Αγαπητή Α,μπα και αμποπαρέα, σας γράφω κάπως ξενερωμένη, θυμωμένη, κυρίως όμως προβληματισμένη. Είμαι 20 ετών και από τότε που ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το φεμινιστικό σάιτ έχουν διευρυνθεί οι ορίζοντες μου και έχει ανοίξει το μυαλό μου κυρίως σε θέματα πατριαρχίας, σεξισμού και μισογυνισμού. Κάτι όμως που προσπαθώ ακόμα να χωνέψω είναι το γεγονός ότι δεν πρέπει να σοκάρομαι όταν έρχομαι αντιμέτωπη με συμπεριφορές ή αντιλήψεις που υποβιβάζουν τις γυναίκες, διότι αντικατοπτρίζουν (δυστυχώς) το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας μας. Προσπαθώ να συμβιβαστώ με αυτό και να πορευτώ γνωρίζοντας πως καθημερινά θα καραδοκούν άνθρωποι οι οποίοι θα εκφράσουν μισογυνικές ανοησίες ή συντηρητικές απόψεις, ακομα και αν αυτο με εξοργιζει. Ωστόσο, Α,μπα μου, οταν αυτό γίνεται από φίλους ή οικογένεια, δεν μπορώ να το διαχειριστώ εύκολα. Τις προάλλες βρισκόμασταν στο σπίτι μου εγώ, η αδερφή μου, η κολλητή μου και το αγόρι της. Συζητούσαμε, λοιπόν, περί σχέσεων και τρόπου προσέγγισης για να προκύψει μια σχέση. Και τότε η αδερφή μου λέει: “Είναι πολύ ωραίο, όταν υπάρχει φλερτ, ο άντρας να προσεγγίζει τη γυναίκα και στην αρχή εκείνη να κάνει λίγο τη δύσκολη”. Η κολλητή μου και το αγόρι της έσπευσαν να συμφωνήσουν ότι όντως αυτή είναι η μαγεία του φλερτ. Εγώ όμως ήμουν έτοιμη να ξερασω και δεν δίστασα να πω την άποψη μου: “Αν υπάρχει φλερτ μεταξύ δύο ανθρώπων και αρέσουν πραγματικά ο ένας στον άλλο, δε χρειάζεται η γυναίκα να κάνει τη δύσκολη για να μη χαρακτηριστεί εύκολη. Αν ο άλλος είναι σοβαρός άνθρωπος και δεχθεί απόρριψη, κανονικά πρέπει να μην επιμείνει γιατί αν επιμείνει, για μένα είναι παραβίαση των ορίων της κοπέλας. Με αυτό που λέτε είναι σαν να υπονοείτε ότι το όχι μπορεί να είναι ναι κι έτσι χάνεται η έννοια της συνεναίνεσης.” Η κολλητή μου διαφώνησε κάθετα και μου απάντησε ότι αυτό που λέω είναι πάρα πολύ ψυχρό και γενικά είναι ωραίο να σε κυνηγάει κάποιος μέχρι να δεχθείς να κάνεις σχέση μαζί του. Οι υπόλοιποι φυσικά συμφώνησαν μαζί της, κι εγώ δεν απάντησα κάτι άλλο. Το παιχνίδι ήταν χαμένο, μία εναντίον τριών που εκφράζουν τις πιο mainstream απόψεις. Από την άλλη όμως θυμώνω που δεν συνέχισα τη συζήτηση, νιώθω ότι με φιμωσαν. Πώς θα μπορούσα να ενισχύσω τις άμυνες μου ώστε να μην με ταπώνουν γενικά; ΥΓ: Λένα είσαι μια σπουδαία γυναίκα, οι απόψεις σου είναι πάντα διαφωτιστικές και σε ευχαριστώ για όλα!
-Νεαρή φεμινίστρια
Εγώ σε ευχαριστώ!
Ούτε σε φίμωσαν, ούτε σε τάπωσαν. Μια χαρά απάντησες. Ούτε έπρεπε να συνεχίσεις τη συζήτηση, ούτε έπρεπε να την σταματήσεις, ούτε ήσουν υποχρεωμένη να την ξεκινήσεις. Αν ήταν χαμένο ή όχι το παιχνίδι, δεν είναι δική σου δουλειά να το εκτιμήσεις. Κάνεις ό,τι σου έρχεται να κάνεις κάθε φορά, ό,τι μπορείς.
Είσαι νέα και έχεις υπερβολική πίστη στη δύναμη του διαλόγου. Θα σε απογοητεύσω, φοβάμαι. Τις περισσότερες φορές δεν έχει νόημα. Ελάχιστες φορές προχωράει τη σκέψη. Στη διαφωνία ο καθένας οχυρώνεται ακόμη περισσότερο στην άποψή του.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κοίτα να δεις τώρα τι γίνεται. Το “το παίζω δύσκολη για να μη φανώ ευκολη” είναι ξεκάθαρα παιχνίδι της πατριαρχίας. Ξέρεις τι δεν ειναι παιχνίδι της πατριαρχίας; Να είσαι οντως “δυσκολη”! Να εχεις στάνταρ, να έχεις απαιτήσεις συγκεκριμένες από τους άντρες, και με τη πρώτη στραβη να παίρνουν πόδι. Να μην είσαι κερί αναμμένο στις επιθυμίες τους. Να κανονίζεις το πρόγραμμά σου ανεξάρτητα από αυτους, γιατί έχεις κι αλλα πραγματα να κανεις από το να περιμενεις μηνυμα τους. Όταν σε εχουν στο stand by ολη τη βδομαδα και τελικά στελνουν Κυριακη βράδυ στις 12 για χαλαρό καβατζοσεξάκι να τους ριχνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο ωραία απάντηση Tinuviel.
Εξαιρετικό το σχόλιο σου, Tinuviel. Άμα δείξεις από την αρχή ότι θέλεις είσαι εύκολη και τσούλα, άμα έχεις αυτοσεβασμό και κριτήριο για το πώς πρέπει να σου φέρονται, είσαι απόλυτη και δεν θα βρεις άντρα, αν δεν βάλεις νερό στο κρασί σου.
“και γενικά είναι ωραίο να σε κυνηγάει κάποιος μέχρι να δεχθείς να κάνεις σχέση μαζί του”. Αυτό ισχυριζόταν και γνωστός ηθοποιός – πρώην υφυπουργός και αυτοαποκαλούμενος ‘αρσενικό παλαιάς κοπής’. Δεν έχει την ίδια άποψη και η κοπέλα που έγινε αποδέκτης της παρενόχλησής του,
Μπράβο σου για τον τρόπο που θεμελιώνεις τις απόψεις σου, ακόμη και σε περιβάλλον που δεν το ευνοεί. Δεν μπορείς να αλλάξεις αυτά τα μυαλά, οπότε μην το παίρνεις προσωπικά.
μα αυτο θα ελεγα κι εγω. Εχουν μπερδεψει το “οχι” με το “κανω τη δύσκολη” και παντα γυρναει κατά της γυναικας! Lose, lose!
Την τελευταία φορά που άνοιξα συζήτηση με ζευγάρι φίλων (φουλ πατριαρχικές απόψεις λίγο πιο εκμοντερνισμένες) ξαφνικά άκουσα τη κοπέλα να λέει απόψεις (φεμινιστικές) που παλιά ουτε θα διανοούμουν πως θα άκουγα από τη συγκεκριμένη. Δε ξέρω αν έκαναν δουλίτσα οι κουβέντες και οι τσακωμοί που έχουμε κάνει κατά καιρούς, αν προσαρμόζονται με τη κοινωνία που προχωράει αλλά νομίζω πως ακόμα και σε αυτούς που διαφωνούν κάτι μένει όταν δεν ανεχόμαστε να ακούγονται μπροστά μας τέτοιες απόψεις όπως της κολλητής και της αδελφής σου. Τώρα αν αξίζει για μια τόση δα μικρή νίκη να σε λένε παράξενη και περίεργη δε ξέρω…
Αξίζει. Είναι το τίμημα για να έχεις απόψεις και όχι πλαστελίνη.
Τι να πει και ο Γαλιλαίος, που έγραψε πιο πάνω
και το Αιλουροειδέστατο και ακόμα γελάω.
Δεν σε τάπωσαν, γιατί δεν σε έπεισαν. Απλώς είδες πως δεν υπάρχει ελπίδα συνεννόησης και σταμάτησες.
Αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα, σκέψου ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή επιστήμονες πανέξυπνοι, έμπειροι, που έχουν φάει τη ζωή τους να σπουδάζουν και που έρχονται όχι απλώς με απόψεις, αλλά με τεκμηριωμένες αποδείξεις, γεγονότα, τεχνολογία και φάρμακα που ΣΏΖΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ και ο άλλος μπορεί πολύ απλά να απαντήσει “δεν σε πιστεύω”, “δεν καταλαβαίνω”, “η θρησκεία μου τα λέει αλλιώς”.
Τώρα έχεις μια ιδέα πώς ένιωθε ο Γαλιλαίος. Ψυχραιμία κι αισιοδοξία! Θα βρεις κι ανθρώπους να συνεννοηθείς, δεν υπάρχουν μόνο μπετόστοκοι.
Νεαρή μου φεμινίστρια ο στραβος είναι γυαλός κι εσύ αρμενιζεις μια χαρά. Είναι όντως στενάχωρο να έχουν οι κοντινοί σου τέτοιες απόψεις. Εγώ θέλω όμως να δώσω μια άλλη διάσταση πάντως σε αυτό το μοντέλο της δύσκολης γυναίκας και του άντρα κυνηγού. Ειλικρινά αυτοί που λειτουργούν έτσι, ΔΕ ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ; Όλα τόσο προβλέψιμα, τόσο χορογραφημενα. Ο άντρας να κάνει πρώτη κίνηση, η γυναίκα να δείξει διακριτικό ενδιαφέρον, αυτός να πιέσει, αυτή να ενδώσει (που λένε και οι φίλες στις ερωτήσεις), να μην κάνουμε σεξ στο πρώτο ραντεβού μην μας πούνε και πουτανες και όλο αυτό να οδηγήσει θεού… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω απόλυτα. Και την άλλη πλευρά να ήξερες πως κουράζει που αρχίζει και νιώθει σαν τον εργολάβο που κάνει προσφορές για να πάρει τη δουλειά και αρχίζει η συζήτηση για το scope of works.
Κοίταξε, προσωπικά αν ήμουν από την άλλη πλευρά, του άντρα δηλαδή, θα ξενερωνα πάρα πολύ πριν καν να κουραστώ με όλο αυτό.
Όπως αντίστοιχα θα ξενερωνα και αν κάποιος με θεωρούσε πολύ εύκολη και ότι του “έκατσα”(τι λέξη κι αυτή, ίου, αλλά ταιριάζει στο πλαίσιο θεωρώ). Ευτυχώς δεν μου έχει τύχει αλλά ξέρω ότι παίζει πολύ εκεί έξω.
Νομίζω πάντως οτι με αυτά τα άτομα δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης για κάτι παραπάνω, ούτε καν σκέτου σεξ, διότι βλέπουμε τον κόσμο τελείως μα τελείως διαφορετικά.
Για αυτούς ακριβώς τους λόγους που πολύ σωστά περιέγραψες, μία μερίδα της άλλης πλευράς, των ανδρών δηλαδή, έχει ξενερώσει με αυτό το τυποποιημένο αλισβερίσι με την προαποφασισμένη κατάληξη. Και αρχίζει και κρατάει αποστάσεις.
Ερασιτέχνη, πάνω στο τελευταίο σου σχόλιο να πω ότι, χωρίς να παραβλέπω τη δυσκολία του να βρεις κάποιον να ταιριάξεις, ειδικά αν έχεις και δυο τρεις απαιτήσεις και δεν είσαι ανοίξαμε και σας περιμένουμε, αυτή η στάση που περιγράφεις είναι “προβληματική”. Προβληματική για το άτομο που την έχει εννοώ, αν κάποιος θέλει να απομακρυνθεί από το ντειτιν με γεια του με χαρά του προφανώς, δεν το κρίνω. Αλλά αν όχι, και θέλει να γνωρίζει άνθρωπους, δεν νομίζω ότι αυτός ο τρόπος σκέψης βοηθάει. Με την ίδια λογική να πούμε κι εμείς ότι αφού υπάρχει τόσος μισογυνισμός εκεί έξω να μη… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω αυτό που λες, όμως δεν είπα οτι δεν υπάρχουν άνθρωποι που μας ταιριάζουν, ούτε βάζουμε τους πάντες στο ίδιο τσουβάλι. Είπα κρατάμε αποστάσεις και (συμπληρώνω) είμαστε πιο αυστηροί στην ουσία με τον εαυτό μας και τις επιλογές μας. Προφανώς υπάρχουν στιγμές που αυτό μπορεί να είναι κουραστικό, όμως αυτό αφορά εμάς τους ίδιους και επ ουδενί δεν στρέφεται ενάντια στη μερίδα του πληθυσμού που θέλουμε να γνωρίσουμε. Αλλιώς, όπως πολύ σωστά παρατήρησες, βγαίνουμε απο το παιχνίδι και πάμε για ψάρεμα (τυχαίο παράδειγμα το ψάρεμα και προσθήκη δική μου. Δεν υπήρχε στην τοποθέτησή σου ούτε υπονοώ οτι το ανέφερες)
Ναι, ναι. Και στο τέλος να του δοθεί εύθραυστη και κολακευμένη. Βρε άει σιχτίρ.
Πολλά μπράβο πρέπει να σου λες.
Θυμάμαι να συζητάω με τον αδελφό μου σε νεαρή ηλικία πόσο ηλίθια, κουτοπόνηρα και δήθεν μας φαίνονταν όλα αυτά… “Γιατί εγώ να πρέπει να το παίζω σκληρός κι εσύ να το παίζεις δύσκολη; Για να κερδίσουμε τι ακριβώς;” τον θυμάμαι να λέει. Και συμφωνώ. Θα ένιωθα εντελώς γελοία να μπω σε τέτοιο ρολάκι, πραγματικά, το βρίσκω τρομερά προσβλητικό. Ευτυχώς δεν μου χρειάστηκε (ούτε στον αδελφό μου).
Εμένα πάντως ζεστάθηκε η καρδιά μου με αυτά που διάβασα για τη στάση σου νεαρή φεμινίστρια. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που εν μέσω μιας συζήτησης θα αλλάξουν στάση. Συμφωνώ με τη Λένα, πως οι περισσότεροι οχυρώνονται ακόμη περισσότερο στην άποψή τους. Αυτό που μπορείς να ελπίζεις είναι πως έσπειρες ένα μικρό σποράκι διαφορετικής σκέψης, που θα ανθίσει κάποτε, ίσως μετά από χρόνια.
“Όταν ο λογικός σιωπά ο ανόητος νομίζει ότι τον τάπωσε” Queen Nina♥️♥️♥️
💕💕💕
Μην υποτιμάς ποτέ την πιθανότητα κάποιος να ακούσει καλύτερος και να ψαχτεί μετά. Ας είναι και ένας στους χίλιους.
Είπες αυτό που έπρεπε, αν πιάσει έπιασε. Αν όχι, ότι και να έλεγες δεν θα έκανε διαφορά.
Για κάθε ένα ψυχρή/αγάμητη/κακογαμημένη/υπερβολική/παράλογη που θα ακούς θα σκέφτεσαι ενα ευχαριστώ που λέμε όλες όταν υποστηρίζεις αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα!!
Αγαπημένη, τα συγχαρητήριά μου. Καθόλου δε σε τάπωσαν, είπες αυτό το ολόσωστο και οι άλλες δυο παρέμειναν στην πλάνη τους ότι έχουν το χρυσό μ@@νί που πρέπει να το κερδίσει ο Άντρα που κυνηγάει μαμούθ ντυμένος προβιές. Καλά ξεμπερδέματα όταν κάνουν σεξ με το ζόρι για να μην απογοητευτεί το πολλά βαρύ αρσενικό ή όταν βρεθούν με κάποιον από αυτούς που πάνε το “το όχι σημαίνει ναι” στα άκρα.