Είμαι με τον σύντροφο μου 6 χρόνια σε σχέση. Τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα φέρνει πολλά τάπερ φαγητό από την μαμά του. Να τονίσω εδώ πως όταν αποφασίσαμε να συζήσουμε και έφυγε απο το διαμέρισμα κάτω από της μαμάς του, αυτή δεν χάρηκε καθόλου. Εγώ είμαι πιο ανεξάρτητη και έχω μάθει να ζω μόνη, και δεν μου κάθεται ωραία το να μας μαγειρεύει η μαμά του κάθε εβδομάδα. Αυτός δυσκολεύεται να αρνηθεί τα φαγητά γιατί του κάνει ψυχολογικό πόλεμο («δεν με νοιάζεσαι» κλπ). Τι να κάνω;
Να συνειδητοποιήσεις ότι ο σύντροφός σου δεν έχει καταλάβει ότι τον χειρίζεται συναισθηματικά η μάνα του, και να σκεφτείς σοβαρά αν υπάρχει περίπτωση να το καταλάβει μόνος του και μετά να κάνει κάτι γι’αυτό, κι όλα αυτά, χωρίς να του πεις εσύ κάτι.
Πόσο πιθανό είναι να γίνουν όλα αυτά, δεδομένου ότι τον ξέρεις ήδη για έξι χρόνια; Το άλλο δεδομένο είναι ότι αν ο σύντροφος δεν κάνει κάτι, η κατάσταση δεν θα μείνει σταθερή, θα γίνεται όλο και χειρότερη, τώρα είναι τα φαγητά, αύριο θα είναι επισκέψεις, μεθαύριο θα είναι αχ πονάει η καρδιά μου, δεν μπορώ να σου πω με ακρίβεια τι θα χρησιμοποιήσει, πάντως κάτι θα χρησιμοποιήσει. Εξέτασε τα δεδομένα, δες πού βρίσκεσαι και σε ποια οικογενειακή δυναμική έχεις μπλέξει, και πάρε τις αποφάσεις σου έτσι ώστε να μην πέσεις αργότερα από τα σύννεφα, γιατί είναι όλα μπροστά σου, φανερά, ανοιχτά, ξεκάθαρα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ θα το θέσω διαφορετικά; ανεξάρτητος δεν σημαίνει ότι δεν δέχομαι να έχω φροντίδα, βοήθεια έστω και ταπερ της μάνας μου. Αν δεν σου αρέσουν τα ταπερ μην τα φας απλά τα πράγματα, δεν χρειάζεται να επεμβαίνουμε πάντα στις σχέσεις των υπόλοιπων ανθρώπων. Αν πραγματικά το μόνο πρόβλημα είναι το ταπερ της μαμας, δεν είναι ζήτημα που να ασχοληθείς, ότι το συντροφο σου μπορεί να τον χαροποιεί να τρώει και τα φαγητά της μητέρας σου τον ρώτησες; Στο λέω σαν άνθρωπος που είμαι ανεξάρτητη και τα κάνει όλα μόνη της, μακάρι να είχα ένα τάπερ ή αν είχε η σύντροφος… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν πάει έτσι, ειδικά στην Ελλάδα. Το φαγητό/τάπερ είναι ένας τρόπος άσκησης ελέγχου και παρεμβατικότητας, στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα είναι φως φανάρι.
Δεν λέω ότι όλες οι μανάδες που δίνουν τάπερ στα παιδιά τους τους ασκούν εξουσία, αλλά συμβαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Αν και γενικά συμφωνώ, επειδή έχω περάσει τη φάση “υποχρεωτικό ταπεράκι” με την πεθερά μου, να πω ότι πολλές φορές δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Για την πεθερά μου π.χ. το ταπεράκι είναι μέσο ελέγχου. Είναι ένας άνθρωπος που θέλει να κάνει κουμάντο σε όλα. Γι’ αυτό και δίνει με το ζόρι ταπεράκι, ακόμη και φαγητά που ξέρει πως εγώ π.χ. δεν τρώω καθόλου κι ο άντρας μου τρώει χωρίς ιδιαίτερη όρεξη. Δηλαδή ουσιαστικά δεν το κάνει ούτε για διευκόλυνση (θα πρέπει να μαγειρέψω για μένα) ούτε για να δώσει στον γιο της κάτι που “λαχταράει” και δεν βρίσκει… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏
Κανένας δεν λέει ότι απαγορευεται να δεχόμαστε έτοιμο φαγητό, αλίμονο (είπε αναστενάζοντας στην ιδέα να την περιμένει μαμαδένιο κοκκινιστό όταν γυρνάει σπίτι, αλλά πού…)
Αλλά η φίλη λέει: “δυσκολεύεται να αρνηθεί τα φαγητά γιατί του κάνει ψυχολογικό πόλεμο, δεν με νοιάζεσαι κλπ”, το πρόβλημα είναι η έλλειψη σεβασμού της επιθυμίας και ο ο εκβιασμός, όχι το τάπερ καθ εαυτό.
Αυτό που λες ισχύει αν θεωρήσουμε ότι η βοήθεια-στην περίπτωση αυτή με τη μορφή τάπερ- είναι ανιδιοτελής. Αν όχι, είναι κερκόπορτα σε χειριστικές συμπεριφορές όπως αυτή που γράφει η Λένα. Επίσης, η γράφουσα μπορεί απλά να θέλει απλά να διαλέγει/μαγειρεύει το φαγητό που της αρέσει και όχι να της τα δίνουν έτοιμα. Πάντως, ως παθών, δεν είναι απαραίτητα το ταπεράκι το πρόβλημα αλλά αυτό που συμβολίζει. Σήμερα σου δίνω ταπεράκι, αύριο σου τη δίνω στα νεύρα μιλώντας σου άσχημα ή έχοντας εξωφρενικές απαιτήσεις από εσένα. Εν πάση περιπτώσει, με το σύντροφο της έχει το πρόβλημα, είναι δουλειά του να θέσει… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα…¨Ηξερε απο την άρχη οτι δυσκολεύτηκε να φύγει απο το σπίτι.. Εχούν περάσει 6 χρόνια και τήν ενοχλεί το τάπερ της μαμάς… στην αρχή να υποθέσω δεν είχε πρόβλημα σωστά;
Αν δεν της αρέσει ας χωρίσει, γιατί σε οποιαδήποτε σχέση πρέπει να αλλάξει ο ένας απο τους δύο στα δεδομένα του αλλου. Και αυτό κακοποίηση είναι..
Αργότερα όταν με το καλό έρθουν τα παιδάκια και θα τρέχεις σαν το Βέγγο να τα φέρεις όλα βόλτα, θα σου λείψουν αυτά τα ταπεράκια.
Αν περιορίζεται στο φαγητό εγώ δε το βρίσκω τραγικό, μπορείς να αποθηκεύεις και στη κατάψυξη αν έχετε κανονίσει κάτι άλλο στο μενού.
Λέει κάπου ότι θέλει να κάνει παιδάκια?
Θράσος; Μήπως να μαζευτώ;; 😂
Μήπως να χαλαρώσεις; Τη γνώμη μας λέμε εδώ βάση δικών μας βιωμάτων. Δε γίνεται να συμφωνούμε όλοι μεταξύ μας μη τρελαίνεσαι
doppelganger, σε καταλαβαλινω απόλυτα, το σχόλιο της tristessa έκανε trigger και σε μένα, σαν ήτανε απ’τη μάνα/πεθερά…
Η tristessa έκανε ένα σχόλιο. Το σχόλιο πιθανόν είναι άστοχο, και όντως λαμβάνει ως δεδομένο ότι η γραφουσα θέλει παραδοσιακή οικογένεια με παιδιά, ενώ δεν είπε κάτι τέτοιο. Μπορείς να διαφωνήσεις μαζί της, αν θες, και να αμφισβητήσεις το κυρίαρχο αφήγημα με βάση το οποίο όλες οι γυναίκες σε ένα γάμο αργά ή γρήγορα θα κάνουν παιδια. Προσωπικοί χαρακτηρισμοί τύπου “έχεις θράσος” και “μαζέψου” για ένα σχόλιο τριών γραμμών (που κατά τη γνώμη μου δεν έχει κατι το προσβλητικό) είναι, πώς να το πω, αδικαιολόγητοι. Πώς ακριβώς προωθείται ο διάλογος για οποιοδήποτε θέμα με το “έχεις θράσος” και “μαζέψου”; Η… Διαβάστε περισσότερα »
Διαφωνώ. Τα ταπεράκια γενικά και αόριστα δεν είναι τραγικά αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση πάνε πακέτο με τον ψυχολογικό εκβιασμό και χρησιμοποιούνται με δόλιο τρόπο από τη μάνα καθώς δεν θέλει ο γιος της να απογαλακτιστεί κυρίως μακριά από εκείνη. Αυτό είναι το τραγικό. Συμβολίζουν τον έλεγχο συγκεκριμένα που ασκεί πάνω του και πετυχαίνει. Στο μέλλον αν έρθουν παιδιά , επειδή ακριβώς στέλνει ταπεράκια , πιθανότατα θα έχει και λόγο για το τι κάνουν μέσω του γιού της που δεν της βάζει στοπ. Αυτοί οι άνθρωποι που βασίζονται στη χειραγώγηση κάποιου άλλου για να έχουν τον έλεγχο , δεν θα σε… Διαβάστε περισσότερα »
Και τι να κάνει η γυναίκα, αφού από τότε που έφυγε από το σπίτι το παιδί σίγουρα της τον αδυνάτισε!
Τέτοιες είναι παιδί μου αυτές, και ανεπρόκοπες και τους βάζουν και στο βρακί τους. Τσκ, τσκ, τσκ…
Δυστυχώς για παρά πολύ καιρό ήμουν αυτός ο σύντροφος. Χειριστική και σκληρή οικογένεια. Μου πήρε καιρό να δω ότι δεν είναι όλες οι οικογένειες έτσι, να αποδεχτώ την ύπαρξη της δίκης μου dysfunctional οικογένειας, να θρηνήσω τις πιο ισορροπημένες σχέσεις που δεν είχα και δε θα έχω ποτέ με τους γονείς μου (ακόμα θρηνώ) και να αρχίσω να προχωράω παρακάτω. Είναι παρά πολύ δύσκολο και χρειάστηκα -κι ακόμα χρειάζομαι πολλές φορές- βοήθεια από το σύντροφό μου και την επαγγελματία ψυχικής υγείας για να πάω ένα τσικ μπροστά όταν κολλάω. Αλλά ξέρω τι θέλω και είναι πολύ βασικό αυτό για να… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή γράφουσα, είμαι η φωνή από το μέλλον. Πριν πολλά χρόνια ήμουν σε φάση όπως τη δική σου. Με ενοχλούσε, αλλά όχι τραγικά, έλεγα “δε βαριέσαι”, μισοβολευόμουν και ήλπιζα να αλλάξει με τον καιρό. Δεκαπέντε χρόνια και δύο παιδιά αργότερα, είναι από τα πολύ δύσκολα κομμάτια της σχέσης μου, εδώ και αρκετά χρόνια με ενοχλεί πάρα πολύ και έχω κάνει πολλούς σχετικούς καβγάδες (με απλή συζήτηση αποτέλεσμα μηδέν, το βασικό που άκουγα ήταν ότι “αυτός αγαπάει την οικογένειά του”).Με τους καβγάδες (όπου έχω φτάσει να δηλώσω έτοιμη να χωρίσω και το εννοούσα), έχει αλλάξει κάπως η δυναμική, μη φανταστείς την… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ποιο σύμπαν το να μην παίρνεις ταπεράκι σημαίνει ότι δε νοιάζεσαι τον άλλον;;;;
Στο σύμπαν “μα εγώ τόσο κόπο έκανα, για σας, για να μην κουράζεστε που είστε εργαζόμενοι κι εσείς αχάριστοι, αρνείστε το παστίτσιο που έφτιαξα με τα χεράκια μου, με τόοση αγάπη;;;Καλά λοιπόν κι εγώ δε σας ξαναφτιάχνω τίποτα, ούτε σας ξαναμιλάω” ….Το τάπερ (το φαγητό γενικότερα) για πολλές ελληνικές οικογένειες έχω διαπιστώσει, ισούται με αγάπη και φροντίδα, το οποίο φυσικά χρησιμοποιείται (και) ως μέσω ψυχολογικού ελέγχου και εκβιασμού. Αμα το απορρίψεις, το παίρνουν σαν να απορρίπτεις τους ίδιους.
kit δεν έχεις άδικο, βγάζει πολύ νόημα αυτό που γράφεις. Να σου πω την αλήθεια, διαβάζοντας το σχόλιό σου, συνειδητοποίησα ότι κάτι παρόμοιο κάνει η μητέρα μου. Όχι με ταπεράκια, αλλά με το να μας εκβιάζει συναισθηματικά΄ για να φάμε στα οικογενειακά τραπέζια. Να φάμε μέχρι σκασμού όμως, και από τα φαγητά που εχει μαγειρέψει η ίδια, γιατί δεν δέχεται ποτέ να πάμε κάτι που έχουμε μαγειρέψει εμείς. !!!
Εντελώς προσωπική γνώμη, αλλά εμένα αν τα τάπερ δεν είναι ο δούρειος ίππος χειραγώγησης, δεν καταλαβαίνω που είναι το κακό. Του λέει να μην το μοιράζεται μαζί σου; Του λέει πως το κάνει γιατί εσυ μαγειρεύεις χάλια; Αποκλείεται να της αρέσει σαν ασχολία και να το δίνει έτσι; Θα σε ενοχλούσε το ίδιο αν έπλεκε και γυρνούσε ο φίλος σου με δυο πουλόβερ την βδομάδα; Έχω και μια αμφιβολία για το «δεν χάρηκε όταν μετακόμισε», δηλαδή τι έκανε; Εδώ ψιλοακυρος συγκάτοικος φεύγει από το σπίτι και όσο να ναι στεναχωριέσαι λίγο. Και το «δεν με νοιάζεσαι» στην άρνηση για το… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι που ζω μεν μόνη αλλά φεύγω από το σπίτι μου το πρωί και γυρίζω βράδυ εκτιμώ πάρα πολύ τα ταπεράκια που παίρνω από τους γονείς μου. Γιατί η άλλη επιλογή είναι delivery. Δεν ξέρω τι θα γινόταν σε περίπτωση συγκατοίκησης βέβαια. Αν ο σύντροφος μου μαγείρευε μέσα στην εβδομάδα οκ, αλλιώς το μόνο που μπορώ να φτιάξω με τον χρόνο που έχω είναι ομελέτα, τοστ, μακαρόνια άντε και καμιά σαλάτα (αλλά αυτό προϋποθέτει να έχεις χρόνο για ψώνια…)
Παρομοίως. Για μια φορά την βδομάδα δεν θα το έκανα θέμα , εκτός αν είναι παρεμβατική και σε άλλα θέματα.Δεν μου λέει τίποτα το τάπερ μια φορά την εβδομάδα, αντιθέτως θα το χλαπάκιαζα και θα απολάμβανα ότι δεν χρειάζεται να μαγειρέψω. Problem solved,6 χρόνια κι εσύ όμως ρε φίλη δλδ τώρα σου ήρθε η έμπνευση;;; Αν δεν σου κάνει του λές στο καλό, απο κεί και έπειτα πως θα τον αλλάξεις;;Λοβοτομή;;
Εντάξει δεν διαφωνώ με αυτά που λέει η Λένα,αλλά καμιά φορά και μια κουβέντα με το σύντροφο,που να εξηγείς γιατί δεν νιώθεις καλά να παίρνετε φαγητό και τι σημαίνει για εσένα και γενικά για εσάς,ίσως τον ταρακουνήσει και τον κάνει να αναρωτηθεί για ορισμένα πράγματα.Δεν είναι ανάγκη να τον στείλεις κατευθείαν στο πυρ το εξώτερον! Πάντως άμα ζείτε πάνω κάτω σε οικογενειακή πολυκατοικία δική του,οκ για εσένα είναι τελείως ξένο το περιβάλλον,αλλά για εκείνον όχι.Έχει μεγαλώσει εκεί.Κάποιες ισορροπίες δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Εν πάσει περιπτώσει,συζητείστε λίγο παραπάνω χωρίς να είσαι απαξιωτική προς τη μητέρα του,απλά τόνισε… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο εγώ χαίρομαι με τα ταπερακια και δεν καθόμαστε να μαγειρέψουμε τις άλλες μέρες?!
Κι εγω χαιρομαι!
Όχι!!! Χλαπακιάζω ευχαρίστως!!🥘🍲🍽😂