Αγαπητή «Α, μπα»: Φέτος ψήφισα πρώτη φορά

Πώς μπορώ να καταλάβω τι με εκφράζει;

Πρώτη φορά ψήφιζα φέτος. Δεν έχω σχηματίσει ακόμα δίκη μου άποψη. Βομβαρδιζομαι διαρκώς από αντιλήψεις άλλων, όπου σταθείς και όπου βρεθείς, ο ένας κατηγορεί τον άλλον. Πως μπορώ να καταλάβω τι με εκφράζει; Υπάρχει κάπου η αλήθεια; Τι θα μπορούσα να διαβάσω για να κατατοπιστώ κάπως;

Ψηφοφόρος

Ρωτάς κάτι τεράστιο που δεν μπορεί να απαντηθεί σε λίγες γραμμές. Θα το προσπαθήσω.

Η πολιτική είναι η απόφαση που παίρνουμε ως κοινωνία για το πώς είναι το σωστό να μοιράζονται τα λεφτά. Όταν λέμε τα λεφτά, εννοούμε τους πόρους. Αυτό που ξέρεις είναι ότι ο καθένας αμείβεται ανάλογα με την δουλειά που προσφέρει, αλλά και από τώρα μάλλον ξέρεις ότι αυτό δεν είναι τόσο απλό, ούτε είναι τόσο δίκαιο. Τι προσφέρει ένας ποδοσφαιριστής που βγάζει δις, σε σχέση με μια δασκάλα νηπιαγωγείου; Η προσφορά από μόνη της είναι κάτι που επιδέχεται πολλή κουβέντα. Αλλά και πέρα από αυτό, τι γίνεται όταν κάποιος κάνει μια δουλειά που δεν αμείβεται (νοικοκυρά), τι γίνεται όταν κάποιος αρρωσταίνει, όταν γερνάει, όταν γεννιέται με αντικειμενικές δυσκολίες; Και μετά είναι το μεγάλο κομμάτι της ίδιας της γης. Άλλοι ζουν σε περιοχές με νερό, με εύφορο έδαφος, άλλοι σε βράχια, άλλοι πάνω σε πετρελαιοπηγές. Πώς είναι το σωστό να διανέμονται οι πόροι; Αυτό που ξέρεις τώρα είναι ότι το νερό πάει σε όλους, και όλοι κάνουν κλικ στον διακόπτη και έχουν φως. Οι αποφάσεις όμως για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, ήταν πολιτική. Η σύγχρονη πολιτική πρέπει να προσαρμοστεί γιατί ξέρουμε ότι οι πόροι τελειώνουν και η γη έχει αρχίσει να αλλοιώνεται από την χρήση των πόρων χωρίς σχέδιο για το μετά.

Και το τεράστιο ερώτημα, βέβαια: τι γίνεται με αυτούς που έχουν κληρονομήσει τα λεφτά;

Κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας έχουν γίνει πολλοί πόλεμοι, κοινωνικές αναταραχές, έχουν γραφτεί πολλά βιβλία και έχει γενικώς χυθεί πολύ αίμα στην προσπάθεια να βρεθεί ένα σύστημα διανομής των πόρων που θα είναι δίκαιο. Spoiler: δεν το έχουμε βρει ακόμα. Η προσπάθεια συνεχίζεται. Στον δυτικό κόσμο οι θεωρίες για το πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό συνοψίζεται ας πούμε στην «δεξιά» και στην «αριστερά», και στο «κέντρο». Τον κομμουνισμό δεν τον περιλαμβάνω, και δυστυχώς θέλουμε δεν θέλουμε, την ακροδεξιά πρέπει να τη λάβουμε υπόψη. Χοντρικά κάθε πλευρά ισχυρίζεται ότι έχει τη λύση στο πρόβλημα, αλλά καμία πλευρά δεν κατάφερε ποτέ να εφαρμόσει πλήρως αυτά που λέει, είτε επειδή δεν μπόρεσε, είτε επειδή δεν ήθελε, είτε επειδή δεν πρόλαβε γιατί ο κόσμος ήθελε αλλαγή. Όμως, η θεωρία τους είναι αυτό που σε απασχολεί πρωτίστως στη φάση που βρίσκεσαι, και όχι στην εφαρμογή, γιατί σε κάθε χώρα υπάρχει μια εντελώς διαφορετική ιστορία κι εξήγηση για την μη εφαρμογή κάθε προσπάθειας. Εσύ τώρα πρέπει να διαβάσεις ποια είναι τα κυρίαρχα κινήματα στην Ευρώπη και τι λένε ότι πιστεύουν για την διανομή των πόρων. Όταν ενημερωθείς, θα αποφασίσεις (σιγά σιγά) ποια πλευρά πιστεύεις ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει, με ποια πλευρά ταυτίζεσαι περισσότερο, και πού βρίσκεται το προσωπικό σου συμφέρον, σε συνδυασμό με το συλλογικό.

Υπάρχουν πολλοί που θα σου πουν ότι το δίπολο δεξιά/αριστερά είναι ξεπερασμένο, εγώ θα σου πω πρώτα να μάθεις τι είναι και μετά να αποφασίσεις. Η μία πλευρά κατηγορεί την άλλη επειδή θέλουν ψήφους, και ένας τρόπος να τους κερδίσεις είναι να κερδίσεις εντυπώσεις, να βρεις το κατάλληλο σλόγκαν, να βρεις τον πιο «χαρισματικό» τον πιο συμπαθητικό και χαμογελαστό, ήπιο αλλά και θεληματικό ηγέτη. Αυτά, είναι για επόμενο επεισόδιο. Ενημερώσου πρώτα για τα κυρίαρχα κινήματα, και επανερχόμαστε αργότερα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

46 points
Upvote Downvote

20
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
5 Θέματα σχολίων
15 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
9 Συντάκτες σχολίων
ΑγατούλαAnna KarinaΕντελβάιςΕννοείται Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ο κομμουνισμός δεν είναι κομμάτι της αριστεράς; Ή είμαι απλά άσχετη; 😁

Εννοείται
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

προσωπικά, μόνο όταν διάβασα μυθιστορήματα και ιστορικές πηγές για τον εμφύλιο, άρχισα να σκαμπάζω με τι όρους συζητάμε την πολιτική στην Ελλάδα. Κι επειδή ψηφίζω ήδη 20 κάτι χρόνια και μπορεί να είναι παρωχημένο, μάθε τι λέμε μεταπολίτευση, τι σήμαινε η ένταξη στη χώρα στην ΕΕ (ΕΟΚ) και τις πολιτικές απόψεις σχετικά. Μετά κάνε το λινκ με τη μνημονιακή εποχή.

Anna Karina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ θα πρότεινα για αρχή να μελετήσεις το δίπολο καπιταλισμός-κομμουνισμός να δεις τι σου φαίνεται πιο δίκαιο, τι σε εκφράζει καλύτερα (ελπίζω όχι το πρώτο χαχα). Έπειτα μπορείς να το μεταφέρεις και στα πλαίσια της Ελλάδας και να δεις τι γίνεται με τα κόμματα. Η πολιτικοποίηση του ατόμου γενικά δεν είναι μια απλή υπόθεση, θέλει χρόνο, συζήτηση, ανοιχτούς ορίζοντες.
Αφού λοιπόν κάνεις την ερευνά σου σαν έξτρα πληροφορία, προτείνω να διαβάσεις και για το πολιτικό σύστημα που ακολουθούν οι Ζαπατίστας στο Μεξικό, που βασίζεται στην αυτοοργάνωση και αυτονομία.

Αγατούλα
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Α, μπα! Σ’ευχαριστώ γι’ αυτή σου την απάντηση. Και γω δυσκολεύομαι πολύ να πάρω θέση με τα πολιτικά διότι δεν ξέρω από που να αρχίσω. Για ακόμα μια φορά, ευχαριστώ που υπάρχεις. 😊

Lasitskene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ένας καλός τρόπος να ξεκινήσει κάποιος είναι να μελετήσει τα κοινωνικά κινήματα της νεοτερης/συγχρονης εποχής. Ακόμα και μεσα απ τη μελέτη της μόδας ή της μουσικής μαθαίνεις πολιτική.
Προτείνω αυτό το βιβλιο
https://www.politeianet.gr/books/9789608255647–oxu-o-aionas-ton-anatropon-274779

Αγατούλα
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Ευχαριστώ πολύ lasitskene!

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα διαβάσεις νεότερη ελληνική ιστορία, από την παλιγγενεσία και έπειτα, μέχρι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Ειδικότερα τη περίοδο της κατοχής, του εμφυλίου, την Ελεύθερη Ελλάδα, τις αντάρτικες οργανώσεις κτλπ. Δε χρειάζεται να ασχοληθείς με τη θεωρητική προσέγγιση των ιδεών αρχικά, το ντόπιο ανταγωνιστικό κίνημα δε χτίστηκε πάνω στη ρητορική ή στην προεργασία της θεωρίας.