Αγαπητή «Α, μπα»: Φοβάμαι ότι μπορεί να γίνει θύμα bullying

Έχω τρομερό άγχος

To κοριτσάκι μου θα πάει σχολείο-1η τάξη- σε λίγες μέρες. Έχω τρελαθεί από την αγωνία μου κυριολεκτικά. Ποτέ μέσα σε 6 χρόνια δεν έχω νιώσει τόσο άγχος και τόση ανασφάλεια σαν γονιός (ο μπαμπάς με πειράζει γιατί μου έχει γίνει εμμονή). Με φοβίζει κυρίως το ότι το παιδί μου μπορεί να γίνει θύμα bullying και να της δημιουργηθούν ένα σωρό προβλήματα. Έχω διαβάσει ό,τι ιστορία βρήκα στο διαδίκτυο που αφορά το σχολικό εκφοβισμό και σε πολλές περιπτώσεις τα παιδάκια δεν είχαν κάτι αξιοσημείωτο το οποίο θα τους έκανε θύματα. Παρόλα αυτά σε τέτοιες ηλικίες και το πιο απλό πράγμα μπορεί να γίνει θέμα αποκλεισμού και κοροϊδίας. Π.χ ένα κοριτσάκι δεν το έκανε παρέα κανένας γιατί καθυστερούσε πολύ να φάει το σάντουιτς/φαγητό της το διάλειμμα και τα άλλα παιδιά ήθελαν να τρέχουν και να παίζουν. Δε γράφω γιατί ψάχνω κάποια απάντηση/συμβουλή που να αφορά το παιδί μου, ίσως για μένα να χαλαρώσω λίγο.

μαμά

Δεν είναι η πρώτη φορά που το παιδί θα βρεθεί σε περιβάλλον τέτοιου είδους. Δεν πήγε νηπιαγωγείο; Δεν είναι το ίδιο, αλλά δεν είναι και τόσο διαφορετικό. Έχει φανεί η δυναμική της μέσα σε ομάδα, εδώ και πολλά χρόνια. Θα έπρεπε να ξέρεις αν κινδυνεύει ή όχι. Μάλλον ξέρεις, αν δεν ξέρεις, πρέπει να κάτσεις να σκεφτείς, αν κάτσεις και σκεφτείς και πάλι δεν ξέρεις, πρέπει να προσέχεις περισσότερο σε όσα συμβαίνουν στη ζωή της, με έναν καινούριο τρόπο. Τι παιδί είναι; Σίγουρα έχει βρεθεί απέναντι σε παιδιά με εχθρικές διαθέσεις μέχρι σήμερα. Τι κάνει όταν της συμβαίνει αυτό;

Σε κάθε περίπτωση, η εμμονή δεν βοηθάει κανέναν, κυρίως όχι το παιδί. Πρέπει να έχεις το νου σου, κι αυτό όχι με την ερώτηση «σε πείραξε κανείς στο σχολείο», αλλά με διακριτική και συνεχή παρακολούθηση της καθημερινότητας της. Εννοείται ότι πρέπει να ξέρεις τους δασκάλους και τους φίλους της προσωπικά, μαζί με τους γονείς τους, και να κρατάς καλή επαφή με όλους. Όμως, αυτό που χρειάζεται κυρίως, είναι να ξέρει το παιδί σου ότι είσαι αρκετά δυνατή ώστε να αντέξεις οποιαδήποτε εξομολόγηση θελήσει να σου κάνει. Ο πανικός σου, αν τον καταλάβει, θα την κάνει να θέλει να σε προστατέψει. Δεν αποκλείεται να συμβεί αυτό που φοβάσαι, αλλά αυτό που φοβάσαι έχει αντιμετώπιση, δεν θα μείνεις με σταυρωμένα τα χέρια, δεν είναι καταδίκη αν το καταλάβεις γρήγορα και επέμβεις αμέσως. Νομίζω ότι σε πανικοβάλλει ότι δεν ξέρεις τι να κάνεις αν γίνει. Οπότε μην διαβάζεις για τα χαρακτηριστικά του παιδιού που δέχεται επιθέσεις, διάβασε για τρόπους αντιμετώπισης ως γονιός, για να μην τα ψάχνεις όταν πιέζει ο χρόνος.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

56 points
Upvote Downvote

Total votes: 66

Upvotes: 61

Upvotes percentage: 92.424242%

Downvotes: 5

Downvotes percentage: 7.575758%

8
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
8 Συντάκτες σχολίων
mumuKarleeΦούστα ΚλαρωτήMitsi Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Tokyo
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Είσαι μια ΘΕΑ Λένα! Έχω σκεφτεί πολλές φορές, χωρίς να σε ξέρω, ότι θα ήθελα να σε είχα μητέρα.
Δε θα μπορούσες να δώσεις καλύτερη απάντηση γι αυτό το θέμα.
Φίλη της ερώτησης εξοπλίσου λοιπόν, με όλα τα απαραίτητα εφόδια, για να αντιμετωπήσεις και να στηρίξεις το παιδί σου.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αχ αυτοί οι αγχωμενοι γονείς πόσο κακό κάνουν στα παιδιά τους! Το παιδί νιωθει και τον πανικό και το άγχος σου και πίστεψέ με αυτό δεν του κάνει καθόλου καλό. Πρέπει να καταλάβεις πως τα περνάς στο παιδί αυτά και πως του προκαλεις ένα άγχος που δεν χρειάζεται. Μην είσαι από πάνω του σαν Κέρβερος,ούτε αυτό βοηθάει. Να είσαι δίπλα του οπότε σε χρειαστεί και να νιώθει ότι μπορεί να σου μιλήσει χωρίς να καταρρεύσεις. Και μια βασική συμβουλή προς όλους τους γονείς. Ποτέ μα ποτέ μην κάνετε ερωτήσεις που αυθυποβαλλουν τα παιδιά. Αν ρωτήσετε σε πείραξε κανείς σημερα, η… Διαβάστε περισσότερα »

verve de vie
Μέλος
Συμμετέχων

Πάντως το άγχος σου δεν βοηθάει και με κάποιο τρόπο πρέπει να το τιθασεύσεις. Η ψυχολόγος του παιδικού σταθμού που στέλνω το γιο μου φέτος, στην ηλικία των τεσσάρων χρονών για πρώτη φορά στη ζωή του, μας εκανε μία ενημέρωση στην οποία επεσήμανε πόσο μεγάλο είναι το άγχος των γονιών γι αυτήν την «πρώτη φορά σχολείο», το οποίο αναπόφευκτα τα επηρεάζει. Σκέφτηκα πόσο ήταν το δικό μου το άγχος και κατάλαβα γιατί το παιδί μου δυσκολεύεται τόσο. Διάβασε, ρώτα, μίλα πάρε βοήθεια που θα σε ησυχάσει.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Βρε αγαπητή μαμά, έχεις πάθει γρύλο. Νομίζω ότι το θέμα ξεκινάει καθαρά από μέσα σου και απλώς έχει βρει μια αφορμή ή διέξοδο να εκδηλωθεί γύρω από το πιθανό bullying.Πρέπει πρώτα να δουλέψεις εσύ με τον εαυτό σου, τους φόβους σου, τις δικές σου ανασφάλειες και αναμνήσεις για να μπορείς με τη σειρά σου να στηρίξεις το δικό σου παιδί σε περίπτωση που συμβεί κάτι δυσάρεστο.

Karlee
Μέλος
Συμμετέχων

Ο μπαμπας? Ποιανου?
(Μου βγαινουν κ αλλα να πω, αλλα θα μεινω σ αυτο)

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μην αγχώνεσαι πρόωρα. Ακου το παιδί σου και παρατήρησε την συμπεριφορά του. Αν παραπονιέται συνέχεια για ένα παιδί ίσως είναι θύμα bullying, όμως ακόμα κι αν συμβεί αυτό να το χειριστείς με ηρεμία, μιλώντας με το παιδί και τους δασκάλους. Αν και δεν είμαι μητέρα θεωρώ οτι με το να μεταδίδεις το άγχος και τις φοβίες σου στο παιδί δεν το βοηθάς. Αν ζεις συνέχεια με το άγχος του αν είναι καλά είτε θα του το μεταδώσεις και θα γίνει ένα φοβικό παιδί είτε θα σου αποκρύπτει πολλά πράγματα από τη ζωή του για να μην ανησυχήσεις. Και στο λέω… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Συμμετέχων

Μα κανένας γονιός να μην αναρωτιέται αν το βλαστάρι του θα κάνει άραγε μπούλινγκ; Αραγε ποια και πόσα παιδάκια κορόιδευαν το κοριτσάκι που έτρωγε αργα οέο; Ας μάθουμε πρώτα στα παιδιά μας να δέχονται με σεβασμό τη διαφορετικότητα, ας τα βοηθήσουμε να έχουν φίλους που τους βλέπουν και παίζουν συχνά μαζί ( όχι μόνο δυό φορές τη βδομάδα στο ποδόσφαιρο ή στο μπαλέτο επειδή βαριόμαστε , επειδή θέλουμε να χουμε το σπίτι σε τάξη , επειδή δεν εμπιστευόμαστε ποτέ κανέναν) ας συζητάμε καθημερινά με νηφαλιότητα όσα του συμβαίνουν, ας μην είμαστε επικριτικοί και κουτσομπόληδες ,ας είμαστε εμείς ισορροπημένοι και τότε… Διαβάστε περισσότερα »

mumu
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

κάτι τέτοια διαβάζω και αναρωτιέμαι για μένα αν ως μάνα είμαι τελικά τόσο «αναίσθητη» ή όχι.