Με κούρασε πια ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του συντρόφου μου. Νομίζω πως δε σκέφτεται μακροπρόθεσμα ή τέλος πάντων σκέφτεται πάντα εκ των υστέρων. Για παράδειγμα, στη σχολή υπήρχε ένα μάθημα το οποίο ξέραμε ότι από το επόμενο εξάμηνο θα το αναλάβει ένας πολύ αυστηρός καθηγητής και του έλεγα να κάτσουμε να το δώσουμε τώρα να τελειώνουμε, αλλά φυσικά δεν το έκανε κι έτσι εγώ το πέρασα κι αυτός το έδινε σε κάθε εξάμηνο και μάλιστα ήταν το τελευταίο του μάθημα για πτυχίο, ένα μάθημα από κάτι εξάμηνα πίσω. Άλλο παράδειγμα, ενώ μπορούσε να βγάλει κάρτα ανεργίας, όλο το άφηνε, με αποτέλεσμα να πληρώνει εισιτήριο στα μέσα, ακόμα και μετρό αεροδρομίου χρειάστηκε να πάρει, μέχρι που αποφάσισε να βγάλει. Και επειδή άργησε να κάνει τα χαρτιά του, έχασε και ό,τι επίδομα δικαιούνταν. Άλλο παράδειγμα, έκλεισα εισιτήριο για κάπου για ένα μήνα μετά επειδή έκανε 20 ευρώ να πας κ να γυρίσεις και έπεφτε και καλές μέρες και του είπα να κλείσει κι αυτός. Δεν έκλεισε όμως, γιατί δεν ήξερε αν θα μπορούσε μετά από 1 μήνα (Ούτε εγώ ήξερα), εν τέλει μπορούσε και μετά έτρεχε να βρει εισιτήριο τελευταία στιγμή, αλλά πραγματικά δεν άξιζε αφού είχε ανέβει η τιμή. Εγώ πήγα, αλλά ξενέρωσα, γιατί θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί, κι αυτός το ίδιο. Έχω πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα. Και κάθε φορά λέει ότι έχω δίκιο και μακάρι να με άκουγε, αλλά κάθε φορά τα ίδια. Και κάποιες φορές με παίρνει κι εμένα η μπάλα με τις αποφάσεις που παίρνει, ενώ εγώ σκέφτομαι πάντα μπροστά.
Ναι, η ερώτηση ποια είναι;
Αν η ερώτηση είναι «να χωρίσω εξαιτίας αυτού του χαρακτηριστικού» η απάντηση είναι «μπορείς να χωρίσεις, μπορείς και να μην χωρίσεις, εσύ πρέπει να αποφασίσεις ποια χαρακτηριστικά αντέχεις και ποια όχι», και αυτό το κάνεις ζυγίζοντας τη σχέση συνολικά, τις προσδοκίες που έχεις από αυτή, και τα λοιπά.
Μπορώ να σου πω ότι οι άνθρωποι που καθυστερούν με τον τρόπο που περιγράφεις δεν είναι τεμπέληδες απαραίτητα (δεν ξέρω τι σκέφτεσαι δηλαδή) αλλά έχουν ένα θέμα με τις αλλαγές, με τους στόχους τους, με την τελειότητα, κάτι τέτοιο, και μάλλον δεν το έχεις υποψιαστεί καν ακόμα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Για εμένα η αναβλητικότητα είναι αποτέλεσμα φόβου, τελειομανίας, υπερανάλυσης των πραγμάτων και κριτικής που μου έχει ασκηθεί από το περιβάλλον μου για τις επιλογές μου. Ενώ είναι κάτι που θα ήθελα να βελτιώσω, δεν δέχομαι μια ματιά κατανόησης από τους γύρω μου- αλλά αντίθετα μία πίεση για αλλαγή η οποία δεν είναι βοηθητική. Αυτή είναι η οπτική μου, ίσως είναι χρήσιμη.
Πόσο σε νιώθω και πόσο ταυτίστηκα και με τον σύντροφό της. Είναι βαθιά ψυχολογικο πρόβλημα και θέλει θεραπεία. Η τάση στην αδράνεια/αναβλητικοτητα κοστίζουν τόσα πολλά και ειναι συνήθως ένας φαύλος κύκλος ενοχων, άγχους και κατάθλιψης.
Συμφωνώ, απλά θα ήθελα να επισημάνω πως υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου αυτό που ονομάζει η γράφουσα “αναβλητικότητα” μπορεί να σχετίζεται με νευροδιαφορετικότητα και όχι με κάτι άλλο.
Και εγώ αναβλητική είμαι, με δυσκολεύει σε κάποια πράγματα, με ωφελεί σε άλλα, αλλά είναι αυτό που είμαι. Δεν μπορώ να είμαι αλλιώς και να το ήθελα – αλλά μάλλον δεν το θέλω. Εφόσον δεν επηρεάζει τους άλλους (και δεν με κριτικάρουν) έχω μάθει να ζω με αυτό.
Δεν την γνωριζα αυτη την λεξη ουτε και τον ορισμο.Η google μου εβγαλε πρωτο αποτελεσμα απο το site της Α,μπα! Ευχαριστω για το “heads up!” 🙂
Είναι ακριβώς αυτό και υποφέρουμε πολλοί άνθρωποι!
έχω ακριβώς το ίδιο “πρόβλημα”. Δεν θα μου άρεσε να είμαι με κάποιον που με νταντεύει ή ενοχλείται, σίγουρα. Εγώ όμως θεωρώ ότι αυτή η αναβλητικότητα μου έχει βγει σε καλό αρκετές φορές, γιατί με βοηθάει να αναλύσω καλύτερα κάποιες καταστάσεις και να είμαι προετοιμασμένη.
Κι εγω, συν οτι ντρεπομαι να ζητάω, οπότε αν χρειάζομαι ένα χαρτί και βρω πρόβλημα σε δημόσια υπηρεσία, αντι να ρωτάω όπως θα έκαναν όλοι, λεω σορι και φεύγω. Δεν είναι καλό, εγω τα λουοζμαι μεν.
Αναβλητική εδώ. Ταυτίστηκα με το σχόλιό σου, είναι πραγματικά ανακουφιστικό το ότι υπάρχουν κι άλλοι.
Δεν είσαι η μαμά του όμως, και αυτός ο τρόπος να τον νουθετεις και να του δίνεις συμβουλές και το “μακάρι να με άκουγε” σου αρέσει; Δεν λέω οτι δεν έχεις δίκιο να ξενερώνεις, δεν κρίνω, αλλά είναι σαν να νταντεύεις 10 χρονο. Μπορείς εσύ να βρεις εναν που δεν ειναι αναβλητικός και ο φίλος σου να βρει μια κοπέλα που δεν χαλιέται με την αναβλητικότητά του και ίσως την κατανοεί. Just saying…
Ο σύντροφος σου ακούγεται σαν ένας άνθρωπος με πάρα πολύ άγχος και η αναβλητικότητα είναι η κορυφή του παγόβουνου από όλες τις περίπλοκες σκέψεις που κάνει και τον κρατάνε πίσω. Ένας ψυχολόγος σίγουρα θα μπορούσε να βοηθήσει. Εννοείται δεν σου τα λέω για να σου αλλάξω γνώμη απέναντι του. Αν αποκτήσετε κοινή ζωή αυτό το χαρακτηριστικό θα σε ταλαιπωρήσει πάρα πολύ. Σήμερα είναι το ταξίδι αλλά αν αύριο είναι σπίτι και παιδιά δεν ξέρω πως θα μπορέσεις να το διαχειριστείς.
Εγώ δεν πιστεύω στην τεμπελιά. Δε νομίζω ότι υπάρχει αυτό. Σε μένα η καθυστέρηση πχ συνήθως οφείλεται είτε στην τελειομανία είτε σε έλλειψη κινήτρου.
Σαν τι θα μπορούσες να κάνεις εσύ για τον σύντροφο σου που είναι αναβλητικός; Είτε να τον αποδεχθείς ή να τον αφήσεις.
Σούπερ αναβλητική εδώ και δεν το λέω με καμία περιφάνεια. Είναι ψυχοφθόρο, σου τρώει το είναι, καταλήγει σε διαρκές self-hating. Ξέρω τις υποχρεώσεις μου, δε χρειάζομαι κάποιον να μου τις υπενθυμίζει ξανά και ξανά, συχνά δεν είναι καν περίπλοκο αυτό που έχω να κάνω, αλλά η αδράνεια με κρατάει πίσω. Κι όλο αυτό μπορεί να κρατήσει και μήνες, μέχρι να στείλω ένα απλό email για παράδειγμα. Στους γύρω μου ίσως φαίνεται σαν απλή αναβλητικότητα/τεμπελιά αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας φαύλος κύκλος τύψεων και υπερανάλυσης. Ευτυχώς ο σύντροφός μου είναι δίπλα μου ενθαρρύνοντάς με και δίνοντάς μου χρόνο. Αν αντέχεις κάνε… Διαβάστε περισσότερα »
Διάβασε περί procrastination και ίσως βγάλεις κανένα συμπέρασμα…
Σε μένα η αναβλητικότητα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εικόνα που έχω για εμένα. Δηλαδή τι θέλω, πώς θα το πετύχω, γιατί το κάνω…Είναι βαθύ θέμα, συμφωνώ με όσους το χαρακτήρισαν έτσι. Κάποιες φορές μου τη χαρίζω αλλά πλέον βλέπω ότι καθόλου καλό δε μου έχει κάνει κάτι τέτοιο. Οπότε προσπαθώ, προσπαθώ, προσπαθώ. Συστήνω μια χαλαρότητα απέναντι στη σχέση σου, ήμουν κι εγώ με κάποιον ο οποίος το είχε πάρει σκουφί και με κόλλαγε στον τοίχο όποτε ένιωθε ότι χάνει τη διασκέδασή του, το κέφι του κλπ κλπ…Να έφταιγα εγώ και η αναβλητικότητά μου; Ή είχαμε να κάνουμε με έναν… Διαβάστε περισσότερα »