Έχω σχέση εδώ και 2,5 χρόνια. Αυτός είναι 30 κι εγώ 25, περνάμε πολύ καλά μαζί, συνεννοούμαστε, έχουμε απίστευτη χημεία και είμαστε πολύ ερωτευμένοι. Θα μου πεις πού είναι το πρόβλημα! Εκείνος θέλει να μείνουμε μαζί, ενώ εγώ παρόλο που σκέφτομαι τη συμβίωσή μας θετικά, διστάζω πολύ να το κάνω. Συνεχώς αναρωτιέμαι τι μου φταίει. Μετά από πολλή σκέψη, έχω καταλήξει πως φταίνε 3 πράγματα. Πρώτον, η αντίδραση όλου του κοινωνικού περίγυρου, ο οποίος ξέρω πως από γονείς μέχρι συγγενείς και φίλους θα αντιδράσουν λες και πάμε για γάμο, πράγμα που με πνίγει τόσο σαν ιδέα όσο και ως υποχρέωση να απαντήσω σε τέτοιου είδους σχόλια ή ερωτήσεις. Δεύτερον, η οικονομική μας κατάσταση, η οποία δεν είναι σταθερή και σίγουρη, καθώς εκείνος είναι σε μια αρκετά επισφαλή θέση εργασίας με χαμηλό μισθό κι εγώ αν και βγάζω παραπάνω χρήματα είμαι σε ελεύθερο επάγγελμα με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Τρίτον, είναι φορές που με τρελαίνει η ιδέα και μόνο του πόσες ερωτικές εμπειρίες είχε εκείνος μέχρι να με γνωρίσει (οι οποίες γνωρίζω ότι είναι αρκετές) σε σχέση με τις ελάχιστες που είχα εγώ. Όσον αφορά το τελευταίο, δεν νιώθω την ανάγκη να τσιλιμπουρδίσω ή την επιθυμία να υπάρξω οπωσδήποτε με άλλους άντρες, ακριβώς γιατί σε αυτή τη σχέση νιώθω πως δεν μου λείπει τίποτα, όμως κάνω αυτές τις κακές σκέψεις με αποτέλεσμα μέχρι και να του πετάω σπόντες οι οποίες οδηγούν σε μικροκαυγαδάκια. Θα ήθελα πολύ να διαβάσω την άποψη σου σχετικά με αυτές τις σκέψεις μου.
– τιμουφταιει;
Από τα τρία, το ένα έχει σχέση με την συγκατοίκηση. Τα άλλα δυο έχουν σχέση με το πώς βλέπεις εσύ τον εαυτό σου, και πώς αυτό εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε σχέση. Το οικονομικό είναι ένα σοβαρό, αντικειμενικό πρόβλημα που δεν μπορώ να σου λύσω, αυτά πρέπει να τα βρείτε μεταξύ σας, στο πώς θα μοιραστείτε τα έξοδα και την ανασφάλεια.
Το πώς σε βλέπουν οι άλλοι, και πόσο σε επηρεάζει το πώς σε βλέπουν οι άλλοι, δεν είναι θέμα της σχέσης, είναι δικό σου πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσεις. Η συγκατοίκηση δείχνει στον καθέναν ό,τι θέλει να δείχνει. Δεν θα σκεφτούν όλοι μα όλοι ανεξαιρέτως ότι θα παντρευτείτε. Εσύ είσαι αυτή που πιστεύεις ότι οδηγεί σε γάμο, και κάνεις αυτή την προβολή, παρουσιάζοντας το ως πρόβλημα. Αν δεν νιώθεις έτοιμη για αυτό το βήμα, απλώς μην το κάνεις. Πώς όμως φαντάζεσαι την ζωή σου με αυτό το θέμα; Η μόνη περίπτωση να συζήσεις με κάποιον είναι μόνο αν είσαι σίγουρη ότι πάτε όντως για γάμο; Πόσο πιθανό είναι αυτό να γίνει, και γιατί να βάζεις ένα τόσο μεγάλο εμπόδιο στη ζωή σου;
Για το θέμα των ερωτικών εμπειριών, χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση, και πάλι με τον εαυτό σου. Μπορώ να υποθέσω τι σημαίνει αυτό που νιώθεις, αλλά το ζήτημα δεν είναι να υποθέσω εγώ, αλλά να καταλάβεις εσύ. Δεν μας λες καν ποιες είναι αυτές οι «κακές σκέψεις». Τον θεωρείς τσούλο, ή θεωρείς ότι εσύ δεν είσαι αρκετά έμπειρη για αυτόν; Αυτό δεν θα λυθεί εύκολα, αλλά αν δεν το λύσεις τώρα, θα σε ξαναβρεί σε άλλη μορφή, γιατί ποτέ δεν θα είσαι ευχαριστημένη, ακόμα και αν βρεις κάποιον με ακριβώς ίδιο αριθμό εμπειριών, πάλι κάποιου είδους ερμηνεία θα σε ενοχλεί.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Δεν τον θέλεις και τόσο, σίγουρα δεν είναι για σένα ο ένας και πιστεύεις ότι με τη συγκατοίκηση θα πάρει θάρρος και θα νομίζει ότι το πάτε για γάμο, πράγμα που δεν θέλεις. Ένας από τους λόγους που δεν σε γεμίζει ίσως είναι και η δουλειά του, γι’ αυτό και το αναφέρεις στο γράμμα σου. Και ένας άλλος λόγος είναι ότι θα ήθελες να έχεις περισσότερες εμπειρίες με άλλους άντρες πρωτού κάνεις το μεγάλο βήμα.
Βρε κορίτσι, στο τελευταίο ειδικά δείχνεις ότι τρώγεσαι με τα ρούχα σου. Η ζήλια, και μάλιστα χωρίς λόγο, είναι τεράστιο πρόβλημα. Δεν γίνεται να τσακώνεστε, επειδή δε σου αρέσει που είχε τη Σούλα, την Κούλα και την Τούλα πριν από εσένα, ενώ εσύ είχες μόνο τον Θανάση. Μπορείς να βρεις κάποιον μικρότερο χωρίς εμπειρίες. Αν αυτή τη ζήλια την έχεις σε κάθε σου σχέση, καλό θα ήταν να το ψάξεις με κάποιον επαγγελματία.
Μόνο εγώ σκέφτομαι πως αν πραγματικά γουστάρω τον άλλον, τίποτα μα τίποτα δε θα με σταματούσε στο να μείνω μαζί του; Άντε, ίσως το οικονομικό, στο οποίο θα προσπαθούσα να βρω λύσεις αλλά γενικά θα πετούσα τη σκούφια μου. Και γενικά, από προσωπική εμπειρία, στις σχέσεις που δεν ήθελα τον άλλον 100% όλα μου έφταιγαν, ενώ σε μια που ήμουν εκεί με χίλια , ανυπομονούσα σαν παιδί! Άσε που εγώ θα σκεφτόμουν ” δε πα’να είχες διακόσιες πριν από μένα, eat my dust, εγώ θα μείνω μαζί του” χαχαχαχ. Λυπάμαι,αλλά θα συμφωνήσω με την/τον no-no παραπάνω..
Αν πραγματικά ήθελες τη συγκατοίκηση, το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόσουν είναι πως το βλέπει το θέμα η απέναντι, ο πρώτος ξάδελφος και η μαμά σου, που σε έχει και χαϊδεμένη. Όλοι θα είχαν μια γνώμη αλλά γεγονός είναι ότι στην εποχή μας η συγκατοίκηση δεν σημαίνει επ΄ουδενί και γάμο. Μία δοκιμή είναι, αν προχωρήσει, έχει καλώς, αλλιώς πάμε για άλλα. Το θέμα των χρημάτων, αν τελικά συγκατοικήσετε, πρέπει να συζητηθεί. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για όλες τις σχέσεις, ποιος θα πληρώνει τι και πόσα είναι διατεθειμένος να δίνει. Το θέμα με τις πιο πολλές σχέσεις του συντρόφου σου και που… Διαβάστε περισσότερα »
Στο κάτω κάτω είναι και 5 χρόνια μεγαλύτερός σου. Αν και συ ήσουν χωρίς σταθερή σχέση 5 χρόνια ακόμα, μια χαρά θα συμπλήρωνες τη λίστα σου. Αλλά αυτό μας ενδιαφέρει;
Το ενδεχόμενο να μην συγκατοικήσεις, σου έχει περάσει από το μυαλό;