Αγαπητή αμπα Ήθελα τη σκοπιά σου για ένα θέμα στη δουλειά μου που με προβλημάτισε σήμερα.. Διατηρώ συνοικιακό φαρμακείο σε επαρχιακή πόλη όπου με τους πελάτες είμαστε κ λίγο φίλοι διότι είναι γείτονες κ βρισκόμαστε κάθε μέρα αλλά κ εμείς με τη σειρά μας είμαστε πελάτες στα δικά τους μαγαζιά γενικά υπάρχουν πιο στενές σχέσεις επαρχίας οι οποίες προσωπικά δεν μου αρέσουν πάντα ειδικά στις περιπτώσεις εκμετάλλευσης αυτών των συνθηκών αλλά οκ αυτό είναι ένα άλλο θέμα κ μόνιμο πιστεύω του ελ.επαγγελματια στην επαρχία. Μου παραπονέθηκε λοιπόν ο γιος και πελατης μιας πόλυ μέγαλης ηλιακά πελάτισσας δηλαδή κοντά στα 100 η γυναίκα για τον εξής λόγο. Είχε έρθει προχθές να προπαρει κάποια φάρμακα της γιαγιάς πράγμα σύνηθες γτ γενικά οι πελάτες βολεύονται να παίρνουν τα φάρμακα οπότε τα χρειαστούν χωρίς να έχουν παραπεμπτικό από το γιατρό κ να το φέρνουν αργότερα . Η γιαγιά τώρα τελευταία είναι στα τελευταία της είχε νοσηλευτεί κιόλας της άλλαξαν κ τα φάρμακα κ του λέω ίσως λίγο απότομα ομολογώ γτ ήταν η μέρα εκείνη πολύ δύσκολη να έχει το νου του να τα γράψει στο γιατρό γιατί τα καινούργια φάρμακα της γιαγιάς είναι πολύ ακριβά κ τώρα δεν πληρώνει συμμετοχή όμως αν γίνει το μοιραίο δεν θα μπορώ να του τα γράψω ούτε να τα καλύψουμε κάπως κ είναι κρίμα να κληθεί να τα πληρώσει οι καιροί είναι δύσκολοι κ απλά να έχει το νου του να μην καθυστερει. Σημειώτεον εδώ ότι πάντα ο συγκεκριμένος μου χρωστάει το κάτι τις του αργεί να φέρει τα χρήματα κλπ κλπ αλλά είναι πελάτης χρόνια ξέρω ότι έχει δυσκολίες οικονομικές εγώ πάντα πληρώνω ντουκου στο μαγαζί του κ είναι φερεγγυος εν τέλει δηλαδή πάντα πληρώνει απλά τον πιστώνω κάτι που δεν με πειράζει απτή στιγμή που πάντα μου τα φέρνει . Μου έκανε λοιπόν παράπονο ότι δεν περίμενε με τίποτα τέτοιο πράγμα από μένα κ ότι τον στενοχώρησα πολύ . Μάλιστα με έντονο τροπο.Εγώ απτην πλευρά μου του ζήτησα συγγνώμη γιατί χωρίς να το σκεφτώ πολύ έθιξα το θέμα του θανάτου της γιαγιάς που σίγουρα τον πλήγωσε κ γενικά του είπα ειλικρινά ότι δεν ήθελα να τον στενοχώρησω απλά ήθελα να τον ενημερώσω για να μην βρεθεί προ εκπληξεων. Παρότι εννοω τη συγγνώμη μου και σέβομαι τα όρια του ομολογώ ότι κ εγώ από το συγκεκριμένο θέμα ενοχλήθηκα. Πρώτον γιατί τόσα χρόνια εξυπηρετώ άψογα κ με το παραπάνω δεύτερον διότι κ εγώ άνθρωπος είμαι κ μπορεί πάντα ησυμπεριφορά μου να μην είναι τέλεια αλλά θα ήθελα αν κάνω ένα ατόπημα να μην με κράξουν με τη μία (εγώ δεν το κάνω αυτό κ όταν μου συμβαίνει με ενοχλεί) κ τρίτον κ κυριότερο παρότι σέβομαι πλήρως αυτό που μου είπε κ το ξεκαθαρίζω αυτό εντούτοις δεν συμμερίζομαι την άποψη του . Δεν θα πω είναι υπερβολικος δεν θα πω κακώς τον πείραξε .Αλλά κ μένα με πείραξε που δεν είδε τη δική μου πλευρά. Δηλαδή αν πεθαινε η γιαγιά που είναι θέμα χρόνου και χρωστάγε τα φάρμακα κ του έλεγα φέρε 200 ευρώ όταν τώρα δίνει 5 θα του άρεσε καλύτερα; Είμαι ορθολογιστρια και ρεαλιστρια κ θεωρώ ότι ορθώς τον ενημέρωσα για μην βρεθεί σε μια δυσκολη θεση Δεν ξέρω θέλω ένα καθαρό point of view
– Μπερδεμενη
Έπρεπε ως επαγγελματίας όντως να είσαι ορθολογίστρια και ρεαλίστρια, κι αυτός ως γιος λογικό να ένιωσε άσχημα με αυτό που άκουσε, οπότε το πρόβλημα προέκυψε από τον τρόπο μετάδοσης του μηνύματος, αυτό και από την δική σου πλευρά, και ίσως και από τη δική του.
Αν θέλεις να κάνεις κάτι, θα μπορούσες να εξηγήσεις για ποιο λόγο εκείνη την ημέρα είπες κάτι πολύ ευαίσθητο με άκομψο τρόπο, αλλά να επιμείνεις στο ότι ως επαγγελματίας έπρεπε να το πεις. Νομίζω θα συμφωνήσει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Δυο σημεία μου χτύπησαν στη συγκεκριμένη ιστορία. Στη χώρα μας θεωρείται απολύτως φυσιολογικό να παίρνει ασθενής φάρμακα χωρίς συνταγή γιατρού, απλά με την υπόσχεση ότι θα τη φέρει στο μέλλον. Ακόμα πιο φυσιολογικό είναι να φεύγει κάποιος χωρίς να πληρώσει τα φάρμακα του, αφήνοντας χρέος προς μελλοντική τακτοποίηση. Σε άλλες χώρες, εκτός κι αν η φαρμακοποιός είναι η μάνα σου, που και πάλι παίζεται αν θα σου κάνει τη χάρη, τίποτα από τα δυο δεν είναι εφικτό, ούτε καν περνάει από το μυαλό μας να επιχειρήσουμε κάτι τέτοιο. Δεν βοηθάει σε τίποτα το σχόλιο μου, το ξέρω, απλά ήθελα να… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου
Δεν ξέρω αν το λες για κακό αλλά στις λεγόμενες μπλε ζώνες (περιοχές με αυξημένο μέσο όρο ζωής), ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό είναι οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί. Θεωρώ ότι αυτό μας γλίτωσε και δεν είχαμε ακόμα περισσότερες αυτοκτονίες μέσα στην κρίση.
Στην Ελλάδα μόνο η Ικαρία δεν είναι μπλε ζώνη;
Cycling in the rain, ναι, μόνο η Ικαρία, αλλά νομίζω (προσωπική αποψη βάσει εμπειρίας) ότι υπάρχουν και σε άλλες επαρχίες τέτοιου είδους δίκτυα που λειτουργούν προστατευτικά. Αυτά τα λέω χωρίς καμία εξιδανίκευση και με επίγνωση των χιλιάδων αρνητικών που υπάρχουν και στην επαρχία συγκεκριμένα και στην Ελλάδα γενικά.
Νομίζω σου χτυπάει γιατί εμμένουμε ως χώρα να ταυτιζόμαστε πάντα με τις δυτικές κοινωνίες, και να πεφτουμε από τα σύννεφα με τις διαφορές που έχουμε μαζί τους. Αλλά η αλήθεια είναι ότι σε πολλά θέματα είμαστε πολύ πιο κοντά στις ανατολικές, και ποντάρω (χωρίς να ξέρω), ότι αυτά τα πράγματα θα είναι κι εκεί πιο συχνά. Φυσικά πρέπει όμως να προσπαθούμε σε τέτοια θέματα να φτάσουμε τα δυτικα στανταρς.
Αυτή η πρακτική θεμελιώθηκε μέσα στα χρόνια και πλέον είναι πάρα πολύ δύσκολο να αλλάξει. Πιστεύουν συχνά οτι @ φαρμακοποι@ οφείλουν να παρέχουν ένα κάρο υπηρεσίες, και μάλιστα τζάμπα, π.χ. να τρέχουν σε γιατρούς για συνταγογράφηση, να μετράνε πίεση ή ζάχαρο, να δίνουν βερεσέδια και πολλά άλλα και τσινάνε σε αντίθεση περίπτωση γιατί “@ φαρμακοποι@ ένας έμπορος είναι και πάει να βγάλει κέρδος από παντού”.
Τ@ θεωρούν όμως και επιστήμονα, κυρίως όταν θέλουν συμβουλές και διαγνώσεις κτλ (γιατί @ γιατρ@ θα πάρει επίσκεψη και εκεί δεν τους παίρνει να κάνουν μανούρα).
Για να βοηθήσω στην κατανόηση της κατάστασης που επικρατεί στην επαρχία: Σε επαρχιακή περιοχή όπου έμενα, ο νέος αγροτικός γιατρός διαπίστωσε ότι το σύστημα με τον προηγούμενο αγροτικό γιατρό είχε ως εξής: οι ηλικιωμένοι κάτοικοι αφήναν τα βιβλιάρια στη φαρμακοποιό, αυτή τα έδινε στον αγροτικό γιατρό και αυτός τους έγραφε τα φάρμακα και επέστρεφε τα βιβλιάρια στη φαρμακοποιό, η οποία τα μοίραζε στους πελάτες μαζί με τα φάρμακα. Οπότε όταν ήρθε ο νέος αγροτικός γιατρός, του ζητήθηκε να ακολουθήσει αυτό το σύστημα, ως εξυπηρέτηση προς τους ηλικιωμένους. Ο νέος γιατρός φυσικά αρνήθηκε, γιατί αυτό θα σήμαινε πως έπρεπε να γράψει… Διαβάστε περισσότερα »
Ελπίζω όλα αυτά πριν την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Κάτι τέτοιες πρακτικές ξεζούμισαν τα ταμεία και τώρα ψάχνουμε τα φάρμακα και τις φυσικοθεραπείες με το κυάλι.
Οι γέροι που καθυστερούν (προσοχή: καθυστερουν, όχι δεν πληρώνουν) τη συνταγογράφηση ξεζούμισαν τα ταμεία; Δεν ξέρω, να γελάσω ή να κλάψω;
Ούτε να γελάσεις ούτε να κλαψεις, υποθέτω οτι δεν γνωρίζεις οτι μερικοί γιατροί και φαρμακοποιοί χρησιμοποιουσαν τα βιβλιάρια που τους εμπιστευονταν οι πελάτες/ασθενείς για να γράφουν επιπλέον φάρμακα (εν αγνοία των πελατών). Επερναν τα λεφτά απ το κράτος για αυτά τα φάρμακα και μετά τα πουλούσαν κιολας. Σκέψου τώρα αυτή την απατεωνιά επι χρόνια, επι χ πελάτες κάθε μηνά, ποσά λεφτά κλέψανε! Στην Ελλάδα οποίος έχει την ευκαιρία να κλέψει θα το κανει, οι πολιτικοί εκλέγονται και ανήκουν στην κοινωνία μας, δεν είναι μόνο αυτοί το πρόβλημα.
Στην Ελλάδα η σχέση φαρμακοποιού-πελάτη είναι πολύ στενή. Πολύς κόσμος εμπιστευεται τον φαρμακοποιό πιο πολύ και απο τον γιατρό για θέματα υγείας. Το να δίνει ο φαρμακοποιός φάρμακα για χρόνιες παθήσες χωρίς παραπεμπτικό ή χωρίς πληρωμή είναι πολύ φυσιολογικό διότι πολλές φορές είναι δύσκολο να έχεις έγκαιρα την συνταγή. Είτε γιατί ο γιατρός σου δεν έχει ραντεβου, είτε λόγω κακού καιρού ή τώρα πλέον λόγω κορονοιού είναι δεν είναι εφικτό. Ο φαρμακοποιός του μπαμπα μου ο οποίος παίρνει χρόνια αγωγή και πολλές φορές δεν έχει έγκαιρα τη συνταγή προτιμάει να του δώσει τα φάρμακα και να τα “γράψει” ως χρωστούμενα… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι οκ, αλλά δεν είναι όλη η Ελλάδα Αθήνα. Υπάρχουν απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες περιοχές όπου μέχρι πολύ πρόσφατα ο κόσμος απλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Το χωριό μου είναι μια τέτοια περίπτωση, όπου η πρόσβαση σε γιατρούς είναι δύσκολη, με αποτέλεσμα συχνά οι φαρμακοποιοί να παίρνουν τις συνταγές καθυστερημένα. Όταν ο παππούς μου ήταν άρρωστος, έκανε κάθε 20 μέρες αυστηρά μια θεραπεία, μετά έπρεπε να κάνει εξετάσεις αίματος (σε εργαστήριο γύρω στη μία ώρα απόσταση από το χωριό), να τις βλέπει ο γιατρός (στην Αθήνα), να γράφει τη συνταγή, να τη στέλνω εγώ από Αθήνα στην πρωτεύουσα του νομού,… Διαβάστε περισσότερα »
Χμμμ… Είπες δηλαδή επειδή μάλλον η γιαγιά θα πεθανει, γράψε τα φάρμακα γιατί είναι πολυ ακριβά, μην έχεις το χρέος στο φαρμακείο μαζί τα με τα έξοδα κηδείας. Ενώ θα μπορουσες να πεις τα φάρμακα είναι πολυ ακριβά, να τα γράψεις άμεσα γιατί δεν είναι καιροί να τα βάζεις από την τσέπη σου. Επαγγελματισμός δε σημαίνει κυνισμός.
Δεν έπρεπε να του κάνει σαφές ότι αν πεθάνει δεν μπορεί να γίνει συνταγογραφηση μετα; Αυτος μπορεί να νομίζει, που μάλλον το νομίζει, ότι και να πεθάνει, θα πάει στον γιατρό και θα του πει, γράψε μου και τα φάρμακα της που τα αγόρασα πριν 3 μέρες. Και εννοείται ότι θα κατηγορήσει την φαρμακοποιό μετά, “καλά, αφού το ήξερες γιατι δεν μου το πες”
Είναι και θέμα τρόπου. Μπορείς να πεις “αν η γιαγιά φύγει από τη ζωή κλπ κλπ”. Ακούγεται κάπως αστείο το “αν φύγει”, αλλά λειτουργεί πιο μαλακά. Η λέξεις θάνατος, πεθάνει κτλ είναι βαριές στα αυτιά. Εγώ όταν συμβουλεύω για διαθήκες, τους το λέω κάπως έτσι
Καλέ εδώ υπάρχουν δάνεια σε πεθαμένους που δεν έχουν μεταβιβαστεί ή μισθοί κι επιδόματα που συνέχιζαν να καταβάλλονται, στα φάρμακα θα κολλήσουμε;
Διαφωνώ με όλο αυτό από την αρχή ως το τέλος, βασικά διαφωνώ με τη χρήση της λέξης “επαγγελματικό”. Δεν θεωρώ επαγγελματικό να δίνονται φάρμακα που πρέπει να έχουν παραπεμπτικά χωρίς παραπεμπτικά, αν δεν χρειάζεται να έχουν οκ. Δεν θεωρώ επαγγελματικό το να δίνουμε προιόντα αξίας 200 ευρώ χωρίς αντίκρισμα και χωρίς να καλύπτόμαστε και να μην αναγνωρίζουμε ότι είναι ρίσκο και πρέπει να αντιμετωπίζεται συνειδητά ως τέτοιο. Μπορούμε να “διευκολύνουμε” πελάτες, αλλά ταυτόχρονα να αναγνωρίζουμε ότι το κάνουμε ως επιχειρηματική κίνηση, επειδή κρίνουμε ότι το οικονομικό ρίσκο είναι μικρότερο από το να χάσουμε συνολικά τον πελάτη ή τους πελάτες, όχι… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏👏
Μωρε ναι, δεν ειναι επαγγελματικό να δινεις τα φάρμακα έτσι, όμως είναι πολύ βοηθητικό σε κάποιες περιπτώσεις. Τις προάλλες πήγαμε να βοηθήσουμε μια ηλικιωμένη θεία σε ενα χωριο, η οποία δεν ήταν καθόλου καλα. Ο γιατρός που την παρακολουθει ειναι απο διπλανή πόλη. Πηγαίνοντας εκει είδαμε οτι τα χάπια της τα ειχε βγαλμένα απο τα κουτια, κομμένα σε κομματακια και τα ειχε βάλει όλα σε πανομοιότυπα μπουκαλάκια, ετσι που δεν ξεχώριζες ποιο ειναι ποιο. Χρειάστηκε να τα πετάξουμε όλα και να τα παρουμε απο την αρχή, και αυτό εγινε με τηλεφώνημα στο γιατρό της, για να μας πει ποια ειναι,… Διαβάστε περισσότερα »
@saligari καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοείς. Και αναγνωρίζω ότι υπάρχουν λόγοι που κινούμαστε όπως κινούμαστε στην Ελλάδα.
Αλλά διαφωνώ πρώτον στο ότι μιλάμε για φάρμακα (υπάρχει λόγος που ελέγχεται η αγορά τους) και έπειτα στο ότι όταν παίρνεις ένα ρίσκο σαν επαγγελματίας, το κάνεις με γνώση και συνειδητά. Με ενοχλεί η αίσθηση ότι το κάνουμε ως “χάρη” ή ως “εξυπηρέτηση”. Όχι, το κάνουμε επειδή θέλουμε να επιστρέψει ο πελάτης.
“Δεν θεωρώ επαγγελματικό να δίνονται φάρμακα που πρέπει να έχουν παραπεμπτικά χωρίς παραπεμπτικά” : Πολύ σωστά Αννα, αλλά με μια διόλου αμελητέα προϋπόθεση. Να υπάρχουν διαθέσιμοι δωρεάν γιατροί οι οποίοι θα σου τα συνταγογραφήσουν εγκαίρως. Με το ξεχαρβάλωμα τη δημόσιας υγείας την τελευταία δεκαετία, και τα καραγκιοζιλίκια περί συγκεκριμένου αριθμού δωρεάν ραντεβού κάθε μήνα ανά γιατρό (τα οποία εξαντλούνται συχνά το πρώτο δεκαήμερο), αυτή η τακτική έχει εξελιχθεί σε μονόδρομο για άτομα με χρόνιες παθήσεις που επαναλαμβάνουν διαρκώς την ίδια συνταγή ανά τρίμηνο. Και για πολλούς δεν περισσεύουν τα 20ρικα κάθε τόσο, πόσο μάλλον όταν μια ζωή έχεις πληρώσει ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό: αν η διαδικασία δε μας βολεύει την παρακάμπτουμε γιατί πάντα εμείς έχουμε εξαιρετικά σοβαρούς λόγους και αν υπάρξει ένα κόστος γενικότερο δε πειράζει ας το φορτωθούμε όλοι. Και φυσικά ο λαλίστατος φαρμακευτικός σύλλογος -που τόσο αντέδρασε στη δωρεάν διανομή των συλλογών ελέγχου από τους ιδιώτες κι όχι από επαγγελματίες υγείας ποτέ δεν προσπάθησε ρεαλιστικά να βρει μια λύση νόμιμη και ελεγχόμενη. Ο σχεδιασμός για περιορισμένες επισκέψεις στους γιατρούς έγινε γιατί οι δαπάνες υγείας είχαν ξεφύγει και με την ευθύνη των εμπλεκόμενων επαγγελματιών υγείας που είχαν εμπλακεί σε μια εκτεταμένη και συχνά αχρείαστη συνταγογράφηση. Οσο για το ότι “έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Δε φτάνει που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι. Αν δεν του έλεγες κάτι και του ερχόταν το σαλάμι από κει που δεν το περίμενε, θα σου έλεγε γιατί δεν μου το είπες. Που θύμωσε κιόλας που τον έκανες να σκεφτεί ότι η μαμά του 100 χρονών μπορεί να πεθάνει σύντομα.
Αν ήταν άσχημος ο τρόπος σου ας σου έλεγε ότι δεν του άρεσε ο τρόπος, όχι το περιεχόμενο αυτών που είπες.
Πιστεύω οπως και να το ελεγες ο συγκεκριμένος πάλι θα παρεξιγιόταν. Ο άνθρωπος που εχει τον πονο του, δεν κοιταει να παρεξηγηθεί δεξια και αριστερά, ειναι το τελευταίο πραγμα που τον νοιαζει. Φαρμακοποιός ειμαι και εγώ , και δεν φαντάζεστε πόσοι ανθρωποι με πρόσχημα το πένθος, τον πονο τους, την μοιρα τους και δεν ξερω γω τι αλλο, μας εχουν φεσωσει τρελά ποσά. Δηλαδή στον γιατρο πριν το χειρουργείο ή στην οποιαδήποτε μονάδα, το ίδιο θα έλεγε; Δεν νομίζω. Καλά εκανες και τον ενημέρωσες, αν δεν του το έλεγες τωρα, θα στο έλεγε μετα το “δεν το περίμενα απο εσενα… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω την εξής απορία: όταν ένας/μια φαρμακοποιός δίνει ένα φάρμακο χωρίς συνταγή πώς δικαιολογεί το ότι λείπει από το αποθεματικό του/της; Δεν υπάρχει κάποιος έλεγχος στο απόθεμα των φαρμακείων για να αποφεύγεται παράνομη πώληση φαρμάκων;
Οχι δεν υπάρχει ελεγχος αυτοματος απο το σύστημα μέσω της αποθήκης. Αυτο γινεται σε ύστερο χρόνο, οταν φτασει η ώρα να καταθέσεις συνταγές στα ταμεία. Υπάρχει χρονικο περιθώριο ώστε πχ αν σου εχει δημιουργηθεί καποια τρυπα, να την καλυψεις με καποιον γιατρο που συνεργάζεσαι. (ατυπα αυτο ) . Και αυτο μονο για φαρμακα που χρειαζεσαι οπωσδήποτε συνταγή να τα δώσεις πχ ναρκωτικά, καποια αντιβιοτικα κτλπ.
Μπορει να μην το εξηγησα καλα, υπαρχει αυτος ο ελεγχος για συγκεκριμένες κατηγορίες φαρμακων αλλα οχι αυτόματα. Όχι σε πραγματικό χρόνο. Γινεται μετα απο καποιο διάστημα. Και μεσα σε αυτο το διαστημα διορθώνεις αν σε εχει αφησει ξεκρεμαστο καποιος ασθενής. Γενικα φάρμακα που ειναι σοβαρά κοιταμε να μην τα δινουμε χωρίς συνταγή , σε πολυ πολυ ειδικες περίπτωσεις.
Σε ευχαριστώ για την εξηγηση Αστροπελέκι. Άρα εάν η γιαγιά φύγει από τη ζωή χωρίς να έχει λυθεί το θέμα της συνταγογράφησης, η φαρμακοποιός θα έχει και άλλα σοβαρά προβλήματα πλην των 200 ευρώ.
Αυτό που το πας;
Συνήθως βρίσκεται καποια λύση, απλα θα χρειαστεί ψάξιμο
Παιδια, χάνετε την ουσία. Έπρεπε να τον προειδοποιησει ότι αν πεθάνει και μπει στο σύστημα η γιαγιά ως νεκρή, δεν μπορεί να παίξει το κολπάκι με την συνταγογραφηση σε δεύτερο χρόνο. Πώς αλλιώς να του το δώσει να το καταλάβει ότι “αν πεθάνει και δεν έχεις προλάβει να το γράψεις, μετα δεν γράφονται και θα μου χρωστάς 200 ευρω”. Το απλο, γραφτα γιατι θα μου τα χρωστάς το ξέρει. Αυτό που δεν ήξερε ο γιος είναι ότι δεν θα μπορεί να τα γράψει, σε περίπτωση θανάτου. Δεν υπάρχει κυνισμός ή αναισθησία. Η πληροφορία είναι σημαντική και μετα θα την κατηγορούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ δεν κατάλαβα τί δεν περίμενε από εσένα. Να μην του υπενθυμίσεις να τα γράψει; Να μην του υπενθυμίσεις πως τα φάρμακα κοστίζουν; Πως κάποιος πρέπει να τα πληρώσει, αν όχι το κράτος, αυτός;
Σιγά το ατόπημα δηλαδή.
να μην του υπενθυμισει οτι η γιαγια οπου να’ναι θα πεθανει, περιμενε, και να μην του το πει διεκπεραιωτικα και αποτομα..
Δεικπεραιωτικα και αποτιμά θα του έλεγε όμως “φερε τώρα 200 ευρώ” και θα της έλεγε και αυτοες “γιατί δε μου πες πως αν πεθάνει η γιαγιά, συνταγογραφηση τελος”;
Δεν ξέρω τον τρόπο που το είπε, λέει ότι είχε κακή μέρα και ίσως ήταν απότομη, αλλά επειδή έχω μεγαλώσει σε μικρό μέρος που όλοι λίγο πολύ μιλάμε μεταξύ μας, ξέρουμε τι κάνουν πολλές οικογένειες, αυτό το “η γιαγιά δεν είναι καλά και την περιμένουμε” όταν αφορά έναν άνθρωπο εκατό χρόνων που νοσηλεύεται το λες και small talk, από τη μεριά των συγγενών εννοώ. Συνήθως είναι νομοτελειακο σε αυτές τις συνθήκες να φεύγει ο άνθρωπος, αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα, δεν τίθεται θέμα υπενθύμισης από τη μεριά της φαρμακοποιού. Πάντως κάπως έπρεπε να του το πει, γιατί οι πιθανότητες ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ συμφωνώ με την Franny. Νομίζω το παίρνουμε λίγο χαλαρά γιατί μιλάμε για ηλικιωμένη. Αν ο ίδιος άνθρωπος είχε ένα παιδάκι με κάποια σοβαρή ασθένεια και του έλεγε το ίδιο ακριβώς πράγμα η φαρμακοποιός θα το θεωρούσαμε οκ? Μπορούσε απλά να του υπενθυμίσει ότι εφόσον του έχει δώσει το φάρμακο περιμένει την συνταγή μέσα σε χ μέρες γιατί το ποσό αλλιώς είναι 200 ευρώ και θα πρέπει να το πληρώσει. Η αναφορά στον θάνατο είναι περιττή και κατά την άποψη μου αναίσθητη.
Ο θάνατος του αγαπημένου προσώπου πονάει σίγουρα, ο,τι ηλικία και να έχει ο νεκρός και ανεξαρτήτως συνθηκών. Ωστόσο συγγνώμη αλλά δεν γίνεται να εξισώνουμε τα παραδειγματα, ναι δεν θα το έλεγε γιατί δεν θα ήταν το ίδιο, ένας άνθρωπος με ετοιμοθάνατο παιδί είναι δυνατόν ποτέ να είναι στην ίδια κατάσταση με έναν άνθρωπο με ετοιμοθάνατο γονιό εκατό ετών; Γενικά όσο πιο νέος ο νεκρός μας σοκάρει και περισσότερο γιατί δεν είναι φυσικό, δεν το χωράει το λογικό μας να πεθαίνουν νέοι άνθρωποι, πόσο μάλλον μικρά παιδιά. Όποιος έχει πάει σε κηδείες ηλικιωμένων και μάλιστα τέτοιας ηλικίας και σε κηδείες παιδιών/νέων… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα να δεις… Αυτό που λες ισχύει αλλά είναι περισοτερο “κανόνας” για τρίτα πρόσωπα (btw οι ποιο “στεναχωρες” κηδείες που έχω πάει είναι οι ξαφνικές, ανεξαρτήτως ηλικίας). Αλλά το πένθος και η προετοιμασία για αυτό είναι κάτι απολύτως προσωπικό και όχι κάτι που μπορεί να αξιολογήσει ο φαρμακοποιός.
Αρκεί να δείχνουμε σεβασμό και ενσυναίσθηση σε όσους πενθούν ή όσους έχουν προβλήματα υγείας.
Ας μην βγάλουμε να συγκρίνουμε τους πόνους μας, ούτε τις αγάπες μας, ούτε θα βγει κανείς κερδισμένος, ούτε θα μας τιμήσει η συζήτηση και το αποτέλεσμα.
Καλησπέρα, να σημειωσω και εγω σαν φαρμακοποιος οτι οταν δινουμε ενα φαρμακο « δανεικο», δηλαδη χωρις ακομα συνταγη & χωρις να το εχουμε πληρωθει στο ακεραιο, δεν εχει σημασια αν μπορουμε να κανουμε υπομονη λιγες μερες. Το θεμα στην προκειμενη περιπτωση ειναι το εαν ο ασθενης στο μεταξυ χασει το δικαιωμα της συνταγογραφησης και μεινουμε με το κουπονι στο χερι και το φαρμακο απληρωτο(πχ λογω θανατου η λογω εισαγωγης σε νοσοκομειο). Αυτο προσπαθησε να προλαβει η συναδερφος κ πολυ καλα εκανε διοτι ενταξει δεν ειναι κ υποχρεωμενος ολος ο κοσμος να τα γνωριζει αυτα😌
Αν ο άλλος σε φεσώνει συστηματικά με μικροποσά είναι λογικό να σκέφτεσαι πως το ίδιο θα κάνει και με το μεγαλύτερο ποσό. Αν αυτό του άλλου του θυμίζει αυτό που δεν θα έπρεπε να ξεχνάει, είναι δικό του θέμα. Μπορεί η γυναίκα να τον εξυπηρετεί κατά καιρούς αλλά δεν είναι η ψυχολόγος του.
Αν ο άλλος σε φεσώνει ζήτα του συνταγή από πριν και τελίωσε το θέμα. Μπορεί να μην είναι ψυχολόγος αλλα οι άνθρωποι που δουλεύουμε στον τομέα της υγείας καλό είναι να έχουμε μια παραπάνω ευαισθησία και να ξέρουμε πως μιλάμε. Ειδικά αυτοί που είναι σε patient-facing θέσεις.
Συνταγή από πριν, συμφωνώ απόλυτα. Τότε, όμως, να δεις πόσα “δεν το περίμενα από εσένα” θα άκουγε.
Καλα εγω θα παιξω τον δικηγορο του διαβολου και εχοντας δουλεψει πολυ καιρο σε φαρμακειο, ξερω οτι υπαρχουν ουκ ολιγοι που κρυβονται πισω απο τα μοιραια της ζωης για να μη πληρωσουν φαρμακα και εκμεταλευονται την ευαισθησια και την καλοσυνη του φαρμακοποιου. Οκ μπορει να ηταν σκληρο για καποιους, αλλα ισως ηξερες γιατι το ειπες και στην τελικη για δικο του καλο το ειπες, για να μη πληρωσει ολοκληρο το φαρμακο και γλιτωσει λεφτα, εκτος και να σκοπευε να μη τα πληρωσει γιατι “πεθανε η γιαγια μου και πως τολμας να μου τα ζητας τωρα που θρηνω κτλ κτλ”. Ας… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη μου φαρμακοποιός έχει φάει τρελό βρίσιμο γιατί δεν έδινε δίγραμμο χωρίς συνταγή. Τι κι αν εξήγησε ότι θα έχει τεράστιο πρόβλημα σε περίπτωση ελέγχου, δεν ίδρωσε το αυτί του πελάτη γιατί “ο πελάτης έχει πάντα δίκιο”.
Εγω το θεωρω αγενες και ακομψο ολο αυτο που ειπες. Εαν γινοταν το μοιραιο, θα επρεπε να μιλησεις τοτε και να κλεισετε τις οικονομικες εκκρεμμοτητες σας. Επρεπε να τον ενημερωσεις να μην αμελησει να τα γραψει, αλλα οχι λεγοντας οσα ειπες. Ειδικα αφου ειναι πελατες χρονια και τους ξερεις και προσωπικα. Τα επαγγελματα υγειας ειναι συγχρονως και λειτουργηματα, δεν εχεις μπακαλικο, αλλα συνδραμεις ασθενεις και πονεμενους. Και για να προλαβω σχολια σου, δουλευω στη υγεια, στο δημοσιο, δεν εχω δηλαδη εξτρα απολαβες, αλλα παντα ολοι στο τμημα μου κανουν ο,τι περνα απο το χερι μας για να ανακουφισουμε. Απο εμενα… Διαβάστε περισσότερα »
Και γω στην υγεία δουλεύω και έχω τοποθετηθεί και σε άλλο ποστ (για παραπεμπτικά φυσικοθεραπείας) που εν μέρει ναι, πρέπει να είμαστε ευέλικτοι στις υπηρεσίες μας λόγω της φύσης της δουλειάς μας .Επειδή ακριβώς δεν έχει μπακάλικο και μιλάμε για φάρμακα. Αν κάτι πήγαινε στραβά με την γιαγιά και ευθύνονται τα φάρμακα θα ψάχνανε τον γιατρό που τα έγραψε. Αν κανείς γιατρός δεν τα έγραψε ψάχνουμε την φαρμακοποϊό που τα έδωσε χωρίς συνταγή και στην προκειμένη περίπτωση θα τα έδινε και στη ζούλα! Δεν είναι καθόλου αγενές όταν πρόκειται για την προστασία των ασθενών αλλά και της επιχείρησής της. Άσε… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις πάντα την δυνατότητα να μην το κάνεις φυσικά αν ανησυχείς για όλα αυτά ή πχ να μην το κάνεις για ακριβά φάρμακα. Δεν προστετεύεις κανέναν ασθενή δίνοντας τα φάρμακα και λέγοντας φέρε μου γρήγορα την συνταγή γιατί θα πεθάνει και θα έχουμε και οι 2 πρόβλημα. Όταν μιλάμε σε ασθενείς ή/και συγγενείς πρέπει να έχουμε μια στοιχειώδη ευαισθησία και έναν τρόπο. Αλλιώς δεν επιλέγουμε να κάνουμε αυτή την δουλειά. Ένας άνθρωπος ετοιμάζεται να χάσει ίσως το κοντινότερο πρόσωπό στη ζωή του. Ας ενημέρωνε απλά πόσο κάνουν τα φάρμακα χωρίς συνταγή χωρίς λοιπά σχόλια.
Πολύ καλά έκανε και αναφέρθηκε στον θάνατο, γιατί έπρεπε να δώσει βάση ο γιος ότι όταν πεθάνει η ασθενής, που σύμφωνα με την περιγραφή μπορεί να γίνει από λεπτό σε λεπτό, ΔΕΝ μπορεί να γίνει συνταγογραφηση. Δηλαδη, το “αν για κάποιο λόγο δεν μπορεσετε” μεταφαζεται στο αν δεν μπορέσει ο ίδιος να παει να πάρει την συνταγή, και στο μυαλό του θα ήταν, σιγά μωρέ, θα στείλω κάποιον άλλον. 100 χρονων είναι, άρρωστη, προφανως πρέπει να το έχει στο μυαλό του οτι το μοιραίο μπορεί να συμβεί από στιγμή σε στιγμή και μετά γιοκ οι συνταγες
Ειχες μια έλλειψη τακτ να το πουμε ελαφρά, ήταν απρεπές αυτο που έκανες αν το θελεις πιο βαριά, αλλα κι αυτος ας φερνει τα χρήματα λιγο πιο γρήγορα χωρις να σε φεσώνει, αν ειναι τοσο ευαισθητος.