Σου γράφω σε έξαλλη κατάσταση! Είναι δυνατόν κάποιος να είναι τόσο ξεφτίλας; Και εξηγούμαι: Είμαι εκπαιδευτικός και δάνεισα δυο βοηθήματα σε έναν συνάδελφό μου. Μετά από πολλές υπενθυμίσεις μου επέστρεψε μόνο το ένα και ισχυρίζεται ότι το άλλο το έχει χάσει ή ότι δεν του το δάνεισα. Σε αυτό που μου επέστρεψε διαπίστωσα ότι στο εσώφυλλο του βιβλίου είχε διαγράψει το όνομά μου και είχε βάλει το δικό του!!! Έτσι, απροκάλυπτα! Ειλικρινά τα έχω πάρει στο κρανίο και αναρωτιέμαι πως πρέπει να συμπεριφερθώ. Να τον ξεμπροστιάσω σε όλους τους συναδέλφους; Το βρίσκω λίγο κατινίστικο να πιάσω έναν έναν και να λέω τι έγινε, γιατί παρόλο που είναι φοβερά αδιάφορος ως προς την δουλειά, είναι χιουμορίστας και παλιός στο σχολείο, οπότε γενικά περνάει ζάχαρη και είναι συμπαθής. Τώρα για ποιο λόγο είναι συμπαθής, μη με ρωτήσετε, δεν ξέρω.Πώς λες να το χειριστώ; Εννοείται θα απαιτήσω πίσω το βιβλίο μου και θα του ζητήσω να πάρει άλλο αν το έχασε, αλλά πως χειρίζομαι το γεγονός ότι έγραψε το όνομά του σβήνοντας το δικό μου;
Στην ερώτηση απαντά η φιλόλογος Εύα Ευστασιάδου.
Αγαπητή συναδέλφισσα, τι εξοργιστική και συνάμα γελοία ιστορία είναι αυτή! Ενήλικος άνθρωπος, εκπαιδευτικός και προτιμά να φέρεται σαν ανεύθυνος έφηβος. Φαντάζομαι βέβαια ότι αυτό είναι ολόκληρο το πακέτο που παρουσιάζει: πλακατζής, άνετος, δάσκαλος- κολλητούλης. Δεν τους αντέχω τέτοιους συναδέλφους, αν και πράγματι αυτοί περνάνε -συνήθως- ζάχαρη. Στο δια ταύτα τώρα.
Τα βιβλία στα ζήτησε με μήνυμα ή προφορικά; Υπήρχαν μάρτυρες όταν τα έδωσες; Ακόμα και αν είναι ο λόγος σου απέναντι στον δικό του, μη το αφήσεις έτσι. Πες του αποφασιστικά, με σταθερό βλέμμα και φωνή κάτι σαν το παρακάτω, ανάλογα με το δικό σου στυλ: “Κώστα, θα ήθελα να μου επιστρέψεις το βιβλίο χ που σου δάνεισα στις τάδε του μηνός μαζί με το βιβλιο ψ. Μου τα είχες ζητήσει γιατί ήθελες να βγάλεις φωτοτυπίες το τάδε πραγμα, στα έφερα και παρότι άργησες τόσες μέρες να μου τα φέρεις, το ένα βιβλίο αγνοείται και στο άλλο έγραψες το ονομα σου. Ξέρω ότι στα έδωσα, παρακαλώ είτε να μου επιστραφεί, είτε να αντικατασταθεί μέχρι το τέλος της εβδομάδας, τα βιβλία είναι εργαλείο δουλειάς, μη με κάνεις να απευθυνθώ στον διευθυντή για μια προσωπική μας υπόθεση”.
Μην αφήσεις να σου απαντήσει, να χαριτολογήσει, να σου πει έλα μωρέ. Αν πάει να πει κατι, ξαναλές το ποιηματάκι και δείχνεις ότι δεν αστειεύεσαι. Τέτοιοι άνθρωποι είναι συνήθως θρασύδειλοι και δεν θέλουν να χαλάσει το καλό τους όνομα ή η βολή τους.
Όσο για τους συναδέλφους μη πεις κάτι, γιατί να πεις; Το πιθανότερό είναι ότι θα φανείς γκρινιάρα ή θυμωσιάρα που κάνει σαματά για ένα βιβλίο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ιστορία 1: Δανείζω σε συμφοιτήτρια βιβλίο να διαβάσει για την εξεταστική. Το βιβλίο είναι έκδοση της εθνικής πινακοθήκης με γυαλιστερές σελίδες και εικόνες. Μας το μοίραζαν δωρεάν αλλά αυτή είχε χάσει την προθεσμία. Ξεχνάω την ύπαρξη του, μέχρι που μου το επιστρέφει και το βάζω οπως είναι στη βιβλιοθήκη. Μια μέρα το ανοίγω να χαζέψω τους πινακες και τι να δω; Μου το είχε υπογραμμίσει με μολύβι και τσακισμένες σελίδες!! Δεν της είπα κάτι, αν και θα πρεπε. Ιστορία 2: Δανείζω στον τότε φίλο μου βιβλιαράκι για τους διττούς λόγους (ντιμπέιτ), δραστηριότητα στην οποία πηγαίναμε μαζί. Το βιβλιαράκι το είχα… Διαβάστε περισσότερα »
Ενδιαφέρον ακούγεται το βιβλίο για τα ντιμπέιτ, έχουμε τίτλο? Συγγραφέα?
Ναι αμέ, είναι το ‘Εγχειρίδιο διττών λόγων’ του Εμμανουήλ Σχίζα και εκδόθηκε το 2003 από το Ρητορικό Όμιλο Πανεπιστημίων Αθηνών κ τη Φιλεκπαιδευτικη Εταιρεία. Έκανα μια γρήγορη αναζήτησή στο Google αλλά δε μπόρεσα να το βρω σε κάποιο βιβλιοπωλείο 🙁 Μάλλον θα είναι διαθέσιμο σε πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες.
Το εντόπισα στην Εθνική Βιβλιοθήκη: https://catalogue.nlg.gr/Record/b.580353
Ευχαριστώ!!
Εγώ τελευταία φορά που δάνεισα βιβλίο μου το έφερε σκισμένο και τσαλακωμένο πίσω γιατί λέει τσακωνόταν και ήταν το μόνο που έιχε δίπλα της για να του πετάξει. Από την άλλη δεν μου πάει καρδιά να πω όχι σε άνθρωπο που ζητάει βιβλίο να διαβάσει, οπότε συνεχίζω και δανείζω παρά τις πολλές κακές εμπειρίες.
Η καρδιά μου με έπιασε με την πρώτη ιστορία, δε μ αρέσουν οι τσακισμένες σελίδες στο βιβλίο ούτε η υπογραμμιση(τουλάχιστον ήταν με μολύβι)
Χ Mei το τί υπογραμμισμένες (με highlighter/στυλό) και τσακισμένες στη γωνία σελίδες έχω δει λόγω δουλειάς, τί σημάδια από κούπες στο εμπροσθόφυλλο, τί ξηλωμένα τμήματα καταμεσής του βιβλίου, δε λέγεται. Σε κάποιους βγαίνει ο Κόναν ο Βάρβαρος όταν πρόκειται για βιβλία αλλωνών, δεν εξηγείται αλλιώς. Στα δικά τους ίσως να φέρονται καλύτερα.
Και γω παλιά όταν φίλοι μου επέστρεφαν βιβλία ή άλλα πράγματα στραπατσαρισμένα δεν έλεγα τίποτα. Τώρα πια μιλάω 😁 (Ευχαριστώ Α,μπα)
Όταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο μου είχε δώσει ένα βιβλίο που ήταν χρήσιμο για τη διπλωματική μου και δεν το είχαμε στη βιβλιοθήκη, μου είχε ζητήσει να μην έχω πάνω στο τραπέζι που το διαβάζω καφέ, νερό κλπ. Τότε είχα θεωρήσει ότι μου ζητάει το αυτονόητο και εννοείται πως θα πρόσεχα πάρα πολύ να μην χαλάσω το ξένο βιβλίο (που ήταν και πανάκριβο, γι’ αυτό άλλωστε δεν το είχα αγοράσει), δε φτάνει που μου έκανε εξυπηρέτηση ο άνθρωπος.
Τελικά δεν είναι και τόσο δεδομένο ότι τα ξένα βιβλία τα προσέχουμε πιο πολύ από τα δικά μας.
@Margarita φαντάσου τί θα χει δει κι αυτός για να ζητάει τα αυτονόητα. Ναι δυστυχώς υπάρχουν πάρα πολλοί που δεν δίνουν δεκάρα για τα βιβλία της βιβλιοθήκης, του καθηγητή, του φίλου κτλ.
Εγώ μικρή είχα την φαεινή ιδέα να συμμετέχω σε μια ανταλλαγή βιβλίων ή κάτι τέτοιο και έπαθα τεράστιο σοκ που το άλλο κορίτσι είχε υπογραμμίσει και τσακίσει σελίδες στο βιβλίο μου. Δεν είχα καν σκεφτεί ότι υπάρχει άνθρωπος που κάνει τέτοιο πράγμα στα λογοτεχνικά βιβλία, και πόσο μάλλον στα λογοτεχνικά βιβλία που δεν του ανήκουν…
Τέλεια αντίδραση, να βουτήξεις τ βιβλίο σου, στο θράσος θράσος. Θυμάμαι παλιά που είχε δανειστεί μια φιλη μου κάτι ρούχα, τα φόραγε μπροστά μου όταν πήγα σπίτι της και οταν τα ζήτησα με ρώτησε γιατί τα ήθελα. Έπρεπε να ειχα εφαρμόσει τη μέθοδο παίρνω πίσω!
Α,θα σου πω εγώ τι συμβαίνει!!!μου χει τύχει η ίδια φάση!( είμαι του ξενογλωσου τομέα εγω)δάνεισα σε φίλη συναδελφο ένα τόμο με παιδικές ιστορίες των the brothers grimm για να χει να διαβάζει στους μικρούς μαθητές της. Εγώ όχι μόνο είχα γράψει το ονομα μου πάνω, αλλά είχα γράψει κ τη διεύθυνση μου στο λονδινο( από κει το χα αγοράσει όσο ήμουν φοιτητρια)ακόμα κ το κτίριο κ το διαμέρισμα μου! Η συνάδελφος είχε σκισει(!) όλη αυτή τη σελίδα κ είχε γράψει στην επόμενη το δικό της όνομα!όταν τη ρωτησα-γιατι έσκασα κ εγω-μου απάντησε ” για να νομίζουν οι μαμάδες ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Οι μαμάδες θα κοιτούσαν δηλαδή μέσα στο βιβλίο; Δεν πάει καλά ο κόσμος..
Μωρέ αυτο είναι το μόνο σίγουρο!γενικά οι μαμάδες το χουνε ” να είναι ταξιδεμενος ο καθηγητής του παιδιού τους” ….άμα είναι δε κ σπουδαγμενος εξωτερικό…εκεί να δεις χαρές!!!
Έξω φρενών έγινα! Πω πω, κοίτα άνθρωποι που υπάρχουν!
Καθόλου αλτρουιστικό από μέρος μου αυτό που θα πω. Αλλά τα βρακιά και τα βιβλία δεν τα δανείζω. Είμαι η μόνη?
Εμένα δεν μου πάει καρδιά να μην δανείσω βιβλίο σε άνθρωπο που θέλει να διαβάσει ρε συ. Κι ας έχω χάσει βιβλία έτσι ή μου έχουν επιστραφέι χαλασμένα. Κάπως το νιώθω ότι είναι για το κοινό καλό εν τέλει.
Μια φίλη μου, δανείζει βιβλία αλλά μόνο για πολύ λίγες μέρες, διότι μετα λέει πως παίρνουν τη μυρωδιά του άλλου ατόμου και δεν τα θέλει πλέον στην βιβλιοθήκη της, τα χαρίζει και τα ξανααγοραζει.Εμενα δυστυχως ή ευτυχώς οι φίλοι μου δεν είναι πολύ της ανάγνωσης, εκτός από την κολλητή μου που μου τα φέρνει άθικτα αν της δανείσω.Παντως θα μου άρεσε να τα δανείζω για να τα συζητάμε μετά.
οχι.
Οχι! Μου έχουν χάσει τόσες φορές βιβλία, ( και dvd/ cd παλαιότερα ) που δεν το διαπραγματεύομαι πλέον, το ξεκαθαρίζω από την αρχή.
Όχι βέβαια! Καλύτερα να τα χαρίσεις. Πάντως όταν δανείζω γράφω στην 20η σελόδαπριν το τέλος : αυτό το βιβλίο ανήκει στο barracuda, και το ίδιο στην 15η . Στην τελευταία επίσης συν το: αν δεν το επιστρέψεις θα σου πέσουν τα μαλλιά και τα δόντια .. με μια αστεία φάτσα.
Πλακατζης ο κύριος? Μη του το χαλάσεις. Πες στην πλάκα και με πλατύ χαμόγελο “καλά, ρε Κώστα, κάνεις τόση κολλητή παρέα με τους μαθητές σου που σου κόλλησαν τα χούγια τους? Σβήνεις το όνομα μου από το βιβλίο που σου δάνεισα και γράφεις το δικό σου?” Κόλλα κι ενα “Χαχαχαχαχαχα” Μετά ρίξε και το “το επόμενο που περιμένω να κάνεις είναι να τραβήξεις γραμμή στις έδρες μας για να μην μπαίνουμε στη δική σου μεριά”! Αν σου πει το οτιδήποτε πες ένα “Πλάκα κάνω μωρέ. Λίγο χιούμορ δεν έχεις!”. Όσο για το βιβλίο που σου χρωστάει και λέει ότι το… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, και το γραπτό κείμενο μένει! Μια προφορική συζήτηση των δύο, μόνο οι δυο τους ξέρουν πως έγινε. Επίσης και το e-mail είναι μια καλή γραπτή εισήγηση στο θέμα (ή μια υπενθύμιση αν η προφορική δεν πιάσει). Γιατί μπορεί να υποψιαστεί ότι θα το δείξεις και αλλού ‘του έστειλα αυτό και μου απάντησε έτσι!”. Για την αλλαγή του ονόματος, για να μην τον προσβάλω και μπει κατευθείαν σε αμυντική θέση που δεν οδηγεί πουθενά, θα τον ρωτούσα αν έχει παιδιά στο σπίτι, γιατί κάποιο φαίνεται να έγραψε το όνομά του πάνω από το δικό μου. Και μήπως γι’ αυτό μπερδεύτηκε… Διαβάστε περισσότερα »
Συνάδελφος εδώ. Μετά από παρόμοια περιστατικά (ευτυχώς όχι στο δικό σου βαθμό), πλέον δανείζω αυστηρά και μόνο για φωτοτυπίες, οπότε σε 2-3 μέρες ζητάω τα βιβλία πίσω, ή προτείνω τίτλους να πάει να τα αγοράσει. Το πρόσχημα είναι ότι τα χρειάζομαι για τα δικά μου μαθήματα, και δεν μπαίνω σε εξηγήσεις για το αν π.χ. δεν κάνω μία τάξη τη φετινή χρονιά. Γενικά μην το ψάχνεις για τα όρια της γαϊδουριάς…
Το μόνο με το οποίο διαφωνώ είναι οτι είναι ο λόγος του ενάντια στο δικό σου. Εφόσον υπήρχε γραμμένο το όνομα σου, με μολύβι ή με στύλο, υπάρχει και forensic evidence το οποίο μπορεί να αποδειχθεί. Όποτε δεν τίθεται θέμα μικρότητας ή ψεύδους. Πάρε το βιβλίο πίσω, με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμα κι αν χρειαστεί να τον διακόψεις την ώρα που το διαβάζει ή αν του πεις δημόσια «Κώστα δώσε το βιβλίο». Αν κάνει πλακίτσα ή οτιδήποτε άλλο ακολουθείς τη γραμμή της Ευας. Δεν το συζητάς με συναδέλφους, εκτός αν κάποιος σου πει ότι Κώστας του ζήτησε δανεικό βιβλίο όπου και… Διαβάστε περισσότερα »
Ομολογώ πως διαβάζοντας τον τίτλο φαντάστηκα κάτι πολύ χειρότερο: ότι έγραψες βιβλίο και κάποιος σου το έκλεψε και το εξέδωσε με το όνομά του! Ουφ… Αφού ήρθε λοιπόν η καρδιά μου στη θέση της, θα συμφωνήσω με την Εύα: πιθανότατα έπεσες σε γλυκούλη συμπαθητικούλη λαμογιούλη μαθητοπατερούλη εμετούλη, που ναι, πάνω στο μπαϊδεγουέι δεν το ‘χει και σε τίποτα να σου κλέψει το βιβλίο. Ζήτα του να σου πάρει άλλο αν έχασε αυτό που αρνείται να σου επιστρέψει. Δεν θα σου το επιστρέψει πιθανότατα, θα σε έχει στο περίμενε και στο αχ, το ξέχασα, μα πώς κάνεις κι εσύ έτσι, κτλ.,… Διαβάστε περισσότερα »
“Καταλαβαίνεις ότι όχι μόνο έχασες το βιβλίο που σου δάνεισα, αλλά χωρίς κανένα λόγο έφθειρες δικό μου αντικείμενο. Πώς προτίθεσαι να επανορθώσεις; ” και αν σου αρχίσει τις πλακίτσες (τους ξέρουμε κάτι τέτοιους σάλιαγκες) θα του πεις ότι αυτό που σου λέει δε σε καλύπτει και θα ήθελες μέχρι το τέλος του μήνα ή whatever να σου έχει αντικαταστήσει και τα δυο βιβλία. Αν θες να δώσεις και το τελειωτικό χτύπημα μπορείς να του πεις ότι κάτι ανάλογο θα περίμενες από μαθητή λόγω ηλικίας, αλλά όχι από συνάδελφο
Εξαλλη κι εγώ! Διάβασα την ερώτηση κι αμέσως πήρα τηλέφωνο έναν γνωστό για να του επιστρέψω 2 βιβλία που είχα δανειστεί, με άγχος μήπως έχω καθυστερήσει.
Τα βιβλία μου είναι τα παιδιά μου, τα προσέχω, δεν θέλω να τα δανείζω πάρα μόνο σε άτομα που ξέρω ότι είναι της ίδιας φιλοσοφίας και συμπεριφέρομαι αντίστοιχα όταν δανείζομαι (τα προσέχω πολύ, αν αργήσω να τα γυρίσω ενημερώνω κλπ).
Πιστεύω θα βρεθούμε πολλοί ευαίσθητοι με το συγκεκριμένο θέμα στους σχολιαστές!