Α, μπα, κάθε φορά που σου έρχεται ερώτηση σχετικά με προβληματικές οικογένειες/συντρόφους εσύ και οι σχολιάστριες λέτε στη γράφουσα να φύγει από το σπίτι/σχέση για να ησυχάσει. Όμως τι γίνεται αν αυτή η επιλογή δεν ισχύει για “ευπαθείς” ομάδες όπως π.χ. άνθρωποι με οικονομική δυσχέρεια ή ανήλικοι; Εκεί η μόνη λύση είναι η υπομονή; Έχεις πει πολλές φορές ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους παρά μόνο τον εαυτό μας. Άρα σε μία προβληματική κατάσταση από την οποία δεν μπορούμε να φύγουμε προς το παρόν για διάφορους λόγους το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή και αποστασιοποίηση με κάθε δυνατό τρόπο; Απλά νιώθω πως σε περιπτώσεις ενόχλησης ή και τολμώ να πω κακοποίησης που όμως θεωρείται “ελαφριάς μορφής” κανένας φορέας δεν πρόκειται να σε βοηθήσει, και γενικότερα το μόνο που έχουν να προτείνουν όλοι είναι να γίνεις ο Ιώβ. Θα μου πεις καμία οικογένεια δεν είναι τέλεια, απλά σε συγκεκριμένες ηλικίες είσαι υποχρεωμένος από το κράτος να παραμένεις με ανθρώπους που τους αγαπάς αλλά ταυτόχρονα σε πνίγουν. Θέλω να κάνω πράγματα που δεν μου επιτρέπει η ηλικία μου, και γενικά για άλλη μία φορά νιώθω πως η κοινωνία μας κατηγοριοποιεί σε κουτάκια και μας βάζει σε διάφορα τσουβάλια απλά για να ξεμπερδεύει και να μην ασχολείται με τον καθένα ξεχωριστά.
Πράγματι, οι ανήλικοι και οι άνθρωποι με οικονομική δυσχέρεια είναι ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες, και συνήθως είναι κορίτσια και γυναίκες που είναι σε αυτή τη θέση. Δεν είναι σίγουρο ότι είσαι σε θέση να αξιολογήσεις το βάρος και τη σημασία της κακοποίησης όταν είσαι θύμα, οπότε μην είσαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει φορέας που θα ενδιαφερθεί. Ποιοι είναι οι «όλοι» που το προτείνουν αυτό; Σίγουρα δεν είναι όλοι.
Η αποστασιοποίηση είναι ένας τρόπος άμυνας όσο καταστρώνεις σχέδιο για διαφυγή. Σε αυτό έχει μόνο νόημα η υπομονή. Εν τω μεταξύ, χρειάζεσαι σύστημα υποστήριξης, φίλους, συγγενείς που είναι πρόθυμοι να ακούσουν, αλλά κυρίως, θεραπεία, για να μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα. Τα «πράγματα που δεν σου επιτρέπει η ηλικία σου» μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε, μπορεί να είναι πράγματα που υπάρχει λόγος που δεν πρέπει να κάνεις και έχεις άγνοια κινδύνου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα ήθελα πολύ να έχεις αναφερθεί στα συγκεκριμένα πράγματα που σε προβληματίζουν ώστε να λάβεις μια πιο στοχευμενη απάντηση που ίσως σε βοηθούσε παραπάνω. Σίγουρα δε λύνονται όλα μαγικά, καθημερινά συζητάμε πόση αδιαφορία ή ακόμα και έξτρα κακοποίηση συναντάμε από φορείς ή ανθρώπους που είναι ο ρόλος τους να βοηθήσουν. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και να μην υπάρχει δυνατότητα να γίνει κάτι άμεσα, ένα θύμα μπορεί να λάβει ψυχολογική υποστήριξη. Αυτό θα δώσει ένα πρώτο βήμα για αποστασιοποίηση, σε πρώτη φάση συναισθηματική, ώστε να έρθει και η κυριολεκτική απόσταση.
Αν κακοποιείσαι από τον σύντροφό σου, μπορείς να απευθυνθείς στο 15900, για να σε παραπέμψει στο δίκτυο δομών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας Φύλων. Υπάρχουν τα Συμβουλευτικά Κέντρα Γυναικών, τα οποία προσφέρουν δωρεάν κοινωνική, ψυχολογική, νομική και εργασιακή στήριξη. Σε περιπτώσεις που κριθεί απαραίτητο σε παραπέμπουν σε ξενώνα φιλοξενίας. Αν γνωρίζεις ότι υπάρχει ανήλικος που κακοποιείται, ενημερώνεις την εισαγγελία της περιοχής σου. Οι φορείς δεν αποτελούνται από μάντεις. Αν δεν ενημερωθούν, πώς θα ενεργήσουν;
Υπερβολικά λυπηρό κάτι τέτοιο. Όσες περιπτώσεις γνωρίζω από το 15900 έχουν εξυπηρετηθεί άμεσα.
Να πάρει σε ένα συμβουλευτικό κέντρο οπωσδήποτε, εφόσον δεν βοηθηθηκε από το 15900. Τα κέντρα αυτά κάνουν πολύ καλή δουλειά και προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής, ψυχολογικής, νομικής και εργασιακής στήριξης. Στο site της Γενικής Γραμματείας Ισότητας έχει τα τηλέφωνα και των 43 κέντρων που λειτουργούν στην Ελλάδα. Έχω διαβάσει, επίσης, ότι και η Διοτίμα βοηθάει στο κομμάτι της νομικής εκπροσώπησης. Μπορεί, βέβαια, και η κοπέλα να δικαιούται δωρεάν νομική βοήθεια, αλλά ας μην το αφήσει.Είναι κρίμα να αφεθεί, Όποιος/όποια το σήκωσε στη γραμμή SOS και αδιαφόρησε το μόνο που αξίζει είναι να δει την πόρτα της εξόδου.
Θα κάνω λίγο το δικηγόρο του διαβόλου και θα πω πως καλά έκανε η θεματοθέτρια και δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα περιστατικά. Αυτό το λέω γιατί δημοσιεύτηκε χθες μια ερώτηση, Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΟΜΟΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, και τα σχόλια κάτω ήταν πολύ έντονα. Εδώ να διευκρινίσω ότι δε διαφωνώ με κανένα σχόλιο, όμως το να λες σε έναν άνθρωπο τόσο επιτακτικά ΦΥΓΕ/ΧΩΡΙΣΕ/ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥ/ΞΥΠΝΑ κλπ δε βοηθούν. Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από τη μια μέρα στην άλλη και μπαίνω στη θέση της κοπέλας και νομίζω πως θα έχανα την ψυχραιμία μου αν άκουγα τόσο έντονες προτροπές. Δλδ ΟΚ , για μια… Διαβάστε περισσότερα »
Για του ανήλικους που λες εγώ προσωπικά το βλέπω οτι πρέπει να κάνουν υπομονή γιατί είναι για το συμφέρον τους και όχι π.χ. για να μην ταραξουν τα νερά της οικογένειας. Τους συμφέρει τρελά να τους πληρώνει κάποιος τα φροντιστήρια, το σπίτι για την σχολή, το φαγητό, το ενοίκιο και ότι άλλο είναι. Αρκεί σε αυτό το διάστημα να συγκεντρωθούν στον απώτερω σκοπό -το να φύγουν δηλ- και όταν τελειώσουν την σχολή όσο γίνεται πιο γρήγορα να έχουν στα χέρια τους ένα πολύ σημαντικό εφόδιο για να βρουν μια δουλειά που θα τους εξασφαλίσει την ανεξαρτησία τους. Οχι οτι δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ως ανήλικη/ος, προφανώς αναφέρεσαι στην εφηβεία, δεν φαντάζομαι για μικρότερη ηλικία. Επειδή στην εφηβεία οι ορμόνες βράζουν και σίγουρα ο/η έφηβος/η αισθάνεται ότι οι γονείς του/της δεν τον/την καταλαβαίνουν, ότι τον/την περιορίζουν και ίσως ότι του/της κάνουν κακό, ενώ οι γονείς προσπαθούν απλά να βάλουν όρια για την ασφάλεια του παιδιού τους, ίσως όχι πάντα με το σωστό τρόπο βέβαια, αλλά με όσα οι ίδιοι ξέρουν, εγώ συστήνω το παιδί να ζητήσει να πάει σε ψυχολόγο. Αν υπάρχει πράγματι πρόβλημα ο/η ψυχολόγος θα το επισημάνει για τα περαιτέρω
Ναι δυστυχώς πολλές φορές η υπομονή είναι η μόνη λύση καθώς ακόμη και οι υπάρχουσες λύσεις δε συμβαίνουν από τη μια στιγμή στην άλλη.Αυτό ωστόσο δε σημαίνει ότι μένεις με σταυρωμένα τα χέρια και απλώς υπομένεις.Ίσα ίσα επιμένεις να βρεις λύση.Aρχικά ,για ν΄ανακουφιστείς ελαφρώς και να μπορέσεις να προχωρήσεις, ψάχνεις να βρεις τρόπους ψυχολογικής διεξόδου μέσω υποστηρικτικών ατόμων (π.χ. φίλοι,επαγγελματίες ψυχικής υγείας κ.α) και δραστηριοτήτων (αθλητισμός,διάβασμα,χόμπυ).Έπειτα, καταγράφεις πιθανές λύσεις στο πρόβλημα και οργανώνεις μεθοδικά το σχέδιο υλοποίησής τους.Δουλεύεις εστιάζοντας σε αυτό που θες να πετύχεις και προσπαθείς να προβάρεις τα συναισθήματα που θα νιώσεις όταν πλέον θα έχεις φτάσει στον… Διαβάστε περισσότερα »