Καλησπερα. Ειχα μια θεωρητικη συζητηση με μια φιλη σχετικα με την αποκτηση τεκνων μετα απο διαζυγιο, οπου υπαρχουν παιδια. Η φιλη ισχυριστηκε οτι, ακομα κι αν υπαρξει επομενη σχεση ή συγκατοικηση μετα απο ενα διαζυγιο, δεν πρεπει αυτος που ειναι ηδη γονεας να αποκτησει εκ νεου παιδια με τον/την νεα συντροφο, γιατι θα διαταραξει τις συναισθηματικες ισορροπιες των ηδη υπαρχοντων παιδιων του. Θεωρει οτι οσο σωστος γονεας κ αν ειναι σιγουρα θα αναστατωσει τη ζωη των παιδιων κ απαξ κ εγινε γονεας εχει υποχρεωση να βαλει πανω απ’ ολα το καλο των παιδιων που ηδη εχει αποκτησει. Συμφωνα με τη γνωμη της θα πρεπει ενας διαζευγμενος να κινειται σε συγκεκριμενες επιλογες συντροφου, ωστε να μην οδηγηθει στην αποκτηση νεων τεκνων απο αλλο γαμο, θυσιαζοντας ισως καποιες επιλογες (πχ συντροφος που εχει ηδη παιδια ή συντροφος που δεν θελει παιδια ή ξεκαθαρισμα απο την πρωτη στιγμη). Δεν ειμαστε καμια απο τις δυο διαζευγμενες, θελω να πω δεν ειναι κατι που προκειται να αντιμετωπισουμε στο αμεσο μελλον, αλλα, θεωρητικα μιλωντας, ποια ειναι η γνωμη σου σε αυτο το θεμα;
-Γονεις με παιδια
Η γνώμη μου είναι ότι η φίλη είναι άπειρη και αφελής και μιλάει απόλυτα για θέματα για τα οποία δεν έχει ιδέα. Αν αργότερα βρεθεί σε αυτή τη θέση, ας ζήσει τη ζωή της έτσι όπως θεωρεί σωστό, αλλά πρέπει να μάθει κάπως σύντομα ότι αυτά είναι προσωπικές αποφάσεις και δεν υπάρχει «σωστό» και «λάθος» στο ποιος θα κάνει παιδιά και πότε και με ποιον, είτε πρόκειται για γυναίκες, είτε πρόκειται για γυναίκες. Άλλο τι θεωρούμε σωστό για τη δική μας ζωή, και άλλο να βγάζουμε αποφάσεις για τις προσωπικές ζωές των άλλων.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σαν μεγαλύτερη αδερφή επιβεβαιώνω ότι η συναισθηματική μου ισορροπία διαταράχθηκε από την έλευση της αδερφής μου. Ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τους εφτανα εγώ. Αφού με έκαναν οι γονείς μου έπρεπε να βάλουν τις ανάγκες μου πάνω από τις δικές τους και να αρκεστούν σε εμένα, όσο κι αν ήθελαν δύο παιδιά.
Πιστεύω ότι κανένας και ποτέ δεν πρέπει να κάνει δεύτερο (ή τρίτο κοκ) παιδί, προκειμένου να προστατευτεί από την αναστάτωση το πολύτιμο πρωτότοκο.
Κλασική απάντηση πρωτότοκης, όλοι ξέρουν ότι είστε τα πιο κακομαθημένα, το θέμα είναι να γίνει τρίτο, γιατί τότε γίνεται χειρότερο κι από σας.
Να ξέρετε, τα τρίτα είναι τα πιο παρεξηγημένα. Τζάμπα τους έχει βγει το όνομα ότι είναι τα πιο χαϊδεμένα. Κουμάντο κάνουν πάντα τα μεγάλα !
Ε, όχι!
Δεν φτάνει που όταν ζητήθηκε η άδειά μου για την γέννηση της αδερφής μου (παρότι με ύπουλα μέσα και ψέματα όπως ότι τίποτα δεν θα αλλάξει) συμφώνησα μεγαλόψυχα!
Αλλά κάποια στιγμή θα σταματήσει η δικτατορία των μικρών αδερφών!
τα μεσαία ξεκάθαρα τα καλύτερα, ούτε πρωτότοκα και εξουσιομανή, ούτε κακομαθημένα και παραχαϊδεμένα σαν τα τρίτα. Ισορροπημένα και σωστά, με ανεξάρτητες προσωπικότητες και φοβερούς χαρακτήρες! Σαν το ζαμπόν-τυρί στο σάντουϊτς, σαν τη μαρμελάδα στα κρουασάν!
@avis, που, θα συμπληρώσω, εκεί κρύβεται και όλη η νοστιμιά. Έχεις δει κανέναν να λιγουρεύεται ένα άδειο τοστ; ένα σκέτο κρουασάν; “Μμμ, έχω λιγούρα για δύο ψωμούκλες, μία κάτω, μία πάνω..Μιαμ, μιαμ”. Όχι,να τα λέμε, να τα λέμε. Τα μεγάλα συγγενεύουν με γνωστό δικτάκτορα, τα μικρά, με παιχνίδι που έχει πάθει λαλά και προσπαθείς να βρεις από πού βγαίνουν οι μπαταρίες. Αν πάρεις κάτι δικό τους, ξέρουν από 3 μηνών το τηλέφωνο του αστυνομικού τμήματος και συνδέονται κατευθείαν με το τμήμα των καταγγελιών, όπου και τους ξέρουν με το μικρό τους όνομα. Έλα τώρα.
Ναι βέβαια όσο κ αν είναι χιουμοριστικό το σχόλιο, κρύβει μια δόση αλήθειας.
Μέχρι και η ίδια η αδερφή αναγνωρίζει την αναταραχή που προκάλεσε στην ευαίσθητη παιδική μου ψυχούλα.
Καλή μου Άννα, ούτε ψυχολόγος είμαι ούτε έχω ετεροθαλή αδέλφια από τους γονείς μου. Επίτρεψέ μου όμως, χωρίς καθόλου να υποτιμώ τη συναισθηματική σου φόρτιση, βασιζόμενη στην προσωπική μου θεώρηση αλλά και την επαγγελματική μου εμπειρία ως δικηγόρος, να διαφωνήσω μαζί σου για τους ακόλουθους λογους: Κατ’ αρχάς θεωρώ πως η συνειδητοποίηση ότι οι γονείς μας (καλοί, κακοί, δεν έχει σημασία) δεν παύουν να έχουν οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη ιδιότητα ή επιθυμία μόλις γίνουν γονείς ΜΑΣ, είναι ένα από τα βασικότερα και δυσκολότερα βήματα προς τη συναισθηματική μας ενηλικίωση. Κανένας δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί η (εντός ή εκτός γάμου) σχέση… Διαβάστε περισσότερα »
Άννα, δεν κατάλαβα τη δεικτικότητα της απάντησής σου, με την πρώτη ανάγνωση, δεν είμαι και πολύ στα καλά μου σήμερα! Ναι μεν ισχύουν όσα γράφω αλλά, προφανώς απαντούσα στην ερωτώσα και όχι σε εσένα!
Αγαπημένη @Ασκαρδαμυκτί, γέλασα τόσο πολύ, γιατί έχουμε και μια διάδραση μέσα στο σαιτ και αργησα να καταλάβω ότι δεν κατάλαβες!
Φυσικα και συμφωνώ με την ανάλυσή σου, σας θαυμάζω όσους απαντάτε λογικά σε τέτοιες υποθέσεις!
Ανήκουμε προφανώς σε άλλα στρατόπεδα 😂
Παρακαλώ, όσοι είστε μεγαλύτερα αδέρφια, στείλτε ινμειλ να οργανώνουμε σιγά σιγά την αντίσταση 😂
@Αnna, απέναντι σε ποιον εχθρό; Α, σορρυ, ναι ξέχασα, είπες “μεγαλύτερα”, αρα εννοείς απέναντι σε όλη την υφήλιο, που σας καταδυναστεύει και σας βασανίζει. Ναι, ναι, για οργανωθείτε να δούμε κάτι.
Πες τα ρε Anna!! Και τους έλεγα να μην κάνουν 2ο παιδί αλλά δεν με άκουσαν. 😂😂😂
Επιτέλους κάποια που τα λέει!!1!11!!
Επιβεβαιώνω τις καταγγελίες ως πρωτοτοκη! Είναι φανερό ότι υπάρχει φράξια δευτεροτοκων ανάμεσα μας (ναι, για σένα λέω Sally και Law).
ΔΓΙΑΔΟΣΤΑΙ!!!
Ε ρε Φαραώ που σας χρειάζεται!!!1
έτσι εξηγείται ότι μετατρέπεστε σε σαδιστικές μηχανές στη μικρότερη αδερφή! Θυμάμαι την αδερφή μου να τσιρίζει και να φέρνει το τέλος του κόσμου γιατί φόρεσα μια μπλούζα της χωρίς να τη ρωτήσω, αντί να χαρεί με τον θαυμασμό μου για το γούστο της!
Α, κι εγώ αντιγράφω, ολόκληρα στυλ.
Γνωστή φράση μεταξύ μας “άσε τα ρουχα που φοράς στον καναπέ να τα βάλω αύριο, με τι παλτό/ παππούτσια συνδύασες το outfit;”
και τα δευτεροτοκα αδερφια, εχουν ψυχη!!! εφοσον ηρθαμε κι εμεις στον κοσμο, ας σας δινανε για υιοθεσια, εσας τα πρωτοτοκα, για να προστατευσουν την δικη μας μοναδικοτητα. αρκετα φαγατε! τερμα το κατεστημενο των αδερφατων! να ανοιξει ο δρομος για την νεα γενια!
Ειλικρινά κάτι τέτοιες απόψεις είναι πορδες στον άνεμο.
Δεν έχει ούτε βίωμα ως τέτοιο παιδί,αν κατάλαβα καλά,ουτε έχει διαβάσει σχετική έρευνα,ούτε τίποτα.
Είπε και ένα “διαταράξει τις συναισθηματικές ισορροπίες”για να φανεί η βαρύτητα αυτού που πιστεύει και “ψήλωσε”δύο πόντους.
Αχ ναι, είναι τόσο εύκολο να βρεις σύντροφο ζωης, ακόμα περισσότερο ως διαζευγμέν@, ας βάλουμε και πεντεδέκα προϋποθέσεις παραπάνω αναλογως με τις ιδέες καποι@ που δεν έχει ιδέα πώς είναι να είσαι σε τέτοια θέση και δεν τ@ν αφορά άμεσα! Καλά θα πάει αυτό.
Θυμήθηκα τώρα ότι από τη μεριά του πατέρα μου, η γιαγιά μου ήταν χήρα με ένα παιδί από τον πρώτο της γάμο και για να ξαναπαντρευτεί (τον παππού μου δηλαδή) έπρεπε αναγκαστικά να πάρει έναν χήρο. Ελληνική επαρχία τη δεκαετία του ’40.
Δεν έχω τις άπειρες παραστάσεις προσωπικά, αλλά τα λίγα ετεροθαλή αδέρφια που ξέρω είναι μια χαρά συναισθηματικά ισορροπημένα και πολύ αγαπημένα μεταξύ τους.
Θα σταθώ στην τελευταία φράση της Λένας που λέει ότι άλλο τι θεωρούμε σωστό για εμάς και άλλο να βγάζουμε αποφάσεις για τις ζωές των άλλων. Νομίζω τα λέει όλα αυτή η φράση και καλό θα ήταν να τη διαβάσει η εν λόγω φίλη προτού ανακατευτεί σε θέματα που δεν την αφορούν.
Τοσα παιδιά χαρουμενα και ευτυχισμένα γεννήθηκαν και μεγάλωσαν από δεύτερους γάμους με ήδη παιδιά από τους πρώτους, η φίλη σου δηλαδή ακυρώνει όλα αυτά? Πραγματικά τώρα είναι αυτή φίλη σου? …
εδώ έχουμε το γνωστό αφήγημα “έκλεισε ως γυναίκα”, που αποτελεί άλλο ένα κατάλοιπο στερεοτύπων και νοοτροπιών άλλων εποχών. Στην πράξη, δε βλέπουμε να ισχύει και άνθρωποι που συνέχισαν τη ζωή τους έκαναν παιδιά και με νέους συντρόφους. Το τελευταίο παράδειγμα αποτελεί το ζεύγος Μπαλατσινού – Κικίλια, με το γνωστό ορυμαγδό που σηκώθηκε, αλλά αυτοί ανήκουν σε άλλη κατηγορία, όπως έχει ήδη σχολιαστεί. Στους απλούς, κοινούς ανθρώπους παρουσιάζεται η ανάγκη να κάνουν παιδιά και με νέους συντρόφους και αρκετοί το τολμούν και καλά κάνουν. Κανένα παιδί δεν παθαίνει κάτι αν περιβάλλεται από αγάπη και κατανόηση, δε νιώθει προδομένο, αν δε του… Διαβάστε περισσότερα »
Σίγουρα ένας γονέας πρέπει να έχει υπόψιν το καλό των παιδιών που έχει ήδη αποκτήσει. Κάτι που δυστυχώς δεν έγινε στη δική μου περίπτωση. Αλλά σίγουρα δεν ήταν το πρόβλημα τα ετεροθαλή μου αδέλφια από το δεύτερο γάμο του πατέρα μου. Απεναντίας τα υπεραγαπώ και τα έχω τεράστια αδυναμία, ίσως επειδή έχουμε αρκετά χρόνια διαφορά και χάρηκα και συνεχίζω να χαίρομαι τα παιδικά τους χρόνια. Όπως και τη μητέρα τους που παρά τη προσπάθεια της μητέρας μου να τη μισήσω, τη σέβομαι και την συμπαθώ όσο λίγους από τους συγγενείς μου που ήθελαν το αντίθετο.
Μπορεί η φίλη σου να είπε εντελώς την αποψάρα της ως απόλυτη αλήθεια κ οδηγία χρήσης για τις ζωές των άλλων. Όλοι το κάνουμε καμιά φορά. Κ μετά τα λουζόμαστε ενίοτε. Πάντως ως χωρισμένη μητέρα με είχε απασχολήσει κ εμένα αυτό το θέμα. Αν θα ήθελα άλλο παιδί, με ποιον (κάποιον που θα είχε παιδιά κ από άλλη σχέση, κάποιον που θα ήταν το πρώτο του παιδί;). Σαν να είχα και επιλογή ένα πράγμα κ θα εξαρτιόταν μόνο απ την απόφαση μου. Αλλά την σκεφτόμουν την κόρη μου σίγουρα, πως θα ένιωθε τη διαφορά του εκείνη να μεγαλώνει χωρίς τους… Διαβάστε περισσότερα »
Τέλειο, μέσα στη δυσκολία του.
Δυστυχώς συνήθως είναι αυτό ακριβώς, να νιώσεις την ψευδαίσθηση του ελέγχου.
Ο καθένας να κοιτάει τα του οίκου του και να μην αστυνομεύει τις ζωές των άλλων.