Στην οικογένεια μου γίνεται το εξής. Οι γονείς μου έχουν κάποια χρήματα και κάποια ακίνητα, που από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ακούω συνεχώς ότι όλα για εμάς είναι(δηλαδη για εμένα και την αδερφή μου).Σε όλες τις κουβέντες δηλαδή επισημαίνουν, ότι δούλεψαν σκληρά για να μας παρέχουν τα πάντα και να μας προσφέρουν και μια σχετική περιουσία ώστε να είμαστε άνετες και να μην έχουμε ανάγκη κανέναν κτλ κτλ. Οι γονείς μου ήταν πολύ καλοί γονείς, μας αγαπούσαν και μας στήριξαν σε πολλά, πχ ιδιαίτερα, σπουδές, αυτοκίνητο και πράγματι πάντα μας άφηναν την αίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς, και ότι θα μας στήριζαν σε τυχόν αναποδιές. Εγώ με την αδερφή μου πάλι ,δεχόμασταν με ευγνωμοσύνη αυτά που μας πρόσφεραν, αλλά δεν έχουμε ζητήσει ποτέ τίποτα, παρότι ακούγαμε συνέχεια την επωδό, ότι όλα δικά μας είναι. Εμείς ποτέ δεν συμπεριφερόμασταν σαν να ήταν δικά μας λεφτά, πάντα είμασταν μαζεμένες και μεγαλώνοντας στηριζόμασταν στα δικά μας χρήματα. Όμως περάσανε τα χρόνια, μεγαλώσαμε, κάναμε οικογένειες και συνεχίζουμε και ακούμε το ίδιο, χωρίς πρακτικά να έχουμε πρόσβαση ούτε στα λεφτά ούτε στα ακίνητα. Υπάρχει μια διάχυτη ατμόσφαιρα ότι θα μας βοηθήσουν αν αποφασίσουμε να κάνουμε κάτι όπως να αγοράσουμε ένα σπίτι, αλλά πώς να μπω εγώ στη διαδικασία να κοιτάξω αγγελιές ας πούμε χωρίς να ξέρω πόση μπορεί να είναι αυτή η βοήθεια. Και αναρωτιέμαι, είναι τελικά αυτός ένας τρόπος χειρισμού? Το κάνουν επίτηδες ή είναι αληθινά δύσκολο να αποχωριστείς την περιουσία που με κόπο έκανες? Θα έπρεπε να μας τα μοιράσουν και να κρατήσουν ό,τι θεωρούν πως πρέπει να κρατήσουν? Ή ορθώς κάνουν ό,τι κάνουν? Είμαι μπερδεμένη, δεν θέλω σε καμία περίπτωση να τους εκμεταλλευτώ, αλλά από την άλλη έχω φτάσει να μην θέλω να ξανακούσω τη φράση όλα δικά σας είναι. Όχι, δεν είναι.
Αγαπητή φίλη, το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να εκφράσεις αυτά που σκέφτεσαι, γιατί είναι επικίνδυνο να δημιουργηθεί πικρία που αν δεν εξωτερικευθεί μπορεί να δηλητηριάσει ανεπανόρθωτα τις σχέσεις σας σε σημείο μη επιστροφής. Είναι δύσκολη συζήτηση, αλλά πρέπει να γίνει, και μάλλον έχει αργήσει ήδη πάρα πολλά χρόνια.
Δεν υπάρχει ορθό και μη ορθό, δηλαδή όχι ακριβώς, είναι όντως δική τους η περιουσία και ό,τι θέλουν την κάνουν, αλλά πραγματικά η επωδός «όλα δικά σας είναι» χρειάζεται να διευκρινιστεί αν πχ θέλεις να αγοράσεις σπίτι. Δεν ξέρω τι μπορεί να εννοούν. Υπάρχουν γονείς που όντως χρησιμοποιούν την οικογενειακή περιουσία ως μέσο ελέγχου, αλλά δεν λες ότι όντως άσκησαν αυτόν τον έλεγχο ως προς το ποιον πρέπει να παντρευτείτε και πού πρέπει να μείνετε, ή συνέβη και δεν μας το λες;
Αν δεν υπήρξε τέτοιος έλεγχος, τότε εννοούν ότι είναι δικά σας μετά τον θάνατό τους, και πρέπει να πορευτείς με αυτή τη γνώση. Θέλουν να τα έχουν γιατί δικά τους είναι για όσο ζουν. Το «δικά σας» είναι στην άλλη ζωή ή εφόσον παρουσιαστεί μια πολύ έκτακτη ανάγκη, που δεν έχει παρουσιαστεί ακόμα. Αλλά έχει σημασία τι πιστεύω εγώ ότι εννοούν; Είναι καλή ιδέα να κάνεις εσύ υποθέσεις για το τι εννοούν; Μίλησε για την πρόθεσή σου να αγοράσεις σπίτι και θα καταλάβεις τι εννοούν. Χωρίς να μιλήσεις, αν μείνεις ακροατής, δημιουργούνται πολλές παρεξηγήσεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν νομίζω οτι το κάνουν συνειδητά σαν μέσο χειρισμού αλλά όχι πως αν αποφασίσεις και κάτι εντελώς αντίθετο απο τα θέλω τους ειναι πρόθυμοι να σε στηρίξουν. Κι εγώ μεγάλωσα ακουγοντας “τα κάνουμε όλα αυτά για να έχετε περιουσιακά στοιχεία εσύ και η αδερφή σου”. οκ, τωρα λοιπον που θέλω να αγοράσω σπίτι, σε άλλη πόλη απο αυτη που μεγάλωσα, δεν είπαν “ωραια λοιπόν, πουλάμε κάτι για να πάρεις σπίτι”. Όχι. Η φάση ειναι “αν θελετε να έρθετε να μεινετε εδώ ελάτε”. Αυτό. Άρα εννοουν μετά θανατον το οποίο φυσικά δεν μπορώ να υπολογίζω γιατί πρώτον ειναι μακάβριο να το… Διαβάστε περισσότερα »
Συνήθως οι γονείς τείνουν να χρησιμοποιούν τέτοιου είδους εκφράσεις χωρίς να καταλαβαίνουν πόσο πληγώνεται το παιδί τους. Και επειδή σε τρώει αυτό το θέμα και σε προβληματίζει, καλό θα ήταν να κάνεις μια κουβέντα μαζί τους διαφορετικά θα μείνεις με ένα αίσθημα πικρίας μέσα σου
Και μενα τα ιδια ελεγε ο πατερας μου αγαπητη φιλη μεχρι πριν 2-3 χρονια. Λεω μονο πατερας γιατι η μητερα μου με εχει ξεκοψει και δε μου εδινε ποτε ουτε μισο σεντ. Τελος παντων, ο πατερας μου εχει μια καλη περιουσια. Παντα με στηριζε, μου πληρωνε τα σημαντικα (σπουδες, μεταπτυχιακα, αμαξι, ιατρικα ακομη και ταξιδια κλπ). Ειχα τη δουλεια μου αλλα προφανως στην Ελλαδα δεν τα εβγαζα περα ανετα. Μου ελεγε μαλιστα οτι κραταει χρηματα για το μελλον μου, εννοωντας καποιο γαμο φυσικα και να μην ανησυχουμε γιατι λεφτα υπαρχουν. Δεν ανησυχουσα λοιπον. Υπολογιζα στην πολυ σημαντικη του συμβολη. Παρολα… Διαβάστε περισσότερα »
Στην περίπτωση φίλου μου, που άκουγε και ακούει συνεχώς την ίδια επωδό “όλα δικά σου είναι”, το έλεγαν/λένε για να κερδίσουν την εύνοιά του, να ακούν ευχαριστώ, να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους και επίσης για να κάνει αγγαρείες στα ακίνητά τους και τα οχήματά τους (πότισμα, επισκευές, ασφάλιση κλπ), αλλά μόνο αγγαρείες, όχι και να παίρνει αποφάσεις για τη διαχείρισή τους, καθώς και διάφορες άλλες εξυπηρετήσεις. Εκείνος το είχε πιστέψει και έτρεχε συνεχώς. Κάποια στιγμή (στα 28 του) ζήτησε να μείνει σε ένα από τα ακίνητά τους ή να του γράψουν ένα ακίνητο (έστω… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα, το ότι σας το κοπανάνε όλη την ώρα στο ξεκάρφωτο και χωρίς να δίνουν διευκρινίσεις, παραπέμπει σε “οικογενειακό σενάριο” που λειτουργεί ως μέσο ελέγχου και έκφραση προσωπικής ανασφάλειας. Ξέρεις, του στυλ: “θα είχα κάνει μεγάλη καριέρα αν δεν είχα οικογένεια να φροντίσω”. “Η αδερφή σου είναι έξυπνη, αλλά εσύ είσαι καλοσυνάτη” (με αποτέλεσμα η μία αδερφή να νιώθει κακιά και η άλλη ηλίθια). “Ήσουν πάντα δύσκολο παιδί, με ταλαιπώρησες πολύ στην εγκυμοσύνη, από τότε είχες δείξει”. “Μόνο εσάς έχω”. “Έχω κακή υγεία, δεν κάνει να με συγχύζετε”. “Εγώ κι ο μπαμπάς είμαστε το ιδανικό ζευγάρι”. Και λοιπά και λοιπά.… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ νιώθω σαν να έγραψα εγώ την ερώτηση. Οι γονείς μας κάνουν ακριβώς το ίδιο. Εμείς νιώθαμε πάντα ότι αυτό είναι συναισθηματικός εκβιασμός και κάναμε την περιβόητη συζήτηση αφού μένουμε στο ενοίκιο χωρίς προοπτική αγοράς σπιτιού σύντομα. Οι γονείς μας λοιπόν δεν εννοούν ότι θα μας δώσουν λεφτά ΑΛΛΑ ότι όταν γεράσουν δεν θα χρειαστεί να τους συντηρούμε γιατί θα έχουν κάνει το κομπόδεμά τους!!! ΤΟ ΣΟΚ! Ε να τα χαίρονται λοιπόν αφού τα δούλεψαν αλλά αυτός ο εκβιασμός για λεφτά που κανένας δεν ζήτησε δεν πιάνει πιά.
Ναι χειρισμός λέγεται όταν σου τάζουν πράματα και δεν σου λένε τι ακριβώς εννοούν. Νομίζω πως αν τους ρωτήσεις ευθέως πόσα είναι αυτά τα λεφτά και πότε σκοπεύουν να σας τα δώσουν, θα σε πουν αχάριστη θα σε πουν συμφεροντολόγα και θα ξεκινήσει πόλεμος. Αν τους πεις ότι τα χρειάζεσαι τώρα που είσαι ακόμη νέα , για να φτιάξεις πράγματα και να αναπτύξεις τη ζωή σου, θα σου πουν ότι στην εποχή τους δεν είχαν ούτε για καφέ κτλ….. Είναι πολύ ψυχοφθόρο να αιωρείται μια υπόσχεση
Φωτεινή, άλλη μια πληρωμένη απάντηση σήμερα! Θέλω κι εγώ να εκφράσω την αγανάκτηση μου για όλους τους ανθρώπους που επωφελήθηκαν ως ενήλικες από τις κοινωνικές και οικονομικές παροχές της εποχής ΠΑΣΟΚ, για να παρουσιάζουν σήμερα τους εαυτούς τους, ως ‘αυτοδημιούργητους’ επιχειρηματίες ή ‘ γονείς θυσία ‘ ή συμπληρώστε ελεύθερα. Disclaimer: Οι παραπάνω χαρακτηρισμοί δεν απευθύνονται σε ανθρώπους οι οποίοι δεν επωφελήθηκαν των συγκυριών, για τον όποιο λόγο. Απευθύνονται όμως σε: ελευθέρους επαγγελματίες οι οποίοι πήραν χωρίς δυσκολία δάνειο και lizing, στήνοντας μια κερδοφόρα επιχείρηση σε εποχές ευμάρειας , σε δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους οι οποίοι μπήκαν με απολυτήριο λυκείου σε… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ, οι γονείς μου ακριβώς. Στην περίπτωσή μου, κάποια μέρα τους είπα “Βρήκα σπίτι να αγοράσω, σε λίγες μέρες έχω ραντεβού με την τράπεζα για το δάνειο. Αν ενδιαφέρεστε να με βοηθήσετε οικονομικά, πείτε το μου άμεσα.” Όντως συνεισέφεραν, και μάλιστα γενναιόδωρα. Αν ήξερα τι ακριβώς ήταν διατεθειμένοι να συνεισφέρουν μπορεί να είχα πάρει την απόφαση να αγοράσω σπίτι νωρίτερα. Οπότε ίσως θα έπρεπε να είχα κάνει τη συζήτηση νωρίτερα, ή ίσως καλύτερα που βασίστηκα στις δικές μου δυνάμεις. Δεν νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αποχωριστούν όσα με κόπο έφτιαξαν. Πάντως, οι γονείς μου είναι αυτό που λέμε… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν και χειρότερα. Εμένα ΕΙΝΑΙ δικά μου αλλά εξακολουθεί και τα καρπώνεται η μάνα μου. Μετά από αρκετά χρόνια ψυχοθεραπεία διακόπηκαν οι διπλωματικές σχέσεις και όποια συνεννόηση γίνεται μέσω δικηγόρου.