Αγαπητή «Α, μπα»: Φοβάμαι να χωρίσω γιατί είμαι 35 και θέλω να κάνω παιδί

Σκέφτομαι συχνά την πιθανότητα χωρισμού μια και όλο αυτό μας φθείρει πολύ και τους δύο

Αγαπητή Α μπα, Ο φίλος μου βλέπει μπάλα με φίλο του στο σπίτι μας όπου συζουμε τα τελευταία 3 χρόνια. Πριν το παιχνίδι, βγήκε να αγοράσει κάτι να πιουν. Γυρνώντας, συνειδητοποιώ ότι εμένα δεν με έχει σκεφτεί κ μετά από τα γνωστά μου μούτρα, μου λέει αμήχανα ότι μπορούμε να μοιραστούμε τη μπύρα του. Αυτό είναι ένα μοτίβο. Επαναλαμβάνεται με σταθερούς ρόλους σε διάφορες περιστάσεις και ζητήματα καθημερινότητας: εκείνος ο καλόψυχος μα εφηβικά αδιάφορος κ όχι τόσο δοτικός σύντροφος, εγώ η γκρινιάρα μαμά-σύντροφος που άλλοτε εξηγεί με υπομονή τι την ενοχλεί και άλλοτε με νεύρα. Το αποτέλεσμα είναι να σκέφτομαι συχνά την πιθανότητα χωρισμού, μιας κ όλο αυτό μας φθείρει πολύ και τους δύο. 5 χρόνια νωρίτερα θα είχα ήδη χωρίσει, όπως κ έκανα στο παρελθόν με σχέσεις που ένιωθα είτε ότι με πληγώνουν είτε ότι σε βασικό επίπεδο δεν μου ήταν αρκετές. Τώρα όμως μου φαίνεται αδύνατο, είμαι 35, θέλω να κάνω παιδί, βλέπω τις single φίλες μου να τρώνε άσχημες φρίκες και σκέφτομαι ακόμη κι ότι αφού δεν κατάφερα μέχρι στιγμής να συνδεθώ με κάποιον όπως παλιά φανταζόμουν, ίσως this is as good as it gets. Η ερώτηση μου είναι, πόσο μεγάλο λάθος θεωρείς ότι είναι μένεις με έναν άνθρωπο που δεν μοιράζεσαι το ίδιο σύστημα αξιών, από τον φόβο της μοναξιάς, τον φόβο ότι μεγάλωσες;

-Soul spinster

 

Θέλεις να κάνεις παιδί. Θέλεις να κάνεις παιδί με αυτόν;

Τώρα σου φαντάζει λογικό να κάνεις παιδί για να κάνεις παιδί επειδή θέλεις παιδί και είσαι 35, αλλά δεν καταλαβαίνεις καθόλου πόσο λάθος είναι να κάνεις παιδί με κάποιον που δεν εκτιμάς, με κάποιον που έχεις ουσιαστικές διαφορές, με κάποιον που σκέφτεσαι κάθε εβδομάδα να χωρίσεις.

Αυτά που σου δημιουργούν τώρα προβληματάκια που φτάνουν μέχρι τα νεύρα και σε κάνουν να θέλεις να φύγεις από το σπίτι, αν κάνεις παιδί μαζί του θα γίνουν γιγαντιαία, ανυπέρβλητα, πολύ σοβαρά και άλυτα προβλήματα, που δεν θα προκύπτουν κάθε μέρα αλλά κάθε λεπτό, και θα πρέπει να τα λύνεις ξενυχτισμένη, πάρα πολύ κουρασμένη, διαλυμένη σωματικά, τρομερά αγχωμένη, ενώ ένα νεογέννητο θα κλαίει γιατί κάτι θα θέλει, και ενώ θα έχεις τσεκάρει όλα όσα σου έχουν πει να τσεκάρεις, δεν θα μπορείς να καταλάβεις γιατί κλαίει.

Είναι αξιοσέβαστο να θέλεις να κάνεις παιδί για λόγους αυτοπραγμάτωσης. Δεν είναι όμως καθόλου αξιοσέβαστο να το κάνεις με οποιοδήποτε τίμημα. Είναι αξιοσέβαστο να κάνεις υποχωρήσεις για τον εαυτό σου. Δεν είναι καθόλου αξιοσέβαστο να κάνεις υποχωρήσεις για λογαριασμό άλλου, που θα εξαρτάται ολοκληρωτικά από σένα. Η έντιμη στάση είναι να κάνεις παιδί με αυτόν, εφόσον θέλεις να κάνεις, αν είσαι έτοιμη να το μεγαλώσεις  μόνη σου, αν είσαι έτοιμη να αναλάβεις την ευθύνη της λάθος επιλογής, αν αποδειχτεί ότι αυτός ο σύντροφος είναι λάθος επιλογή. Μπορείς να πάρεις ένα μωρό από το σπίτι και να πας αλλού και να το μεγαλώσεις χωρίς αυτόν, αν χρειαστεί; Ή σκοπεύεις να συνεχίσεις να κάνεις σκόντο πάνω σε σκόντο πάνω σε σκόντο με κάποιον που δεν ταιριάζεις από τον οποίον για μήνες ή χρόνια θα εξαρτάσαι οικονομικά, πιθανόν συναισθηματικά, και απολύτως πρακτικά – γιατί κάποτε θα θέλεις να σου φτιάξει ένα τσάι μέσα στη νύχτα όταν σηκωθείς για έβδομη φορά για να θηλάσεις, και θα σου πει όχι, και δεν μπορώ να σε προετοιμάσω από τώρα για το πόσο μόνη σου θα νιώσεις τότε.

Η απάντηση είναι, δεν είναι αυτό as good as it gets. Είναι μόνο αν δειλιάσεις να κάνεις τη δουλειά που ξέρεις ότι χρειάζεται. Αν δεν σου έχει προκύψει σχέση όπως την είχες φανταστεί ως τώρα, χώρισε αύριο, τρέχα σε ψυχολόγο, και ξεκίνα την ανηφόρα. Αλλιώς, συνέχισε με την δικαιολογία ότι έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσες να κάνεις κάτι άλλο, και ζήσε τη ζωή που θα σου προκύψει λόγω απραξίας.

Οι φίλες σου που λες ότι τρώνε φρίκη, λες να αντάλλαζαν την ελπίδα που έχουν με αυτό που έχεις εσύ τώρα;

in

Αξιολογήστε το άρθρο

94 points
Upvote Downvote

Total votes: 108

Upvotes: 101

Upvotes percentage: 93.518519%

Downvotes: 7

Downvotes percentage: 6.481481%

Σχολιάστε
  1. Πωπωωωω, απαντησάρα, εύγε Αμπα! Αγαπητή φίλη, κάποιος που δεν σε υπολογίζει σε χιλιάδες μικρά πράγματα (φαντάζομαι δεν έχουν προκύψει μεγάλα, εκεί θα γίνει πάρτυ) δεν θα γίνει καλός πατέρας, νόμος. Θα είμαι αφοριστική, γιατί είχα τέτοιο πατέρα, ο καλόκαρδος για πάντα έφηβος που ποτέ δεν μπόρεσε να αναλάβει τις ευθύνες του, αλλά έχει ψυχάρα και όλοι τον αγαπάνε, άχου το μωλέ #not. Ούτε που φαντάζεσαι τι απόρριψη θα βιώσει το παιδί σου από τέτοια αδιαφορία και πού θα κυνηγάει την προσοχή μεγαλώνοντας.
    Συνεχίζω την παραβίαση αρχής Λενφού, γιατί το βλέπω γύρω μου συνέχεια τελευταία: Πολλές, πάρα πολλές φίλες και γνωστές, την πάτησαν έτσι. Κι ενώ πριν 2-3 χρόνια όλες άρχισαν να γεννάνε, τώρα έχουν αρχίσει τα διαζύγια – και μάντεψε, 9/10 είναι γιατί ο πατέρας είναι τόσο απών και τόσο ακατάλληλος που τις συμφέρει να είναι single μαμάδες. Φαντάσου. Εκεί να δεις φρίκη, πολύ μεγαλύτερη από το να ψάχνεις σχέση ελεύθερη κι ωραία. Btw, υπάρχει πολύ καλύτερη ζωή για σένα εκεί έξω και σου αξίζει 🙂




    224



    9
    • Το αστείο είναι ότι η κοινωνία θεωρεί επιτυχημένη μια διαζευγμένη με παιδί, γιατί προτίμησε να είναι μόνη της παρά με έναν ακατάλληλο σύζυγο. Από την άλλη μια σινγκλ χωρίς παιδί, που κι εκείνη αποφάσισε να είναι μόνη παρά με ακατάλληλο άνδρα, θεωρείται μια κινητή αποτυχία. Το μυστικό της κοινωνικής καταξίωσης είναι να έχεις παιδί. 🙂




      230



      3
      • Σωστά. Άλλωστε το κάνε ένα παιδί και χώρισε μετά συνεχίζει να ακούγεται ως προτροπή. Άλλωστε αν παντρευτείς και χωρίσεις δεν ανήκεις στην κατηγορία της γεροντοκορης για να σε λυπούνται… Τραγικό…




        122



        3
    • Ε όχι και φρίκη να είσαι μαμά ελεύθερη και μόνη με την πολυτέλεια να κάνεις σχέση μόνο με τους όρους σου αν και όταν προκύψει, κι αν όχι ποιος χ@@$#κε σόρυ κιόλας, δε με βιάζει κανείς πανευτυχής είμαι με το παιδάκι μου???!!!




      19



      26
      • Mia idea, πρακτικά φυσικά και είναι πιο ευκολο να εισαι μονη και να μην εχεις την ευθυνη ενος παιδιου. Εδώ λέμε πώς σε αντιμετωπίζει η κοινωνία. Μην πας μακριά, δες το εγχώριο σταρ σίστεμ. Οι περισσότερες «διασημες» χωρισμένες με παιδιά είναι. Αν υπάρχει ακόμη καμιά ελευθερη την ζαλιζουν στις συνεντευξεις ποτε θα παντρευτει και θα κανει παιδιά. Και όταν παντρευεται την πιεζουν ακομη περισσοτερο με ερωτησεις για το ποτε θα κανει παιδι. Είδα τις προαλλες μια συνεντευξη του Αιμιλιου Χειλακη που ειχε αγανακτησει ο ανθρωπος να τον ρωτανε ποτε θα κανει παιδι! Ουτε οι αντρες γλυτωνουν 🙂




        20



        2
  2. Μόλις πριν τρεις μέρες, φίλη μου που έκανε την ίδια χαζομάρα από ανασφάλεια και μόνο ,δηλαδή παντρεύτηκε κάποιον που δεν ταίριαζε μόνο και μόνο για να μην είναι η μόνη χωρίς γάμο και παιδί ήρθε στο σπίτι μου και έκλαιγε.Στεναχωρήθηκα πολύ , έκλαιγε και μου έλεγε φταίω γιατί τα ήξερα και συνέχισα.
    Το μόνο που έχω να σου πω είναι ότι εμείς που παντρευτήκαμε ανθρώπους με πολύ λιγότερα προβλήματα μεταξύ μας και με πολύ καλή σχέση ,μετά το παιδί κοντεύουμε να τους καρυδώσουμε και ενίοτε επάνω στην απίστευτη κούραση, νύστα ορμονικό μπάχαλο κ.τ.λ θέλουμε και να χωρίσουμε…
    Σκέψου και αποφάσισε.




    201



    2
  3. Είσαι πολύ συνειδητοποιημένη σε όλο αυτό που συμβαίνει και το αναλύεις πολύ καλά; Τι θα συμβούλευες μια φίλη σου που πιθανόν να είχε τέτοια σχέση με το σύντροφό της; Να προχωρήσει για της μείνει τουλάχιστον το παιδί (που λένε κατι θειάδες);
    Αυτόν τον άνθρωπο, τον οποίο δείχνεις μάλιστα να μην πολυσυμπαθείς, σήμερα μπορείς να τον χωρίσεις και να μην ξαναμιλήσετε. Αν έχετε ένα παιδί μαζί θα είναι για πάντα στη ζωή σου με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
    Και άντε πες ότι εσύ διατεθιμένη να τραβήξεις κουπί προκειμένου να γίνεις μητέρα. Θα ήθελες αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο για πατέρα του παιδιού σου και ό,τι αυτό συνεπάγεται;
    Επίσης δεν αναφέρεις καθόλου εκείνος τι σκέψεις κάνει περί δημιουργίας οικογένειας. Το έχετε συζητήσει ή όλα αυτά είναι στο κεφάλι σου;

    Είσαι 35, δεν είσαι 75. Οι φίλες σου που τρώνε φρίκη δεν είναι μέτρο σύγκρισης.




    96



    5
  4. Συμφωνώ με όλα όσα είπε η α,μπα. Μία μόνο επισήμανση έχω να κάνω όχι μόνο γι’αυτή αλλά για κάθε σου σχέση. Αναφέρεις πως κάνεις μούτρα για να δείξεις τι θέλεις. Μην το κάνεις. Είναι ο passive aggressive τρόπος που μάθαμε από τη μαμά μας να χρησιμοποιούμε για να ζητήσουμε κάτι μή και φανούμε γαδάρες απαιτητικές αν το ζητήσουμε κανονικά. Κάνε μία χάρη στον εαυτό σου και μάθε να ζητάς. Καθαρά και ξάστερα. Θα κάνει και τη δική σου αλλά και των άλλων τη ζωή πιο εύκολη. Οπωσδήποτε τη δική σου.




    206



    2
    • Ακριβώς αυτό σκεφτόμουν διαβάζοντας την ερώτηση.
      Πάει ο άλλος να πάρει μπύρες και δεν παίρνει για σένα; Τι μούτρα και βλακείες; Τον κράζεις επιτόπου. Θέλω μπύρα.
      Δεν θέλω να στεναχωρήσω την ερωτώσα, αλλά αυτοί οι τύποι που είναι «καλά παιδιά αλλά να, μωρέ, λίγο στη κοσμάρα τους» γίνονται πολύ κουραστικοί΄σύζυγοι και πραγματικά ανυπόφοροι όταν έρχεται και παιδί στην οικογένεια. Στην καλύτερη περίπτωση γίνονται για τα παιδιά τους οι καλοί μπαμπακούληδες σε σχέση με την κακιά μαμά, που φυσικά και είναι καλοί αφού η μαμά έχει μετατραπεί σε ένα εξουθενωμένο πολυεργαλείο.
      Δεν έχω κάτι να της προτείνω πέρα από αυτά που γράφει η Λένα. Καλή τύχη σε ό,τι αποφασίσει.




      151



      3
      • Εγώ δεν περιμένω πια να με σκεφτεί ο άλλος. Ούτε τον κράζω μετά. Το ζητάω από πριν. Πας για μπύρες; πάρε μου κι εμένα αυτό. Άμα με ξεχάσει τρώει κράξιμο. Υπονοούμενα ποτέ.




        94



        3
      • Συμφωνώ. Επίσης, τέτοιοι άντρες γίνονται ένα και το ίδιο με το παιδί. Εκτός από το μωρό έχεις να νταντεψεις και αυτούς.




        30



        5
      • Και καλά, άντε να τους νταντέψεις κι αυτούς. Το αίσθημα μοναξιάς όμως είναι ανυπόφορο.




        27



        4
    • Κι εγώ αυτά ακριβώς ερχόμουν να πω.
      Όσο εκείνη φέρεται σαν μαμά, εκείνος θα φέρεται σαν έφηβος. Δεν ξέρω τι άλλα υπάρχουν που την έχουν οδηγήσει στο να σκέφτεται να χωρίσει, πάντως το να κατηγορούμε κάποιον για συμπεριφορές που τις ενθαρρύνουμε είναι ξεκάθαρη άρνηση να αναγνωρίζουμε τις ευθύνες μας.
      Εστιάζω σ’αυτό γιατί αυτό αναφέρει ως ενδεικτικό παράδειγμα, το οποίο, όπως παρουσιάζεται, δεν είναι επιχείρημα για να χωρίσεις κάποιον.




      51



      3
      • Εγω παντως νομιζω οτι το αναφερει ως ενδεικτικο παραδειγμα του οτι δεν την σκεφτεται.. Δηλαδη, πας για μπυρες ρε μεγαλε.. Ουτε καν σκεφτεσαι να παρεις και μια για τη γυναικα σου; Ολα πια πρεπει να τα επισημαινουμε απο πριν; Αυτο δεν ειναι σχεση στοργης..Θες να σε εχει και στην εννοια του ο αλλος




        44



        7
      • Αδιανόητο είναι ρε παιδιά, στοιχειώδης ευγένεια πας για μπύρες θα ρωτήσεις κι όποιον άλλον είναι στο σπίτι αν θέλει κάτι. Γαϊδουριά όπως κ να το δεις, και μεγαλύτερη ακόμα γιατί αυτός ξέρει ότι θα τα ακούσει μετά κ παρόλαυτά τη γράφει.




        35



        3
      • Έχετε δίκιο βρε παιδιά. Αλλά το δικό του μυαλό ήταν σε mode «φίλοι, μπάλα, μπύρες». Στο μυαλό του, δεν υπήρχε στην εικόνα η φίλη μας αλλά όχι επειδή δεν νοιάζεται, αλλά επειδή δεν πάει σετ, πώς να το πω.
        Θυμάμαι και τον γαμπρό μου και γελάω, που είναι υπόδειγμα συζύγου και πατέρα, μόνο φωτοστέφανο δεν έχει, τρέχει, σκέφτεται, νοιάζεται, δεν υπάρχει, αλλά όταν έχει μπάλα, παθαίνει τέτοιο κοκομπλόκο που καθόμαστε εμείς και τον χαζεύουμε πίνοντας μπύρες. Τώρα γελάμε αλλά στην αρχή ήταν κομματάκι τρομακτικό.

        Συγκατοικούν τρια χρόνια. Άλλο παράδειγμα δεν υπάρχει; Ευθύνες δεν μοιράζονται; Γιατί αυτό είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα συμπεριφοράς ενός συνηθισμένου μαντράχαλου που βλέπει μπάλα, όχι ενός ανεύθυνου άντρα που αναρωτιέσαι αν μπορείς να εμπιστευθείς τις ευθύνες μιας κοινής ζωής.

        Εμένα η φίλη μού βγάζει την ανάγκη που έχουμε όλοι όσοι τρέχαμε πάντα για τους άλλους, να τρέξει κάποιος και για εμάς. Και όσο λάθος είναι «να μένεις με έναν άνθρωπο που δεν μοιράζεσαι το ίδιο σύστημα αξιών, από τον φόβο της μοναξιάς, τον φόβο ότι μεγάλωσες» άλλο τόσο λάθος είναι να χάσεις έναν άνθρωπο επειδή δίστασες να του πεις ότι είσαι κι εσύ έφηβη, θες κι εσύ μπύρα. Ότι δεν είσαι μαμά, είσαι η σύντροφός του, που κρύβει κι αυτή μέσα της έναν άνθρωπο με ανάγκες. Και μετά βλέπεις.




        40



        5
      • To θέμα δεν είναι η μπάλα. Κι ο άντρας μου σοβαρός και μορφωμένος άνθρωπος είναι, καθόλα άξιος σύζυγος και πατέρας, αλλά όταν έχει ματσάκι κατεβάζει ρολά. Μέχρι και χαριτωμένο το βρίσκω μη σου πω.
        Η κοπέλα όμως μιλάει για μοτίβο. Και ότι λέει τα παράπονά της είτε με υπομονή είτε με φωνές αλλά προκοπή δε βλέπει. Εκεί είναι το πρόβλημα.




        18



        6
    • Συμφωνώ απόλυτα. Η συμπεριφορά αυτή με κάνει έξαλλη! Μπορεί να με κάνει να συμπεριφερθώ με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο από αυτόν που θα ήθελα. Μη μου κρατάς μούτρα και περιμένεις να μυρίσω τα νύχια μου. Πες τι θες, τι σε ενοχλεί, τι σου ‘κανα και πίνεις…..κλπ




      39



      1
    • Ακριβώς lucky strike. Τι κέρδισε η με την συμπεριφορά της; Τίποτα. Ούτε μπύρα πήρε, και χάλια έκανε την ατμόσφαιρα την μία φορά που ήρθε ο φίλος του άλλου να δούνε μπάλα σπίτι, κρατώντας μούτρα. Τι μούτρα; Για μια μπύρα; Που στο κάτω-κάτω της γραφής, την μοιράστηκε; Δεν θα φτάσω να σου πω

      Πες του από πριν! Δεν είναι μάντης να ξέρει τι θέλεις, εσύ μπορεί να μη γουστάρεις να δεις μπάλα και να πας να σε άλλο δωμάτιο να κάνεις ότι θέλεις. Δεν ξέρω αν συμμετέχεις στην «διαδικασία» αλλά ακόμα κι έτσι αν ξέρεις τι θες, ΠΕΣ ΤΟ.

      Ακόμα και αν δεχτώ ότι είναι αγενές να μη σε ρωτάει αν θέλεις κάτι, πολλές φορές οι τύποι ευγενείας μέσα σε μία σχέση διαρκείας λαμβάνουν άλλη μορφή, μετασχηματίζονται. Εν τέλει, ο άλλος βρίσκεται σε ένα διαρκές αδιέξοδο. Δεν μπορεί να κάνει κάτι για να διορθώσει την πράξη του, εσύ έχεις μούτρα και δεν περνάτε καλά μαζί. Το μόνο που «μαθαίνει» είναι να είναι συνέχεια με την πλάτη στον τοίχο. Να περιμένει πότε θα έρθει η επόμενη γκρίνια.

      Ο άλλος μπορεί να έχει χίλια δυο πράγματα στο μυαλό του, μπορεί υποσυνείδητα να μην θέλει καν να είσαι εκεί γιατί θέλει να τα πει μόνος του ο άνθρωπος με τον φίλο του.

      Αυτό δεν δικαιολογεί να του κάνεις τη ζωή μαύρη επειδή έχετε διαφορετικό τρόπο σκέψης. Ή κάνε τους συμβιβασμούς σου, αποδεχόμενη ότι σκέφτεστε διαφορετικά και ψάχνοντας από κοινού με τον άλλο να βρείτε λύση και τρόπο συμβίωσης ή χώρισε.

      Όσον αφορά το σενάριο να κάνεις παιδί μαζί του: ο άλλος δεν φταίει σε τίποτα να τον δεσμεύσεις για μια ζωή, να τον χρησιμοποιήσεις μόνο και μόνο σαν μία μηχανή αναπαραγωγής, που δεν εκτιμάς και πολύ.




      46



      35
      • Ε καλά κι ο άλλος μάλλον εκεί θα είναι όταν γίνει το παιδί. Δε θα του φορτώσει ξαφνικά. Η ίδια μιλάει για τα γνωστά της μούτρα. Και στο θέμα μας. Ένας άνθρωπος που δεν έχει μάθει να ζητάει από το φίλο της να της πάρει μία μπύρα και δείχνει μετά πως ενοχλήθηκε και αυτή η στάση όπως λέει η ίδια είναι συνήθης, θα μιλήσει καθαρά για παιδί και ανάγκες;




        31



        1
    • Κι εμένα δε μ’αρέσουν τα μούτρα,αλλά συχνά εκεί καταλήγει το πράγμα,αφού έχεις βαρεθεί να το συζητάς ή να τσακώνεσαι.Δεν είναι κι απαραίτητο να το κάνεις,για να λάβει ο άλλος το μήνυμα,ότι δυσαρεστήθηκες.Στραβώνει η μούρη από μοναχιά της.Όσο για τις μπίρες,μπορεί να φαίνεται μικρό.Έχει τύχει όμως πολλές φορές να πάρετε ένα γλυκό πχ,γιατί θα περάσει μια φίλη,και να ξεχάσετε,ότι υπάρχει κι άλλος άνθρωπος μέσα στο σπίτι;Περιμένετε να πει ο καλός σας,φέρε μου κι εμένα μια πάστα,για να τον σκεφτείτε;Σιγά τις ονυχοσφρητικές ικανότητες,που πρέπει να διαθέτει κάποιος.Το πολύ πολύ αν δε θέλει,τρως διπλό κομμάτι ή πίνεις δυο μπίρες.Τον ρωτας κιόλας.Θα πεταχτώ εκεί.Θες κάτι;Αν δεν το κάνει ο άλλος ποτέ,σου τη δίνει στα νεύρα.




      46



      4
      • αυτό… άμα δεν σε σκέφτεται δεν θα αρχίσει ξαφνικά να σε σκέφτεται ακόμα κι αν το πεις… αλλά σίγουρα όπως είπαν και παραπάνω πρέπει να λες τι σε ενοχλεί και τι θέλεις, οι άνθρωποι σκέφτονται διαφορετικά και ενδεχομένως να μην το φαντάζεται. όμως αν το πεις 2-3 φορές και συνεχίζει τα ίδια δεν παίζει να αλλάξει…




        15



        1
      • Ναι αμέ! Εννοείται πως έχω ξεχάσει πως μπορεί κι ο άνθρωπός μου να θέλει γλυκό ή μπύρα. Ή οτιδήποτε. Συγγνώμη μωρό μου θα κάνω μία τούρτα για πάρτη σου η απάντηση στην ερώτησή του, εγώ γλυκό;
        Επίσης. Καταλαβαίνω πως θες να σε σκέφτεται ο σύντροφός σου. Όμως με τα μούτρα το μόνο που κάνεις είναι να τον βάζεις σε θέση άμυνας κι απλά να ψάχνει να βρει τρόπο να αποδείξει τα δίκια του. Με ξέχασες κι έφερες μία μπύρα; ωραία. Άντε τώρα πάνε κάνε τον κόπο να μου φέρεις και παγωτό γιατί με ξέχασες ή μπύρα. Ή φέρε τώρα να μοιραστούμε τη δική σου. Άνθρωπος που λειτουργεί όπως ο φίλος της πάει να πει είναι σε mode έφηβου. Αν του γκρινιάξεις όπως η μαμά του εκεί θα μείνει. Και τέλος, ο άνθρωπος που κάνει μούτρα λειτουργεί έτσι με όλους όχι μόνο με το σύντροφο. Αν το κάνει ας αναθεωρήσει γιατί είναι στάση παθητική.




        18



        3
    • Αυτό το πράγμα που πολλές γυναίκες δεν λένε τι θέλουν,άλλα κάνουν μούτρα κατόπιν εορτής,που συμβιβάζονται με ανθρώπους πιυ δεν τις καλύπτουν για να «μη μείνουν στο ράφι»,είναι μάστιγα των καιρών μας.Και οφείλεται στον άχαρο ρόλο με τον οποίο μας έχουν επιφορτίσει…Όταν θες κάτι το ζητάς,αν κάποιος δεν πληροί τις προδιαγραφές σου,πας παρακάτω,στον επόμενο,νέα είσαι,έχεις περιθώρια.Έχω φίλη ,38 ετών,που παντρεύεται οσονούπω με τον φίλο της,2 ετών σχέση,με τον οποίο κατά δήλωσή της έχουν αγεφύρωτες διαφορές,θέλει να κάνει παιδί και νομίζει πως δε θα βρει άλλον… Παιδί με κάθε κόστος,με όποιον να’ναι,no matter what?! (Και για εσένα&για τη φίλη μου?!)




      9



      4
  5. Δεν εξετάζουμε αν είσαι υπερβολική, ή αν έχεις συνηθίσει να είσαι το κέντρο του σύμπαντος και όταν δεν είσαι ζορίζεσαι, σημασία έχει πως η συμπεριφορα του φίλου σου σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα. Αν του το’χεις πει, τονίσει, και δεν βλέπεις καμμία αντίδραση εκ μέρους του, φιλενάδα σήκω φύγε. Είσαι νεότατη, έχεις αρκετά γόνιμα χρόνια μπροστά σου, και να σου πω, γιατί δεν κάνεις μια κατάψυξη μερικά ωάρια να ηρεμησεις ως προς το θέμα του μωρού;




    68



    5
    • Και συμφωνώ με την Αμπα -πρέπει να ξέρεις ότι μπορείς να πάρεις το παιδί και να φύγεις ανά πάσα στιγμή αν η συμβίωση γίνει αφόρητη, όπως πολύ σωστά είπε η Neverlander. Aρα σημαντικό, να μην εξαρτάσαι από τον άλλο. Και όσο ερωτευμένος να είσαι, όσο με τις καλύτερες προθέσεις και ν’αρχίζει μια οικογενεια, η πιθανότητα να διαλυθεί όλο αυτό σε λίγα χρόνια υπάρχει, το βλέπουμε παντού. Με κανέναν δεν υπογράφεις συμβόλαιο αιώνιας ευτυχίας. Απλά σε κάποιους -με δουλειά- πετυχαίνει.




      31



      1
  6. Εξυπακούεται ότι δεν πρέπει να διαιωνίσεις μια κατάσταση που δεν σου αρέσει, όσο κι αν δεν σε βολεύει. Καλύτερα να κλαις 5 χρόνια παρά μια ζωή. Αλλά κάτι που θα ήθελα να εμμείνω στα λεγόμενά σου: καταρχήν τα μοτίβα που περιγράφεις είναι αόριστα. Σε ενοχλεί που έβλεπε μπάλα με το φίλο του (κλασική ανδρική συνήθεια, όπως το βάψιμο νυχιών), που πήρε μπύρες και δεν πήρε για σένα; Σε αυτό το θέμα πριν μερικές μόλις μέρες έγραψε η Αμπά σε άλλην ότι οι ώρες της μπάλας είναι ίσως οι καλύτερες γιατί εκείνη την ώρα μπορείς να ασχοληθείς με τον εαυτό σου ενώ παράλληλα ξέρεις που είναι και τι κάνει ο δικός σου. Κάτι που κατάλαβες λάθος: πήραν μπύρα για να δουν το ματς, εσύ θες μπύρα, θες να δεις και το ματς; Και το πιο ιδιαίτερο, το μοτίβο θυματοποίησης συνεχίζεται μαζί με σκέψεις χωρισμού όπως ακριβώς! έκανες με προηγούμενες σχέσεις. Συγγνώμη αλλά μετά από αυτό μην περιμένεις την απόλυτη δικαίωση.

    Σε κάθε περίπτωση η ζωή και ο χαρακτήρας σου είναι δικά σου και δεν πρέπει να τα παγιδέψεις. Αλλά μήπως να κοιτάξεις λίγο μακριά να δεις το γιαλό και το πώς αρμενίζεις; Όχι τίποτα, αλλά από την περιγραφή σου για σένα και για τις άσχημες φρίκες που τρώνε οι φίλες σου το μόνο που δεν βλέπω είναι πρόοδος.




    31



    31
    • «οι ώρες της μπάλας είναι ίσως οι καλύτερες γιατί εκείνη την ώρα μπορείς να ασχοληθείς με τον εαυτό σου ενώ παράλληλα ξέρεις που είναι και τι κάνει ο δικός σου». Πότε έγραψε η Λένα κάτι τέτοιο;




      34



      2
      • Χμμ μάλλον έχεις δίκιο και έκανα λάθος. Αυτό που είχε ειπωθεί ήταν σε διάφορες δημοσιεύσεις πριν από κάποιο διάστημα και ότι είναι δεν είναι ανάγκη να είναι συνέχεια μαζί, μπορούν να έχουν τις δικές τους ασχολίες χωρίς να ενοχλούν ο ένας τον άλλον. Το παράδειγμα της μπάλας πρέπει να είχε αναφερθεί από μία σχολιάστρια και το βρήκα τόσο εύστοχο που νόμιζα όταν έγραφα πιο πάνω πως το είπε η Λένα. Σημειώνω ότι μάλλον το παράδειγμα για βάψιμο νυχιών ήταν κάπως άστοχο για να εξατομικεύσω τα φύλα, έχω γνωστές που βλέπουν μπάλα και μπάσκετ, αλλά δεν ξέρω κανέναν που να βάφει τα νύχια του. Εν πάσει περιπτώσει, η απάντηση που δόθηκε μια χαρά είναι, ωστόσο το μόνο που δεν πρέπει η 35χρονη να γυρίσει και να πει είναι «δεν ήξερα» και να ψάχνει ευθύνες αλλού.




        17



        1
    • Τη στιγμή αυτή που σχολιάζω, τα like στο σχόλιό σου είναι 27 και τα dislike 28 και αυτό με ανησυχεί ιδιαίτερα! γυναίκες προσπαθήστε να καταλάβετε τι λένε και τι εννοούνε φίλες όπως η luckystrike μπας και μπορέσουν τα νέα ζευγάρια να ξεπεράσουν το σχήμα: άνδρας – αδιάφορος / γυναίκα – θύμα.
      Επίσης ένα εγγενές πρόβλημα σ’ αυτού του τύπου τα forum… δεν ακούμε την ιστορία από τη σκοπιά του άλλου.




      4



      1
  7. Λες: Θέλω να κάνω παιδί, όχι ΘΕΛΟΥΜΕ να κάνουμε παιδί, ή έστω θέλω το παιδί ΤΟΥ. Φαινεσαι τοσο εγκλωβισμένη στην κοινωνική σύμβαση που θέλει την γυναίκα μαντρωμένη και με παιδιά στα 35 που ξεχνάς το βασικότερο: Αν αυτό θα σε κανει ευτυχισμένη. Το ξέρω ότι για αρκετό καιρό θα εχεις την ψευδαισθηση της ευτυχίας που θα σου δώσει η κανονικότητα. Το ξέρω ότι είναι πολυ πιο δυσκολο να είσαι «εκτός ομάδας»,γιατι ολοι θα σε ρωτήσουν γιατί δεν εκανες παιδί, αλλά κανείς δεν θα σε ρωτήσει γιατί έκανες παιδί με κάποιον που δεν σε κάλυπτε. Ωστόσο, at the end of the day, και όταν κλείνεις την πορτα σου, μόνη σου θα εχεις να αντιμετωπισεις τις συνεπειες αυτής της κανονικότητας. Να ξέρεις ότι, η κανονικότητα είναι σαν τον εκβιασμό. Απο την στιγμή που υποκύψεις μια φορά, θα συνεχίζεις να υποκύπτεις σε όλα. Στο ποσα παιδια θα κανεις, πώς θα τα αναθρέψεις κλπ. Θα πρέπει να σκεφτείς για ποιον λόγο θελεις πραγματικά το παιδί και αν μπορείς με τον συγκεκριμένο άνθρωπο να του προσφέρεις το κατάλληλο περιβάλλον να μεγαλώσει καλά. Αν, κρίνοντας από την τωρινή σας συμβίωση, πιστευεις ότι δεν γίνεται, τότε κάνε την χάρη στο μελλοντικό σου παιδάκι και μην το κάνεις. Θέλει πολλή δυναμη να μπεις σε αυτήν την διαδικασία σκέψης, το ξέρω. Ωστόσο πρέπει να γίνει.
    Αλήθεια, ο υποψήφιος πατέρας συμφωνεί με το ενδεχόμενο να γίνει πατέρας; Γιατί δεν βλέπω πουθενά την γνώμη του στο κειμενο που παρεθεσες.




    73



    2
    • Κάνεις λάθος ότι η κοινωνία δε θα ρωτήσει γιατί έκανε παιδι με κάποιον που δεν της ταίριαζε. Μόλις έρθει η ώρα να πάρει το παιδί κ να φύγει ζητώντας βοήθεια από συγγενείς κ φίλους, τότε όλοι θα πουν το ίδιο: μα καλά δεν τον έβλεπες τι ήταν πριν κάνετε παιδί?




      19



      2
  8. Είναι πολύ σημαντική η παρουσία του πατέρα όταν έρθει το παιδί, είναι τόσο ζωτικής σημασίας όσο και της μάνας. Ίσως στην αρχη όχι τόσο για το ίδιο το μωρό, όσο για εσένα. Συμφωνώ απολύτως με Λένα και σχολιαστές, όταν θα χρειάζεσαι έναν άνθρωπο έστω και να σου σηκώσει το μωρό απ το κρεβάτι γιατί π.χ. λόγω καισαρικης δυσκολεύεσαι να σκύψεις, εκείνος θα είναι εκεί; Θα το θεωρήσει αυτονόητο; Θα πρέπει να παρακαλεσεις; Θα το δει ως αγγαρεία; Επίσης, είσαι σίγουρη ότι αυτός θέλει παιδιά;




    36



    3
    • Το καταλαβαίνω αυτόν, αλλά ειδικά το θέμα του παιδιού δεν είναι μια υπόθεση για την οποία μπορούν να παίξουν ρόλο οι ανασφάλειες και οι προσωπικές επιδιώξεις. Έτσι δεν είναι;
      Αυτό το δύστυχο τι φταίει;




      24



      4
      • Συμφωνώ απόλυτα. Ωστόσο αν οι άνθρωποι κάναν παιδιά μόνο υπό αυστηρές προυποθέσεις, η ανθρωπότητα θα συρρικνωνόταν. Από την άλλη… καλύτερα. Ειμαστε ήδη πάρα πολλοί, και πολύ δυστυχείς σε αυτόν τον πλανήτη.




        32



        4
  9. Τί να πω για την απάντηση της Α-μπα? Απαντησάρα που κάλυψε τα πάντα!

    Το οτι είσαι τόσο ειλικρινής με τον εαυτό σου, είναι πολύ ελπιδοφόρο!
    Συμφωνω με τις απαντήσεις των υπολοιπων σχολιαστων.




    17



    3
  10. «θα πρέπει να τα λύνεις ξενυχτισμένη, πάρα πολύ κουρασμένη, διαλυμένη σωματικά, τρομερά αγχωμένη, ενώ ένα νεογέννητο θα κλαίει γιατί κάτι θα θέλει, και ενώ θα έχεις τσεκάρει όλα όσα σου έχουν πει να τσεκάρεις, δεν θα μπορείς να καταλάβεις γιατί κλαίει»

    Πραγματικά φίλη της ερώτησης, δεν μπορείς αυτή τη στιγμή να φανταστείς τι εννοεί η Λένα. Είμαι ψιλοσίγουρη γιατί ούτε κι εγώ δεν μπορούσα να το φανταστώ πριν το παιδί. Το περιγράφει γλαφυρότατα αλλά αν δεν το είχα ζήσει, θα πορευόμουν ακόμη με το ανεκδιήγητο που πέταξε έγκυος συγγενής μου πρόσφατα, έλα μωρέ θα κλάψει λίγο και θα κοιμηθεί, πόσο μπορεί να κλάψει ένα μωρό τέλος πάντων;
    ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

    Δεν μπορείς να ξέρεις τώρα πόσο θα χρειαστείς να χάσεις την αυτονομία σου, την ιδέα ότι «μπορώ να το κάνω μόνη μου αυτό» επειδή είναι αδύνατον να φροντίζεις ένα παιδί 24/7 χωρίς καμία βοήθεια ΚΑΙ να κάνεις άλλα πράγματα συγχρόνως. Και, στην αρχή τουλάχιστον, είναι 24/7 με καμία εγγύηση ύπνου, χρόνου για έναν καφέ, για ένα ντους, για μια ανάσα. Εκτός κι αν είσαι σε ομάδα, και ο σύντροφός σου είναι πρόθυμος να αναλάβει έστω το 50%, και καταλαβαίνει ότι αυτό μπορεί να σημαίνει ότι αναλαμβάνει τη δική σου φροντίδα αντί του μωρού γιατί το αξιαγάπητο πλασματάκι σας βάζει τις τσιρίδες μόλις σταματήσει να νιώθει κοντά σου.
    Αν όμως δεν συνειδητοποιεί πως είστε ομάδα ήδη, τόσα χρόνια μαζί, και κοιτάζει να ικανοποιεί τις δικές του ανάγκες κι επιθυμίες χωρίς να σκέφτεται αν είναι και δικές σου, πώς περιμένεις να κάνει το κλικ όταν κι ο ίδιος είναι κουρασμένος, ξενυχτισμένος, μπαφιασμένος που δεν παίρνει καμία προσοχή;

    Χρειάζεται γερό ενεργητικό εμπιστοσύνης, φροντίδας και αλληλεγγύης μεταξύ του ζευγαριού για να αντέξει τις συνεχείς αναλήψεις ενέργειας, με ελάχιστες ή και καθόλου καταθέσεις που θα κάνετε και οι δύο σας μέχρι να μεγαλώσει το μωρό. Σκέψου αυτό, και σκέψου αν η σχέση σας έχει ήδη μεγαλύτερο παθητικό. Βγαίνετε;




    47



    2
  11. Διάβαζα την ερώτηση και πόνεσ’ η ψυχή μου… Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» είναι ήδη τεράστιος. Την έκανα εικόνα 2-3 χρόνια μετά στο σπίτι μόνη, μα όχι μόνη. Αυτός στο εφηβικό του ζεν στον καναπέ με μπάλα, μπύρες, πόδια στο τρεπεζάκι και «γκοοοοολ» κι αυτή να τρέχει με 1000 να προλάβει φαγητά, μωρά κ.λπ. Δεν νομίζω να το θες αυτό, καλή μου Soul spinster.




    58



    4
  12. Η δημιουργία οικογένειας με έναν,όπως πολύ σωστά τον χαρακτηρίζεις,έφηβο,οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια γυναίκα με τα νεύρα σμπαράλια.Δεν μπορούν να ανταποκριθούν αυτοί οι άνθρωποι στις υποχρεώσεις τους.Ξεχνιούνται στο παιχνίδι σαν τα παιδιά και πρέπει,να βάλεις τις φωνές,για να διαβάσουν πχ.Θα βρουν δικαιολογίες,θα προσπαθήσουν να σε ξεγελάσουν,ότι διαβάζουν,αν τους παίρνει,θα κάνουν πασαλείμματα,απλά για να σε ξεφορτωθούν.Ο κόσμος γυρίζει γύρω από την πάρτη τους και την καλοπέραση τους.Κι εσύ είσαι ο γονιός,που τους τα πρήζει.Δεν είναι απαραίτητα από κακία ή αδιαφορία.Είναι που δεν έχουν ωριμάσει ποτέ.Και δεν πρόκειται να συμβεί αυτό μέσα σε 9 μήνες.Δεν τα κατάφεραν οι δικοί τους σε 18 χρόνια.Ούτε οι ίδιοι σε άλλα τόσα.Η κριτική σου θα τον πληγώνει.Η αδυναμία του να ανταποκριθεί,θα σε απογοητεύει.Όσο κουράζεσαι,να τα βγάλεις πέρα,τόσο χειρότερα.Οι αντοχές μας δεν είναι από ατσάλι.Και θα έχετε κι ένα παιδί,που απαιτεί να δίνουμε το 100% ακόμα κι όταν είμαστε έτοιμοι να σωριαστούμε.Είναι πολύ δύσκολο χωρίς συμπαράσταση και 100 φορές πιο δύσκολο,όταν υπάρχει κάποιος,που ενώ μπορεί να βοηθήσει,ενώ είναι υποχρέωση του,δεν το κάνει.Βρίσκεσαι σε απόγνωση κι ο άλλος αναρωτιέται ποια μύγα σε τσίμπησε πάλι και βάζεις τις φωνές.Έλα μου ντε…Θέλεις παιδί;Καλώς.Αν είναι όμως είναι ένας τέτοιος τύπος,να είσαι προετοιμασμένη να το μεγαλώσεις μόνη σου ή και με το άλλο παιδάκι,που έχεις ήδη στο σπίτι.Όσο λιγότερες προσδοκίες έχεις,τόσο καλύτερο για την ψυχική σου υγεία.Το ερώτημα βέβαια,που προκύπτει εύλογα,είναι,γιατί ένα παιδί με κάποιον,ο οποίος απαξιώνεται μέσα μας τόσο πολύ,ώστε να μην μπορούμε να τον πάρουμε σοβαρά σαν ενήλικο άνθρωπο.




    36



    1
    • Κάποιους τους ενδιαφέρει να γίνουν γονείς, όχι να κάνουν οικογένεια. Θέλει να γίνει μια γυναίκα μητέρα ή ένας άντρας πατέρας. Πώς φταίει η κοινωνία αν εγώ θέλω να γίνω μάνα γεννώντας το παιδί μου; Χωρίς να μου πει η κοινωνία «ε υιοθέτησε, τόσα παιδάκια έχουν ανάγκη».
      Το κακό είναι ότι δεν το παραδέχονται και δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη αυτής της απόφασης και δεν προσπαθούν να την υλοποιήσουν χωρίς να αλλάξουν τα φώτα στους, συχνά ανυποψίαστους, συντρόφους τους και μετά στα παιδιά τους. Και δεν το κάνουν φυσικά μόνο γυναίκες αυτό.




      16



      2
  13. Είναι βαρύ και άκυρο να λες για κάποιον ότι δεν είναι δοτικός, λέγοντας ότι δε σε θυμήθηκε όταν έκανε κάτι για εκείνον. Το έκανα για πολύ καιρό κι εγώ στον σύντροφο μου. Ότι δε με σκέφτεται, άρα δε μ’αγαπάει. Ότι δε νοιάζεται, δε μου χαρίζει ένα κομμάτι του μυαλού του, για να σκέφτεται αποκλειστικά εμένα. Ή ότι δεν είναι ζογκλέρ όπως εγώ, που μπορούσα να σκέφτομαι ταυτόχρονα τις ανάγκες γονιών, συντρόφου, ανεψιών, αδερφών, πεθερικών, φίλων, σούπερ μάρκετ, την ώρα που δουλεύα, μαγείρευα, σιδέρωνα, έκανα μπάνιο, βόλτα, διασκέδαζα. (ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ, εκεί που χρειαζόταν, δεν χάριζα κάστανα 😉 )
    Κάποια στιγμή κινδυνεύσαμε να παρεξηγηθούμε, γιατί φαινόταν σαν εγώ να νομίζω ότι είμαι ανώτερη από εκείνον, ότι εγώ στροφάρω αλλά εκείνος όχι.
    Κατέληξα και του είπα ότι, γενικά, δε φταίμε εμείς οι δυο.
    Στους άντρες ανατίθεται το οικονομικό κομμάτι, που έχει ευθύνη, μεγάλη, ενίοτε χρειάζεται ζογκλερικά αλλά βγαίνει, είναι μετρήσιμο, υπολογίζεται, αποτυπώνεται. Έχει άγχος, μεγάλο, έχει αβεβαιότητα για το μέλλον, αλλά αν κάνεις λάθος, μπορεί να οφείλεται σε ένα σωρό λόγους. Μπορείς να κατηγορήσεις το κράτος που σε κλέβει, την οικογένεια σου που σπαταλάει, τη γκόμενα που σου τα’φαγε, τον μάστορα που σε ξήλωσε, τον γιατρό που σε εκμεταλλεύτηκε. Μπορείς να τα μαγειρέψεις στο κάτω κάτω, και να βγουν. Μπορείς να πεις «δε φταίω εγώ» και να πείσεις, επειδή κανείς δεν μπορεί να αποδείξει το αντίθετο. Δεν το κάνουν όλοι, φυσικά και ευτυχώς. Αυτοί που θέλουν όμως, μπορούν και δε θα το μάθει κανείς.
    Στις γυναίκες ανατίθεται «το νοικοκυριό» και γίνονται ζογκλέρ κρατώντας ευθύνες, ξεσκονόπανα, μικροαντικείμενα, ανθρώπους, χρήματα, συναισθήματα, ανάγκες, ανάγκες ανάγκες και ένα σωρό άλλα σε ισορροπία, με το άγχος μη φύγει κάτι από τα χέρια τους και χρειαστεί να το πιάσουν, και τους πέσουν όλα μετά. Γίνεσαι μεγάλο ταλέντο.
    Πιο ειδικά τώρα, φταίνε οι γονείς μας. Η μαμά μου ήταν απόφοιτη σχολής ζογκλέρ, δίδαξε στις κόρες τη ζογκλερική. Η δική του μαμά έμεινε στις πρώτες τάξεις της εκπαίδευσης ζογκλεριστών. B junior. Πόσα λιγότερα μπορώ να κρατήσω στα χέρια μου; Δυο; Δύο. Αυτό έμαθε και στο παιδί της. Οι μπαμπάδες και των δυο, φρόντιζαν να λένε στου γιούς ότι το παν είναι να κρατάς καλά τα οικονομικά, γιατί αν αυτά δεν πάνε καλά, πάει η οικογένεια.
    Αν συνεχίσουμε αυτή την παράνοια, φταίμε εμείς πια.

    Οπότε αγαπητή μου, βεβαιώσου ότι δεν έχεις καβαλήσει το καλάμι που πολλές αρνούμαστε να ξεκαβαλήσουμε, γράψε σε ΜΙΑ λίστα τις ευθύνες που έχουν οι γονείς και ζήτα από τον σύντροφο σου να κάνει το ίδιο. Αν του φαίνεται απολύτως λογικό ότι εσύ θα είσαι ζογκλέρ κι εκείνος ιδιοκτήτης του τσίρκου, να φύγεις.




    50



    4
    • Δεν θεωρώ πως μπορεί να το κάνει αυτο η φίλη από τη μία μέρα στην άλλη, άσε που αν το κάνει ο άνθρωπος θα πάθει σοκ από την αλλαγή αλλά με τρέλανε η σχολή ζογκλέρ σου. Ανωτάτη ζογκλερική και η μαμά μου. Και η πεθερά μου. Αμφότερες με διδακτορικό στη θυματοποίηση, στα μούτρα και στην passive aggressive συμπεριφορά.




      36



      1
      • Αν εννοείς το να φύγει, δε θα είναι για εκείνη από τη μια μέρα στην άλλη. Αν εννοείς το «ας τσεκάρουμε τις ευθύνες μας», καμιά φορά χρειάζεται το σοκ, πιστεύω. Τα αντανακλαστικά λένε πολλά.




        10



        1
      • Ίσως. Αλλά έτσι κι αλλιώς και η ίδια θα πρέπει να δείξει συνέπεια στην αλλαγή. Κι αυτό θα γίνει με μελέτη. Πάλι δε γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Το να φύγει γίνεται.




        6



        2
  14. Η μονη μου ένσταση στην απαντηση της Λένας ειναι αν ειναι έτοιμη να περειντονπαοδι και να φύγει αν χρειαστεί…δυστυχως το απίδι ΦΕΝ ειναι βαλίτσα για να το κουβαλάς όπου θες και αμίλητο. Να σκεφτείς οτι μπορει ο πατερας οςο και να μη συμφωνείς να το πάρει τα ΣΚ και τις διακοπες ακομα και εαν εσυ θεωρείς αυτόν ανώριμο και μη επαρκή. Εκει να δεις γλέντια γιατι δε υα ειναι παιδι ΣΟΥ αλλα παιδιά ΣΑΣ σύμφωνα με το νόμο. ….




    26



    2
    • Ααα καλά σωστό αυτό, από τη στιγμή που το παίρνεις και φεύγεις αρχίζει ο άλλος γολγοθάς, δικαστήρια και μοίρασμα γονικής μέριμνας…..όλες οι γυναίκες πρέπει να κάνουν σεμινάρια επί του θέματος ώστε να είναι ενημερωμένες ΠΡΙΝ κάνουν παιδί




      15



      3
  15. Ωραία καθόμαστε και σου δίνουμε απαντήσεις χωρίς βέβαια να γνωρίζουμε τον σημαντικότερο ίσως παράγοντα.
    ΑΥΤΟΣ ΘΕΛΕΙ ΠΑΙΔΙ;
    Ας υποθέσουμε πως ναι (κομματάκι δύσκολο αλλά ok), θα σου πω ότι θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένη να μεγαλώσεις 2 παιδιά και όχι 1. Η 3 αν κανεις δίδυμα. Η 4 αν κανεις τρίδυμα. Τέλος πάντων στον αριθμό σου πρόσθετε πάντα τον αιώνιο έφηβο μέλλοντα πατέρα.
    Επίσης παράλληλα με το μεγάλωμα τους να είσαι προετοιμασμένη για καθημερινούς καυγάδες με τον αιώνιο έφηβο. Εγώ με τον άντρα μου πριν κάνουμε παιδί είμασταν ο ένας πλασμένος για τον άλλον και μετά το παιδί έχω έρθει σε σημείο να θέλω να του πετάξω τον πλάστη στο κεφάλι.
    Ξέρεις τι είναι να έχεις ΜΗΝΕΣ να κοιμηθείς; Να είσαι για μήνες κουρασμένη; Να ακούς ένα μωρό να κλαίει για ωωωωωρες γιατί έχει κολικούς;
    Που πας ξεβρακωτη στα αγγούρια;;;
    Και κάτι άλλο. Αν εξαιρέσουμε τις μονογονεϊκές οικογένειες από πεποίθηση, κανεις παιδί με κάποιον που θαυμάζεις αγαπάς και τον θες στο πλευρό σου στα μαύρα σου τα χαλια εκτός από τις χαρές σου. Το κανεις με κάποιον που ελπίζεις το παιδί σου να του μοιάσει. Και δεν εννοώ εξωτερικά. Είσαι σίγουρη ότι ο συντροφος σου είναι αυτός; Από αυτά που γράφεις δεν νομίζω.
    Υς. Στα 35 μου επαιρνα διαζύγιο, τώρα στα 39 μου είμαι ευτυχισμένη με έναν σύντροφο που αγαπάω (και ας θέλω να του πετάξω τον πλαστη στο κεφάλι) και με ένα παιδάκι.




    46



    2
    • Πόσο συμφωνώ μαζί σου για το να θαυμάζεις τον σύντροφό σου. Έναν άνθρωπο που να ξέρεις πώς ό,τι και αν συμβεί στη μεταξύ σας σχέση θα είναι εκεί για τα σημαντικά και τα δύσκολα σαν πατέρας.




      2



      0
      • Θα συμφωνήσω κι εγώ! Και θα ήθελα να πω και κάτι άλλο. Ακόμα κι όταν ξεκινάς την κοινή σου ζωή (πόσω μάλλον οικογένεια) με έναν σύντροφο, ακόμα και με τις καλύτερες δυνατές προυποθέσεις, δεν μπορείς ποτέ να έχεις την απόλυτη σιγουριά για το πώς θα πάνε τα πράγματα στην πορεία. Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερο λάθος από το να ΞΕΚΙΝΑΣ χωρίς αυτές τις προυποθέσεις, λάθος που θα πληρώσει στην πορεία και το παιδί σου.
        Η Λένα απάντησε πως: «Η έντιμη στάση είναι να κάνεις παιδί με αυτόν, εφόσον θέλεις να κάνεις, αν είσαι έτοιμη να το μεγαλώσεις μόνη σου, αν είσαι έτοιμη να αναλάβεις την ευθύνη της λάθος επιλογής, αν αποδειχτεί ότι αυτός ο σύντροφος είναι λάθος επιλογή. Μπορείς να πάρεις ένα μωρό από το σπίτι και να πας αλλού και να το μεγαλώσεις χωρίς αυτόν, αν χρειαστεί;». Εξαιρετική απάντηση, αλλά ας μου επιτραπεί να σου προτείνω να σκεφτείς και το εξής: Ακόμα κι αν είσαι έτοιμη να αναλάβεις την ευθύνη της λάθος επιλογής και να πας αλλού και να το μεγαλώσεις χωρίς αυτόν, είσαι έτοιμη για τις όποιες προστριβές μπορεί να έχεις μαζί του και τα όποια προβλήματα μπορεί να σου δημιουργήσει, αφού θα είναι ο πατέρας και αυτό δεν θα αλλάζει? Θέλοντας και μη, θα έχεις ένα «συμβόλαιο ζωής» μαζί του, θα έχετε ένα παιδί μαζί, ακόμα κι αν δεν είστε μαζί. Και το λέω αυτό (που μπορεί να συμβαίνει σε πολλούς που έχουν χωρίσει και έχουν παιδιά) γιατί για σένα υπάρχουν θέματα πριν καλά καλά πάτε από το α στο β… Σκέψου το καλά, παιδάκι (αν το θες και έχεις τη δυνατότητα να το μεγαλώσεις) μπορείς να κάνεις και χωρίς αυτόν.




        4



        0
  16. Ως συνομήλικη και ελεύθερη που τρώω φρίκη με το τι υπάρχει εκεί έξω και δε βρίσκεται ένας της προκοπής θα συμφωνήσω με τη Λένα. Χίλιες φορές καλύτερες οι φρίκες των πρώτων ραντεβού που σε κάνουν να παίρνεις τηλέφωνο την κολλητή σου στις δύο τα ξημερώματα να πεις τον πόνο σου παρά μια σχέση με έναν άνθρωπο που δε σε σκέφτεται. Από.μια σχέση με κάποιον που δεν εκτιμάς. Χίλιες φορές μόνη μου παρά να κάνω ένα παιδί που θα το μεγαλώσω μόνη μου είτε γιατί θα κάνω το μπαμ και θα φύγω για να μην νταντευω και τον υπερτροφικο μπέμπη που διάλεξα για πατέρα ή γιατί θα μείνω και θα νταντευω τον υπερτροφικο μπέμπη νιώθοντας απέραντη μοναξιά και ματαίωση για τα πάντα.




    45



    2
  17. ‘Ισως είμαι λίγο drama queen που το γράφω, αλλά και να κάνετε το παιδί, νομίζεις οτι δε θα καταλαβαίνει τη μεταξύ σας παγωμάρα και τους τσακωμούς? Και αν είναι σε θέση να το αντιληφθεί, πίστεψέ με θα το προβληματίζει, με ότι συνεπάγεται ψυχολογικά. Το παιδί θα χρειάζεται ένα ήρεμο περιβάλλον και σίγουρα έναν μπαμπά που συμμετέχει στη ζωή του (αν κρίνω απ το οτι μια μπύρα δεν σκέφτεται να σου φέρει, δεν μπορώ να τον φανταστώ να κάνει πολλά πράγματα ώστε να σε βοηθάει με το παιδί). Φαντάσου να θελήσεις αργότερα να τον αφήσεις και να μην έχεις την οικονομική δυνατότητα όπως έγραψε η Άμπα (τώρα τον εαυτό σου ταΐζεις, μπορείς να φύγεις, αργότερα θα έχεις φροντιστήρια, γιατρούς, κλπ). Επίσης φαντάσου οτι αν τον αφήσεις θα μπορούσες να βρεις κάποιον που να είστε καλά μαζί, αν μένεις επειδή φοβάσαι να μη βρεις κάτι καλύτερο, στατιστικά δε θα το βρεις όσο είσαι με κάποιον.




    13



    1
  18. Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τη Λένα. Το σωστό είναι, να μην κάνεις παιδί με αυτόν τον άνθρωπο. Το σωστό είναι να ερωτευθείς κάποιον, να ταιριάξετε και μετά από λίγο καιρό, να <> τον έρωτα σας, με ένα παιδί ή δύο, που θα τα μεγαλώσετε αρμονικά με αγάπη. Αυτό όμως είναι το τζακ ποτ
    Εγώ ακολούθησα το σωστό και δεν έκανα παιδί. Δε με πειράζει. Αν ήθελα διακαώς, θα <>, ακόμη περισσότερα, από όσα έχω καταπιεί και θα το έκανα. Θα ήμουν χωρισμένη τώρα, αν έκανα τα στραβά μάτια και έκανα παιδί με κάποιον από τους πρώην μου. Αλλά εγώ δεν είμαι το μέτρο του κόσμου. Αλλά και σωστό δεν υπάρχει. Ο χρόνος πάλι είναι σχετικός και φεύγει αέρας. Αν κάνεις παιδί με αυτόν, το μόνο, που μπορείς να κάνεις, είναι να είσαι απολύτως συνειδητοποιημένη τι περιμένεις από τη σχέση σου. Αλλά αυτό είναι και η ουσία της αγάπης. Να ξέρεις τι περιμένεις και να αποδέχεσαι αυτά, που σου δίνει. Και άλλον, να βρεις, δεν υπάρχει περίπτωση, να μη σε απογοητεύσει. Έτσι είναι οι σχέσεις. Αποτελούνται από ατελείς ανθρώπους. Εγώ δεν είμαι σίγουρη, πως οι φίλες της κοπέλας έχουν απόλυτη συνείδηση, ότι δεν κάνουν παιδί με κάποιον <> και ότι έχουν την ελπίδα ότι θα βρουν αυτό που θέλουν. Κρίνοντας από δικές μου φίλες και εμένα βέβαια, που δεν το βρήκαμε…..και είμαστε πολλές, θα ξαναπώ ότι ζούμε το παρόν με δεμένα μάτια. Δηλαδή όταν είσαι 35, λες θα το παλέψω ρε γαμώτο, με παίρνει ακόμη…..αλλά η πράξη δείχνει δυστυχώς ότι τα περιθώρια στενεύουν. Το ξέρω πως ακούγομαι συντηρητική και μάλλον θα μου την πέσουν σχολιαστές, αλλά δεν είμαι. Λέω στην κοπέλα , να το σκεφτεί καλά, γιατί δεν βρίσκεται εύκολα η οικειότητα, που έχει αποκτήσει με το σύντροφο της μετά από 5 χρόνια. Επίσης για να είναι μαζί του τόσο καιρό , θα έχουν κοινά φαντάζομαι. Λέω, να έχει ρεαλιστικούς στόχους και να δει και το ρίσκο, που υπάρχει στο να μη βρει την ιδανικό άντρα με τον οποίο φαντάζεται ότι θα έκανε την τέλεια σχέση και παράλληλα και οικογένεια. Στη δική μου περίπτωση πάντως, καμία φίλη, που δεν είχε σχέση από πριν δεν έκανε παιδί μετά τα 35. Όσες έκαναν γύρω στα 40, είχαν πολλά χρόνια σχέση από πριν




    22



    9
    • Δεν είσαι συντηρητική.Άλλο το ιδανικό κι άλλο τι μπορείς πραγματικά να κάνεις με τα δεδομένα,που έχεις.Και απαντάς στο ερώτημα,που άφησα σε δικό μου σχόλιο.Είχα σκοπό να το απαντήσω η ίδια,αλλά ενώ όλο μου το σχόλιο είναι σκληρό,δεν τόλμησα να πω εκείνο,που νιώθω,ότι για πολλές γυναίκες είναι πιο σκληρό.Ότι δεν υπάρχουν πολλές επιλογές.Είναι δύσκολο να βρεις κάποιον άλλο διαθέσιμο κι ακόμα ποιο δύσκολο να τον αγαπήσεις.Έχουν τα κουσούρια τους αυτοί οι άνθρωποι,αλλά για να θέλεις το παιδί τους,κάτι νιώθεις,κάτι σε δένει.




      16



      2
    • Δεν έχω ιδέα ποια είναι τα στατιστικά αλλά δεν θα το έπαιρνα ως κανόνα ότι αν δεν έχεις σχέση πριν τα 35 δύσκολα θα βρεις μετά κάποιον να ταιριάξεις και να κάνεις παιδί. Εγώ χώρισα στα 36 μετά από 3 και βάλε χρόνια σχέσης γιατί δεν με κάλυπτε συναισθηματικά εκείνο το άτομο. Άρχισα να βγαίνω περισσότερο με φίλους αλλά και επιδόθηκα στο εντατικό δατινγκ (βασικά έβαλα τίντερ) κι έτσι βγήκα άπειρα ραντεβού το οποίο ομολογώ ήταν μεγάλο σχολείο σε κάνει να δεις πιο καθαρά τι ψάχνεις, ποιος μπορεί να το έχει, τι περιμένουν οι άλλοι από σένα και βέβαια σε ενδυναμώνει γιατί τελειώνει οριστικά ο φόβος του «που να βρω άλλον τώρα». Με το τίντερ και τα συναφή το μόνο που είναι εύκολο είναι να πεις δεν μου κάνεις, νέξτ! Ένα κλικ και έφτασες.
      Τεσπα ήθελα να καταλήξω ότι μεσα από όοοολο αυτό που κράτησε βαριά ένα χρόνο, έκανα 3 -4 σχέσεις ή μάλλον σχεσούλες, η 1 μόνο από το τίντερ οι άλλες μέσα από παρέες, ε αυτή η τελευταία ήταν ένας άντρας που -ενώ δεν ήταν και το καλύτερο ματς για μένα, ήθελε όμως το ίδιο όπως εγώ, να κάνει μια σχέση αποκλειστική και ανακοινώσιμη, και να αποκτήσει παιδί, όπως και έγινε. Ναι χωρίσαμε τελικά αλλά δεν το μετανιώνω. Ήμουν σίγουρη για την επιλογή μου και το παιδάκι που ήρθε στον κόσμο με δικαίωσε απόλυτα, αντιπροσωπεύει ακριβώς την ευτυχία μου.
      Θέλω να πω δηλαδή κορίτσια, γίνεται. Αν το βάλεις στόχο και προσηλωθεις, γίνεται.




      5



      1
  19. Σε θα σταθω στα περι παιδιου, οι υπολοιποι ανέλυσαν το θέμα επαρκεστατα. Αυτό ομως που θα πω ειναι οτι πρέπει κάποτε να σταματησουν τα «μουτρα» να θεωρούνται αποδεκτός τρόπος διαμαρτυρίας, ειναι πασιβ αγκρεσιβ και παιδιαστικο.

    Δυστυχώς, είναι τόσο διαδεδομένη συμπεριφορά ανάμεσα στις γυναίκες που συχνά ακους οτι «κανεις μουτρα» ακόμα και αν απλως ζητάς κάτι.

    Μετά απο πολλή προσπάθεια, κατάλαβα οτι ο καλύτερος τροπος για να συννενοηθεις με τον οποιονδήποτε άλλον είναι να μην υποθέτεις τι καταλαβαίνει και τι θεωρει αυτονόητο. Αυτό μου το άκουσα απο μια πολύ σοφή ψυχολόγο και παρότι οταν ακουσα μου αναψαν τα λαμπακια, τωρα το έχω κάνει σημαία.
    Ναι, οι άνθρωποι συχνά δεν ξέρουν οτι ειναι κοινη ευγένεια να φέρεις μια μπυρα σε όλους ή να μαζέψεις τα ρούχα απο το πάτωμα ή να βάλεις ακουστικά αν ο άλλος κοιμάται διπλα σου. Δεν ξέρεις πως μεγάλωσε ο καθένας και πλέον πιστευω ακράδαντα οτι δεν έχει σημασια η ηλικια για να πουμε οτι κάποιος ειναι ενηλικος. Η συμβουλη μου; Να μιλάς ξεκάθαρα.

    «Αγάπη μου, πας για μπυρες; Φερε και σε μενα μια! Ευχαριστω!».
    «Ρε μωρό, πηρες μπυρες για όλους και με ξέχασες; Αχ, τι θα σε κανω αχ». Καντο προβα εν αναγκη, δουλευει.
    «Ανδρούλη μου, παω σουπερ μάρκετ, σε παρακαλώ να γεμίσεις το πλυντηριο πιατων».
    «Ανδρούλη, γυρισα απο το σουπερ, γιατι ακομα ειναι αδειο το πλυντηριο; Δυο δεν ειμαστε σε αυτο το σπίτι;».

    Να λες ξανα και ξανα οτι θες συντροφο και συνεργατη για να το εμπεδωσει. Η επανάληψη ειναι μητέρα της μάθησης και όσο λες τι περιμένεις απο τους άλλους τόσο πιθανότερο ειναι οτι θα το κάνουν. Αν πάλι δεις οτι μετα τις πρωτες 50 επαναληψεις συνεχίζει να ειναι γαιδαρος, ε σηκω και φυγε, ανδρα θες οχι εναν εφηβο ετων 40.




    16



    4
  20. Και μόνο που διάβασα το » φοβάμαι να χωρίσω γιατί είμαι 35 και θέλω να κάνω παιδί » απάντησα από μέσα μου : γιατί να είσαι με έναν άνθρωπο που δεν εκτιμάει κυρίως εσένα πόσο ακόμα να εκτιμήσει το παιδί σας!
    Διαβάζοντας όσα είπες συνεχίζω να το πιστεύω.




    2



    0
  21. Tα συγχαρητήριά μου στην ωραία ιστοσελίδα. Είμαι αναγνώστης του freepress περιοδικού από τα πρώτα χρόνια. Ήταν μια όαση τότε που έμενα Αθήνα. Το θέμα είναι εξαιρετικά σύνθετο και άπτεται της πολιτικής. Τυχαίνει να είμαι μαχόμενος εκπαιδευτικός μικρών παιδιών. Στην αγροτική «βαθιά Ελλάδα» που υπηρετώ έχουμε πολλούς ενδιαφέροντες εργένηδες αλλά λείπουν οι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Σας θαυμάζω όλες τις σύγχρονες ελληνίδες, έχετε μορφωθεί γερά-σπάνια βλέπω κάποιο ορθογραφικό σφάλμα αλλά νομίζω ότι οφείλει η σκέψη όλων μας σήμερα να..γειωθεί. Τί σημαίνει χωρίζω στα 35; Μου προκαλεί τον κλαυσίγελο ότι το όριο «είναι μόνο ο ουρανός» και οι δυνατότητες απεριόριστες.. Ακούστηκαν όμως και εξαιρετικές απόψεις. Θα συμφωνήσω λοιπόν με την άποψη ότι χρειάζεται να του ε-πα-να-λαμ-βά-νεις τα επιχειρήματά σου ΣΥ-ΝΕ-ΧΩΣ! Να έχεις και κάποιον συγγενή υποστηρικτή της βαθιάς ανθρώπινης επιθυμίας και ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο! Ήμαρτον! Δεν πρόκειται ο πλανήτης να καταρρεύσει. Τρία χρόνια τώρα από τα είκοσι που μένω ελληνική ύπαιθρο, το 70% των νέων εγγραφών έχουν αλλοδαπούς γονείς. Ναι, αλβανούς, γεωργιανούς, βούλγαρους. Και το 30% των ελληνόπουλων που έρχονται ανήκουν σε μονογονεϊκές οικογένειες. Και παραδόξως πολύ περισσότερα ελληνόπουλα από ότι ξένα έχουν σοβαρότατα διαγνωσμένα μαθησιακά προβλήματα. Θα γίνει καλός πατέρας ο φίλος σου. ΠΡΟΧΩΡΑ! Και χώρισέ τον ΜΟΝΟ αν σε κακοποιεί ΔΗΛΑΔΗ σε χτυπά σε βρίζει ή σε απατά.




    0



    3

Σχολιάστε