Αγαπητή «Α, μπα»: Είναι η αγάπη μου για τα παιδιά μου μια κοινωνική κατασκευή;

Oι άντρες γιατί δεν τα νοιάζονται τόσο;

A,μπα μου, Δεν θα μπω σε πολλές λεπτομέρειες αλλά είμαι 43 και μεγάλωσα σε πιο πατριαρχικές συνθήκες απ´ό,τι (ελπίζω) οι νεότερες γενιές. Διαβάζω με χαρά όταν γίνονται σχόλια από αναγνώστριες που έχουν σχέση με νορμάλ άντρες. Εγώ πάλι, μεγαλώνοντας, δε γνώρισα ΠΟΤΕ έναν άντρα που να μοιράζεται ισότιμα τις ευθύνες ενός νοικοκυριού και των παιδιών με τη σύζυγό του, ούτε τον πατέρα μου, ούτε φίλους τους, ούτε συγγενείς, ούτε πατεράδες συμμαθητών μου, κλπ. Κι εννοείται κανέναν που να κάνει ό,τι κάνει μια γυναίκα (μαγείρεμα, καθάρισμα, ψώνια, παιδιά, κλπ) κι η γυναίκα του μόνο να εργάζεται εκτός σπιτιού(αστικός μύθος). Άσε που οι περισσότεροι ήταν απόντες γενικότερα και η συμμετοχή τους στην ανατροφή των παιδιών συνοψιζόταν στο να τους πάνε θάλασσα τις Κυριακές του καλοκαιριού π.χ., ώστε να προλάβει η μαμά να κάνει φασίνα (κατακουράζονταν οι άντρες τους!). Καταλαβαίνω ότι, για να συνοψίσω, ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, αλλά επειδή κι εγώ έχω παιδιά, αν μου έλεγε ο άντρας μου «για τα επόμενα 18 έτη θα τα αναλάβω και τα παιδιά και το σπίτι εγώ παράλληλα με τη δουλειά μου», θα μου φαινόταν αδιανόητο, ως προς τα παιδιά, να τα αποφεύγω για να πηγαίνω στο καφενείο, και, επιπλέον, να έχω τον άντρα δούλο μου. Αναρωτιέμαι λοιπόν, έτσι με έχει μάθει η πατριαρχία κι εμένα; Δηλ, συγκεκριμένα, η αγάπη μου προς τα παιδιά μου, και να τα φροντίζω, να παίζω μαζί τους, να θέλω να νιώθουν φροντισμένα και χαρούμενα, είναι μια κοινωνική κατασκευή; Και, τέλος, όλοι αυτοί οι αδιάφοροι προς τα παιδιά τους κι εκμεταλλευτές προς τις γυναίκες τους (που παράλληλα εργάζονταν κανονικά 8ωρο κι εκτός σπιτιού), είναι ψυχοπαθείς και δε νιώθουν αγάπη για την οικογένειά τους κι ενσυναίσθηση γι´αυτούς, παρά μόνο για τον εαυτούλη τους;

 

Είναι πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα, αλλά δε νομίζω ότι μπορεί να απαντηθεί, παρά μόνο θεωρητικά, γιατί κανείς μας δεν μπορεί να μεταπηδήσει σε μια μητριαρχική κοινωνία και να γυρίσει να μας πει ποια είναι η διαφορά.

Θα ήθελα να πω όμως το εξής: η λέξη «αγάπη» από μόνη της είναι έμφυλα φορτισμένη. Αλλιώς επιτρέπεται να αγαπάνε οι γυναίκες, αλλιώς οι άντρες. αυτό το μαθαίνουμε από νεογέννητα, άρα είναι αδύνατον να πούμε τι είναι αγάπη και τι έχουμε μάθει ότι είναι αγάπη, ή μάλλον, αυτό που έχουμε μάθει ότι είναι αγάπη, αυτό περιγράφουμε ως τέτοια. Οι γυναίκες, ως καταπιεσμένες, θεωρούν αδιανόητο να καταπιέζουν τους άντρες τους, οι άντρες όμως, ως κυρίαρχοι, δεν έχουν λόγο να θεωρούν αδιανόητη την καταπίεση που ασκούν, γιατί πολύ απλά, τους βολεύει, κι αφού τους βολεύει, δεν τους ενοχλεί ώστε να τους προβληματίσει.

Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για όλες τις γυναίκες αλλά δεν μας είναι ξένη η εικόνα μιας ασφυκτικά  «ικανής» νοικοκυράς που τα κάνει όλα στην εντέλεια αλλά βράζει από θυμό και πικρία που αντί για βραβείο για την αξιοσύνη της, τρώει μούντζες από την οικογένεια της. Αυτή η γυναίκα θεωρεί ότι τα έδωσε όλα από την καρδιά της και δεν πήρε τίποτα, αυτό δεν είναι η αγάπη; Να φροντίζεις το σπιτικό σου; Επίσης, δεν μας είναι ξένη η εικόνα του άντρα που θεωρείται κελεπούρι από τους γύρω επειδή φέρνει λεφτά στο σπίτι και τηγανίζει πατάτες στα παιδιά του μια φορά το μήνα. Αυτός, δεν θεωρεί ότι αγαπάει την οικογένεια του; Αυτό δεν του επιβεβαιώνουν όλοι γύρω του;

Δεν πιστεύω ότι η αγάπη ως συναίσθημα είναι κοινωνική κατασκευή, σίγουρα όμως ο τρόπος με τον οποίο είναι αποδεκτό να εκδηλώνεται η αγάπη από το κάθε φύλο, είναι. Οι γυναίκες έχουν μάθει ότι το φύλο τους σημαίνει μητρότητα που σημαίνει θυσία, και αυτό είναι αγάπη. Η θυσία, είναι αγάπη. Η προσωπική θυσία είναι αγάπη μόνο για αυτές, όχι για τους άντρες. Για τους άντρες αγάπη είναι η παροχή προστασίας. Αυτό είναι που στηρίζεται από την πατριαρχία. Αν δε υπήρχε ο συναισθηματικός εκβιασμός, δεν θα λειτουργούσαν οι γυναίκες τόσο ρομποτικά. Έχουν πιστέψει ότι ναι, η θυσία είναι κάτι τιμητικό. Κάτι σαν αυτούς που αυτοαναφλέγονται στο όνομα κάποιου θεού, είναι ανάλογο το δόγμα. Θα έχεις παρατηρήσει πόσο έξαλλες γίνονται αυτές που έχουν θυσιάσει τα πάντα όταν υπονοηθεί ότι μια άλλη γυναίκα κοιτάει και την δική της ευχαρίστηση παράλληλα. Γι’αυτές τις γυναίκες, επιτρέπεται το μανικιούρ μια φορά την εβδομάδα και καφεδάκι με την κουμπάρα πού και πού. Αυτό θεωρούν «self-care», που είναι άλλη μια τεράστια μπαρούφα για να το βουλώνουμε. Τα μανικιούρ δεν εξισορροπούν τις ατελείωτες ώρες δουλειάς εντός και εκτός σπιτιού, ούτε το συναισθηματικό βάρος της ευθύνης των παιδιών, των γέρων και όλων των ανήμπορών.

Οπότε, ναι, πιστεύω ότι για όλες μας, ο τρόπος που αισθανόμαστε ευθύνη για τα παιδιά μας, είναι κοινωνική κατασκευή. Όχι η αγάπη που αισθανόμαστε, αλλά αυτό που πιστεύουμε ότι σημαίνει αγάπη και τι σημαίνει αυτό για την δική μας εξέλιξη.

 

 

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

148 points
Upvote Downvote

57
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
25 Θέματα σχολίων
32 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
36 Συντάκτες σχολίων
lady gagaΤύπισσαFotini36Big Chungus Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Guardian
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Να βάλω και μια άλλη διάσταση….Και η αγάπη των ανδρών που πρέπει να παρέχουν προστασία αλλά και συμβουλές, να είναι «πρότυπα», να μη δείχνουν τις αδυναμίες τους στα παιδιά τους, να είναι αυστηροί γιατί η μαμά τα κακομαθαίνει, και αυτά είναι μια κοινωνική κατασκευή μέσα στην οποία -επιτέλους- κάποιοι άνδρες δείχνουν να ασφυκτιούν

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Δεν νομίζω οτι είναι “μια άλλη διάσταση”. Είναι η ίδια διάσταση. Το υπάρχον καθεστώς καταπιέζει άντρες και γυναίκες. Απλά οι άντρες, νομίζω, το εντοπίζουν δυσκολότερα. Και αν το εντοπίσουν δεν το φέρνουν στην σωστή τους διάσταση. Και πολλοί λόγω προνομιακής, κακά τα ψέματα, θέσης δεν το πολυσκαλίζουν.

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Στην ερώτηση, γιατί οι άντρες δεν τα νοιάζονται τόσο, μου έρχονται στο νου, κάποια ποστ στο Facebook που ανέβαζουν γυναίκες και λένε : τα παιδια έχουν έναν άγγελο στη γη να τα φροντίζει και τον λενε ΜΑΝΑ.
Και κάτω, χαμός από like.

Σε ένα τέτοιο απάντησα : τα παιδια έχουν δυο αγγελους, μάνα και πατέρα,

Και κάπου άλλου : τέτοια πιστευε, και αυριο θα απορείς γιατί αδιαφορεί και δεν πληρωνει διατροφή

Σουσουράδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Ναιιι!!! Κάτι τέτοια βλέπω κι εγώ παπαρούνα και βγάζω καπνούς.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Πωπω καλά όταν τους γράφω τέτοια τρελαίνονται, ειδικά με τη διατροφή, εγώ λέει ειμαι η μάνα τους κι αυτό θα πει μάνα θυσία, και θα κάνω και 2 και 3 δουλειές και δε θα φάω υτε θα ψωνίσω για τον εαυτό μου προκειμένου να μεγαλώσω τα παιδιά μου, σιγά μην πέσω τόσο χαμηλά να ζητήσω διατροφή. Ή το άλλο, να αφήσω τον πρώην να παίρνει τα παιδιά τα σαββατοκύριακα ή με συνεπιμελεια για να κάνω τη ζωή μου και να πίνω ποτάκια και καφεδες?
Προχτές πάλι τσακώθηκα ε δε γινεται να διαδίδουν τέτοιες απόψεις.

Barracuda
Μέλος
Συμμετέχων

Ε ναι γιατί αν πίνεις και τα ποτάκια σου πως μετά θα χτυπάς στα παιδιά σου οτι έγινες θυσία;

Big Chungus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είναι θλιβερό ένας πατέρας να παρουσιάζεται στερεοτυπικά ως αδιάφορος, μη περιποιητικός, συναισθηματικά απρόσιτος, και στην καλύτερη περίπτωση ΑΤΜ. Κι όμως υπάρχουν εκεί έξω πατεράδες περιποιητικοί, τρυφεροί… Δεν θα ξεχάσω τον κατα τα άλλα “παλαιάς κοπής” πατέρα μου που στην εφηβεία μου με φρόντιζε όταν πονούσα φριχτά από περίοδο (πόνοι ενδομητρίωσης), που ακόμα και σήμερα μαγειρεύουμε μαζί (α στα διαλα συγκινήθηκα πάλι)

Αιλουροειδέστατο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Το αφήγημα της πατριαρχίας είναι πως ό,τι κάνει ένας άντρας είναι καλό για όλη την οικογένεια, ή μια δίκαιη ανταμοιβή για όλα όσα κάνει. Σπουδάζει μέχρι τα τριανταπέντε; Επενδύει στο μέλλον. Βγαίνει νωρίς στο μεροκάματο; Είναι δουλευταράς. Δουλεύει ατέλειωτες ώρες; Καλός σύζυγος και πατέρας, 1. Δουλεύει λίγο για να έχει χρόνο για την οικογένειά του; Καλός σύζυγος και πατέρας, 2. Πάει καφενείο, χαλαρώνει στην τηλεόραση, έχει χόμπι; Το χρειάζεται και το δικαιούται. Ξοδεύει λεφτά για τα χόμπι του; Θεωρείται οικογενειακό έξοδο. Και όλα τα παραπάνω ερμηνεύονται ως ενδείξεις αγάπης και δοτικότητας. Το αντίστοιχο αφήγημα για ό,τι κάνει η γυναίκα είναι,… Διαβάστε περισσότερα »

mm
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Νομίζω το ερώτημα που δίνει τις απαντήσεις που ζητάς είναι: Αν αύριο κερδίσω το τζόκερ πως θα φτιάξω την καθημερινότητα και την ζωή μου; Εκεί ο καθένας μας θα απαντήσει διαφορετικά και όλες οι απαντήσει είναι σωστές: π.χ. Θα δουλεύω αλλά μόνο Τετάρτη και Πέμπτη, θα έχω 2 βοηθούς στο σπίτι, θα μαγειρεύω αλλά μόνο τα γλυκά και φυσικά τα παιδιά θα τα πηγαινοφέρνει ο σοφέρ παντού. ή Θα τα παρατήσω όλα, θα έχω 2 βοηθούς και 2 νταντάδες στο σπίτι αλλά θα τα διαβάζω στα αγγλικά που μου αρέσει γιατί φρεσκάρω και τα δικά μου. Και κάθε μήνα θα… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

παντως οχι δεν αγαπα καποιος και στις 3 περιπτωσεις ιδιο τα παιδια του – τα παιδια ειναι ανθρωποι οχι project να κανεις outsource και να τα βλεπεις μια φορα στους 3 μηνες . Η ζωη ειναι η καθημερινοτητα δεν ειναι κατι αναμεσα σε αυτη.

tsoupra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Κλαπ κλαπ κλαπ 👏👏👏

Felis
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Πόσο υπέροχη απάντηση, κατανοητή, περιεκτική και μία αφορμή για συζήτηση και προβληματισμό!
Λένα μπράβο ακόμα μία φορα, τι άλλο να πούμε, παρά μόνο ότι πρέπει να μπει οπωσδήποτε στο επόμενο βιβλίο Α,Μπα! 👏👏👏

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Δεν ξέρω αν θα καταλάβει κανείς τι θέλω να πω, αλλά που να δείτε όταν έχεις μάθει να αντιλαμβάνεσαι την αγάπη σαν προστασία, αλλά ταυτόχρονα δυσφορείς σε σημείο κλειστοφοβίας σε οποιοδήποτε περιορισμό, δηλαδή κριντζάρεις αν ο άλλος δεν προσφερθεί να σε πάει σπίτι, αλλά και αν επιμείνει όταν πεις όχι. Μιλάμε για λεπτές ισορροπίες ή κοινή λογική, ούτε ξέρω…

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Anna νομίζω οτι η αγάπη είναι και προστασία. Όπως θα κάνεις οτι περνάει από το χέρι σου για να προστατέψεις τον άλλον, θέλεις να νιώσεις οτι και ο άλλος είναι διατεθειμένος να κάνει ό,τι μπορεί για να σε προστατεύσει. Όχι απαραίτητα επειδή το έχεις ανάγκη. Επειδή δεν γίνεται αλλιώς.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Αυτό το και κάνει τη διαφορά 😊

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Νομίζω πως καταλαβαίνω τι εννοείς Άννα. Θα φέρω ένα άλλο παράδειγμα, για να βεβαιωθούμε πως κατάλαβα: κριντζάρω αν ο άλλος δεν μου στείλει μήνυμα να δει αν έφτασα ασφαλής στο σπίτι τη νύχτα, αλλά και δυσφορώ αν απαιτήσει από πριν να του στείλω, ενώ του έχω πει πως δεν χρειάζεται. Ίσως να έχει να κάνει με τη διαφορά μεταξύ παροχής προστασίας και άσκησης ελέγχου. Δηλαδή από τη μια να έχεις την προστασία ως εκδήλωση αγάπης (‘να σε πάω σπίτι;’) και από την άλλη το μη σεβασμό των ορίων που θέτεις εσύ (επιμονή μετά από το όχι), που είναι μορφή επιβολής… Διαβάστε περισσότερα »

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Ναι, περίπου μιμόζα. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο ενδιαφέρον από κάποιον που σε βλέπει ως ίσο και από κάποιον που φέρεται σαν προστάτης αν μπορώ να το θέσω έτσι.
Το ένα κάπως αμφισβητεί την ικανότητά μου να διαχειρίζομαι τη ζωή μου και τον εαυτό μου, οπότε είναι μια μορφή ελέγχου, άσχετα με το αν συμφωνεί ή διαφωνεί.
Αν ήθελα κηδεμόνες έχω τους γονείς μου.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Παντως μιμοζα μου αν το καταλαβαινω σωστα, το να απαιτησει καποιος μηνυμα οταν φτασεις σπιτι δεν ειναι παροχη προστασιας. Ειναι στην καλυτερη εκδηλωση ενδιαφεροντος και στην χειροτερη ασκηση ελεγχου. Και το λεω αυτο γιατι σκεφτομαι οτι ισως οι γραμμες δεν ειναι τοσο λεπτες οσο καποιες φορες πειθουμε τον εαυτο μας οτι ειναι.

lady gaga
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

este η μαμά μου που απαιτούσε αυτό το μύνημα από τα 18 που έφυγα από το σπίτι για σπουδές μέχρι τα 25 μου, που βαρέθηκα και κάπως πάλεψα για να το κόψουμε, όντως κάποιον προστάτευε… τον εαυτό της. Ένιωθε ότι έτσι κάπως έχει τον έλεγχο και ηρεμούσε όταν έβλεπε το μύνημα γιατί μάλλον ήξερε ότι πέρασε ακόμα μια μέρα που γύρισα ασφαλής στο σπίτι. Γι’ αυτό καταλαβαίνω και την άννα με αυτό που λέει γιατί έτσι λειτουργώ κι εγώ σήμερα στις σχέσεις μου. Θέλω να νοιάζεται ο άλλος και να θέλει να με προστατέψει, αλλά έχω μετατρέψει αυτή την προστασία… Διαβάστε περισσότερα »

Σιτζούνε Μιτζίρο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Βλέπω μια πολύ καλή σειρά ντοκιμαντέρ στο Netflix που λέγεται Babies και δείχνει σχετικά νέα ευρήματα της επιστήμης για τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης. Ίσως έχει μια μικρή απάντηση για αυτό που ρωτάς. Θα το πω πολύ χοντροκομμένα με κίνδυνο να μην το εκφράσω σωστά αλλά έστω: Η μέση μητέρα που έχει ένα μωρό ανατπύσσει μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου πολύ περισσότερο από τον μέσο πατέρα, και αυτή η ανεπτυγμένη περιοχή την κάνει να πετάγεται με τον παραμικρό ήχο του μωρού, να θέλει να ασχοληθεί με αυτό κλπ. (ίσως να έχει αυτό που λες μεγαλύτερη “αγάπη” για το παιδί –… Διαβάστε περισσότερα »

moana
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για την αγάπη και την έκφραση της δεν ξέρω, αλλά θα σταθώ εκεί που λες “να νιώθουν φροντισμένα και χαρούμενα”. Για τις γυναίκες αυτό νομίζω αυτόματα σημαίνει να τα φροντίσω εγώ και να τα κάνω χαρούμενα εγώ, ή τουλάχιστον να ξέρω πάντα αν είναι χαρούμενα ή όχι. Η ίδια φράση για τους άντρες σημαίνει “να τα φροντίσει κάποιος και να μην γκρινιάζουν ασταμάτητα”, και αυτός ο κάποιος μπορεί να είναι οι ίδιοι αλλά μπορεί και όχι. Αυτή είναι μια μεγάλη διάφορα που οφείλεται στην πατριαρχία.

Ja-maar
Μέλος
Συμμετέχων

Υπέροχο το ερώτημα. Λοιπόν, άκου να δεις τι συμβαίνει: όλοι (ή τουλάχιστον οι περισσότεροι) γνωρίζουμε ότι αμέσως μετά τον τοκετό εκκρίνεται η ορμόνη ωκυτοκινη. Την ονομάζουν και ορμόνη της αγάπης. Αυτή η ορμόνη εκκρίνεται μετά τον τοκετό και με τον θηλασμό και βοηθάει να αγαπήσεις και να δεθείς με το βρεφος. Αυτό είναι ένα επιστημονικό δεδομένο, το γνωρίζουμε χρόνια και μας τα έχουν κάνει τσουρέκια για το πως η φύση μας κάνει να αγαπάμε το παιδί μας κλπ κλπ. Αλλά, αυτό που δεν έχουμε αντιληφθεί στο μικρό δυτικό μας πολιτισμό, είναι το οτι το επιστημονικως αποδεδειγμένο, δεν σημαίνει οτι είναι… Διαβάστε περισσότερα »