Aγαπητή Α μπα και αμποπαρέα, Χαίρομαι πολύ που ανακάλυψα τη σελίδα και τις συζητήσεις σας. Έμαθα πολλά και μπήκα και στη διαδικασία να αμφισβητήσω πολλά που είχα ως δεδομένα στο μυαλό μου, αν και νόμιζα ότι ξέρω αρκετά για τον φεμινισμό. Τελικά, δεν ήξερα και τόσα πολλά. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια εμπειρία μου στο διαδίκτυο. Μια κοπέλα από την Ινδία με διδακτορικό στις πολιτικές επιστήμες, πολύ φεμινίστρια, που είχα γνωρίσει στις σπουδές μου στην Αγγλία είχε αναρτήσει στο Facebook ένα άρθρο για την Βeyonce και τον θυμό (ήταν για ένα βίντεοκλιπ της όπου έσπαγε τα πάντα με ρόπαλα) και συζητούσαν για τον θυμό και το πώς είναι ένα μέσο έκφρασης του φεμινισμού. Ένιωσα την ανάγκη να σχολιάσω, αν και συνήθως δεν συζητώ στο ίντερνετ. Ήταν ένα θέμα που είχαμε ξανασυζητήσει με αυτήν την κοπέλα στο Feminist Society της εστίας μου και δεν είχαμε καταλήξει κάπου, άρα ήθελα να δω τι άλλα επιχειρήματα είχε. Έγραψα ότι θεωρώ ότι συνήθως δεν θα ακούσει κανείς μία φεμινίστρια που είναι θυμωμένη, διότι γενικώς η ένταση δεν βοηθά σε μια συζήτηση. Σημείωσα ότι και εγώ θυμώνω (είναι αλήθεια, χάνω εύκολα την υπομονή μου ιδιαίτερα όταν νιώθω αδικία). Είπα ότι δεν μπορείς να επιχειρηματολογήσεις ή να ακουστείς αν σε παρασύρει ο θυμός σου. Τι ήθελα και το έκανα; Μου έκαναν επίθεση κάποιες άλλες κοπέλες ότι είμαι λευκή και επαναλαμβάνω την ρητορική του αποικιοκράτη. Με αποκάλεσαν και chicky, κάτι που με πλήγωσε. Δεν στηρίζω την αποικιοκρατία. Ίσα ίσα, είμαι από την Κύπρο, μία επίσης πρώην βρετανική αποικία και βιώνω τις συνέπειες της αποικιοκρατίας από πρώτο χέρι. Ένιωσα πολύ άσχημα, γιατί πίστευα ότι η φεμινιστική συζήτηση προσφέρει έναν ασφαλή χώρο στις γυναίκες για να ανταλλάξουν απόψεις και να μάθουν. Επίσης, ένιωσα άσχημα διότι βάσει της εμφάνισής μου και της ηλικίας μου με αποκάλεσαν “κοτοπουλάκι” ή “γκομενάκι”, δεν ξέρω πώς να το μεταφράσω. Δηλαδή, ένα λευκό άτομο δεν δικαιούται να εκφέρει άποψη επειδή έχει το προνόμιο να είναι λευκό; Ακριβώς διότι έχω προνόμια δεν μπορώ να καταλάβω κάποια πράγματα και θα τα καταλάβω μόνο αν μου τα εξηγήσουν εκείνοι που τα βιώνουν. Δεν λέω, μπορεί να έκανα λάθος, αλλά δεν μπορούσαν να μου εξηγήσουν τι κάνω λάθος; Δεν ήταν σκοπός μου να προσβάλω οποιονδήποτε. Εσείς τι νομίζετε; Ξεπέρασα κάποιο όριο; Και ποια η γνώμη σας για το θέμα του θυμού ως μέσου έκφρασης του φεμινισμού;
-Δεν είμαι chicky
Θα ξεκινήσω από το «πίστευα ότι η φεμινιστική συζήτηση προσφέρει έναν ασφαλή χώρο», γιατί είναι κάτι που διαβάζω κι εδώ.
Ασφαλής χώρος με την έννοια που περιγράφεις, δεν υπάρχει ούτε στον φεμινισμό, ούτε πουθενά. Επειδή στηρίζουμε όλες τον φεμινισμό, δεν σημαίνει ότι έχουμε τις ίδιες εμπειρίες, ούτε ότι έχουμε φτάσει στα ίδια συμπεράσματα, ούτε ότι έχουμε ξεριζώσει όλα τα πατριαρχικά αγριόχορτα από μέσα μας. Ο φεμινισμός είναι πολιτικός αγώνας, και ο αγώνας έχει μέσα διαφωνίες, κι εντάσεις, και πολύ check your privilege μέσα. Δεν μαζευτήκαμε να πιούμε χαμομήλι και να κάνουμε πλεξούδες η μία στην άλλη. Όταν μας κάνουν κριτική, ειδικά όταν μας κάνουν κριτική αυτές που ξέρουμε ότι έχουμε τον ίδιο σκοπό, αντί να αμυνόμαστε με το «μα μου υποσχέθηκαν ότι εδώ θα μου μιλάνε πάντα με γλυκύτητα», καλύτερα να σκεφτόμαστε τι είπαμε και εκνευρίσαμε τον άλλον. Καλύτερα να ρωτήσουμε, για να μάθουμε.
Το chicky δεν το ήξερα, το γκούγκλαρα, και είναι όντως υποτιμητικό. Μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου σε αυτό, αλλά δεν σου είπαν ότι στηρίζεις την αποικιοκρατία. Σου είπαν ότι «επαναλαμβάνεις τη ρητορική του αποικιοκράτη», είναι διαφορετικό, κι έχουν δίκιο. Η δική σου εμπειρία περί αποικιοκρατίας δεν έχει καμία σχέση με την εμπειρία μιας Ινδής γυναίκας, και γι’αυτό δεν καταλαβαίνεις πόσο προσβλητικό είναι να της λες «μην φωνάζεις γιατί χάνεις το δίκιο σου». Αυτό ακριβώς ακούνε όλοι οι καταπιεσμένοι όσο υπάρχει καταπίεση. Αυτοί που αποφάσισαν ότι δεν ακούγεσαι όταν σε παρασύρει ο θυμός σου, είναι αυτοί που έχουν εξουσία, και το λένε μόνο όταν θυμώνουν οι από κάτω τους. Εν τω μεταξύ, οι ίδιοι μια χαρά μπορούν να φωνάζουν όταν θυμώνουν. Ο λευκός άντρας/αφεντικό που ουρλιάζει στους υπαλλήλους του, ο πολύφερνος λευκός σεφ που ουρλιάζει στους υπαλλήλους του, ο πατέρας που ουρλιάζει στη γυναίκα του και τα παιδιά του, παραδόξως, ποτέ δεν χάνουν το δίκιο τους, ούτε πάσχει η «επιχειρηματολογία» τους. Σε αυτή την περίπτωση όλοι είναι σούζα και ακούν. Αυτοί δεν είναι υστερικοί, είναι δυναμικοί και απαιτούν πειθαρχία.
Δεν ήμουν μπροστά στην κουβέντα και δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε αλλά όταν πρόκειται για θέματα προνομίου ελάχιστοι έχουν το κουράγιο να το τσεκάρουν όντως την ώρα που τους το επισημαίνουν. Αυτό που λες «επίθεση», δεν ξέρω αν ήταν επίθεση. Η διαφωνία δεν είναι επίθεση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όπως έχει ειπωθεί εδώ πολύ σωστά και μια άλλη φορά, η ψυχραιμία είναι πολυτέλεια των προνομιούχων. Αν είσαι στην πλευρά των αδικημένων, φυσικά και θα αρχίσεις να ουρλιάζεις όταν σε πνίγει πια η αδικία.
Σε μεγάλο βαθμό ισχύει αυτό που λες.
Εγώ πάντως έχω λατρέψει τους εξαιρετικά θυμωμένους και σίγουρα απολύτως μη προνομιούχους Ινδούς οι οποίοι, παρόλα αυτά, με απόλυτη ηρεμία και αυτοκυριαρχία, άοπλοι, καθισμένοι κατάχαμα και με σταυρωμένα χέρια, ταπείνωσαν την πάνοπλη υπερδύναμη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Δεν ειναι ακριβως ετσι. Η απο-αποικιοκρατηση της Ινδίας δεν ειναι οσο ειρινικη νομιζουμε. Για χρόνια Ινδοι εθνικιστές οργανωναν τρομοκρατικές επιθεσεις και τοπικες εξεγερσεις.
Υπήρχε και ένοπλη αντίσταση στην Ινδία. Ο Γκάντι και το κίνημά του ήταν η μία όψη του νομίσματος μόνο.
Επίσης οι τεράστιοι αριθμοί των Ινδών βοηθούσαν την ειρηνική αντίσταση, ακριβώς γιατί η εικόνα ήταν εντυπωσιακή και προκάλεσε εξωτερικές πιέσεις.
Και φυσικά, ήταν η εποχή τέτοια που ευνοούσε τα κινήματα ανεξαρτησίας.
Ειναι επιθεση αυτο που δεχτηκες , γιατι υπηρξε αλαγη θεματος. Ενω το θεμα ηταν θυμος και φεμινισμος, πηγε στην (ασχετη) αποικιοκρατια, γιατι εκει ειχαν το ηθικο πλεονεκτιμα .
Πως να γινει σοβαρη συζητηση , οταν ο καθε πικραμενος βγαζει την πικρα του για αυτο που τον καιει
Αυτό ακριβώς
Το ‘αυτό ακριβώς’ πήγαινε στο σχόλιο της Po the Panda, για να μην παρεξηγηθώ
“Πως να γινει σοβαρη συζητηση , οταν ο καθε πικραμενος βγαζει την πικρα του για αυτο που τον καιει”
Μα πόσο ισοπέδωτικο σχόλιο!!! Και οι Οθωμανοί όταν γινόταν η επανάσταση το ίδιο θα λέγαν για μας. Γιατί φωνάζουν αυτοί οι γκιαουρηδες και μας ταράζουν!!
Και πόσο κρίμα που έχει μαζέψει τόσα likes, δεν νομίζω πως μπορούμε να καταλάβουμε πόσες αντικειμενικές δύσκολες έχουν έγχρωμες γυναίκες στην καθημερινότητα τους. Αλλά να έρχεσαι σε φεμινιστικό site, και να τις βγάζεις και πικραμένες… Το τερματισες το κοντέρ!!
Ενώ δεν είναι ισοπέδωση να θεωρείς ότι κάθε “έγχρωμη” γυναίκα έχει τις ίδιες αντικειμενικές δυσκολίες με οποιαδήποτε άλλη “έγχρωμη”; (Τι εννοούμε καταρχάς “έγχρωμη”) . Και γιατί δεν μπορούμε να το καταλάβουμε ;
Πείτε και δε μας ρε παιδιά τον ορισμό του προνομίου, αντί να γράφετε πιασαρικα σχόλια. Έχει γίνει σούπα το “προνόμιο”.
Αν θες να μάθεις χρησιμοποίησε το google και ξεκίνα διάβασμα.
Ο θυμός είναι μια χαρά μέσο, μέχρι να βγούμε στους δρόμους να διεκδικήσουμε δικαιώματα, όπου όλοι αναρωτιούνται γιατί δεν συζητήσαμε τα όποια προβλήματα πολιτισμένα. Οι πολιτισμένες συζητήσεις και οι ήρεμες διεκδικήσεις ήταν τόσο ήρεμες, που δεν πήρε ο κόσμος χαμπάρι ότι υπήρξαν και τώρα ρωτάνε λες και πηδήξαμε ένα βήμα. Δεν ξυπνήσαμε ένα πρωί ξαφνικά θυμωμένες οι γυναίκες επειδή κάποιος ξέχασε να βγάλει τα σκουπίδια. Δεν θυμήθηκαν πέρυσι οι μαύροι ότι δέχονται ρατσισμό επειδή σκοτώθηκε άλλος ένας άνθρωπος στους δρόμους. Ούτε ξέχασαν να στείλουν angry e-mails στις κυβερνήσεις. Οι αιώνες καταπίεσης φέρνουν θυμό, τι έκπληξη! Το ότι θα ακουστείς αν… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου πω γιατι διαφωνω με την τοποθετηση οτι δεν πρεπει να θυμωνουμε γιατι χανουμε το δικιο μας; γιατί μεγάλωσαμε με τα εξης:
– Μια κουβεντα σου ειπαμε, δεκαπεντε λες.
– Μα δεν μπορουμε ουτε να σου μιλησουμε πια.
– Απαπαπαπα γλωσσου.
Ολα μεσα σιγησης απο τη θεση του ισχυρου. Και μεναμε να βραζουμε χωρις να μιλαμε γιατι θα χαναμε το δικιο μας.
Ε αρκετα!
Επίσης, η λεξη “γλωσσου”, δεν απαντάται στο αρσενικό.
Συγγνώμη, αλλά δεν έχω πολύ υπομονή με αυτούς που λένε εξήγησε μου τι κάνω λάθος. Αυτοί που έχουν το προνόμιο μπορούν να κάτσουν άνετοι και να περιμένουν τις απαντήσεις έτοιμες ενώ μη λευκές γυναίκες πρέπει να εξηγήσουν πως ο μισογυνισμος και ο ρατσισμός της επηρεάζει καθημερινά. Οι γυναίκες, οι μη λευκοί άνθρωποι, άτομα της LGBTQ κοινότητας δε θα έπρεπε να συζητάνε τις τραυματικές τους εμπειρίες για να καταλάβουν αυτοί που θέλουν να μάθουν τι έκαναν λάθος. Επίσης, το να είσαι απ την Κύπρο δε θα έλεγα ότι είναι ακριβώς το ίδιο με το να είσαι απ την Ινδία. Κοίτα τις… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά αν φτάσουμε στο σημείο να σχετικοποιουμε την αποικιοκρατία μεταξυ των αποικιών για να στηρίξουμε το επιχείρημα μας, βλέπω τους αποικιοκράτες να παιρνουν παλι το πανω χέρι και μεις να νομίζουμε ότι βρέχει….
Πολύ άσχημο σχόλιο, Annamaria. Είναι σαν να ψάχνεις που να τη βγάλεις προνομιούχα για να την ακυρώσεις – και βρήκες ότι η αποικιοκρατία που υποστήκαμε εμείς ως Κύπριοι, δεν ήταν μωρέ τόσο κακή, άρα δεν δικαιούμαστε να μιλάμε. Αυτά για ένα μέρος ακόμα κομμένο στα δύο, απλά πολύ μικρό για να έχουν γίνει ταινίες και βιβλία για αυτό. Really not cool.
Λέτε το ίδιο πράγμα: δεν υπάρχει καλή και κακή αποικιοκρατία, αλλά οι άλλοι την είχαν χειρότερα ως μη λευκοί. Καμία αντίρρηση. Αλλά η λογική κατάληξη του επιχειρήματος είναι να κάνουμε διαγωνισμό κακομοιριάς και να δικαιούται στο τέλος να μιλήσει μόνο όποιος πέρασε τα χειρότερα – οι υπόλοιποι ως προνομιούχοι δεν μπορούμε να κρίνουμε τον τρόπο που το κάνει, ή έστω να έχουμε απορίες. Κι αυτό δεν οδηγεί πουθενά καλά. Ίσως να είναι λογικό σε περιόδους αλλαγών να είναι τόσο τεταμένος ο διάλογος, ακριβώς επειδή ξεσπά ο θυμός, αλλά ας μην προσποιούμαστε πως αυτός είναι σωστός τρόπος να συνδιαλέγεσαι. Αναπόφευκτος, ίσως.… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ ίσως κάνω λάθος Χ ris, αλλά από τα πρώτα πράγματα που διαπίστωσα ζώντας ΗΒ είναι ότι για πολλούς (παρα πολλούς!) δεν θεωρούμαι λευκή. Οκ δεν είμαι μαύρη, ούτε Ινδή, αλλά ούτε λευκή σίγουρα. Ζορίζονται να μου αποδώσουν τέτοιον χαρακτηρισμό, όχι θα με πούνε ethnic, όχι ολιβ, όχι ποπάυ, πάντως δεν τους κάνει καρδιά να μας βαλουν ίσα κι όμοια. Και είναι μόνο τα μαλλιά μου σκούρα, στην Ελλάδα θεωρούμαι ανοιχτόχρωμη, άντε σταρένια. Αν ξέρουν την καταγωγή σου αντιμετωπίζεσαι διαφορετικά αναλογως το στατους της χωρας, ναι. Αλλά φατσικα…ένα τσουβάλι οι βορειοευρωπαιοι κι ένα όλοι που δεν τους μοιάζουν.
Κατάλευκη Ελληνίδα εδώ κ όταν είχα πάει να κάνω αποτρίχωση laser στην Αγγλία έπρεπε στη φόρμα να συμπληρώσω κ την φυλή μου. Ε εγώ έβαλα Caucasian, και πήγε η κοπέλα που με εξυπηρετούσε κ έβαλε δίπλα Greek. Τελικά τι είμαστε;;;
Έτσι κι αλλιώς η φυλή δεν υφίσταται (βιολογικά).
Προσωπικά περισσότερο δεν καταλαβαίνω τι δικιά σου θέση. ΟΚ, και εγώ είμαι του τσιτάτου “με το θυμό χάνεις το δίκιο σου”, είναι ο χαρακτήρας μου έτσι δεν λειτουργώ καλά στις εντάσεις, αλλά το “ο θυμός δεν είναι καλός τρόπος έκφρασης του φεμινισμού” τι πάει να πει? Ποτέ? Κάποιες φορές? Πότε? Αν εννοείς καλύτερα θα ήταν να μην είναι η προτιμότερη επιλογή, ε, εντάξει, σιγά τη σοφία, δε νομίζω ότι διαφωνεί και κανείς. Αλλά το θέμα είναι είναι ότι για δουλέψει το μιλάω ήρεμα για να με ακούσουν πρέπει να είναι και κάποιος από την άλλη να ακούει,ε? Αν δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Και τι θα γίνει αν μεθαύριο μπει στο σάιτ μια λιγότερο προνομιούχα Ινδή, που δεν είχε την πολυτέλεια να κάνει σπουδές στην Αγγλία, και να βρίζει αυτές που βρίζουν εσένα ως προνομιούχα; Ή μια Αφγανή, που θα πει σε όλες σας “και τι ξέρετε εσείς από θυμό και καταπίεση ρε γατάκια;” Έτσι θα το πάμε; Θα σου πω τι θα γίνει: αλληλοφαγωμάρα και στείρα αντιπαράθεση που θα τη ζήλευαν και συνταξιούχοι που περιμένουν στην ουρά στο Γραφείο Κινήσεως Ασθενών του “Ευαγγελισμού” κάνοντας διαγωνισμό ποιος έχει κάνει τις πιο πολλές εγχειρήσεις και ποιος έχει πιο υψηλή πίεση, τριγλυκερίδια και ζάχαρο. Νομίζω… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ειπε κανείς στους προνομιουχους να μην μιλανε. Ακομη και αν το λεγε καποιος δεν γινεται. Οι λευκοί Δυτικοι ειναι κατεξοχην αυτοι που ακουγονται.
Δεν ειναι ολοι οι χωροι για ολους. Σκεψου οτι δυο μαυρες γυναικες συνομιλουν στον τοιχο της μιας και μια λευκή, Ευρωπαια ερχεται να τους πει οτι χανουν το δικιο τους με τη συμπεριφορα τους. Αυτο ειναι ξεκαθαρο πατροναρισμα. Το αν υπαρχουν πιο φτωχες Ινδες, δεν αλλαζει κατι στην προκειμενη. Αν κάποτε μας μιλήσουν κι αυτες, θα δουμε πως θα γινει η ανακαταταξη.
Νομίζω πως χάσατε όλες τη μπάλα της συζήτησης. Θα συμφωνήσω 100% με τη Λένα, σχετικά με το χάσιμο του δίκιου όταν φωνάζεις. Τι είναι το δίκιο για να χαθεί; Ψύλλος στα άχυρα; Και φυσικά πολύ σωστά λέει η Λένα, όταν ουρλιάζουν οι άδικοι παραδόξως το μυαλό μας δεν πάει αυτόματα στο να διεκδικήσουμε, αλλά να σωπάσουμε. Όταν κάποιος σου ουρλιάζει είναι αυτόματα άδικος. Εσύ όμως (απ ότι κατάλαβα δηλαδή), είπες κάτι άλλο. Είπες πως όταν έχεις θυμό δεν μπορείς να επιχειρηματολογήσεις. Το οποίο είναι ορθό και το επιβεβαιώνω από πρώτο χέρι και νομίζω ότι όλοι συμφωνούν με αυτό. Προσωπικά όταν… Διαβάστε περισσότερα »
J. Brian καταλαβαίνω τι λες επειδή είσαι δικηγόρος, γιατί κι εγώ έχω δουλεψει σε δικηγορικό γραφείο ως ασκούμενη, κι έχω πάει στα δικαστήρια κι έχω δει ακραίες καταστάσεις με μεγάλες συγκρούσεις αντιδικων και χτυπήματα κάτω από τη ζωνη, επιβεβαιώνω ότι το να κρατήσεις τη ψυχραιμία και την αυτοκυριαρχία σου είναι το Α και το Ω αυτής της δουλειάς, η οποία κατά τ’ αλλά σου δίνει άπειρες ευκαιρίες να εξοργιστείς ημερησίως. Απ’ την άλλη πρέπει να ελέγχεται ο θυμός ναι, αλλά όχι να καταπνίγεται. Ο θυμός είναι ένα υγιές συναίσθημα, και πολύ παραγωγικό επίσης αν το εκφράσεις σωστά. Δηλαδή αν δε… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το διευκρίνισα . Δεν θέτω ζήτημα χάσιμου δίκιου και είπα ότι συμφωνώ με τη Λένα. Αυτό που είπα είναι ότι όταν θυμώνεις δεν μπορείς να συζητήσεις για οποιοδήποτε θέμα, όχι μόνο για το φεμινισμό και ότι οι άλλες βγήκαν εκτός ορίων και εκτός θέματος
Εγώ πάντως θεωρώ χάσιμο χρόνου να προσπαθούμε να μη μας καταλογίσουν κάτι. Υστερικές θα μας πούνε που θα μας πούνε, ό,τι και να κάνουμε, όπως και να συμπεριφερθούμε. Έχω σοβαρότερα πράγματα να κάνω από το να πείσω ένα σεξιστή να μη με θεωρεί υστερική, να μη με θεωρεί σκύλα, να μη λυπάται τον άντρα μου που τον έχω βάλει στο βρακί μου επειδή ξέρει πού είναι στην ντουλάπα τα δικά του βρακιά και άλλα τέτοια κουραστικά. Είμαι ή δεν είμαι θυμωμένη για δικούς μου λόγους και στο δικό μου τάιμινγκ, όχι στο σκοπό που μου βαράνε. Κι αυτό τους βγάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Ο θυμός μπορεί να είναι δικαιολογημένος, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι βοηθάει στην προώθηση των θέσεων του φεμινισμού.
Καμία γυναίκα δεν πρέπει να θεωρείται πρέσβειρα φεμινισμού και υπεύθυνη για την προωθηση του κινήματος.
Αφ’ ενός γιατι ολες μας ειναστε ανθρωποι και εχουμε δικαιωμα να δρουμε ανεξάρτητα χωρις να νιωθουμε οτι “προδιδουμε” τον φεμινισμο ή ότι δεν τον υπερασπιζόμαστε οπως θα επρεπε. Αρκετά ανεπαρκείς νιωθουμε ως εχει, δεν χρειάζεται να προσθεσουμε κι αλλα κριτηρια.
Αφ ετερου, ο φεμινισμος δεν χρειάζεται διαφημιση και προστασία. Οι αξιες ειναι αυτες που ειναι, δεν αλλοιώνεται αν κάποια δεν “φέρεται φεμινιστικα” ουτε χρειαζεται προσηλυτισμό.
Δεν ισχυρίζομαι οτι αυτο λες απαραιτητα, απλα το σχόλιό σου μου εδωσε πασα να πω τα δικα μου.
Ποιες είναι οι συνέπειες της βρετανικής αποικιοκρατίας στην Κύπρο?
Ο κυριότερος πυλώνας της βρετανικής αποικιοκρατίας ήταν το “διαίρει και βασίλευε”. το οποίο είχαν αναγάγει σε πραγματική επιστήμη, έτσι ώστε να είναι σε θέση να κυβερνάνε αχανείς αποικίες με ελάχιστες δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις (για παράδειγμα, ο έλεγχος της σημερινής Ινδίας-Πακιστάν-Μπαγλαντές, γινόταν από δυναμεις που δεν ξεπέρασαν ποτέ τους 100.000 άνδρες).
Στην περίπτωση της Κύπρου, υποδαύλιζαν διαρκώς τις ήδη προβληματικές σχέσεις των δύο κοινοτήτων.
Υποστηρίχθηκε δε ότι οι αγγλικές βάσεις διαδραμάτισαν κομβικό ρόλο στην επιτυχία της τουρκικής εισβολής το 1974.
Οι συνέπειες; Εκτός από τη διχοτόμηση, τις εκτελέσεις αγωνιστών στη διάρκεια της αποικιοκρατίας, την οικονομική εκμετάλλευση, την πολιτισμική ηγεμονία και τη διατήρηση βάσεων καλά είμαστε μωρέ, μην ασχολείστε μαζί μας.
X Ris, σε καμιά περίπτωση δεν ένιωσα ότι υποτιμάς την κατάσταση. Απλά πραγματικά, η αίσθηση που παίρνω γενικά είναι ότι προκειμένου να βγάλουμε τη γράφουσα λάθος, επειδή έθεσε ένα θέμα που ξεσηκώνει αντιδράσεις, έχουν γίνει ένα σωρό λογικά άλματα σε όλο το thread. Ένα από αυτά είναι το «ναι μεν είχατε αποικιοκρατία, και φυσικά όλη η αποικιοκρατία είναι κακή, αλλά οι άλλοι την είχαν χειρότερα οπότε πάλι δεν είναι η θέση σου να μιλάς”. Καταλαβαίνω πως σε μια διαδικασία κοινωνικής αλλαγής, θα υπάρξουν οι τριβές, τα άκρα και τα ξεσπάσματα. Είναι αναπόφευκτο. Αυτό δεν κάνει το κλίμα λιγότερο τοξικό. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Με όλο το σεβασμό, οι συνέπειες της Βρετανικής αποικιοκρατίας στην Κύπρο δεν είναι αστείο.