προκλήσεις μπορεί να αντιμετωπίζει στη ζωή του, είναι και τα δύο.
Αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο, αν ξεκινάς τη ζωή σου με τύχη, με μια υποστηρικτική οικογενεια, σχετική οικονομική άνεση, υγεία, ταιριάζεις στις προσδοκίες του περιβάλλοντός σου, ε, είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις κάποιες από τις δυσκολίες πριν υπάρξουν καν ή πριν μεγεθυνθούν, έχεις έτοιμα τα εργαλεία, τα στεγανά και το σύστημα υποστηριξης.
Πολύ σωστή σκέψη!
χαχαχαχ εναλλακτικά
https://tenor.com/view/konstantinou-kai-elenis-xira-xireusasa-kuria-ioanna-%cf%87%ce%b7%cf%81%ce%b1-gif-19173231
Άχαχαχαχαχα @Εντελβάις και εγώ αμέσως αυτή σκέφτηκα. Μα πως φαινόμαστε εμείς του ποιοτικού 😂
χαχαχαχα εν τω μεταξύ κάτω από της Μαργαρίτας ήθελα να βάλω το σχόλιο εκεί ταίριαζε δε ξέρω πώς βρέθηκε εδω.
Ακριβως αυτο! Φιλη απ το σχολειο, με οικογενεια σχετικα ευκαταστατη, σπουδες στο εξωτερικο και τα συνακολουθα ταξιδια σε φιλους και γνωστους ανα τον κοσμο (πληρωμενα απ το οικογενειακο κομποδεμα), σπιτι ετοιμο προικα χωρις κοπο να στεγασει συζυξ και τεκνο, σχετικη ασφαλεια στο εργασιακο περιβαλλον… Ε πως μετα να μην βλαστημαμε εμεις την “τυχη” μας οταν κλαιμε τα 2 μηνιατικα για 5 μερες στο μπεντ εντ μπρεκφαστ;;
Καλη η τυχη, αλλα ας κοιταμε και το περιβαλλον οπου λαμβανουν χωρα τα γεγονοτα καμια φορα
Συγγνώμη, αλλά αυτό μου ήρθε στο μυαλό
Χαχα κι εμένα!
-Απο μαγειρική πώς τα πας;
-Τι λέτε κύριε μου, είχαν να το κάνουν όλοι με τη κουζίνα μου! Άλλα είχα και τα ντουλάπια μου γεμάτα. Από πάνω το βούτυρο της χρονιάς από κάτω το λάδι της χρονιάς. Και ΝΑ τα μακαρόνια και ΝΑ τα ρύζια και ΝΑ οι μανεστρες και ΝΑ τα κεφαλοτύρια και ΝΑ ο πελτές. Αλλά είπαμε, άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβαζεις στα ξένα χέρια!
Δεν είχα κάτι παραγωγικό να πω, άφησα τη λαϊκή σοφία να μιλήσει.
Tinuviel θυμάσαι όλο το διάλογο απ’ έξω;;;; Έχω εντυπωσιαστεί!
Χαχαχα ο πατέρας μου έχει εμμονή με τον ελληνικό κινηματογράφο και έχω δει όλες αυτές τις ταινίες καμία 15αρια φορές. Κάποια πράγματα τα θυμάμαι απ’ εξω.
Εμενα με είχε στιγματίσει η συνέχεια του διαλόγου:
Κάποτε ήμουνα πουλί και με αγαπούσανε πολύ!
Καρπούζι, στο δικό μου το μυαλό πάντα ήταν “και με αγαπούσανε πολλοί!”
Πρέπει να το βρούμε με υπότιτλους, για να ξεκαθαρίσει το πολύ σημαντικό αυτό θέμα.
Καρπούζι, υπέροχο.
Κύριε Πετροχείλο, κύριε Πετροχείλο!
Θεωρώ οτι ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα και κάνει τους άλλους να πιστεύουν ότι είμαστε τυχερότεροι. Ας πούμε χάλασε το αυτοκίνητό μου στη μέση του δρόμου. Σταμάτησε ένα αυτοκίνητο και 2 άνθρωποι με βοήθησαν να το σπρώξουμε από τη μέση του δρόμου. Μετά με πήγανε κοντά στη δουλειά μου. Απο αυτό κρατάω τη τύχη να με βοηθήσουν και τι τέλεια που ξεκίνησε η μέρα μου ενώ άλλο άτομο να έλεγε τι ατυχία που πρωι πρωι μου χάλασε το αυτοκίνητο. Και μου έχει τύχει να μιλάω με φίλους που κλαίγονται γιατί έχει γίνει το α ή το β, να συμπάσχω… Διαβάστε περισσότερα »
Πάμε πάλι. Σε σχέση με τις πεντε δέκα γυναίκες που τους πηγαίνουν όλα δεξιά υπάρχουν κάτι δισεκατομμυριάκια ακόμα στον πλανήτη που δεν έχουν τα βασικά. Κι αυτοί το προκάλεσαν; Επιλογή τους ήταν; Φυσικά και αν γεννηθείς σε μια εύπορη οικογένεια που δε σε κακοποιεί ξεκινάς ήδη με ένα καλό headstart, αν μεγαλώσεις σε ένα περιβάλλον που δε σε σέβεται και δε σε φροντίζει, είναι επόμενο μεγαλώνοντας να μην κάνεις κι εσύ το ίδιο στον εαυτό σου οπότε αυτό θα αντανακλάται σε ένα βαθμό και στις επιλογές σου/τρόπο ζωής σου. Η τύχη ειναι κάτι σχετικό επίσης. Αν δεν υπάρχει από πίσω… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εδώ, με αφορμή αυτή την ερώτηση θέλω κι εγώ να ρωτήσω: Η Χριστίνα Ωνάση να θεωρείται ότι ήταν τυχερή ή άτυχη; Γεννήθηκε απίστευτα ευνοημένη οικονομικά αλλά είχε μια μάλλον άσχημη ζωή (με ωραίο, απ’ έξω τουλαχιστον, περιτύλιγμα) κι ένα ατυχέστατο πρόωρο τέλος. Ήταν επιλογή της κάτι απ’ όλα αυτά; Η κόρη της; Γεννήθηκε ως ένα από τα πιο “τυχερά” παιδάκια στον κόσμο και σε βρεφική ηλικά έχασε τη μαμά της. Είναι πιο πλούσια απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε, αλλά πάντα σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν μπορεί να είναι σίγουρη αν ο οποιοσδήποτε, φίλος/φίλη/σύντροφος, την πλησιάζει για την ίδια ή για… Διαβάστε περισσότερα »
Θα την πω την αμαρτία μου. Νομίζω οτι παραασχολούμαστε με το τι κάνει το 1% του πληθυσμού, καταλαβαίνω οτι ο πλούτος και η φήμη ασκεί γοητεία κλπ κλπ. Αλλά ένα πλούσιο άτομο όπως η Ωνάση (που ναι της συνέβησαν πολλά δυσάρεστα) έχει τουλάχιστον λεφτά να βρει τους καλύτερους δικηγόρους, θεραπευτές και πάει λέγοντας. Το ερώτημά σου ειναι απολύτως εύλογο, δεν τα λέω αυτά γιατί διαφωνώ. Απλά πάντα σε τέτοιες ερωτήσεις αναρωτιέμαι γιατί συγκρινόμαστε με τους τυχερούς/πλούσιους/whatever και όχι με την πλειοψηφία του πλανήτη.
Φούστα κλαρωτη είναι φοβερό που μαλλιοτραβιομουν με την κολλητή μου προχθές για αυτό το θέμα με αφορμή την Αθήνα Ωνάση. Καταληγω στο ότι μερικές φορές είναι απλη καθαρόαιμη άμυνα να σκεφτεί κανείς ότι και αυτοί οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ανάλογες, η και μεγαλύτερες τραγωδίες με τον υπόλοιπο κόσμο. Γιατί αν παραδεχθουμε το ότι βρίσκονται σε μια πολύ καλύτερη θέση να τις αντιμετωπίσουν είτε πριν είτε όταν συμβούν κάποιοι από εμάς απλα θα τρελαθούν από το άδικο. Εστιάζω περισσότερο στον πλούτο σε αυτήν την περίπτωση. Η άλλη πλευρά είναι τα εκατομμύρια γυναικών που καθημερινά εξαναγκάζονται σε απλήρωτη εργασία/παρενοχλούνται/βιάζονται/ξυλοκοπουνται/δολοφονούνται/είναι θύματα trafficking και όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Η Ωνάση είναι πολύ καλό παράδειγμα. Η καλή τύχη είναι διαφορετικό πράγμα για τον καθένα. Για την Ωνάση πχ ίσως μια καλή σχέση. Για μένα ένα καλό ταξίδι/ταλέντο/αυτοκίνητο/πολλά ευρώ. Αν παλεύεις για την ευτυχία άρα βοηθάει να ξέρεις ον εαυτό σου ώστε να βρεις την προσωπική σου τυχη/ευτυχία. Και λίγο βοηθάει να θέλεις να ανεβείς στο Έβερεστ αν δεν έχεις ανεβεί ούτε στο λόφο απέναντι από το σπίτι σου.
Και στην οικογένεια του Δανού δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη της ASOS πηγαίναν όλα καταπληκτικά μέχρι τη βομβιστική επίθεση στη Σρι Λανκα, που σκοτώθηκαν τρία από τα τέσσερα παιδιά του. Αυτό.
Α ρε Θεέ, άλλους τους έπλασες κι άλλους τους έκλασες!
(σορρυ αλλα αυτό μου ήρθε με το που διάβασα την ερώτηση 😂)
Εκτός από την τύχη, την προσπάθεια και τις επιλογές, υπάρχουν και οι κοινωνικές ανισότητες, οι οποίες δεν είναι “τύχη”.
Οι κοινωνικες ανισοτητες εχουν να κανουν με την τυχη (μαλλον με την ατυχια). Το να γεννηθεις σε ιεραρχικα κατωτερη οικονομικη και κοινωνικη ταξη ειναι θεμα τυχης. Και η τυχη αυτη καθοριζει σε μεγαλο βαθμο και το ‘pool’ επιλογων που εχεις.
Οι κοινωνικές ανισότητες και αν είναι τύχη. Τυχαία γεννιόμαστε σε ένα πλαίσιο/περιβάλλον. Τώρα αν εννοείς την ύπαρξη ανισοτήτων αυτή καθαυτή, ανισότητες στις κοινωνίες υπήρχαν πάντα και δεν μπορώ να φανταστώ όσο και να το ήθελα ότι θα σταματήσουν να υπάρχουν. Η ίδια η φύση είναι άνιση. Πως δεν θα είναι η κοινωνία των ανθρώπων;
Συγγνώμη βρε παιδιά αλλά… τι διαβάζω; Ότι οι ανισότητες είναι τύχη; Όχι σύστημα; Άρα, και η πατριαρχία, ως κοινωνική ανισότητα, είναι τύχη, όχι σύστημα; Ή μήπως φύση; Η λογική συνεπαγωγή αυτού που λέτε είναι πως αφού είναι τύχη/ φύση δεν μπορούμε να παρέμβουμε, άρα τα κοινωνικά κινήματα δεν έχουν νόημα… Πραγματικά δεν νομίζω πως πραγματικά είναι αυτό που εννοείτε, αλλά αυτός ο συλλογισμός, καθαρά ως συλλογισμός, μοιραία εκεί καταλήγει.
Ένα πολύτιμο χαρακτηριστικό των συστημάτων αυτών είναι το να πιστεύουμε εμείς που δεν βρισκόμαστε ψηλά στην ιεραρχία στο ότι είναι φυσιολογικά.
Δεν είναι. Αλλά ακόμα και να ήταν δεν μας ενδιαφέρει. Δεν αφήνουμε χώρο σε κανενός είδους κανονικοποίηση ανισότητας.
Το πού θα γεννηθείς προφανώς και είναι τύχη. Δε νομίζω ότι ένα βρέφος έχει επιλογή. Το όλο οικονομικό σύστημα και κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον δεν είναι φυσικά μόνο θέμα τύχης και συγκυριών αλλά έχει να κάνει με μεθοδευμένες σκόπιμες ενέργειες και επιδιώξεις. Παρόλα αυτά το άτομο είναι πολύ δύσκολο ξεκινώντας με άπειρα ντισαβαντάζ να ανατρέψει παγιωμένους μηχανισμούς ετών που απειλούν να το συνθλίψουν και να αλλάξει τη μοίρα που του επιφυλάσσει το σύστημα και η τάξη του (ακόμη και σήμερα που υπάρχει κινητικότητα μεταξύ των τάξεων). Πολλές φορές η θέληση και η προσπάθεια δεν αρκεί…
Συμφωνω με την Λενα , είναι παραγοντας τυχης και προσπαθειας, δεν υπαρχει καποιο καρμα που σε εκδικειται, και προσθέτω το εξης: Όταν τα πραγματα πανε καλα τοτε πιθανως θα συνεχισουν και πανε καλα, ενω ενος κακου μυρια επονται. Τι θέλω να πω με αυτο, οσο πιο καλα σου πανε τα πραγματα και οσο πιο ευχαριστημενη εισαι τοσο πιο δυσκολα θα κανεις υποχωρηση σε κατι μετριο ή καποιον συμβιβασμο. Αν για παραδειγμα εχεις οικονομικη ανεση δεν θα παρεις την πρωτη τυχαια δουλεια η οποία δεν εχει προοπτικη ούτε θα πεσεις σε ενα φαυλο κυκλο υποχωρησεων- εχεις την δυνατοτητα και να ρισκαρεις… Διαβάστε περισσότερα »
Με αφορμή το κάρμα που αναφέρεις, ήθελα επίσης να σχολιάσω ότι πολλές φορές έχω ακούσει τη φράση “μου το χρωστάει η τύχη/η ζωή” από ανθρώπους που το πιστεύουν και δεν κάνουν καμία απολύτως προσπάθεια να βελτιώσουν την κατάστασή τους γιατί πολύ απλά θεωρούν ότι θα τους έρθει κάτι καλύτερο έτσι στο ξεκαρφωτο επειδή τους το χρωστάει η ζωή. Υπάρχει και αυτή η κατηγορία ανθρώπων…
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε…