Αγαπητή «Α, μπα»: Φοβάμαι πως θα με τσαλαπατήσουν και θα γελάνε με την παιδικότητα μου

Γιατί αποζητάμε μόνο την ευτυχία;

Αγαπητή Α μπα μου, δε σου γράφω για να μου απαντήσεις σε κάποια απορία, αλλά γιατί θέλω απεγνωσμένα μία παρηγοριά, μία επιβεβαίωση ότι η ζωή έχει και τα καλά της (που φυσικά και έχει απλά τώρα δυσκολεύομαι να τα δω), μια θετική κουβέντα. Το κείμενό μου θα είναι μια απεικόνιση των συναισθημάτων μου και οι προτάσεις μεταξύ τους μπορεί να μοιάζουν άσχετες, και αυτό γιατί δεν μπορώ να οργανώσω τις σκέψεις μου σε ένα τυπικό κείμενο..θα καταλάβεις στη συνέχεια. Είμαι φοιτήτρια 20 χρονών. Νιώθω πολύ συχνά πως δεν θα “ενηλικιωθώ”ποτέ. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί. Πως καμιά φορά, το να είσαι ένας όμορφος άνθρωπος, είναι πιο σημαντικό από το να είσαι καλός άνθρωπος. Πως το να μπορείς να διαφημίζεις τον εαυτό σου, είναι προσόν σχεδόν απαραίτητο για την σύγχρονη επιβίωση. Πως το να τσαλαπατάς τους άλλους για μία θέση εργασίας είναι κάτι “φυσιολογικό”. Πως τα συναισθήματα τελικά δεν έχουν τόση αξία…γιατί είναι κάτι που δεν μπορείς ούτε να το δεις, ούτε να το πιάσεις, ούτε να το μετρήσεις. Με φοβίζει το γεγονός πως οι άνθρωποι επιζητούν να νιώσουν μόνο τα “καλά” συναισθήματα ( τα οποία συχνά ταυτίζουν με την επιτυχία και το κοινωνικά αποδεκτό “φαίνεσθαι”) και θα κάνουν τα πάντα για να μην αντιμετωπίσουν τα “κακά” συναισθήματα.. μα γιατί να αποζητάμε μόνο την ευτυχία? Είναι σαν να ζητάς να γεννηθείς χωρίς να πεθάνεις. Σαν να ζητάς να φας κάτι χωρίς να το μασήσεις. Με φοβίζει το γεγονός πως ένας μεγάλος σκοπός της ζωής μου από εδώ και πέρα θα είναι να βγάζω λεφτά. Δε με ενδιαφέρουν τα λεφτά. Δε θέλω να σπουδάζω για να βρω μια δουλειά. Θέλω να σπουδάζω για να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Θέλω να κάνω πράγματα στη ζωή μου που να με φορτίζουν συναισθηματικά και όχι να με αφήνουν κενή. ‘Όμως φοβάμαι Α μπα μου, από αυτό το λίγο που έχω ζήσει στην κοινωνία ως “ενήλικας”, πως αν επιδιώξω να ζήσω έτσι όπως επιθυμώ την ζωή μου, όλοι οι άλλοι οι “σκληροί” άνθρωποι θα με τσαλαπατήσουν και θα γελάνε με την παιδικότητά μου.. και στο τέλος θα απομείνω ένα μικρό σκουπιδάκι στον κάδο όλων των άλλων.

sweet child of mine

Θα εξομαλυνθεί αυτό που αισθάνεσαι όταν καταλάβεις ότι αυτοί που είναι «σκληροί» δεν είναι πιο δυνατοί, αλλά συνήθως πιο φοβισμένοι ή/και ανόητοι. Η δύναμη είναι στον συνδυασμό της λογικής με την ευαισθησία, δεν έγινε τυχαία τίτλος βιβλίο.

Για να γίνει πραγματικότητα αυτό που θέλεις χρειάζεσαι γνώση και εμπειρία. Η γνώση δεν είναι μόνο οι σπουδές, αλλά είναι μια καλή αφετηρία. Όταν μάθεις πώς να διδάσκεις στον εαυτό σου αυτά που χρειάζεται να ξέρει, θα είσαι σε θέση να ζήσεις τη ζωή σου όπως επιθυμείς. Για να γίνει αυτό χρειάζεσαι όμως τόνους αρχικής γνώσης. Άπειρες ποσότητες. Αν συνειδητοποίησες στα είκοσι ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί, έχεις αργήσει. Πρέπει να ξεκινήσεις το διάβασμα, και όταν λέω διάβασμα δεν εννοώ τυχαία πράγματα που βρίσκεις στο ίντερνετ (θα είσαι σε θέση να βρίσκεις αξιόλογα αναγνώσματα στο ίντερνετ όταν έχεις αρκετή αναγνωστική εμπειρία), αλλά διάβασμα βιβλίων, σοβαρών εφημερίδων, σοβαρών περιοδικών. Πολύ διάβασμα. Για τα πάντα. Ξεκινώντας από αυτό που σπουδάζεις, καταλήγοντας στα πάντα. Αυτό, σε συνδυασμό με ταξίδια, όσο πιο πολλά μπορείς, με εκθέσεις, με μουσική, με σινεμά, με ό,τι αξιόλογο κυκλοφορεί. Για πολλά χρόνια. Και μετά, θα δεις.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

42 points
Upvote Downvote

13
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
5 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
10 Συντάκτες σχολίων
I_am_the_lawLasitskeneπόντια ιντερνάσιοναλmongrelv for vendetta Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“… αυτοί που είναι «σκληροί» δεν είναι πιο δυνατοί, αλλά συνήθως πιο φοβισμένοι ή/και ανόητοι. …” Αχ βρε Λένα, τι σημασία έχει όμως αν οι σκληροί είναι καταβαθος φοβισμένοι λ, όταν αυτοί είναι που καταφέρνουν (και) χάρις στην σκληρότητά τους να βγάζουν τα περισσότερα χρήματα, άρα και να κυβερνούν τον κόσμο; Τι σημασία έχει πχ. αν το αφεντικό σου είναι ένας παλιάνθρωπος που σε κάνει σκουπίδι και εσύ φοβάσαι να μιλήσεις για να μην απολυθείς, το γεγονός ότι ξερεις ότι καταβαθος είναι φοβισμένος γι αυτό φερεται έτσι;

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Ε, να μην ξέρεις γιατί;

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αχ βρε sweet child, ωραίο είναι σα είσαι 20 χρονών. Άσε τη ζωή να έρθει από μόνη της και όλα θα μπουν στη θεση τους, εντωμεταξύ να διαβάζεις, να σπουδάζεις και να είσαι ανοιχτή σε όλα. Καπου διάβασα ότι τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα γιατί “έχεις τις υποχρεώσειςπαιδιού με δικαιώματα ενήλικα”. Κοιτα να πάρεις όσα πιο πολλά ερεθίσματα μπορείς αυτά τα ωραία χρόνια.

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Υπάρχουμε κι εμείς που σπουδάσαμε για να βρούμε δουλειά, για να μπορούμε να “σπουδάζουμε” αέναα στο εξής. Διαβάζοντας, βλέποντας ταινίες & θέατρο, πηγαίνοντας ταξίδια. Δεν είναι τα λεφτά (απαραίτητα) αυτοσκοπός – είναι το μέσον για να έχεις τη ζωή που επιθυμείς, εκτός εργασίας. Οι συμβουλές της Λένας είναι χρυσός, άρχισε το διάβασμα. Αν σε ενδιαφέρει η ανθρώπινη φύση και πώς την επηρεάζει η σκληρότητα/κακία θα σου πρότεινα να διαβάσεις Εμίλ Ζολά – η “Νανά” είναι μια δημοφιλής επιλογή – και τον απαράμιλλο Μικρό Ιρλανδό του Βερν, που για εμένα είναι μια σπουδή στο πώς να διατηρήσεις την καλοσύνη σου όταν… Διαβάστε περισσότερα »

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Νομίζω ζούσες σε μια ροζ φούσκα τόσο καιρό και τώρα που κατάλαβες οτι ο κόσμος δεν είναι ροζ απογοητεύτηκες. Ο κόσμος είναι πολύχρωμος, υπάρχουν κακοί άνθρωποι, σκληροί άνθρωποι αλλά και καλοί άνθρωποι που θα τους βρεις εκεί που δεν το περιμένεις. Μερικές από τις σκέψεις σου είναι κάπως αφελείς ακόμα και για το μικρό της ηλικίας σου. Ακόμα κι αν δεν θέλεις να δουλεύεις για τα βγάζεις λεφτά πρέπει γιατί πρέπει να μπορείς να τρως και να μένεις κάπου χωρίς να σε βοηθούν οι γονείς σου. Και στον επαγγελματικό τομέα αν είσαι αφελής ίσως υπάρξουν άνθρωποι που θα το εκμεταλλευτούν.… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Τέλεια απάντηση. Είσαι πολύ τυχερή που τα συνειδητοποιείς αυτά τόσο νωρίς και έχεις όλο το χρόνο να βρεις τις απαντήσεις εγκαίρως, κατά συνέπεια δε θα ταλαιπωρηθείς όταν θα τσαλαβουτάς ανάμεσα στους άλλους. Θα ξέρεις πώς να κολυμπήσεις. Διάβασε Το Όνειρο Ενός Γελοίου για αρχή, είναι σύντομο και άμεσα θα ανακουφιστείς κατ’αρχήν από την ένταση που προκαλεί οποιοδήποτε συναίσθημα νομίζουμε ότι το νιώθουμε μόνο εμείς. Αν είσαι στην Αθήνα, αξίζει να δεις την ομώνυμη παράσταση, ακόμα κι αν χρειάζεται να έρθεις από την άλλη άκρη. Αν όχι, πάρε το βιβλίο και διάβασε το, ακόμα κι αν νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνεις τι… Διαβάστε περισσότερα »

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

νωρίς; εμένα μου φάνηκαν σκέψεις δεκπεντάχρονου – το καταλαβαίνει άλλωστε και η ίδια.

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Δεν είχα συνειδητοποιήσει πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοί. Πως καμιά φορά, το να είσαι ένας όμορφος άνθρωπος, είναι πιο σημαντικό από το να είσαι καλός άνθρωπος. Πως το να μπορείς να διαφημίζεις τον εαυτό σου, είναι προσόν σχεδόν απαραίτητο για την σύγχρονη επιβίωση. Πως το να τσαλαπατάς τους άλλους για μία θέση εργασίας είναι κάτι «φυσιολογικό». Πως τα συναισθήματα τελικά δεν έχουν τόση αξία…γιατί είναι κάτι που δεν μπορείς ούτε να το δεις, ούτε να το πιάσεις, ούτε να το μετρήσεις. Εγώ δεν νομίζω ότι το σύνηθες είναι αυτές οι σκέψεις να γίνονται στα 15. Αυτό που λέει… Διαβάστε περισσότερα »

Lasitskene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όχι, δεν είναι νωρίς. Πρέπει να αναθεωρήσεις πολλά πράγματα και κυρίως την ευαισθησία σου, την ηθική σου, και ολόκληρο τον τρόπο σκέψης σου, και δεν είναι καθόλου εύκολο για κάποιον στα 20 του.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

“Θέλω να σπουδάζω για να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Θέλω να κάνω πράγματα στη ζωή μου που να με φορτίζουν συναισθηματικά και όχι να με αφήνουν κενή.”

επιζητας την ευτυχια, δηλαδη.
ολοι αυτο κανουμε, ασχετα αν εχουμε διαφορετικα ζητουμενα ο καθενας…
το πως και γιατι διαμορφωνονται τα ζητουμενα του καθενα, ειναι ο λογος που καποιος μπορει να ενδιαφερεται για την γνωση, ενω αλλος για τα χρηματα, κι αλλος για κατι αλλο..

ο λογος, ειναι η οργανωση και η λειτουργια που εχει η σημερινη κοινωνια.

Lasitskene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το πόσο αποτυχημένο είναι το εκπαιδευτικό μας σύστημα φαίνεται στο πόσο επώδυνα βιώνουμε την ενηλικίωση μας. Όταν στα 20 σου συνειδητοποιείς ότι ζεις στην άγνοια και ότι είσαι αναγκασμένη να αλλάξεις και να αναθεωρήσεις το Είναι σου, για να μπορέσεις να επιβιώσεις. Εγώ όταν βρέθηκα στη θέση σου (που ακόμα πασχίζω να αντιμετωπίσω) ένιωσα εξαπατημένη. Γιατί πρώτα νιώθεις ότι πρέπει να προδώσεις και να αλλάξεις τον εαυτό σου για τους άλλους, και μετά συνειδητοποιείς ότι εν τέλει εξαπατήθηκες γιατί μεγάλωσες μέσα σε φούσκα. Όταν συνειδητοποιείς ότι το σχολείο δεν σου δίνει εφόδια για να βγεις στην κοινωνία, είναι αργά. Και… Διαβάστε περισσότερα »

v for vendetta
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Οποιος διατηρεί την παιδικότητα και το ρομαντισμό του δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα τσαλαπατηθεί. Οπως πολύ σοφά (όπως πάντα) γράφει η Λένα, ”η δύναμη είναι στον συνδυασμό της λογικής με την ευαισθησία”. Η ευαισθησία δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, το αντίθετο. Οι ευαίσθητοι άνθρωποι και αυτοί που έχουν ενσυναίσθηση είναι οι πιο δυνατοί. Θα βρεις μεγαλώνοντας, διαβάζοντας, συζητώντας και γνωρίζοντας κόσμο, το πως πρέπει να κινείσαι στην αγορά εργασίας ώστε να έχεις δουλειά, για να μπορείς να ζεις αξιοπρεπώς, χωρίς όμως να πατάς κανέναν ούτε να σε πατάνε, διατηρώντας τις αρχές και τις αξίες σου, όπως αυτές θα διαμορφώνονται συν τω… Διαβάστε περισσότερα »

Lasitskene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για την ακρίβεια η λογική προυποθέτει την ευαισθησία. Όμως ο συναισθηματισμός (υπερβολική ευαισθησία), είναι το ίδιο ανορθολογικός με την ανικανότητα για συγκίνηση.
-Arendt, περι βιας