Αγαπητή «Α, μπα»: Είναι παράλογο που ζητάω να είναι συνεπείς;

Είμαι υπερβολική;

Αγαπημένη μου Α,μπα, ελπίζω να είσαι πολύ καλά! Και, ναι, έχω ερώτηση κατηγορίας «μήπως είμαι υπερβολική;» Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω ότι υπάρχει ένα miscommunication που λέμε στο χωριό μου με φίλους και συγγενείς γύρω από το χρόνο που θα κανονίσουμε να βρεθούμε. Να σου πω ένα πρόσφατο παράδειγμα: κανονίζουμε πάρτυ γενεθλίων για την κόρη μου που είναι 3 ετών. Ειδοποιούμε τους καλεσμένους έγκαιρα, μεταξύ αυτών και τα ξαδέρφια μου που έχουν παιδιά στην ηλικία της και τα μικρά αλληλολατρεύονται. Η ξαδέρφη μου απαντάει ότι δεν μπορούν να έρθουν στις 12 που ξεκινάει το πάρτυ γιατί έχουν κανονίσει να φάνε στα πεθερικά και αντιπροτείνει να περάσουν βραδάκι ή απόγευμα. Εγώ σκέφτομαι ότι εκείνη την ώρα θα μαζεύω το σπίτι από τη λαίλαπα, θα είναι η ώρα που θα αρχίσουμε να χαλαρώνουμε και η μικρή θα είναι και πτώμα από την έντονη ημέρα. Λέω στην ξαδέρφη μου ευγενικά ότι ίσως να μην είναι καλή ιδέα και εκεί αρχίζει μίρλα ότι θα έπρεπε να είμαι πιο ελαστική με το πρόγραμμά μας και δεν παθαίνει τίποτα το παιδί να μην κοιμηθεί νωρίς μια φορά και διάφορα άλλα. Άλλο παράδειγμα: κανονίζουμε να δούμε φίλους μας- οι οποίοι δεν έχουν παιδιά- για καφέ σε πλατεία. Έχουμε δώσει ραντεβού στις 11 ας πούμε. Εμείς με την κόρη έχουμε φτάσει στην ώρα μας , παρ’ όλα αυτά οι φίλοι μας φτάνουν με 45 λεπτά καθυστέρηση. Εμένα δε θα με ένοιαζε τόσο πολύ πες, θα χάζευα βιτρίνες ή στο κινητό. Η μικρή όμως από ένα σημείο και έπειτα δυσανασχετεί, πεινάει , βαριέται. Από εκεί που υπολόγιζα δηλαδή ότι κατά τη μια θα φύγουμε από τον καφέ για να πάμε σπίτι να φάει το παιδί κλπ καταλήγω ή να πρέπει να παραγγείλω μια βλακεία απέξω να φάει ή να φύγω χωρίς να προλάβω να δω και καθόλου τους άλλους. Δε θέλω να δώσω την εντύπωση ότι δεν είμαι ευέλικτη. Και σνακ έχω μαζί μου και παιχνίδια και μια χαρά και αυτοσχεδιάζω και βγαίνω από το πρόγραμμα. Είναι όμως τόσο παράλογο που ζητάω να τηρούνται οι χρόνοι μου και το πλάνο που έχω εγώ στο μυαλό μου; Πρέπει να κάνω προγραμματικές δηλώσεις ότι πχ αν αργήσεις 15 λεπτά θα φύγω; Έχω αρχίσει και σκέφτομαι ότι τελικά είναι πανεύκολο να απομονωθείς όταν γίνεσαι γονιός και πασχίζω να βρω μια ισορροπία μεταξύ του «είμαι άκαμπτη» και του «λέω ναι σε όλα». Όλες οι συμβουλές σας ευπρόσδεκτες!

Timechaser

Δεν φταίει ότι είσαι γονιός, φταίει που είναι πολύ κυρίαρχο το ραντεβού χωρίς δέσμευση. Είναι θέμα κυρίαρχης κουλτούρας το «θα περάσω αν είναι», ακόμα και όταν προσπαθείς να κανονίσεις κάτι ενήλικο με ενήλικες, όπως είναι τραπέζι σε εστιατόριο, που δεν γίνεται «να περάσεις αν είναι», πρέπει να πεις ναι ή όχι, και αν πεις ναι, να έρθεις στην ώρα σου χωρίς να φέρεις άλλους δυο μαζί σου, γιατί το τραπέζι έχει αριθμό θέσεων και δεν γίνεται πάντα να αυξηθούν. Α, και μετά αρχίζει ο ένας που δεν πεινάει και τόσο, ο άλλος που έχει κανονίσει σε μισή ώρα αλλού και θα φύγει, και εσύ που ήρθες στην ώρα σου και λες στους σερβιτόρους να ξανάρθουν σε λίγο,, και σε λίγο αργότερα, και να υπομένεις τον εκνευρισμό τους προσπαθώντας να συγκρατήσεις τον δικό σου εκνευρισμό. Και φυσικά είναι αυτός που είπε ότι θα έρθει, και τον παίρνεις δέκα λεπτά μετά το ραντεβού, και «μόλις μπήκε σπίτι και τώρα θα κάνει ένα μπάνιο γιατί είναι χάλια». Εσύ λες ότι δεν θα σε πείραζε το 45 λεπτο στήσιμο και απορώ, σοβαρά δεν θα σε πείραζε; Να κάθεσαι σε καφέ μόνη σου 45 λεπτά, όχι γιατί είναι επιλογή σου, αλλά γιατί περιμένεις κάποιον ώστε να ξεκινήσεις το ραντεβού μια ώρα αργότερα;

Όπως κατάλαβες, έχω κι εγώ τέτοιες εμπειρίες, πολλές, όχι μια και δύο. Και ποτέ δεν έχω αναρωτηθεί αν είμαι υπερβολική. Στο «τι πειράζει αν κοιμηθεί πιο αργά το παιδί» η απάντηση είναι «δεν πειράζει εσένα, εμένα με πειράζει». Πειράζει πάρα πολύ. Ούτε το παιδί το πειράζει, γιατί δεν είναι δική του δουλειά ούτε πότε θα κοιμηθεί, ούτε αν θα κοιμηθεί. Εμένα πειράζει, γιατί είναι δική μου ευθύνη να το καλμάρω αν πάθει πατατράκ από την υπερδιέγερση. Δεν ξέρω αν υπάρχει επίσκεψη που μπορεί να μου χαρίσει τόση ευτυχία ώστε να εξισορροπήσει το πατατράκ (απάντηση: δεν υπάρχει). Υπάρχουν παιδιά που είναι καλόβολα, φαντάζομαι, αλλά όσα παιδιά έχουν μάθει σε ένα πρόγραμμα, ταράζονται πάρα πολύ όταν χαλάει.

Ευέλικτος σημαίνει αλλάζω την παραγγελία μου στο εστιατόριο αν έχει τελειώσει το παστίτσιο, ευέλικτος σημαίνει πάμε σε άλλο καφέ επειδή βρέχει και καθόμαστε έξω, ευέλικτος σημαίνει καθυστερούμε λίγο τα κυρίως και τρώμε τα πρώτα με ένα κρασί ακόμα επειδή έρχεται κάποιος έκτακτος, όχι «το πάρτι γίνεται ολοήμερο επειδή εσύ θα φας τα πεθερικά σου». Όχι μόνο δεν είσαι υπερβολική, αλλά είσαι υπερβολικά βολική. Για μένα τα παιδικά πάρτι δεν πρέπει να έχουν μόνο ώρα έναρξης αλλά και ώρα λήξης, είναι καλύτερα για όλους τους εμπλεκόμενους. (Τώρα κάποιος θα πει ότι έχω ξεχάσει πώς είναι τα πράγματα στην Ελλάδα γιατί λείπω. Όχι δεν έχω ξεχάσει, θυμάμαι πολύ καλά, όπως φαίνεται από την απάντηση, και αυτό το θέμα είναι ένα από όσα δεν μου αρέσουν στον ελληνικό τρόπο ζωής. Είναι ωραία η χαλαρότητα των κοινωνικών σχέσεων, αλλά όταν φτάνει σε αδιαφορία για τον χρόνο του άλλου, ξεπερνιέται η ευχαρίστηση και περνάμε στον εκνευρισμό. Φυσικά δεν είναι όλοι έτσι, το ξέρω ότι πολλοί θα ταυτιστούν και θα πουν «είμαι αυτός που περιμένει 45 λεπτά στο καφέ», οπότε, μήπως χρειάζεται ένας σύλλογος;)

in

Αξιολογήστε το άρθρο

119 points
Upvote Downvote

59
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
40 Θέματα σχολίων
19 Απαντήσεις θεμάτων
5 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
43 Συντάκτες σχολίων
HaifischnetCloud on ToastMuseπόντια ιντερνάσιοναλφυσική πετρόλ Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Είμαι απίστευτα αυστηρή σε αυτό το θέμα και έχω κατα καιρούς χαρατηριστεί ξινή/κακιασμένη/μουντρούχα κλπ. Και δεν με νοιάζει κα-θό-λου. Όταν λες στον άλλο το πάρτι είναι 12 με δύο, των περιμένω στις δώδεκα και θα φύγει στις δύο. Εγώ σκοτωνομαι να ετοιμάσω / μεταφερω / στησω τα διάφορα του πάρτι, έχω το παιδί να πηδάει στους τοίχους από την λαχτάρα και μετά θα κάθομαι στο σπίτι παρέα μα τα στολίδια για να σε περιμένω πότε θα σου κ….να έλθεις; Όχι darling. Όχι δεν μπορείς να έλθεις το απόγευμα γιατί θα πας στα πεθερικά, κανόνισες αλλού χάνεις το πάρτι. Είμαι ακόμα… Διαβάστε περισσότερα »

Guardian
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είμαι αυτή που περιμένει 45 λεπτά σε ένα καφέ

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Να φεύγεις

Nee Teg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Κι εγώ θα περιμένω ενώ πίνω τον καφέ μου. Όμως αν π.χ. το ραντεβού ήταν στις 12, ο/η άλλος/η ήρθε 12:45 κι εγώ υπολόγιζα οτι θα φύγω 1:30..ε θα κάτσω πολύ λίγο μαζί του, άντε αν με παίρνει χρονικά να κάτσω κανα 15 λεπτά παραπάνω, αλλιώς Λούης….και αν παραπονεθεί που φεύγω νωρίς και δεν προλάβαμε να τα πούμε, τότε θα του/της επισημάνω οτι έχω έρθει από τις 12 που είχαμε πει και δε μπορώ να κάτσω παραπάνω. Ετσι λίγο να σεφτεί….κι αν ο/η ‘αλλος/η θέλει όντως να με βλέπει και να έχουμε χρονο μαζί, σιγά σιγά μαθαίνει να σέβεται και… Διαβάστε περισσότερα »

Jenny Barnes
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ειμαι αυτή που έχει περιμένει 45 λεπτά, όχι σε καφέ, αλλά μπροστά από πολυκατάστημα. Με κρύο. Τόσο βλάκας.

Sailor Earth
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ ακόμα το θυμάμαι και τσαντίζομαι. Μια μερα είχα κανονίσει με “φιλες” να βγούμε στις 11 το βράδυ. Εγώ μένω σε βουνό οπότε πήρα το τελευταιο λεωφορείο για να κατέβω στην πόλη. Το τελευταίο. Περίμενα 1 περίμενα δυο, δυομιση ώρες μέσα στο ψοφόκρυο ενώ παράλληλα έπαιρνα τηλ τις καλές μου φίλες οι οποίες έμεναν στην πόλη δυο βηματα από το σημείο συνάντησης και τις ρώταγα που διάολο είναι τοση ώρα. Η συνηθισμένη απάντηση “στο δρόμο ειμαστε!” 2.5 ώρες περίμενα σε κάποια στιγμή με έπιασε το παράπονο και άρχισα να κλαίω. Όταν τελικά εμφανίστηκαν δεν τόλμησα να τις βρίσω επειδή ήξερα… Διαβάστε περισσότερα »

Jenny Barnes
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Sailor Earth πραγματικά θύμωσα μόνο που το διάβασα. Φαντάζομαι πως θα ένιωσες μετά από αυτό.

Sailor Earth
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Jenny και δεν ήταν η πρώτη φορά. Απλά ήταν η φορά που το παραχεσαν τελείως. Και μια παρέα πολύ τοξική. Με σηκωμένες τις μυτούλες όλες και υφάκι δέκα καρδιναλίων. Η μια εκ των οποίων σχολίαζε μονίμως “εσύ είσαι πολύ όμορφη αλλά μην το παίρνεις πανω σου που στο λένε όλοι γιατι εμένα ερωτεύονται οι άντρες. Εγώ τους στήνω όλους όχι αυτοί εμένα.” “Αντε τα λέμε! Παρε με πολλές φορές τηλ κι αν έχω όρεξη θα το σηκώσω για να κανονίσουμε. Αλλά εσύ παίρνε τηλέφωνο μεχρι να σου απαντήσω. Μου αρεσει η επιβεβαίωση. “

Jenny Barnes
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Μπορώ να φανταστώ για τι πράγμα μιλάς. Τελικά έχει πολλούς καρδιναλίους εκεί έξω. Εγώ είχα εμπειρία με πιο παθητικοεπιθετικούς. Από αυτούς που στο τέλος σου άφηνουν την αίσθηση ότι σου κάνουν μεγάλη χάρη που σε συναναστρέφονται

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ότι τους στήνει εκείνη είναι το μόνο σίγουρο, πωπω συγχύστηκα! Το θεωρεί και προσόν! Πάντως πολλοί άνθρωποι είναι σαν τις πρώην φίλες σου, νιώθουν σημαντικοί επειδή οι άλλοι τους περιμένουν/ψάχνουν στο τηλέφωνο. Μιλάμε για τεράστιο εγώ – πού να σκεφτούν τον χρόνο του άλλου; Είχα μια τέτοια φίλη, που για κάποιο λόγο όλες την ανεχόμασταν στην παρέα και μάλιστα οι άλλες το θεωρούσαν “χαριτωμένο ελαττωματάκι” ότι μας έστηνε συνέχεια για ώρες κι εκείνη χασκογέλαγε με την πάρτη της. Πέρασα τη φάση που της έλεγα μία ώρα νωρίτερα από την ώρα που ήθελα να τη δω αλλά κι αυτό με κούρασε.… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Δυόμιση ώρες; Μα είναι δυνατόν;

Sailor Earth
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ναι. Περίμενα από τις 11 παρά μέχρι 2 κ μιση. Είμαι σίγουρη οτι το κάνανε επίτηδες από κακία. Ήξεραν οτι έμενα μακριά και ότι ήταν το τελευταίο λεωφορείο. Και ηθελα τόσο πολύ να σηκωθώ να φύγω αλλά δεν το κανα γιατί σκεφτόμουν τα λεφτά που θα χάλαγα αδικα στο ταξί. Το μετάνιωσα εκ των υστέρων. Ενα 10αρικο κερατιατικο επρεπε να το ξοδέψω και να μην τις ξαναδώ ποτέ.

Moomin
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πόσο πολύ σε καταλαβαίνω… Είχα αρκετές τέτοιες εμπειρίες ως έφηβη. Το στήσιμο ήταν μέσα στο παιχνίδι από αυτές που θεωρούνταν πιο κουλ στην παρέα γιατί ήταν ακόμη ένα εργαλείο για να σου τρίψουν στα μούτρα την “ανωτερότητα” τους, η οποία, παρεπιπτόντως, πήγαζε πάντα, μα ΠΑΝΤΑ, από την προτίμηση των ανδρών. Εννοείται ότι το εκλάμβανα σαν απόρριψη αλλά που μυαλό να το αναλύσεις στις σωστές του διαστάσεις τότε… Όταν το θυμάμαι θέλω να γυρίσω πίσω και να μου κάνω μια αγκαλιά… 🙂

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πόσο σε νιώθω. Ειναι δύσκολο να πιστεύψεις πως υπάρχουν τέτοιο άνθρωποι, μέχρι να σου τύχει. Αντίστοιχη φάση, περίμενα στο κρύο πάνω σε γέφυρα φίλο που μου έλεγε πως ειναι στο δρόμο και έρχεται απο το σπίτι του, που ήταν πεντε λεπτά με τα πόδια. Βασικά τέτοιοι άνθρωποι εχουν χεσμένες τις ανάγκες του άλλου, και θεωρούν αυτονόητο πως πρεπει να κάνουν τα πάντα για να βολεύονται οι ίδιοι. Ο φίλος… γέλασε στο τέλος με την αφέλεια μου και μου την είπε πως δεν κατάλαβα οτι θα αργούσε. Γέλασε… ε, δεν τον ξαναείδα.

Maria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όχι δεν είσαι υπερβολική. Καθόλου. Απλά ειναι η νοοτροπία της αδιαφορίας του προσωπικού χρόνου του άλλου. Εγώ σκέψου με δίδυμα κοριτσάκια τα οποία ετοιμάζω, ντύνω, ταίζω κτλ και είμαι πάντα στην ώρα μου, πρώτη στο ραντεβού γιατί και γω και ο σύζυγος είμαστε πολύ τυπικοί και συνεπείς ως χαρακτήρες και ως στάση ζωής. Και πάντα περιμένουμε όλους τους άλλους (χωρίς παιδιά οι περισσότεροι). Πλέον κανονίζουμε μόνο με αυτούς που είναι της ίδιας λογικής. Με τους υπόλοιπους απλά τους λέμε που θα είμαστε και αν θα μας προλάβουν καλώς. Δεν στηρίζομαι σε αυτούς. Αλλά επίσης δεν δέχομαι και κριτική για το… Διαβάστε περισσότερα »

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Παιδια ας μη μασάμε τα λόγια μας. ΚΟΙΤΑΝΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥΣ. Μηδεν αλληλεγγύη. Χεστηκαν αν έχεις πρόγραμμα, χεστηκαν για σένα γενικώς.
Εγώ την λέω ευθέως πλέον, μπορεί να μείνω χωρίς φίλους, τι να πω, δουλεύω όμως ασταμάτητα, μεγαλώνω 2 παιδιά χωρίς βοήθειες, αυτα ειναι πλέον τα όρια μου.

Gigi@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υπάρχουν και αυτοί που περιμένουν 4,5 ώρες. Με ένα φιλικό ζευγάρι σταματήσαμε να κανονίζουμε έξω γιατί καταλήγαμε να χάνουμε κρατήσεις, παραστάσεις, πλοία κλπ. Επειδή, όμως, περνούσαμε ωραία όταν βρισκόμασταν και έφευγε ο εκνευρισμός της καθυστέρησης, αποφασίσαμε να βρισκόμαστε μόνο σε σπίτια. Καλούμε λοιπόν το φιλικό ζευγάρι για κρασί καθημερινή στο σπίτι στις 20:00. Εννοείται ότι δική μας πρόθεση ήταν να βρεθούμε στις 21:00, αλλά πάθαμε, μάθαμε (νομίζαμε). Πήγε 21, πήγε 22, πήρα τηλέφωνο , καμία απάντηση. Φάγαμε οι δυο μας ό,τι είχαμε ετοιμάσει. Πήγε 23, βάλαμε πυτζάμες και ταινία, 00:30 που τελείωνε η ταινία, χτυπά θυροτηλέφωνο, ήρθαν τα παιδιά για… Διαβάστε περισσότερα »

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

ξεχωριστή κατηγορία για πίσσα και πούπουλα για όσους στήνουν ενώ έχετε κράτηση σε πλοίο, θέατρο και πάει λέγοντας

Kassandra with a K
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω πλακωθεί άπειρες φορές με φίλους, φίλες, γκόμενους, συγγενείς και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς εξαιτίας αυτού. Δε λέω να γίνουν όλοι σαν εμένα το βλαμμένο που πηγαίνω δέκα λεπτά νωρίτερα αλλά, όταν κάθησα και το σκέφτηκα, συνειδητοποίησα ότι δε μπορεί ΟΛΑ να τυχαίνουν σε συγκεκριμένα άτομα (λούστηκα/άργησε το μετρό/δεν άνοιγε η πόρτα του γκαράζ/έπεσε τρόλεΪ στη μέση του δρόμου/έβρεχε/χιόνιζε/κατέβηκαν οι εξωγήινοι). ΟΚ, σε όλους τυχαίνει κάτι κάποια στιγμή αλλά αν κάποιος θεωρεί ότι έχω μιάμιση ώρα να χάσω από τη ζωή μου περιμένοντας στον ψόφο κάτι έχει καταλάβει λάθος. Δε μπορώ καν να φανταστώ να σου λένε “άλλαξε την… Διαβάστε περισσότερα »

no-no
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Είναι ένα από τα πράγματα που λατρεύω στην Ελβετία, ο σεβασμός στο χρόνο και η συνέπεια των ανθρώπων. Στοχεύουν να φτάσουν 20 λεπτά νωρίτερα στα ραντεβού για να μη συμβεί κάτι και σε στήσουν, αν καταλάβουν ότι θα αργήσουν παίρνουν τηλέφωνο και ειδοποιούν, ακόμη και για 5 λεπτά! Ναι, έχω δεχθεί τηλεφώνημα από μάστορα ότι θα φτάσει στις 19:34 αντί για 19:30.
Αγχωτική εμπειρία από Ελλάδα: Κυριακή πρωί, πας για μπάνιο και οι φίλοι σου λένε να τους κρατήσεις ξαπλώστρες. Περνάει κανένα δίωρο και δεν έχει φανεί κανείς, οι του μαγαζιού σε αγριοκοιτάνε και ο κόσμος που καταφτάνει επίσης 😛

andi @
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

@Timechaser, όχι δεν είσαι εσύ η υπερβολική, ούτε έχει να κάνει με τα παιδιά!!! Εγώ και πριν το παιδί, και σαν μαθήτρια και σαν Φοιτήτρια και σε όλα γενικά πριν το παιδί και μετά, δεν μπορώ να με στήνουν! ΔΕ ΜΠΟΡΩ! έχω πει σε φίλη μου πως αν με ξαναστησεις έστω και 5 λεπτά, έχω φύγει! Και έφυγα! Και δεν παρεξηγήθηκε και δεν το ξανακάνε και πότε! Αρρωσταίνω με αυτό το πράγμα. Άλλο να τύχει κάτι και άνθρωποι είμαστε οκ, αλλά δεν καταλαβαινω γιατί διαχωρίζουμε τα ραντεβού για δουλειά και όχι αυτά με τους δικούς μας. Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω!… Διαβάστε περισσότερα »

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Έχω περάσει πολύ χρόνο να κόβω βόλτες κάτω από γραφεία εταιρειών που ειχα συνέντευξη γιατί από το άγχος πήγα νωρίτερα.. Είχα στείλει και σχετική ερώτηση στο παλιό Α-μπα για αυτό. Είναι η ερώτηση 4 https://www.lifo.gr/lifoland/ampa/158116 .

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Ρε παιδια να κανονίσουμε εμείς οι συνεπεις στα ραντεβού μας να γνωριστούμε μπας και γλιτώσουμε το στήσιμο από τους υπόλοιπους! Κι εγώ εκνευρίζομαι απίστευτα, ιδιαίτερα στη μικρή επαρχιακή πόλη που ζω, δε μιλάω για Αθήνα όπου προφανώς είναι δυσκολότερο λόγω αποστάσεων. Στο εξωτερικό δε γίνεται αυτό μπορεί να μας πει κάποιος;;

Kassandra with a K
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω ζήσει στο Λονδίνο 4 χρόνια και αυτό που βιώνω εδώ δε γινότανε ούτε στο ελάχιστο. ΟΚ, δέκα χρόνια πριν, μπορεί να έχει αλλάξει η φάση αλλά πάνω από 5 λεπτά δεν αργούσε ΚΑΝΕΙΣ και ΚΑΜΙΑ. Και μιλάμε για απίστευτες αποστάσεις. Οπότε και για την Αθήνα αυτά τα ακούω βερεσέ. Υπολόγισε πόση ώρα σου παίρνει, βάλε και κάτι παραπάνω μήπως τύχει κάτι και ξεκίνα. Έλεος, πόσο δύσκολο πια.

Princess Consuela Banana-Hammock
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συνυπογράφω! Στην Αγγλία αν αργείς δεν σε περιμένει κανείς! Άμα μείνεις 1-2-3 στην απ’έξω μαθαίνεις να είσαι στην ώρα σου. Πρόσφατα είχαμε κανονίσει Κυριακή βράδυ με γνωστούς να πάμε σε μπαράκι στο Λονδίνο που είναι πάντα γεμάτο. Εμείς πήγαμε στην ώρα μας και μπήκαμε, οι γνωστοί μας άργησαν 1 ώρα, το μπαράκι γέμισε, και αναγκάστηκαν να γυρίσουν σπίτι γιατί Κυριακή βράδυ δεν βρήκαν τίποτα άλλο ανοιχτό.

andi @
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Και τελικά ούτε οι Άγγλοι είναι Εγγλέζοι στα ραντεβού τους! Χάχαχα….

Princess Consuela Banana-Hammock
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εχμ.. ήταν Κύπριοι γνωστοί=Ρ