Γεια σου αγαπητή α,μπα. Θα ήθελα πολύ τη βοηθεια σου σε κάτι που με προβλημάτισε. Το καλοκαίρι ήμουν διακοπές σε ένα όμορφο, μικρό, ελληνικό νησί. Ένα βράδυ συναντώ δυο γνωστούς σε ένα μαγαζί και έτσι όπως καθόντουσαν έδειχνε να είναι παρέα με άλλους δυο (που δεν τους ήξερα). Πάω λοιπόν να χαιρετήσω τους γνωστούς και νομίζοντας πως ειναι και οι άγνωστοι παρέα μαζί τους, τους χαιρετάω και κάνω και ένα σύντομο σχόλιο, του τύπου πολύ κόσμο έχει σήμερα, ωραία εδώ που κάθεστε κάτι τέτοιο ανάλαφρο και πολύ σύντομο προς αυτούς. Μιλάω με τους γνωστούς φεύγω. Τις επόμενες μέρες τελικά γνωρίζομαι με εκείνους τους αγνώστους ( που να σημειώσω ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΤΕ από εκείνο το βράδυ και πολύ αμυδρά θυμάμαι και το ασήμαντο σκηνικό που μολις περιέγραψα) και σε μια κουβέντα μου λένε ότι με είχαν πρώτο δει εκείνο το βράδυ που πήγα να χαιρετήσω τους γνωστούς μου (που τελικά ήταν και δικοί τους γνωστοί αλλά τυχαία καθόντουσαν δίπλα) και τους μίλησα ενώ δεν τους ήξερα και είπαν «α καλά…αυτή η ψάχνεται η είναι πειραγμένη» επειδή τους μίλησα χωρίς να τους ξέρω (και ασχέτως ότι νόμιζα ήταν παρέα των γνωστών μου έτσι όπως καθόταν). Και έρχομαι τώρα στα συμπεράσματα – ερωτήματα. Με αφήνει εντελώς αδιάφορη η γνώμη των συγκεκριμένων. Γενικά έχω αποφασίσει ότι με ενδιαφέρουν άνθρωποι που σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο ,όποτε πήραν απλά χι. Όμως φοβάμαι μηπως υπάρχει περίπτωση αυτή να είναι η αντιμετώπιση μεγάλου κοινωνικού συνόλου…Ξέρω ότι υπάρχει το δίπολο ότι οι γυναίκες η είναι ξινές αν δε μιλάνε κλπ η ψάχνονται άμα πούνε καλημέρα. Όποτε πάντα κάτι είσαι. Αλλά α,μπα μου; Και «πειραγμένη»;;;;; Γενικά είμαι ένας χαμογελαστός, ευγενικός άνθρωπος και συχνά μπορεί να μιλήσω με κάποιον άνθρωπο δίπλα μου (όχι κουβέντα ολόκληρη, άμα τύχει κάτι, και ειδικά στις διακοπές σε ένα μικρό νησί που όλοι είναι χαρούμενοι δίπλα δίπλα παντού κλπ…). Με βλέπει ένα κομμάτι της κοινωνίας ως «πειραγμένη»;;;; Μήπως όντως δεν είναι φυσιολογικό να πεις μια κουβέντα, που προκύπτει όχι στο άσχετο , με κάποιον που είσαι κάπου δίπλα ; (Ένιωσα άσχημα που στις διακοπές μου ήμουν χαρούμενη και με καλή διάθεση κοινωνικής συναναστροφής αν ένα κομμάτι του κόσμου με θεωρούσε «πειραγμένη»…)
Ή πήραν χι, ή δεν πήραν χι, και είτε σε απασχολούν μόνο οι άνθρωποι που εκτιμάς, ή όχι. Λες ότι ξέρεις τη θέση σου στον κόσμο, και μετά αναρωτιέσαι για την θέση σου στον κόσμο, από ένα σχόλιο που σου έκαναν δυο άγνωστοι άσχετοι. Οτιδήποτε μπορεί να πει ο οποιοσδήποτε για σένα, είναι ευτύχημα που δεν τα μαθαίνουμε όλα όσα λένε για εμάς πίσω από την πλάτη μας. Για άλλους η κοινωνικότητα είναι προτέρημα, για άλλους ένδειξη «πειραγμένου», τι θέλεις, να λένε όλοι για σένα μόνο θετικά σχόλια; Όπως λες, πάντα κάτι είσαι, γιατί όχι και «πειραγμένη;» Ίσα ίσα που τις γυναίκες τρελές τις ανεβάζουν, τρελές τις κατεβάζουν, ακόμα και οι ίδιες οι γυναίκες το λένε για τον εαυτό τους.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν χρειάζεται και πολύ για να αναθεωρήσουμε “την θέση μας στο κόσμο” ε; Ένα απλό, χαζό σχόλιο απο 2 άσχετους και ξαφνικά αναρωτιόμαστε αν είμαστε ελέφαντες.
Θα υπερτονίσω οτι πάλι καλά που δεν ξέρουμε τι λένε κάποιοι πίσω από τις πλάτες μας. Οι λέξεις έχουν τόση δύναμη, μακάρι να τις χρησιμοποιούσαμε όλοι με σύνεση.
Εδώ κυκλοφορείς με φίλη και αν πετύχετε στο δρομο δικούς της γνωστούς χαιρετάνε μόνο εκείνη, πιάνουν κουβεντούλα και εσύ κάθεσαι αμήχανα και τους κοιτάς σα χάνος περιμένοντας να τελειώσουν. Ένα γεια δε σου λενε, σα να είσαι αόρατη ένα πραγμα. Το χω δει να συμβαίνει και σε μαγαζιά, μόνο όσοι γνωρίζονται ήδη μιλάνε μεταξύ τους. Και γενικά αυτό το χαλαρό και ανάλαφρο μιλάμε ολοι με όλους και χαιρετάμε και άμα λάχει καθόμαστε στην παρέα το είδα όταν πηγα να ζήσω Ισπανία και πολύ μου άρεσε.
Απ’ τις πιο αγενείς συμπεριφορές.Εγω όταν έχω συναντήσει γνωστούς και είπαμε παραπάνω ώρα τα νέα μας,είχα χαιρετήσει και την άλλη παρέα συστήνοντας τον εαυτό μου.και δεν τους άφηνα απ’ έξω να περιμένουν αμήχανα.
Μπορεί και να είναι θέμα κουλτούρας.
Ρε πες τα! Το θεωρώ τόσο μεγάλη αγένεια να μη συστήσεις τον άλλο σε αυτή την περίπτωση! Εγώ πάντα συστήνω αυτούς που με συνοδεύουν όταν πετυχαίνω γνωστούς μου! Εκτός κάτι περιπτώσεων που ο άλλος επίτηδες απομακρύνεται, από διακριτικότητα θες, από ντροπή θες, υπάρχουν και αυτοί. Εγώ θα ήθελα να με συστήνουν, κανένα πρόβλημα δεν έχω να πω ένα γεια σε έναν άνθρωπο, ευχάριστα πράγματα είναι αυτά! Νομίζω όσο περνάνε τα χρόνια ο κόσμος γίνεται όλο και πιο αντικοινωνικός και μονόχνωτος!
πάνω σε αυτό έχω την top εμπειρία: μιλούσε σε γνωστούς του που συναντούσαμε έξω και όχι μόνο δεν με σύστηνε αλλά μιλούσε αρκετή ώρα και με γυρισμένη την πλάτη σε μένα
τα σκέφτομαι τώρα και γελάω, αλλά ναι αυτό είναι ωραίο καμπανάκι
Α και το άλλο επίσης κορυφαίο: να είμαστε στην ίδια παρέα και να μιλάει σε άτομα της παρέας πάλι με γυρισμένη την πλάτη σε μένα, δηλαδή να μη σκέφτεται καν να γυρίσει έτσι ώστε να βλέπουμε όλοι ο ένας τον άλλον και να συμμετέχουμε στη συζήτηση
Κ μένα με απασχολούσε αυτή η συμπεριφορά μέχρι που κατάλαβα ότι δε σε συστήνουν από ανασφάλεια… μια φίλη (πρωην) δεμε γνωριζε γιατί ενιωθε ανασφάλεια μηπως κάποιος ασχοληθε και με μένα… η δικαιολογία της ηταν “ααα εγω δεν συστήνω κανεναν με κανέναν…”
Ή μιλάνε μόνο όταν σε θεωρούν “γαμησιμη”. Το οποίο φαίνεται πότε το κάνει κάποιος και πότε όχι.
Καλέ φυσικά και το μεγαλύτερο κομμάτι του κοινωνικού συνόλου θεωρεί ότι ψάχνεσαι ή ότι είσαι ξινή, όχι μόνο ανάλογα με το πώς φέρεσαι, αλλά ακόμα και με το τι τους βολεύει εκείνη τη στιγμή. Δεν έχεις παρατηρήσει πόσο γρήγορα γίνονται από φιλικοί και ευγενικοί επιθετικοι αν πεις ότι δεν ενδιαφέρεσαι, ακόμα και επιστρετεύοντας όλη σου την ευγένεια; Τέλος πάντων, ακριβώς αυτό είναι το θέμα, ότι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, αλλιώς δε θα ψάχναμε σαν το Κλουζώ με τον φακό ανθρώπους να συνεννοηθούμε, θα τρέχαμε με κάθε τυχόντα πιασμένοι χεράκι- χεράκι στα λιβάδια ενώ γύρω μας θα τιτίβιζαν πουλιά, το νερό… Διαβάστε περισσότερα »
Καλή χρονιά σε όλ@ σας
Αν είχα ένα πέννυ για κάθε φορά που με κοίταξαν σαν ζόμπι ή σαν μαλλιαρό πρασινοκίτρινο τέρας κάθε φορά που μπήκα στη δουλειά το πρωί χαμογελώντας ή σιγοτραγουδώντας θα αγόραζα ένα μικρό αυτοκινητάκι τώρα.
Η αδερφή μου το ίδιο. Χαιρετάει κόσμο σε μία παρέα που δεν γνωρίζει τα άτομα με τον ίδιο τρόπο που έκανες εσύ. Ξέρεις πως το λένε αυτό; ευγένεια.
Όπως το βλέπω εγώ πάνε να μας κατσικωθούνε όλοι οι μονόχνωτοι. Πως είπες; έβαλα σε ένα τσουβάλι τους ανθρώπους; άντεεεεε
Ότι το σκέφτηκαν δεν με εκπλήσσει καθόλου. Το θράσος να στο πουν χύμα και στη μούρη όμως μου κάθεται στο λαιμό. Εμένα πάντως αυτά μου μένουν μόνο αν δεν απαντήσω. Την επόμενη φορά λοιπόν γίνε δυσάρεστη: ‘Πειραγμένη θα ήμουν αν ψαχνόμουν μαζί σας’, με παγερό χαμόγελο κι άστους να ψάχνονται. Έχω κατηγορηθεί τόσο πολύ γι’αυτό στη ζωή μου που με κάνει έξαλλη. Δεν υπάρχει σωτηρία φίλη. Το έχω σκεφτεί εκατό φορές και δεν θα αλλάξω εγώ γι’αυτούς (ο μακαρίτης ήθελε να πάψω να χαμογελάω γενικά γιατί έδινα λέει δικαιώματα -με το να χαμογελάσω στον περιπτερά ας πούμε ενώ αγοράζω κρουασάν).… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτο που ‘δινουμε δικαιωματα’ αμα μιλησουμε ευγενικα σε καποιον ή χαμογελασουμε μπορει να με τρελανει. Εγω το παθαινω αυτο στην δουλεια. Ολο με ρωτανε, γουσταρεις τον ταδε? Σου αρεσει αυτος? Δηλαδη τι θελουν, να τους βλεπεις και να κατεβαζεις μουτρα? Δεν καταλαβαινω ειλικρινα την λογικη των ανθρωπων αυτων..
Δεν τους μιλάμε –> είμαστε στερημένες
Τους μιλάμε–> είμαστε απελπισμένες
Κάποτε ένας από την φοιτητική παρέα μου είχε πει πως με θεώρησε “εύκολη” επειδή τάχα μου ξέχασα την ομπρέλα μου στο αυτοκίνητό του.
Πρέπει να το καταλάβουμε ότι δε βγαίνουμε ποτέ κερδισμένες σε αυτό το παιχνίδι. Εγώ προσωπικά δουλεύω χρόνια μέσα μου να είμαι όσο πιο απαθής μπορώ σε κουτσομπολιά (γιατί κουτσομπολιά είναι) και στο τι σκαρφίστηκε ο κάθε τυχάρπαστος. Δεν είναι εύκολο..
Αχ, μου θυμισες σκηνικα με μια κυρια που δουλευε για την οικογενεια μου (φροντιζε τη γιαγια μου και τον παππου μου). Η συγκεκριμενη κυρια ηταν γυρω στα 50, εμφανισιμη με ενα απλο, καθημερινο καζουαλ στυλ, με καταγωγη απο την Ουκρανια, με πτυχιο απο θετικες επιστημες, στη ζωη ηταν μονη της με ενα μεγαλο γιο, και καινουρια στην Ελλαδα και το μικρο μερος που εμεναν οι δικοι μου. Αυτα τα λεω για να περιγραψω μια γενικη εικονα. Το πιο σημαντικο ομως ειναι οτι ηταν πολυ χαμογελαστη και προσχαρη, πολυ δημιουργικη, με αγαπη στην τεχνη, δοτικη και ΑΞΙΑ. Παρα πολυ. Παρολα αυτα,… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο κρίμα!
Καταλήγουμε στο ότι σε νοιάζει η γνώμη του κόσμου. Αυτό λοιπόν είναι που πρέπει να αποτιναξεις και όχι αν είσαι πειραγμένη ή όχι.
Βασικά, πειραγμενοι είναι αυτοί που θεωρούν ότι σε μικρό, ελληνικό νησί το καλοκαίρι δε θα σε χαιρετίσουν ακόμα και άγνωστοι εκεί που κάθεσαι. Κι αν έχουμε πιει ποτά με ανθρώπους ππυ κάθονταν τυχαία δίπλα μας ή πιάσαμε την κουβέντα,χωρίς να φαίνεται παράξενο σε κανέναν κάτι τέτοιο, ακριβώς επειδή έτσι γίνεται το καλοκαίρι, διάολε! Εδώ θυμάμαι, μας είχαν κεράσει μια γυρα κάποιοι άγνωστοι, επειδή τους είπαμε πως μπορούν να ακουμπήσουν στο πάσο μας, χωρίς να μας ενοχλήσουν καθόλου όλο το υπόλοιπο βράδυ.Δηλαδή, επειδή αυτοί κατέβηκαν από το βουνό τους, δε σημαίνει ότι οι συνήθειες τους ισχύουν σε όλο τον κόσμο.
Αχ τη χρειαζόμουν κ γώ αυτήν την απάντηση !
Ευτυχώς που δε μαθαίνουμε όλα όσα λέγονται για μας, πραγματικά..