Αγαπητή «Α, μπα»: Επιστρέφει στο πατρικό για να σώσει τον πατέρα της από την κακοποιητική μητέρα της

Πώς να αφήσει αβοήθητο τον πατέρα της;

Πριν από λίγο αποκοιμήθηκε η κολλητή μου στον καναπέ του σαλονιού μου και την σκέπασα με μια κουβέρτα. Έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα με τους γονείς της και πάμε να τρελαθούμε και να αρρωστήσουμε όλοι μαζί της. Θα προσπαθήσω να περιγράψω τι συμβαίνει αν και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω και δεν πιστεύω ότι υπάρχει λύση. Οι γονείς της ζούνε σε χωριό πολλά χιλιόμετρα μακριά από την πόλη που ζει η φίλη μου. Την φίλη μου την λένε Στέλλα και είναι 51, η Στέλλα είναι χωρισμένη. Τους γονείς της τους λένε Θωμά και Άννα, 83 και 80 χρονών. Με την Στέλλα είμαστε φίλες 3 δεκαετίες και ξέρουμε τα πάντα η μια για την άλλη, έχουμε πάει κάποιες φορές παλιότερα στο χωριό της μαζί και έτσι γνώρισα τους γονείς της. Είχε δύσκολα παιδικά χρόνια εξαιτίας της μητέρας της (και του πατέρα της που δεν αντέδρασε κατάλληλα) και κατά διαστήματα δεν είχε καθόλου επικοινωνία με τους δικούς της. Τα τελευταία χρόνια έχει αποκατασταθεί η επικοινωνία χωρίς να πάψει να είναι προβληματική. Η μητέρα της είναι ο πιο δύστροπος άνθρωπος που έχω γνωρίσει αν και η ίδια έχω προβλήματα με τη δική μου μητέρα. Θεωρώ ότι η Άννα είναι άκρως επικίνδυνη, δεν είναι πάντα η ίδια αλλάζει ρόλους και πρόσωπα ανάλογα με ποιόν έχει απέναντί της. Σε μένα φερόταν πάντα με υπερβολική και ψεύτικη ευγένεια τουλάχιστον έτσι το εισέπραττα. Με αγκάλιαζε συχνά και ένιωθα βαθιά αποστροφή για αυτές τις αγκαλιές χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Για ό,τι κι αν έκανε απαιτούσε με τον τρόπο της πολλά κομπλιμέντα, όταν για παράδειγμα μας έβαζε να φάμε κάτι που μαγείρεψε καθόταν από πάνω μας και μας ρωτούσε αμέτρητες φορές αν είναι “πάρα πολύ νόστιμο”. Μας έλεγε διάφορες ιστορίες από ανθρώπους που έτυχε να είναι καλεσμένοι της και έχουν μείνει “άφωνοι” με τις μαγειρικές της ικανότητες και της λέγανε και τις ξαναλέγανε ότι ποτέ δεν έχουν φάει τόσο νόστιμο φαγητό. Προσωπικά έβρισκα τα φαγητά της πάντα πολύ μέτρια αλλά προσπαθούσα να πω κάτι ευγενικό λόγω της πίεσης που μας ασκούσε. Στον Θωμά μπροστά μου, φερόταν με συγκρατημένη απαξίωση και περιφρόνηση, ξέρω από την κολλητή μου ότι μεγάλωσε με μια μητέρα που έλεγε συχνά στον άντρα της ότι τον σιχαίνεται ότι είναι άχρηστος και ότι όλος ο κόσμος έχει να λέει ότι χωρίς εκείνη θα ήταν ένα χαμένο κορμί. Συμβαίνει το αντίθετο, όλοι συμπαθούνε τον Θωμά και απεχθάνονται την Άννα. Τον Θωμά τον γνώρισα κι εγώ σαν ανοιχτό και πολύ φιλικό άνθρωπο που χαιρόταν να έχει κόσμο στο σπίτι. Αυτό όμως συνέβαινε σπάνια λόγω της γυναίκας του οι επισκέψεις που δεχόταν ήταν ελάχιστες. Η Στέλλα έχει επώδυνες αναμνήσεις από τα παιδιά της χρόνια, λυπόταν πάντα τον πατέρα της στον οποίο φερόταν η μάνα της μπροστά της σαν να ήταν σκουπίδι. Μερικές φορές είχε φτάσει στο σημείο να τον ειρωνευτεί για το μικρό μέγεθος του πέους του. Ζητώ συγγνώμη για αυτές τις λεπτομέρειες, είμαι κι εγώ άνω κάτω και προσπαθώ όπως μπορώ να δώσω όσα στοιχεία θυμάμαι αυτή τη στιγμή. Η Άννα από τότε που ήταν μικρή η Στέλλα όταν κάτι δεν γινόταν όπως το ήθελε σιωπούσε για ολόκληρες εβδομάδες, η Στέλλα έτρεμε τη στιγμή που θα σηκωθεί ένα πρωί και η Άννα θα την αγνοήσει σαν να μην υπάρχει όπως και τον πατέρα της. Αυτό γινόταν αρκετά συχνά, και σε αυτές τις φάσεις και οι δυο (πατέρας και κόρη) προσπαθούσανε να μην κάνουν αθόρυβο και από την άλλη να κάνουν ό,τι μπορούν για να την ευχαριστήσουν. Κάνανε δουλειές στο σπίτι (παρότι η Στέλλα ακόμη πολύ μικρή και ο Θωμάς εργαζόταν πολλές ώρες) της παίρνανε δώρα τα οποία τα αφήνανε αμίλητοι πάνω στο τραπέζι για να τα δει και της κάνανε κομπλιμέντα για την ομορφιά της μέχρι που εκείνη άρχιζε πάλι να τους μιλάει, ως την επόμενη φορά. Στα διαστήματα που δεν μιλούσε δεν μαγείρευε τίποτε και η Στέλλα έτρωγε ό,τι ξεροκόμματα έβρισκε γιατί ο Θωμάς πολλές φορές δεν προλάβαινε να ψωνίσει και η ίδια ήταν πολύ μικρή για να ψωνίσει μόνη της. Όταν μεγάλωσε αυτό φυσικά άλλαξε. Ο Θωμάς κατά καιρούς έβαζε λίγα κιλά και η Άννα τον έλεγε “σιχαμερό” και έκανε μορφασμούς αηδίας. Προσπάθησε πολλές φορές να πάρει την Στέλλα με το μέρος της και να την πείσει να κοροϊδεύει και εκείνη τον πατέρα της ή να μην του μιλάει, πράγμα που δεν κατάφερε ποτέ. Δεν ξέρω αν όλα αυτά φτάνουν για να σχηματίσετε εικόνα, κουράστηκα όμως και έρχομαι στο σήμερα. Εδώ και έναν χρόνο τα πράγματα χειροτερεύουν μέρα με τη μέρα. Εδώ και χρόνια κανείς δεν πατάει στο πατρικό της λόγω της Άννας. Τα αδέρφια της ίδιας και του Θωμά δεν θέλουν να τους ξέρουν και ό,τι και να γίνει δεν ασχολούνται. Τα αδέρφια του Θωμά λένε ότι η Άννα τους έχει φερθεί πολύ άσχημα και ο Θωμάς δεν τους υπερασπίστηκε ποτέ. Δεν υπάρχει κανείς να ενδιαφερθεί τι γίνεται στο σπίτι τους. Ο Θωμάς δεν είναι καλά, βγαίνει τις μέρες που μπορεί για να παίξει τάβλι με τους γνωστούς του και την υπόλοιπη μέρα είναι στο σπίτι. Η Άννα του έχει πει ότι δεν θέλει να τον “βλέπει και να τον ακούει” και δεν του μιλάει πλέον καθόλου εδώ και μήνες. Όταν αυτός προσπαθεί να την ρωτήσει κάτι του γράφει σημειώματα, αυτό το έκανε και παλιά αλλά όχι για τόσο μεγάλο διάστημα. Ό,τι και να θέλει ο Θωμάς πρέπει να τηλεφωνήσει στη Στέλλα και εκείνη μετά να μιλήσει με την μητέρα της και μετά πάλι με τον πατέρα της. Της κάνει πολύ κακό που η μητέρα της αποκαλεί τον πατέρα της “σκύλο” (“πες σε αυτόν το σκύλο ότι θα πάω εγώ στην τράπεζα”) και δεν σταματάει να το κάνει όσο και να παρακαλεί η Στέλλα. Η Άννα μαγειρεύει μόνο για τον εαυτό της και παίρνει το φαγητό στο δωμάτιό της όπου δεν έχει πρόσβαση ο Θωμάς (εδώ και χρόνια κοιμάται στο παιδικό δωμάτιο της Άννας). Άκουσε πρώτη φορά στη ζωή της τον πατέρα της να κλαίει και παρά λίγο να λιποθυμήσει, ήμουν στο σπίτι της όταν έγινε. Τον τελευταίο καιρό έπεσε τρεις φορές στο δρόμο και μια φορά στραμπούλησε το πόδι της. Έχει τεράστιους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια της και γέρασε απότομα περπατάει σαν ηλικιωμένη γυναίκα. Είχε γνωρίσει έναν άντρα και του είπε ότι δεν μπορεί να προχωρήσει μαζί του λόγω σοβαρών οικογενειακών προβλημάτων. Πηγαίνει σέρνοντας στη δουλειά δεν την έχω δει ποτέ σε τέτοια χάλια έχω τρομάξει πάρα πολύ και δεν ξέρω τι να την συμβουλεύσω. Δεν μπορεί να πάρει κοντά της τον πατέρα της γιατί μένει σε ένα διαμέρισμα ενός μεγάλου ενιαίου χώρου, και για να νοικιάσει δικό του δεν φτάνει η σύνταξη. Το ίδιο ισχύει και για τη μητέρα της, επιπλέον ο Θωμάς από τότε που έκανε επέμβαση στην καρδιά φοβάται πολύ να κοιμάται σε ένα σπίτι μόνος του. Έτσι κι αλλιώς δε θα έφευγε από το χωριό και από το πατρικό του εκεί έζησε όλη τη ζωή του. Η Στέλλα μέσα στην απόγνωσή της αποφάσισε να πάει να μείνει στο πατρικό της και έχει αρχίσει να μαζεύει τα πράγματά της. Φοβάται πάρα πολύ κάποιο ξαφνικό και τρομερό ξέσπασμα από μέρος του πατέρα της για όλα όσα έχει υποστεί και για την απάνθρωπη ψυχρότητα της Άννας που δεν την ενδιαφέρει αν αυτός ζει, πεθαίνει, πονάει κλαίει ή πεινάει. Δεν αντέχει να σκέφτεται ότι υπάρχουν φορές που ο πατέρας της δεν είναι καλά, διψάει ξαπλωμένος στο κρεβάτι και αν φωνάξει για ένα ποτήρι νερό θα ακούσει την Άννα από τον διάδρομο να του λέει “σου έχω πει χίλες φορές δεν θέλω να σε ακούω και να σε βλέπω σιχαμένε” και να πηγαίνει να κλείνεται στο δωμάτιό της χωρίς να του δώσει νερό. Τηλεφώνησε και ζήτησε βοήθεια από τους συγγενείς αλλά όλοι αρνούνται κατηγορηματικά έστω και να περάσουν από το πατρικό της. Δεν τολμώ να την πιέσω να αλλάξει γνώμη και να μην πάει να μείνει με τους γονείς της γιατί νομίζω έχει δίκιο να φοβάται για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Από την άλλη δεν ξέρω αν θα αντέξει την κατάσταση εκεί. Πως να αφήσει όμως αβοήθητο τον πατέρα της; Όταν δεν είναι στη δουλειά μιλάει στο τηλέφωνο με την Άννα ή τον Θωμά και έχει διαρκώς τρομερό πονοκέφαλο γιατί αγωνιά συνέχεια. Είναι μέρες που κάνει εμετούς και άλλες φορές της τηλεφωνώ και καταλαβαίνω ότι πάλι έχει κλάψει. Πήγαινε παλιά σε ψυχολόγο και έχει αρχίσει πάλι να πηγαίνει αλλά λέει ότι δεν βοηθιέται και ότι όλο αυτό είναι πάρα πολύ και δεν μπορεί κανένας ψυχολόγος να το λύσει. Παρακαλώ πάρα πολύ αν υπάρχει κάτι που δεν έχουμε σκεφτεί καμία από τις δυο μας θα ήμουν ευγνώμων για κάθε συμβουλή. Έχω χάσει κι εγώ τον ύπνο μου και έχω σοκαριστεί για όσα συμβαίνουν και για την απανθρωπιά της Άννας, δεν μπορώ να γράψω όλα όσα έχουν γίνει είναι πάρα πολλά. Να προσθέσω ότι δεν υπάρχουν αδέρφια, και ότι ένα οικόπεδο μεγάλης αξίας που απέκτησαν οι γονείς της Στέλλας παλιά έχει αγοραστεί μόνο στο όνομα της μητέρας της και ότι το πατρικό ήταν του Θωμά το οποίο το έχει γράψει στην Στέλλα κάποτε που η Άννα τον πίεζε να το γράψει στην ίδια. Πρόκειται για μια μονοκατοικία 120 τετραγωνικών με οικόπεδο. Σας παρακαλώ Α μπα και σχολιαστές αν μπορείτε πείτε μου πως μπορώ να βοηθήσω την κολλητή μου, είμαστε πολύ δεμένες με έχει στηρίξει και την έχω στηρίξει είναι καλύτερη από αδερφή, σπάνιος άνθρωπος με χρυσή καρδιά και πολύ δοτική. Αν πρέπει να πάει στους γονείς της θα πηγαίνω όσο πιο συχνά μπορώ και θα της τηλεφωνώ κάθε μέρα πρωί βράδι, αν όμως υπάρχει άλλος δρόμος και δεν τον βλέπουμε εύχομαι και παρακαλώ να μας τον δείξετε εσείς.

-Σία

H μόνη ελπίδα της φίλης σου να ζήσει μια κανονική ζωή είναι να καταλάβει ότι αν δεν γίνει η ίδια καλά, δεν μπορεί να βοηθήσει κανέναν άλλον. Αν πιστεύει ότι ένας ψυχολόγος δεν μπορεί να τη βοηθήσει, δεν πιστεύει ότι η κυρίως της ευθύνη είναι να φροντίσει τον εαυτό της. Πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση από την δική της πλευρά, και όχι ως μέλος αυτού του δυσλειτουργικού συνόλου.

Σας αρέσει πολύ η ιδέα ότι φταίει για όλα η μητέρα και ο πατέρας για τίποτα, αλλά δεν είναι έτσι. Ο πατέρας έχει πολύ μεγάλη ευθύνη. Για τον εαυτό του, σίγουρα – θα μπορούσε να φύγει αλλά δεν θέλει γιατί “εκεί μεγάλωσε” (δεν πιστεύω ότι θέλει πραγματικά να μείνει αλλού, η σύνταξη που δε φτάνει είναι δικαιολογία, θα μπορούσε να μείνει μαζί με την κόρη του ως συγκάτοικος, η κόρη μπορεί να πουλήσει το σπίτι), και ακόμα μεγαλύτερη απέναντι στην κόρη του, που δεν προστάτεψε ποτέ. Εξακολουθεί να μην την προστατεύει και να την πιέζει με την αδύναμη καρδιά που μπορεί τάχα να τον εγκαταλείψει ανά πάσα στιγμή. Αν είναι τόσο ευαίσθητη η κατάσταση, χρειάζεται νοσοκόμα.

Δεν δικαιολογώ τη μητέρα φυσικά, είναι φανερά κακοποιητική, αλλά αυτό είναι το εύκολο να πει κανείς. Το δύσκολο είναι να καταλάβει – και να παραδεχτεί -η φίλη σου ότι και οι δυο γονείς την έχουν εγκαταλείψει. Δεν υπάρχει δικαιολογία που έμενε νηστική όταν ήταν μικρή επειδή ο πατέρας “είχε πολλή δουλειά”. Πιστεύω ότι δεν θέλει να δει την ζωή της με άλλο τρόπο από αυτόν που έχει συνηθίσει, με τον καλό αλλά αδύναμο πατέρα και την μέγαιρα μάνα, βάζοντας τον εαυτό της στο ρόλο του Σωτήρα. Αυτούς τους δυο κανείς δεν μπορεί να τους σώσει, ο ένας εξαρτάται από τον άλλον πια, είναι σχεδόν αδύνατο να λειτουργήσει ο ένας χωρίς τον άλλον. Η φίλη σου όμως έχει μια ελπίδα να σωθεί, αν αποφασίσει να αλλάξει τα πάντα στον τρόπο που βλέπει τη ζωή της και τον εαυτό της. Αυτό σημαίνει πολύ σκληρή και πολύχρονη και συστηματική δουλειά με ψυχολόγο ή ψυχίατρο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

55 points
Upvote Downvote

59
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
22 Θέματα σχολίων
37 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
40 Συντάκτες σχολίων
AlouterotsikampoumMaggieMr MazisZouzouna Goutsouna Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Leave it to Beaver
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τώρα που είναι αντίστροφοι οι ρόλοι “Εντάξει είναι κακοποιητική η συμπεριφορά της γυναίκας, αλλά όσο να είναι φταίει και το θύμα που παραμένει στη σχέση”. Double standards είπατε;

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

δεν το σκέφτηκα, πράγματι. Η απάντηση ήταν πολύ soft για τη μέγαιρα.

Peggy Olson
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ το σκέφτηκα, πριν διαβάσω την απάντηση της Λένας το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στο “μα γιατι την ανέχεται ο χριστιανός” και αμέσως αυτολογοκρίθηκα, φοβήθηκα ότι θα κατηγορηθώ για victim blaming.

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η ανθρώπινη εμπειρία είναι τόσο πλατιά όσο και οι άνθρωποι. Γι΄ αυτό δε συμφωνώ καθόλου με τα victim blaming, τα cool girl και τα συναφή. Κατά τη γνώμη μου είναι τσουβαλιάσματα που πολύ συχνά παραπλανούν. Δε λέω πως δεν υπάρχει victim blaming. Λέω πως σε κάποιες περιπτώσεις ισχύει σε πολλές άλλες όχι, κι όταν το χρησιμοποιούμε αβέρτα ρίχνουμε την ουσία αλλού ενώ η ουσία βρίσκεται αλλού και μας έχει ξεφύγει κανονικότατα και άντε βρες τη μετά. Δηλαδή εγώ που μου αρέσει η ταχύτητα στο αυτοκίνητο και οι κόντρες και το ποδόσφαιρο, κατά βάθος προσποιούμαι πως μου αρέσουν για να δείχνω… Διαβάστε περισσότερα »

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το ξαναγράφω γιατί δεν έφτασε ο χρόνος επεξεργασίας που δίνει το σάιτ. Η ανθρώπινη εμπειρία είναι τόσο πλατιά όσο και οι άνθρωποι κι αν προσπαθήσεις να την βάλεις σε κουτάκια, βλέπεις μαυρόασπρα, χάνεις την μεγάλη γκάμα χρωμάτων και αποχρώσεων. Γι΄ αυτό δε συμφωνώ καθόλου με τα victim blaming, τα cool girl και τα συναφή. Κατά τη γνώμη μου είναι τσουβαλιάσματα που πολύ συχνά παραπλανούν. Δε λέω πως δεν υπάρχει victim blaming. Λέω πως σε κάποιες περιπτώσεις ισχύει σε πολλές άλλες όχι, κι όταν το χρησιμοποιούμε αβέρτα ρίχνουμε την ουσία αλλού ενώ η ουσία βρίσκεται αλλού και μας έχει ξεφύγει κανονικότατα… Διαβάστε περισσότερα »

Ederra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είναι γυναίκα η μέγαιρα οπότε έχει ελαφρυντικά γιατί η πατριαρχία κλπ

eraki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συμφωνώ, μου φαίνεται εξαιρετικά άσχημο να υπάρχουν άλλα μέτρα και σταθμά. Αν υπέφερε η μάνα θα είχαμε στείλει τον πατέρα στο πυρ το εξώτερον. Το ίδιο ακριβώς ισχύει, η γυναίκα είναι ψυχασθενής, χειριστική, κακοποιητική και δε συμμαζεύεται. Αν τα πράγματα είναι έτσι και δεν λείπουν δεδομένα.
Εγώ, μιλάω για τον εαυτό μου, θα έπαιρνα τον πατέρα μου να ζήσει μαζί μου, αν ήθελε φυσικά. Δεν μπορείς να σώσεις κάποιον αν δεν θέλει να σωθεί.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το σημαντικό βέβαια είναι να σωθεί η φίλη. Για τους άλλους, χωρίς να ξέρω τι ισχύει νομικά, δεν θα μπορούσε να παρέμβει με εισαγγελέα; ακόμα και ως ιδιοκτήτρια πια του σπιτιού;

Bishō no Teresa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

“εξαιρετικά άσχημο να υπάρχουν άλλα μέτρα και σταθμά.” Οι δυο τους, δεν διανύουν την ίδια διαδρομή. Ο ένας έχει προνόμια, η άλλη όχι. Ο ένας έχει δουλειά, σπίτι, κοινωνική παρουσία και υψηλότερο status. Η άλλη δεν κατέχει τίποτα από τα παραπάνω, εκτός από το νοικοκυριό- για αυτό τους βασάνιζε στερώντας τους αυτό- τον μοναδικό της “πλούτο” στην πατριαρχία, το μόνο της όπλο. Οπότε, ναι, θα τα λέγαμε αλλιώς αν ένας προνομιούχος έχυνε τον εμετό του στον καταπιεσμένο. Θα τα λέγαμε αλλιώς και αν κινδύνευε η σωματική ακεραιότητα του πατέρα. Η απάντηση είναι soft, γιατί στο παιχνίδι της πατριαρχίας ο ένας… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Πολύ ωραίο σχόλιο Bisho no Teresa

daria
Μέλος
Συμμετέχων

Αυτό ήθελα να σχολιάσω και εγώ. Γενικά σε αυτα τα θέματα τα “δύο μέτρα και δύο σταθμά” παίζουν πολύ. Προσωπικά πιστεύω οτι αυτή η στάση στο τέλος είναι ξεκάθαρα εναντίον των γυναικών.

passenger
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μάλλον κάτι δεν πήγε καλά με την κατανόηση του κειμένου Beaver, αν διαβάσεις την απάντηση αρκετά προσεκτικά, θα δεις ότι απευθύνεται στη φίλη της κόρης της οικογένειας και στο πως χρειάζεται να κατευθυνθεί η σκέψη της ώστε να βγει από το matrix στο οποίο βρίσκεται. Βέβαια μπορείς να επιλέξεις να καταλάβεις αυτό που σε συμφέρει! Είναι κι αυτό μια οπτική.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ναι, όμως σκέψου ότι είναι και, κυρίως, ήταν διαφορετικά τα στάνταρντ και οι δυνατότητες για έναν άνδρα, εργαζόμενο και με αποδοχή στην κοινωνία, πριν από σαράντα πενήντα χρόνια και μάλιστα σε δικό του σπίτι και όχι προίκα της γυναικας του.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ε πες τα βρε mongrel, η Λένα απαντάει για μια πολύ συγκεκριμένη περίπτωση με τα στοιχεία που της δίνονται.

Papia Setsouan
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Πιστευω πως δεν εννοηθηκε ετσι.
Η απαντηση δοθηκε με κυριο θεμα την ψυχικη υγεια της κορης. Ο πατερας δεν κατηγορειται οτι μενει στην σχεση, αυτο αναφερεται ως δεδομενο. Κατηγορειται για το οτι ακομα δεν προστατευει την κορη του οπως θα επρεπε, οπως ποτε δεν εκανε. Γιατι σιγουρα θα το βλεπει οτι η κορη υποφερει.
Εγω ετσι το καταλαβαινω.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Η Λένα απαντά όσον αφορά την αγιοποίηση του πατέρα τόσο από την κόρη, όσο και από τη φίλη. Βάζει τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση.
Όταν ακούς ότι ένα παιδί έμενε νηστικό επειδή η μάνα ήταν βλαμμένη και ο πατέρας είχε πολλή δουλειά, σου έρχεται λίγο το αίμα στο κεφαλι.
Αν το άκουγες για τη μάνα αυτό θα ήσουν οκ;
Σαν πολλά φαντάσματα να βλέπουμε τελευταία.

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Νομίζω θα ήταν ίδια η απάντηση αν ήταν αντίστροφοι οι ρόλοι. Από κακοποιητική σχέση σε κακοποιητική σχέση διαφέρει. Άλλο να είσαι με έναν άνθρωπο που απειλεί να σε σκοτώσει αν φύγεις, που εξαρτάσαι οικονομικά και δεν έχεις άλλη βοήθεια κι άλλο με κάποιον που μπορείς να φύγεις αλλά έχεις μια σχέση συναισθηματική εξάρτησης ή πιστεύεις ότι θα αλλάξει ή φοβάσαι τι θα πει ο κόσμος. Εκεί φταίει και το θύμα είτε είναι άντρας είτε γυναίκα. Ειδικά όταν υπάρχει κι ένα παιδί στη μέση, ο γονιός είναι υπεύθυνος να το απομακρύνει από τον τοξικό γονέα (αν και στην Ελλάδα πριν 30-40… Διαβάστε περισσότερα »

Karlee
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Καθολου double standards, leaveittobeaver. Ο ΚΑΘΕ ανθρωπος ειναι υπευθυνος για τις πραξεις του. Οταν καποιος ειναι σε μια κακοποιητικη σχεση, ειτε αντρας ειτε γυναικα, ειναι υπευθυνος για τις αποφασεις που παιρνει. Το να μενει καποιος σε μια κακοποιητικη σχεση ειναι μια αποφαση. Υπαρχει παντα διαστρεβλωση της πραγματικότητας, γιατι βλεπουμε τα πραγματα οπως μας βολευει (πχ δεν μπορω να αφησω το σπιτι που μεγαλωσα, δε χωριζω γιατι εχω παιδια, δε φευγω γιατι τι θα πει ο κοσμος κοκ). Ο καθενας βρισκει μια δικαιολογια για να αποφυγει κανει πραγματα που τον δυσκολευουν. Απλα, δεν εχουμε καθαρη ματια για να καταλαβουμε οτι ειναι.οντως… Διαβάστε περισσότερα »

εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Κάθε φορά που ένας πατέρας ισχυρίζεται ότι δεν προλαβαίνει να δώσει φαγητό στο παιδί του γιατι δουλεύει πολλές ώρες (φαντάζομαι ο ίδιος δεν μένει νηστικός), κάθε μάνα που κάνει δύο δουλειές και παράλληλα φροντίζει να υπάρχει μαγειρεμένο φαγητό, καθαρά ρούχα, πληρωμένοι λογαριασμοί και διαβασμένα παιδιά, λογικά αυτοαναφλεγεται. Ας βάλει νερό μόνος του.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

εξωγήινη, σχετικά με την τελευταία φράση, είναι άρρωστος. Μιλάς για εκδίκηση σε άρρωστο;

εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Maggie όχι, αυτό ήταν μόνο μια φορά 😜. Προφανώς είναι καυστικό σχόλιο για έναν άνθρωπο που δεν φρόντισε το μικρό παιδί του όταν το είχε ανάγκη.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

ο οποιος άνθρωπος τώρα είναι άρρωστος.
Δεν ξέρω, έχω μια ευαισθησία στο να πούμε σε οποιονδήποτε άρρωστο “βάλε να πιεις νερό μόνος σου” αυτό το λέει η μέγαιρα γυναίκα του. Ναι έκανε και κάνει ανθρώπινα λάθη ως γονιός, όμως, να αφήσουμε τον άρρωστο να πνιγεί;

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Εγώ κατάλαβα ότι αναφέρεται στο γενικότερο φαινόμενο ανδρικής αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης όπως κ απουσίας πατεράδων απ’την καθημερινότητα των παιδιών τους. Αυτός ο κύριος, που έχει όλη μου τη συμπάθεια κατά τ’άλλα, γιατί δεν έμαθε να μαγειρεύει ή δεν έπαιρνε κάτι στην κόρη του να φάει; Δεν ήταν εξίσου δική του ευθύνη η κόρη του; Ειλικρινά αναρωτιέμαι. Επίσης γιατί δεν έμαθε να αυτοεξυπηρετείται τόσα χρόνια, και προτού αρρωστήσει; Πάντως το σχόλιο σου Maggie μου φαίνεται λίγο μνησίκακο και κακεντρεχές, ελπίζω να κάνω λάθος.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Neverlander, εγω τουλάχιστον, ένα ποτήρι νερό σε άρρωστο, δίνω.
Μπορείς να το αναλύσεις καλύτερα σε πιο σημείο ήμουν ΚΑΙ μνησίκακη ΚΑΙ κακεντρεχής (ουάου δηλαδή) όταν θέλησα να καταλάβω λίγο καλύτερα τι εννοούσε η φίλη μας η εξωγήινη για τον άρρωστο κύριο όταν έγραφε: Ας βάλει νερό μόνος του.”;
Ξέρεις, το εύκολο είναι να προβαίνουμε σε χαρακτηρισμούς. Είσαι κακιά, χοντρή, χαζή, μνησίκακη, κακεντρεχής. Το δύκολο είναι να μιλάμε σαν άνθρωποι, να εκφράζουμε τις απορίες μας με ευγένεια και να κάνουμε διάλογο.

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Maggie, χαρακτήρισα το σχόλιο σου κι όχι εσένα, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Κανείς εδώ δεν είπε να μη δώσουμε νερό σε άρρωστο, αν είναι δυνατόν! Αλίμονο, η εξωγήινη μάλιστα είχε γράψει για το ότι οι άρρωστοι θα έπρεπε να μπαίνουν σε προτεραιότητα και είχε ακούσει τα σχολιανά της, γιατί θεώρησαν πολλοί ότι είχε πει εκδικητικά ότι εύχεται να συμβεί σε αυτούς που λες, που δεν δίνουν ούτε ποτήρι νερό. Κατάλαβα ότι από κει προέρχεται το σχόλιο σου περί εκδίκησης σε άρρωστο και γι’αυτό συμπλήρωσα ότι ελπίζω να έκανα λάθος και συγγνώμη αν έκανα λάθος. Τέλος, δεν μιλάμε για ανθρώπινα λάθη όταν… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Neverlander, δεν μπορώ να παίξω αυτό το λεκτικό παιχνίδι. Ο βλάκας λέει βλακείες ο χαζός, χαζομάρες ο κακεντρεχής, κακεντρεχειες. Οι χαρακτηρισμοί, είναι χαρακτηρισμοί. Συνεχίζω να μην καταλαβαίνω σε ποιο σημείο ήμουν κακεντρεχής και μνησίκακη.
Δεν κρατάω αρχείο και δεν θυμάμαι ακριβώς τι έχει πει ο καθένας σε όλα τα σχόλια που έχει κάνει εδώ μέσα, οπότε δεν καταλαβαίνω Σε ποιο σχόλιο της εξωγήινης αναφέρεσαι. Όταν μιλάω με κάποιον εδώ μέσα αναφέρομαι συγκεκριμένα σε αυτό που έχει πει και όχι σε όλο τα παρελθόν του.

PJ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Maggie, είσαι τελείως εκτός πραγματικότητας με το “ο βλάκας λέει βλακείες” που δεν είναι βέβαια διαπίστωση, αλλά βάλσιμο κουβέντας στο στόμα κάποιου που δεν την είπε. Εσύ δεν έχεις ακούσει ποτέ κανέναν να λέει βλακείες χωρίς να είναι βλάκας; Αν είναι έτσι, είτε συναναστρέφεσαι μόνο με την αφρόκρεμα της ανθρωπότητας, είτε όλοι γύρω μας είναι βλάκες. Και για τα πρακτικά, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου ανά τα έτη να εξηγώ τη διαφορά ανάμεσα στην κριτική “λες μαλακίες” και την προσωπική επίθεση “είσαι μαλάκας”. Έχω και πολλά παραδείγματα ανθρώπων που ποτέ στη ζωή τους δεν έμαθαν να δέχονται κριτική, γιατί την… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

PJ Είμαστε με τα καλά μας; Δεν ξέρω με τί ανθρώπους συναναστρέφεσαι, στους δικούς μου κύκλους όταν θα πεις σε κάποιον ότι αυτό που είπε είναι μνησίκακο, είναι βαρύ. Εσύ πάρτο χαλαρά, δικαίωμά σου. Μη μου βάζεις σε παρακαλώ στο στόμα πράγματα που δεν είπα και διάβασε επιτέλους καλά τί έγινε. Η Neverlander, από κεκτημένη ταχύτητα νόμισε ότι με το σχόλιό μου υπονοούσα κάτι άλλο για προηγούμενο σχόλιο της εξωγήινης και έτρεξε να κράξει άλλα ντ’ αλλων. Ακόμα περιμένω να μου εξηγήσει ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΕΊ ΜΝΗΣΙΚΑΚΗ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΜΟΥ. Αυτό είναι το πρόβλημά μου και όχι ότι είμαι τόσο κομπλεξική ώστε… Διαβάστε περισσότερα »

Zouzouna Goutsouna
Μέλος
Συμμετέχων

Maggie μην στενοχωριεσαι.
Πραγματικα δεν καταλαβαινω για ποια κακεντρεχεια κατηγορεισαι ;!;!
Ο,τι θελουν διαβαζουν μερικοι.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Zouzouna δεν έχω ιδέα σε ποιο ποστ αναφέρονται. Θα αρχίσω να βλέπω δράκους στο τέλος. : )

PJ και Neverlander μου φαίνεται ότι μάλλον πρέπει να κάνετε μαθήματα ανάγνωσης και γραφής. Και ίσως καλών τρόπων.

analphabet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όχι κ τόσο άρρωστο, για ταβλι/καφενείο σηκώνεται…

daria
Μέλος
Συμμετέχων

Εκτός του οτι στη συγκεκριμένη ιστορία δεν μιλάμε για μία τέτοια γυναίκα, καλό θα ήταν να λάβουμε υπ όψην μας οτι μιλάμε για έναν άρρωστο άνθρωπο αυτή τη στιγμή.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ακριβώς όσα λέει η Λένα. Μου θυμίζει απίστευτα την ιστορία της δικής μου κολλητής. Δύο γονείς, τρελλοί και οι δύο, αν και η Ε. έβλεπε μονο τον πατέρα της ως τέρας. Η μητέρα ήταν το ίδιο χειριστικη αλλά ήταν τις περισσότερες φορές στη θέση του θύματος και αυτό αποσπούσε την προσοχή από την δική της κακοποιητικη συμπεριφορά. Η μητέρα της απειλούσε συχνά να αυτοκτονήσει, κρέμονταν στην κυριολεξία από την Ε. και δεν την άφηνε να αναπνεύσει. Αν βγαίναμε έξω, το τηλέφωνο της Ε. χτυπούσε κάθε μισή ώρα και ήταν η μητέρα της που τη ρωτούσε πότε θα γυρίσει. Μιλάμε για… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

πόσο καλές φίλες!

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Πραγματικά, πόσο καλές φίλες aloutero!!! Με συγκίνησε η στάση σας! Είσασταν κι εσείς πολύ νέες, αλλά τόσο ώριμες να βοηθήσετε τη φίλη σας. Μπράβο σας!!! Εύχομαι για τη φίλη σου τα καλύτερα από ‘δω και πέρα! Ελπίζων να συνεχίζει τη θεραπεία της.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Νομίζω όταν αγαπάς έναν άνθρωπο δεν έχεις άλλη επιλογή. Αν μπορείς να κάνεις κάτι το κάνεις. Ζούσα με τη μαμά μου τότε και έπαιρνα πολύ καλά λεφτά για την εποχή. Ήταν εύκολο να μαζέψεις λεφτά σε 6 μήνες. Νομίζω κάναμε αυτό που θα κάνατε κι εσείς ❤️
Συνεχίζει τη θεραπεία της. Όλο και καλύτερα. Όλο και πιο δυνατή.

tsikampoum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

“Νομίζω όταν αγαπάς έναν άνθρωπο δεν έχεις άλλη επιλογή. Αν μπορείς να κάνεις κάτι το κάνεις.”

Κι ομως, δεν αγαπουν ολοι τοσο τους φιλους τους, ουτε εχουμε ολοι τετοιους φιλους. Ειναι σπουδαιο αυτο που κανατε, της αλλαξατε τη ζωη. Οι περισσοτεροι στην κοινωνια που ζουμε θα λεγαν συμβουλες τυπου “γονεις σου ειναι…. κανε υπομονη” και θα τονιζαν την υπεροχη τους φυσικα, γιατι οι αλλοι ειναι απο καλες οικογενειες!
Ευχομαι τα καλυτερα σε ολες σας!!!😘

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Και σε εσένα τσικαμπουμ ❤️

sktpsx
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Αν γυρισει η φιλη σου τελος. Θα τελειωσει η ζωη της στα 51. Καμια ελπιδα καμια σωτηρια. Θα σου πω και κατι που καταλαβα απο τους δικους μου γονεις. Αντιστοιχα η μανα μου μισουσε/απεχθανοταν τελος παντων ειχε πολυ αρνητικα συναισθηματα για τον πατερα μου. Το κλιμα στο σπιτι παγερο, ψυχος πολικο. Ειχα παντα την απορια γιατι δεν τον χωριζε. Οικονομικα ηταν ανεξαρτητη, τα παιδια μεγαλα, καμια υποχρεωση, οι γονεις της ειχαν πεθανει δεν θα δινε λογο σε κανεναν. Δεν χωρισε ομως. Και διαπιστωσα τωρα 40 χρονια μετα και αφου πηρα τις αποστασεις μου, οτι ο πατερας μου ειχε κατι που… Διαβάστε περισσότερα »

fantasmataki
Μέλος
Συμμετέχων

Παιδιά δεν είναι τόσο εύκολο να φύγει κάποιος από μία κακοποιητική σχέση, πόσο μάλλον σε αυτήν την ηλικία και μετά από τόσα χρόνια. Καθόλου υγιές δεν είναι να πάει να κάνει τον μπάτσο η φίλη σου. Είναι πολύ δύσκολη η φάση, αλλά αν το δω τελείως κυνικά μπορώ να πω ότι ζουν πάνω από 50 χρόνια έτσι, αν προσπαθήσει να τους πείσει να πάρουν διαζύγιο και δεν τα καταφέρει δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο. Ας ζήσει τη ζωή της χωρίς τύψεις και να τους επισκέπτεται όσο συχνά νομίζει ότι αντέχει.

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Καλά τώρα αυτό δεν είναι τρολ; Ρωτάει τί να κάνει η 51χρονη(!!) φίλη της για να αντιμετωπίσει τη μάνα της; Αυτός ο πατέρας δεν μαγείρεψε ποτέ εν τω μεταξύ ούτε για το ίδιο του το παιδί και από ότι βλέπω το βρίσκουν και νορμάλ. Συγγνώμη κοπέλα μου, αλλά η φίλη σου πρέπει να βοηθήσει μόνο τον εαυτό της να μην πέφτει από τα σύννεφα και λιποθυμάει γι’αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν εδώ και 51 χρόνια. Ο πατέρας της έπρεπε να έχει κάνει τα κουμάντα του χρόνια πριν, τώρα λούζεται απλά τις συνέπειες.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Όπως μας τα περιγράφεις είναι σαν γονείς και κόρη να μπήκανε σε μια χρονοκάψουλα και να βγήκανε 51, 80 και 83 !! Ωραία, η Άννα ήταν αλλόκοτη. Ο Θωμάς, αφού είδε τα περίεργα της υπόθεσης και αφού είχε και ένα παιδί, γιατί στο καλό δεν αντέδρασε κάπως ? Στα 30, στα 40, στα 50. Πάντα είχε ευαίσθητη καρδιά ? Απεναντίας έκανε και δωράκια στη δύστροπη και της τα άφηνε διακριτικά στην ποδιά της, παρακαλώντας την για ένα βλέμμα !! (και για κάνα φαί). Η Στέλλα επίσης έφτασε σε μια σεβαστή ηλικία, χωρίς να κάνει το παραμικρό για τον εαυτό της… Διαβάστε περισσότερα »

Evil
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αν βρει τα κότσια να κανει ουσιατικά ψυχοθεραπεία θα δει οτι όλους τους προβληματικούς μηχανισμούς της, τους εχει εγκαταστησει μέσα της το θυμα, ο πατερας. Γι αυτον εχει καταστρέψει τη ζωή της. Οχι απλά δεν προστάτεψε ποτέ το παιδί του, αλλά το έμαθε και να ειναι αόρατο μέσα στο ίδιο του το σπίτι, να εκλιπαρεί και να ξευτιλίζεται για συγχώρεση.. Τι να πω.. Η μανα ειναι οτι ειναι (απαίσια δεν το συζητώ) αλλά τουλάχιστον δεν της εχεις πουλήσει τίποτα απο αυτα για αγάπη.

Μπουρμπούχα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ακριβώς. Χειριστικότατοι κι οι δυο απέναντι στο παιδί τους, συνεχίζουν την εκμετάλλευση για να παραμένουν στην δική τους σχέση εις βάρος του παιδιού τους. Αχ, βλέπουμε τέτοια κάθε μέρα, ευτυχώς υπάρχουν κι εκείνες/εκείνοι από όλους τους ρόλους θύμα/θύτης/σωτήρας που ξαφνικά αναζητούν βοήθεια και σπάνε τα δεσμά. Δυστυχώς είναι στην μειοψηφία και συνήθως χαρακτηρίζονται οι “κακοί” της υπόθεσης γιατί οι άλλοι δύο ξαφνικά χάνουν την μπάλα.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Άσχετο αλλά, πόσο καλή φίλη είσαι; Συγκινήθηκα ειλικρινά..

Μετά την καταιγίδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Ας κάνει αίτηση να μπει ο πατέρας της σε κάποιο γηροκομείο κοντά της για να μπορεί και να τον βλέπει. Δεν είναι εύκολο να βρει θέση ,υπάρχουν όμως αρκετά που καλύπτονται με την σύνταξη του ηλικιωμένου. Έτσι θα έχει και το κεφάλι της ήσυχο. Και στη συνέχεια μπορεί να πουλήσει το σπίτι αγοράζοντας ένα μικρο για την μητέρα της .