Αγαπητή α,μπα , Πριν λίγους μήνες έκλεισα τα 17- και με βάρεσε η πρώτη κρίση ηλικίας. Πιο πριν; βιαζόμουν να μεγαλώσω, συχνά δήλωνα πιο μεγάλη απ’ όσο ήμουν. Αλλά τώρα τρέμω τη στιγμή που θα γίνω 18. Είναι και το άλλο: πάντα υπήρξα υποδειγματική μαθήτρια και υπάκουη κόρη. Με άλλα λόγια η ζωή μου ήταν μάλλον αποστειρωμένη, καμία σχέση με τις αμερικανικές ταινίες. Θέλησα να το αλλάξω-το καλοκαίρι είχα τα πρώτα μου ξενύχτια και ήπια τα πρώτα μου ποτά. Αλλά ο χαμένος χρόνος δε θα αναπληρωθεί ποτέ. Και όλα τα όνειρα για εφηβικές αγάπες θα μείνουν ανεκπλήρωτα. Φέτος θα δώσω πανελλήνιες- άρα πού καιρός για τέτοια. Συμβουλές για να κάνω τον χρόνο αυτό αξιομνημόνευτο;;;
-Δεκαεφτάρα
Η συμβουλή μου είναι να μην προσπαθείς να κάνεις κανένα χρόνο αξιομνημόνευτο, αν και ο χρόνος των πανελληνίων μένει αξιομνημόνευτος έτσι κι αλλιώς, με την κακή έννοια όμως. Κανενός η ζωή δεν έχει σχέση με τις αμερικάνικες ταινίες, ξέρω σε ποιες αναφέρεσαι, αλλά έχει αλλάξει ακόμα και η Αμερική από τότε, πλέον βγαίνουν σειρές με έφηβους που είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα, όπως το sex education, το never have I ever και άλλες, δες κάτι που δεν θα σου κάνει το μυαλό κουρκούτι.
Μην βάζεις εξωπραγματικές προσδοκίες με μεγάλα ονόματα όπως «τα περνάω τέλεια» και «αγάπες» και άλλα τέτοια. Είσαι ακόμα βρέφος στα μάτια μου, έχεις πολλά χρόνια μπροστά σου για να ζήσεις ό,τι θέλεις να ζήσεις. Ο χρόνος που θεωρείς χαμένος είναι ο χρόνος που σε έφτασε ως εδώ, δες τι σου έμαθε και χρησιμοποίησε αυτόν που σου μένει για να μάθεις καλύτερα τον εαυτό σου. Δεν είναι διασκέδαση για όλους τα ξενύχτια και τα ποτά, κάνε μόνο ό,τι σε ευχαριστεί, ό,τι σου ταιριάζει, και ό,τι σε προχωράει μπροστά ως άνθρωπο, με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις ασφαλής και καλά με τον εαυτό σου. Αν το καταφέρεις – είναι πάρα πολύ δύσκολο – θα έχεις μια αξιομνημόνευτη ζωή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Α πολύ ωραία, έτσι όπως πάμε σε λίγο θα πάθει κρίση ηλικιας η κόρη μου που είναι δυο χρόνων.
Αχ… τα διχρονα κ αν παθαίνουν κρίσεις 😭
Χαχα ναι koala, δε μας έφταναν τα tantrums τώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τις κρίσεις ηλικιας. 😁
Με όλο το σεβασμό, δεν θεωρώ ότι αυτή η απάντηση ανταποκρίνεται στις πολύ φυσιολογικές, υγιείς και ώριμες σκέψεις μιας έφηβης κοπέλας. Μου ακούγεται λίγο πατροναριστική και μειωτική. Οι έφηβοι είναι σε μια τρυφερή ηλικία και είναι πολύ όμορφο να απευθύνονται σε ένα τέτοιο σάιτ για να δεχτούν την καθοδήγηση από μεγαλύτερα άτομα, την οποία συνήθως δεν μπορούν να πάρουν από τον περίγυρό τους. Ένα τέτοιο σχόλιο φαίνεται λίγο σαν να λέει, “σιγά τα αβγά”, ενώ δεν είναι έτσι! Πολλοί νέοι άνθρωποι είναι εξαιρετικά αξιόλογοι κι έχουν πολλά να προσφέρουν στον κόσμο, συχνά περισσότερα από ότι πιο μεγάλοι κι υποτιθέμενα κατασταλαγμένοι.
Tiersenzie το σχόλιο μου ήταν εμφανώς χιουμοριστικό καθώς αν θυμάμαι καλά πριν λίγο καιρό είχε έρθει μια ερώτηση από μια κοπέλα που είχε κρίση ηλικίας στα 25 ή κάτι τέτοιο και τώρα η ηλικία κατέβηκε στα 17.
Η κοπέλα της ερώτησης φαίνεται να έχει απολυτα φυσιολογικούς προβληματισμούς για ένα κορίτσι της ηλικιας της, δεν αμφιβάλλω ότι ειναι αξιόλογη και έχει πολλά να προσφέρει στον κόσμο αλλά θεωρώ πως είναι λίγο μικρή για να έχει κρίση ηλικίας.
“είναι λίγο μικρή για να έχει κρίση ηλικίας.” Και τί να κάνει η κοπέλα, να μην έχει; Να της περάσει; Να σκεφτεί, α, είμαι μικρή να έχω κρίση ηλικίας, δεν έχω πια; Τώρα έχει, τί να κάνουμε. Δεν νομίζω ότι αυτή η λογική είναι εποικοδομητική. Τί σημασία έχει πότε έχει το κάθε άτομο εδώ μέσα περάσει μια συγκεκριμένη φάση; Εδώ λέμε ότι δεν πρέπει να αφήνουμε να μας καθορίζει η κοινωνία πότε θα παντρευτούμε και θα κάνουμε παιδιά, θα μας καθορίζει πότε θα περνάμε ψυχολογικές φάσεις τις οποίες δεν ελέγχουμε καν; Δεν αμφιβάλλω πως το σχόλιό σου ήταν απόλυτα καλοπροαίρετο,… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιος δεν έχει κάνει απολογισμούς στο κατώφλι της ενηλικίωσης; Ποιος δεν φοβάται το “μετά”, είτε το παραδέχεται είτε όχι; Επειδή κρατούσα τακτικά ημερολόγιο από τα 13 έως τα 24 μου, θυμάμαι πολύ καλά ότι έκανα τέτοιες σκέψεις, πολύ έντονα, στην αρχή της τρίτης λυκείου. Δίκιο έχεις. Θα αλλάξει όλη σου η ζωή. Μετά από τόσα χρόνια ασφαλούς ρουτίνας, το μόνο που ξέρεις για το μέλλον σου σε ένα χρόνο από σήμερα, είναι πως δεν θα πηγαίνεις πια σχολείο. Ούτε πού θα μένεις, ούτε τι θα σπουδάζεις, ούτε ποιους θα βλέπεις, ούτε πώς θα περνάς τη μέρα σου… Ποια θα είσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαιρετική απάντηση!
1. Θα είμαι αυτό το ενοχλητικό άτομο που θα πει πως το Sex education είναι Βρετανική σειρά😂 2. Στην εφηβεία μου σκεφτόμουν ακριβώς έτσι, ότι δεν έχω μια ζωή βγαλμένη από το Skins, το MMFD και δεν ξέρω τί άλλο βλέπαμε τότε. Μετά κατάλαβα ότι αυτές οι σειρές είναι εξίσου πραγματικές με το Game of Thrones. Γιατί να βγάλει κάποιος μια σειρά για ένα άτομο που τα πηγαίνει καλά στο σχολείο, έχει μια άβερειτζ-προς-κακή εφηβεία χωρίς ναρκωτικά και δραματικές εξόδους από το παράθυρό του για να πάει σε κάποιο ύποπτο πάρτι, κάνει καθημερινά, απλά πράγματα; Αν ήταν να βλέπουμε σειρές… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ, με όλο το σεβασμό, δε συμφωνώ. Προφανώς και σε καμία περίπτωση δε πιστεύω ότι πρέπει σα μαθήτρια να πετάξει την προσπάθεια που έχει κάνει. Όμως τα δίπολα πανελλήνιες vs έρωτες, διάβασμα vs διασκέδαση είναι κατασκευασμένα και δεν ισχύουν. Η ζωή είναι τώρα για όλους μας. Τώρα. Ούτε χτες, ούτε αύριο. Σε κάθε τώρα χωράνε όλα: και η εργασία και η προσήλωση σε ένα στόχο και η χαρά της ζωής. Δεν είναι ή όλα ή τίποτα. Δεν είναι ή YOLO ή ζούμε μόνο για το στόχο του μέλλοντος. Έτσι φτάνουν τα κακόμοιρα τα παιδιά και παθαίνουν κοκομπλόκο με τις εξετάσεις,… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά βρέ, και εγώ μετα το σχολείο τα έζησα όλα…
Αν και αγόρι (το εννοώ ως προς την ελληνική κοινωνία που είχε τα αγόρια σαν πρίγκιπες που μπορούν να κάνουν ότι θέλουν από μικρή ηλικία και όλα τους συγχωρούνται (τραγικό)), μεγάλωνα με αυστηρή διαπαιδαγώγηση (π.χ πισω στο σπίτι μέχρι της 23:00 κλπ)
Έγινα όμως πιο ώριμος και αντιμετώπιζα ακόμα και τις τρέλες μετέπειτα στιγμές μου πιο σωστά. Δεν έχεις χάσει τίποτα, θα τα ζήσεις όλα και θα τα ζήσεις όπως πρέπει..
Για μένα πάντως, η αξιομνημόνευτη περίοδος της ζωής μου ήταν τα δύο πρώτα χρόνια φοιτητικής ζωής. Νέα πόλη, νέες παρέες, νέες εμπειρίες, νέα φλερτ, χωρίς άγχος κανένα μιας και αν δεν περνούσες ένα μάθημα σε μία εξεταστική το έδινες στην επόμενη. Σημαντικό ρόλο έπαιξε το ότι έμενα πλέον μόνη μου. Οκ, έριξα και τα ξενύχτια μου, αλλά πίστεψε με δεν ήταν αυτά το highlight, για μένα ήταν περισσότερο το ότι μπορούσα να οργανώσω μόνη την ημέρα μου και το πρόγραμμά μου, τι θα φάω και τι ώρα θα φάω, πότε θα διαβάσω, πότε θα κοιμηθώ, χωρίς να λαμβάνω υπόψιν μου… Διαβάστε περισσότερα »
Α ναι κι εγώ έβλεπα τα Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς και ένιωθα πολύ uncool και νερντουλας όταν ήμουν έφηβη. Μετά ξύπνησα και κατάλαβα ότι τα ωραία ξεκινάνε μετά το σχολείο. Γραφουσα θα μας τρελάνεις!
Εγώ πάλι έβλεπα Μπέβερλι Χιλς κι αναρωτιόμουν α) πόσες φορές έχουν μείνει στην ίδια τάξη όλοι αυτοί οι εικοσιπεντάρηδες και πάνε ακόμα σχολείο, β) πώς όλες οι μανάδες πέρναγαν δυο κεφάλια τους 17χρονους γιους τους (το κάστινγκ της εποχής…)
Χαχαχαχα 16ρηδες εννοείς γιατί όταν ξεκίνησε η σειρά πήγαιναν λύκειο! Αμ εκείνη η Αντρέα που ήταν 30 χρόνων όταν την έκαναν καστ και έπαιζε την έφηβη…ναι φοβερή εποχή τότε!
Επειδή τα όσα γράφεις μου ηχούν πολύ μα πολύ γνώριμα, θα σου παραθέσω τη δική μου εμπειρία (σεντονάκι λινό alert) και ελπίζω να σε βοηθήσει έστω λίγο στις ανησυχίες σου. Την αίσθηση ότι δεν έχω ζήσει αρκετά την εφηβεία μου την είχα κι εγώ, ακριβώς επειδή ήμουν το κλασσικό κορίτσι που ασχολείται με τα μαθήματα χωρίς να είναι το τρελό πάρτι άνιμαλ ή να έχει κάνει όλα εκείνα που παρουσιάζονται ως “φυσιολογικά”. Δε μπορώ να πω ότι είχα κρίση ηλικίας τότε, μπορώ να σου πω όμως ότι με έπιασε λίγο μετά τα 22 και προσπαθώ μέχρι και σήμερα που μπαίνω… Διαβάστε περισσότερα »
Κρίση ηλικίας στα 17;;;;!!!;;;; Καλά περίμενε να φτάσεις στα πρώτα -αντα και να δεις κρίση, τύφλα να έχει η παγκόσμια οικονομική κρίση.
Κρίση ηλικίας βρε Λουίζ μου, μπορεί να έχεις οποτεδήποτε… Αν δεν έχεις μπροστά στη σούπερ μεταβατική περίοδο που λέγεται ενηλικίωση, πότε θα έχεις; Ας μην υποτιμούμε τα ζόρια των νεότερων επειδή εμείς τα έχουμε περάσει…
Η κρίση που περνάει τώρα, αν τη βιώσει με πληρότητα, μπορεί να τη γλιτώσει από μελλοντικές κρίσεις. Γιατί θα φτάσει τα 30 συνειδητοποιημένη και θα ξέρει πως δεν έχει κάτι να φοβάται, δεν έχει ημερομηνία λήξης και δεν έχασε το τρένο… Της το εύχομαι ολόψυχα!
Φυσικά και η περίοδος των πανελλαδικών είναι τρομερά στρεσογόνα και μπορεί να δημιουργηθούν οι βάσεις για πολλά τριγκερ άγχους στο μέλλον. Δεν μιλάω γενικά, ότι όλοι οι άνθρωποι αγχώνονται και αγωνιούν για πολλά και διάφορα θέματα και δεν τα υποτιμώ. Αλλά ειδικά η κοπέλα αυτή λέει ότι έχει κρίση ηλικίας γιατί στα 17 της δεν έζησε την ζωή των αμερικανικών σειρών. Το αν κρύβεται από πίσω άγχος πανελλήνιων και απόδοσης με όσα γράφει δεν μπορώ να το ξέρω. Αλλά λεκτικά και μόνο, κρίση ηλικίας στα 17 με συγχωρείτε αλλά το βρίσκω αδόκιμο.
Λουίζ, μόλις μου πέρασε από το νου, διαβάζοντας το σχόλιο της Ανάλεκτης, κάτι που ίσως παραβλέψαμε: πως η κοπέλα αυτή ζει από τα 15 της σε καθεστώς καραντίνας, εμπειρία που κανείς από μας δεν είχε (ως έφηβος). Λογικό δεν είναι να νιώθει πως έχασε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή της; Όλοι μας νιώθουμε έτσι – και δύο χρόνια σε αυτή την ηλικία είναι πολλά, πάρα πολλά…
Είχα πάθει ακριβώς το ίδιο -ακριβώς- στα 17, και φυσικά οι μεγαλύτεροι με κορόιδευαν που νόμιζα πως είχε τελειώσει η ζωή μου. Εσύ έφαγες και την καραντίνα σε αυτή την ηλικία από πάνω. Με έσωσε μια ατάκα της μαμάς μου: «Επειδή διαβάζουμε τόσα βιβλία και ταινίες, συχνά νομίζουμε πως για να ζήσουμε πρέπει να κάνουμε όλα όσα έκαναν οι πρωταγωνιστές όλων αυτών, μαζεμένα». Κάπου σαν να συνήλθα και να συνειδητοποίησα πως όχι, δεν γίνεται, και σίγουρα δεν γίνεται πριν τελειώσεις το Λύκειο. Όντως κανένας χρόνος δεν πάει χαμένος όπως καμιά ζωή δεν είναι συνεχόμενη ένταση και νέες εμπειρίες. Η λαχτάρα… Διαβάστε περισσότερα »
Εκπληκτική απάντηση! Ειδικά η ατάκα της μαμάς σου, καθώς και η αναφορά στον κάθε εξυπνακια που έρχεται να μας πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες…