Α,Μπα μου, γεια σου. Είμαι δυστυχισμένη στη δουλειά μου. Δεν κάνω καμιά φοβερά απαιτητική δουλειά, δουλεύω ως γραμματέας σε ιατρείο τα τελευταία 5 χρόνια. Ο γιατρός είναι ένας εξαιρετικός επιστήμονας, γι’ αυτό και έχουμε πάρα πολλούς ασθενείς. Δουλεύουμε πολλές ώρες τη μέρα, περισσότερες απ΄ότι θα πρεπε σίγουρα. Όμως ο άνθρωπος αυτός -που οι ασθενείς του τον σέβονται και τον εκτιμούν απέραντα- σε εμένα συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα. Δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος με μένα, μου φωνάζει με το παραμικρό. Οι οδηγίες που μου δίνει είναι τόσο αντιφατικές που πραγματικά δεν ξέρω πως να συμπεριφέρομαι. Ζω σε ένα μόνιμο άγχος ότι κάτι έχω κάνει λάθος και ότι θα αρχίσει να μου φωνάζει. Για παράδειγμα, απαιτεί από μένα το Χ, όταν κάνω το Χ θυμώνει γιατί δεν έκανα το Ψ. Όταν κάνω το Ψ εκνευρίζεται και λέει ότι αυτοσχεδιάζω. Παράνοια. Θέλει να μαντεύω τις διαθέσεις του. Είμαι θύμα βίας Α,Μπα; Είναι αυτή φυσιολογική συμπεριφορά εργοδότη, έτσι είναι όλοι τους; (Δεν έχω εργαστεί πουθενά αλλού). Νιώθω σα να υφίσταμαι κακοποίηση, νιώθω φόβο. Κι όταν μου φωνάζει δεν απαντάω. Δεν αρθρώνω λέξη, μόνο μένω και ακούω τις φωνές. Γιατί δε μιλάω; Αφού ξέρω ότι δεν είναι λογική η συμπεριφορά του. Γιατί μένω; Γιατί δε φεύγω από αυτή τη δουλειά; Είναι ο καλός μισθός που παίρνω αρκετός λόγος να ζω έτσι; Κι εκείνος, αφού δεν είναι ευχαριστημένος από μένα, γιατί δε με απολύει; Τι σχέση είναι αυτή που έχουμε δημιουργήσει; Που νιώθει ότι είναι εντάξει να μου ουρλιάζει κι εγώ να ακούω παθητικά; Γιατί τον αφήνω; Ντρέπομαι που δεν υπερασπίζομαι τον εαυτό μου. Και θυμώνω πολύ όταν μου λένε, τι τυχερή που είσαι που δουλεύεις εκεί, είναι τόσο καλός άνθρωπος ο εργοδότης σου. Θυμώνω που βλέπω μόνο εγώ το αληθινό του πρόσωπο. Και ταυτόχρονα, ξέρω ότι δεν έχω προσόντα για μια καλύτερη δουλειά, ούτε πείρα σε κάποιο άλλο πεδίο, δεν ξέρω πως να βγω από αυτή την κατάσταση. Και γιατί κανένας από το περιβάλλον μου δεν μου λέει να τα παρατήσω , γιατί δεν νοιάζει κανέναν η ψυχική μου υγεία; Μόνο λένε να κάνω υπομονή. Γιατί βρίσκω δικαιολογίες να μη φύγω Α,Μπα; Τι μου συμβαίνει;
–Γραμματέας σε απόγνωση
Έχεις πείρα πέντε ετών σε ένα πολύ συγκεκριμένο πόστο, αγαπητή φίλη, και είναι πολύ κρίμα που δεν καταλαβαίνεις ότι είναι απαιτητική δουλειά. Αυτό που κάνεις δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας, είναι πολύ συγκεκριμένο. Ψάξε την ίδια δουλειά σε άλλο γιατρό. Σου λέω με απόλυτη βεβαιότητα ότι οι γνώσεις που έχεις είναι περιζήτητες και υπάρχουν πάρα πολλοί γιατροί που ψάχνουν έναν άνθρωπο για να βασιστούν πάνω του στο ιατρείο.
Φυσικά και δεν έτσι όλοι. Εγώ δεν σου λέω να κάνεις υπομονή, σου λέω να ψάξεις αλλού δουλειά.
Για την δυναμική της σχέσης σας δεν μπορώ να πω κάτι, δεν ξέρω πώς είσαι εσύ ως άνθρωπος και για ποιο λόγο το άφησες να εξελιχθεί έτσι. Παίζει οπωσδήποτε ρόλο το γεγονός ότι αυτός ως γιατρός έχει συνηθίσει να διατάζει και να δίνει οδηγίες, μια ζωή, και ότι εσύ δουλεύεις για πρώτη φορά και δεν έχεις εμπειρία από εργοδότες. Οι σχέσεις σχηματίζονται πολύ γρήγορα, και μετά είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατο να αλλάξει η δυναμική τους χωρίς να γίνει κάποια μεγάλη έκρηξη.
Μην ζητάς κατανόηση από τους άλλους για κάτι που δεν βλέπουν με τα μάτια τους. Κάνουν τις δικές τους προβολές, νομίζουν ότι ξέρουν καλύτερα, και δεν θέλουν την παραμικρή ευθύνη με συμβουλή τύπου «φύγε». Γιατί δεν φεύγεις; Περιμένεις να σου το πει άλλος;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“Κι εκείνος, αφού δεν είναι ευχαριστημένος από μένα, γιατί δε με απολύει; ”
α)Γιατί σε έχει συνηθίσει
β)Γιατί βαριέται να ψάχνει άλλον. Είναι μανούβρα να εκπαιδεύσεις κάποιον για το πόστο και να πρέπει να συγκρατείς τα νεύρα σου που τα κάνει όλα στραβά. Γιατί άμα δεν συγκρατείς τα νεύρα σου στην αρχή, θα σηκωθεί και θα φύγει με τη μία
γ) Γιατί θέλει να έχει κάποιον στο οποίο τον έχουν διδάξει ότι είναι απολύτως θεμιτό να ξεσπάει.
δ)περιμένει να παραιτηθείς εσύ, γιατί έτσι τον συμφέρει καλύτερα.
Κάτι από όλα αυτά.
Δεν ξέρεις πόσο σε καταλαβαίνω. Εμένα πχ μου λέει «Αυτά τα ντοσιέ δεν θα τα πειράξεις ποτέ, μην ασχολείσαι» και μετά από 2 μήνες «Καλά αυτά τα ντοσιέ που έχουν γεμίσει δεν τα βλέπεις να πας να πάρεις άλλα;». Αφού χρυσέ μου εγώ δεν ασχολούμαι είπες, τι να πάω να πάρω άλλα;; Διπολική διαταραχή πρώτου βαθμού με περίσσιο OCD και σύνδρομο «ήμουν πάντα αφεντικό, δεν έχω υπάρξει υπάλληλος, ο μπαμπάς μου είχε λεφτά» . Που λες έβαλα deadline. Να διορθωθεί, δεν πρόκειται μετά από 3 χρόνια. Κι αν έχω ανεχτεί κακές συμπεριφορές! Όποτε μέχρι το τέλος του έτους ψάχνω δουλειά… Διαβάστε περισσότερα »
O ένας γιατρός/δικηγόρος/μηχανικός, με υπάλληλο, είναι συνήθως ένας ελεύθερος επαγγελματίας χωρίς γνώσεις management, με πολύ άγχος (να βγει η δουλειά, να γίνει καλά/γρήγορα, να βγάζει το γραφείο αρκετά για το μήνα, κλπ κλπ). Αυτό το άγχος κάπου θα εκτονωθεί. Είτε σε σένα, μέσα στη μέρα, εφόσον είδε ότι το ανέχτηκες (πολύ σωστά λέει η Λένα ότι η δυναμική δεν αλλάζει, αν το δέχτηκες στην αρχή είναι πολύ δύσκολο να θέσεις όρια τώρα, αυτά πρέπει να κόβονται αμέσως), είτε στην οικογένειά του όταν τελειώσει τη δουλειά, είτε με κάποιο θετικό τρόπο π.χ. σε ένα χόμπι. Δυστυχώς, σου έλαχε να είσαι όλη… Διαβάστε περισσότερα »
Να ξυπνούσαμε μια μέρα λεει και όλα τα ανθρωπάκια, σκατόψυχα και κομπλεξικά αφεντικά μας να είχαν βγάλει αιμορροΐδες σα σταφύλια και επιχείλιο έρπητα για πάντα.
Αλλά επειδή η Θεά είναι out of reach επ αόριστον λέω να φύγεις χθες.
Και τι εννοείς δεν έχεις προσόντα; Γραμματέας Ιατρείου είναι πολύ συγκεκριμένο προσόν και έχει τεράστια ζήτηση. Ξεκίνα να στέλνεις βιογραφικά και μόλις κάτσει κάτι την έκανες.
Εξαρτάται που βρίσκεται η κοπέλα. Στη μικρή επαρχιακή πόλη που μένω οι περισσότεροι γιατροί δεν έχουν γραμματέα (είτε δεν θέλουν ή δεν βγαινουν οικονομικά). Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να ψάξει για κάποια άλλη θέση είτε ως γραμματέας είτε ως κάτι άλλο.
Πολύ σωστά το επισημαίνεις, είχα στο μυαλό μου μεγάλες πόλεις.
Για κάποιο λόγο όμως τέτοιες συμπεριφορές από εργοδότες είναι σπανιότερες σε μικρές πόλεις γιατί όλοι γνωριζόμαστε και κανείς δεν θέλει να χαρακτηριστεί ως σατράπης… κάνει κακό στην πελατεία
Ρε παιδιά, όταν γίνονται τέτοια πρέπει να μιλάμε για να καταλάβει ο άλλος ότι δεν μπορεί να κάνει ο,τι θέλει. Αλλά θα μου πεις εδώ κόβουν μισθούς και δε μιλάει κανείς και μετά αναρωτιόμαστε πώς θα αντιμετωπίσουμε παρανοϊκές συμπεριφορές… Να μιλάτε. Σοβαρά και συγκροτημένα. Σε μια δουλειά που έκανα με μια αφεντικινα παρανοϊκή,την δεύτερη βδομάδα που ήμουν εκεί της είπα πολύ σοβαρά ότι δε γίνεται να μαντεύω τι θέλει και ότι δεν γίνεται να μου λέει Α και μετά να γκρινιάζει που δεν έκανα Β,διότι αν και είμαι πολύ έξυπνη σε τέτοια επίπεδα δεν έχουν φτάσει οι ικανότητες μου. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό. Και οι εργοδότες είναι άνθρωποι σε μια δύσκολη συγκυρία. Την ευθύτητα από κάποιον που παράγει έργο πολύ συχνά την εκτιμούν.
Ειδικά από τον ΈΝΑ γραμματέα. Δεν κάνεις ντελίβρι μαζί με άλλους 8 για την αλυσίδα καφέ να σου πει περιμένουν 200 σαν εσένα.
” Και γιατί κανένας από το περιβάλλον μου δεν μου λέει να τα παρατήσω , γιατί δεν νοιάζει κανέναν η ψυχική μου υγεία; Μόνο λένε να κάνω υπομονή. Γιατί βρίσκω δικαιολογίες να μη φύγω Α,Μπα; ”
Γιατί βρίσκεις δικαιολογίες να μη φύγεις; ακριβώς γι’αυτό! Επειδή από τους δικούς σου έχεις μάθει σε αυτή τη παθητική στάση, μας το λες ξεκάθαρα η ίδια εδώ. Ξεκίνα με τον εργοδότη, είναι πιο εύκολο, και μόλις δεις πόση ανακούφιση και δύναμη θα νοιώσεις προβλέπω να ακολουθει σοβαρή ρήξη σε κάποια θέματα με την οικογένεια σου. Αυτό ονομάζεται ενηλικίωση.
Η κόρη του Μπαμπά Μπέρτα;
Χε χε τελικα το ξέρουν περισσότεροι 😉
Και δικό μου Μitsi! Μεγάλο μάθημα ενσυναίσθησης και πώς να μπαίνεις στα παπούτσια του άλλου, ακόμη κι αν οι άλλοι δεν το κάνουν για εσένα.
Δυστυχώς έχει εξαντληθεί η ελληνική έκδοση του Πατάκη, αλλά το βρήκα στα σουηδικά ως Pappa Pellerins dotter, στα αγγλικά ως Papa Pellerin’s daughter.
Μια χαρά ευχαριστημένος είναι από σένα εφόσον δέχεσαι αδιαμαρτύρητα τα ξεσπάσμά του. Έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι είσαι ανίκανη να κάνεις άλλη δουλειά – βοηθάει και η άθλια συμπεριφορά του εργοδότη σου. Κακώς, λοιπόν, πιστεύεις κάτι τέτοιο και θα το διαπιστώσεις αν ψάξεις αλλού δουλειά. Αν δουλεύεις ακόμα εκεί, την επόμενη φορά που θα σου φωνάξει ή θα σε προσβάλει, σήκω επιτόπου, πάρε την τσάντα σου, πες του ότι δεν ανέχεσαι άλλο τέτοιες συμπεριφορές και φύγε. Να τον αφήσεις σύξυλο να τα κάνει όλα μόνος του.
Με 19% ανεργία και θεαματικά χειρότερα ποσοστά σε νέους κάτω των 30 και σε γυναίκες, οι καλές ευκαιρίες για απασχόληση πράγματι πρέπει να είναι περιορισμένες. Αν συνεχίσεις όμως, να παραμελείς τα συναισθήματά σου εξαιτίας αυτής της δυσχερούς πραγματικότητας, και στάσιμη επαγγελματικά θα μείνεις και δυστυχισμένη θα είσαι στην καθημερινότητά σου. Κάνε υπομονή, αλλά για λίγο -όχι για πάντα! 5 χρόνια προϋπηρεσίας σε συγκεκριμένη θέση, δεν είναι λίγα! Ξεκίνα να αναζητάς με διακριτικά βήματα την επόμενη θέση εργασίας σε ιατρείο, σε γραμματεία ιδιωτικών κέντρων υγείας κλπ. Ανανέωσε το βιογραφικό σου, ανάδειξε τα προσόντα σου, ανάφερε τα καθήκοντά σου. Ποιος σου είπε… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή οι συμβουλές για αλλαγή στη δουλειά δίνονται αβίαστα λες και αλλάζεις παπούτσια, και επειδή τη Δευτέρα πιθανώς θα είσαι εκεί και για να διατηρήσεις την ψυχική σου υγεία έχε υπόψη πως: Μην παίρνεις προσωπικά οποιαδήποτε παρατήρηση απο το αφεντικό σου. Θα φερόταν το ίδιο σε όποια/όποιον άλλον ήταν στη θέση σου. Θεωρώ πως είναι ξεσπάσματα στιγμής που δεν έχουν να κάνουν με τη γενική απόδοσή σου στη δουλειά. Προκύπτουν απο το καθημερινό άγχος και την πεποίθηση πως η υπόλοιπη ανθρωπότητα σκέφτεται και αντιλαμβάνεται τον κόσμο ακριβώς όπως ο ίδιος. Το πώς αντιδράει ο κάθε άνθρωπος είναι θέμα χαρακτήρα αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Σίγουρα το μην αντιδράς σημαίνει ότι αποδέχεσαι αυτή την συμπεριφορά!!! και βέβαια ο άλλος βρίσκει ωραιότατο σκουπιδοτενεκέ να ξεφορτώσει την πίεση της δικής του ζωής.
και δουλειά να αλλάξεις … δεν ξέρεις αν θα είναι καλύτερα.
Αυτό που εντόπισα εγώ είναι ότι εκπέμπεις το μήνυμα “Δεν μπορώ να βρω άλλη δουλειά, και αναγκαστικά θα ανεχτώ τα πάντα”.
ο καλός υπάλληλος ορίζεται απο δύο πράγματα, απο τις γνώσεις του και απο τον χαρακτήρα του. ¨Όταν πιστέψεις ότι είσαι καλή, ότι οι πελάτες φεύγουν ευχαριστημένοι απο τις δικές σου υπηρεσίες, ότι εξελίσσεσαι. Τότε θα καταλάβεις ότι δεν αξίζεις τέτοια συμπεριφορά.