Γεια σου Αμπα, Κάποτε ακολουθούνταν πολύ έντονα διάφοροι ‘κανόνες’ της πατριαρχίας, οι οποίοι κρατούν ακόμα αλλά πλέον χαίρουν ευτυχώς μεγάλης αμφισβήτησης. Θα καταπιαστώ με τα παραδείγματα ‘μην αφήσεις τον άντρα σου μόνο του με καμία φίλη σου’ ή ‘όταν μια γυναίκα είναι ”ζωντοχήρα” σταμάτα να την καλείς με άλλα ζευγάρια γιατί υπάρχει κίνδυνος να τα ‘χωρίσει’ ‘. Πλέον έχουν ατονήσει (κάπως) αυτές οι αντιλήψεις που υπαγορεύουν τα παραπάνω. Η ερώτησή μου όμως είναι, μήπως για τότε η νοοτροπία αυτή ήταν αποτελεσματική για να διατηρήσει μια γυναίκα το γάμο, και συνεπώς να γλιτώσει την κατακραυγή ή και την απώλεια της πηγής του βιοπορισμού της? Για παράδειγμα, κάποτε που σχεδόν όλοι οι άντρες ήταν έρμαια της κάθε επιθυμίας τους (γιατί τους το επέτρεπε απόλυτα η κοινωνία), οι γυναίκες ήταν πολύ πιεσμένες να βρουν τον σταθερό σύντροφο και οι σύντροφοι αντιμετωπίζονταν (και για τα δύο φύλα) ως τρόπαια πολύ περισσότερο απ ότι σήμερα, δεν ήταν ορθές οι παραπάνω συμβουλές? Άλλωστε το να μείνει μόνη μία γυναίκα τότε είχε πολύ πιο δυσμενείς συνέπειες από ότι τώρα και πολύ λιγότερες διεξόδους. Άρα, είναι λογικό να πει κανείς ότι μια μισογύνικη συμβουλή θα ήταν μία κατάλληλη συμβουλή σε μια μισογύνικη κοινωνία? Αν η Αμπά είχε περιοδικό το 1960, θα προσάρμοζε τις συμβουλές της και αν ναι πώς?
-ελ.
Εξακολουθούμε να ζούμε σε μισογύνικη κοινωνία και το «ζωντοχήρα» σημαίνει ό,τι σήμαινε και το ’60. Για πολλές γυναίκες ο γάμος είναι η μόνη διέξοδος από ένα κακοποιητικό ή ανύπαρκτο πατρικό σπίτι (πατρικό, έτσι το λέμε ακόμα) και για πολλές γυναίκες το διαζύγιο είναι αδύνατο επειδή έχουν μικρά παιδιά και μηδενικό εισόδημα και είναι πλήρως εξαρτώμενες από σύζυγο ΚΑΙ πατέρα. Επίσης αυτές οι γυναίκες, και δουλειά να βρουν, δύσκολα θα βγάλουν αμέσως όσα λεφτά χρειάζονται για να μεγαλώσουν παιδί ενώ δουλεύουν.
Δύσκολα; Μάλλον σχεδόν αδύνατο.
Για κάποιες γυναίκες (σε πόλεις, με μόρφωση, εφόδια, λεφτά) τα πράγματα είναι καλύτερα από το ‘60, αλλά και το ’60 για τις πλούσιες και μορφωμένες υπήρχε πάντα διέξοδος. Έχουν γίνει κάποια βήματα, αλλά όχι τόσα ώστε να λέμε ότι τώρα στο ‘Α μπα’ δίνουμε συμβουλές εκ του ασφαλούς. Οι «συμβουλές» δεν ήταν για να κάνει η γυναίκα αυτό που τη συμφέρει, δηλαδή να μείνει στο γάμο, αλλά για να μην συνειδητοποιήσει ότι ίσως δεν χρειάζεται τον γάμο. Όπως και τότε, έτσι και τώρα, ο γάμος συμφέρει τους άντρες, όχι τις γυναίκες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δηλαδή πιστεύεις οτι αν ο άντρας το ’60 ήθελε να απατήσει ή να χωρίσει θα τον σταμάταγε το να μην έρχεται σε επαφή με ζωντοχήρες (τί απαίσια και μισογύνικη λέξη) ή με φίλες της γυναίκας του στα τραπέζια; Αθώο μου παιδί, ελπίζω να τρολλάρεις γιατί αν μιλάς σοβαρά κάποια στιγμή θα προσγειωθείς πολύ απότομα και θα πονέσει.
Ναι, δεν διαφωνώ, απαντάω στην ερώτησή της αν αυτό ήταν αποτελεσματική μέθοδος διατήρησης του γάμου και της συζυγικης πίστης. Προφανώς δεν ήταν.
Ναι αλλα αν πάει με κάποια φίλη 1)θα το μάθει η σύζυγος και πιθανόν ο ευρύτερος κύκλος και 2) θα την πονέσει διπλά το κέρατο και θα δυσκολευτει να το συγχωρήσει. Επίσης τα πράγματα θα γίνουν περίπλοκα και κοινωνικά. Και θα αναγκαστει η σύζυγος να έρθει αντιμέτωπη με πολλές σκοτουρες. Ενώ αν πάει με άγνωστη θα είναι όλα πιο ανώδυνα, πιθανο να μη μαθευτεί και ποτέ και ο γάμος θα κρατήσει. Αυτο ειναι το σκεπτικό. Θυμάμαι πώς αηδίασα οταν μια συνάδελφος πολύ μεγαλύτερή μου μου είπε πως έχει δηλώσει στον αντρα της: “κακομοίρη μου αν ποτέ κάνεις την κουτσουκέλα φρόντισε… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι και δεν σε καίει όταν εξαρτάσαι οικονομικά ή όταν θεωρείς το διαζύγιο την ύψιστη ταπείνωση. Μια χαρά σε καίει και σε τσουρουφλάει. Σιγά το πρόβλημα που θα είχαν αν η γκόμενα ήταν φίλη τους, θα έβγαζαν αυτήν τσ@λα και τον σύζυγο οτι έκανε ένα στιγμιαίο λάθος γιατί “άντρας είναι” και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αν όμως ο σύζυγος ερωτευόταν καμιά άλλη ή τέλος πάντων θεωρούσε οτι του πρόσφερε πιο δελεαστική συμφωνία απο το γάμο που ήδη είχε, είτε αυτή ήταν φίλη, είτε άγνωστη, το διαζύγιο δεν θα το γλίτωνε.
Panda, στην τελευταία πρόταση που έγραψα δεν σε καίει, εννοώ δεν σε καίει το κέρατο όχι δεν σε καίει το διαζύγιο. Διαζύγιο σπάνια θα ζητήσει ένας άντρας απλά επειδή έχει ερωμένη.
Αχ μου θύμισες τον πατερα μου. Μια φορά λοιπόν που επέστρεψα αργά απο ενα κλαμπ και με ειδε ο γιος του γειτονα. Με συμβουλευε να ντυνομαι σεμνα και να μη γυρίζω σπίτι αργά για να βλέπουν οτι ειμαι σοβαρή αλλιώς ποιος θα με παντρευτει. Φωναζα εγω, εφηβη τοτε, πως αυτοι που με κρινουν μια χαρα ξενυχτανε άλλωστε γι’αυτο ξέρουν οτι γυρισα αργά, επειδη και αυτοί την ίδια ώρα γυρνάνε και πως αυτό δεν ειναι ένδειξη του αν ειναι κάποιος σοβαρός άνθρωπος ή όχι. Μου απάντησε “εγώ το ξέρω πως εισαι σοβαρή αλλα ξερω και πως σκέφτεται ο κόσμος οποτε να… Διαβάστε περισσότερα »
Ε βέβαια γυναικα μονη = ξελιγωμένη. Γιατί να μη λιγουρευτεί το κελεπούρι της φίλης της; Και φυσικά τα σπίτια οι γυναίκες τα χαλάνε. Και αν όχι αυτη που είναι μέσα , αυτή που πέρασε απ έξω.
Συγγνώμη το ζωντοχήρα δεν είναι συνώνυμο του χωρισμένη; Εγώ σχεδόν ποτέ δεν ακούω το πρώτο, όλο χωρισμένη ή διαζευγμένη ακούω. Το ζωντοχήρα ούτε η θεία μου που είναι 90 δεν το λέει.
Πάντως, εγώ που χώρισα πριν 7 χρόνια, να δεις για πότε έγιναν μπουχός τα γνωστά μου ζευγάρια (μέσης ηλικίας άτομα) ! Για ένα χρόνο ούτε καλημέρα!
Παρομοίως! Οι περισσότεροι ξέκοψαν οριστικά.
Εμείς αντίθετα όταν χώρισε η μικροπαντρεμένη και κακοπαντρεμένη κολλητή μας από το κάθαρμα που την είχε απομονώσει όσο ήταν παντρεμένοι, κάναμε τρελές χαρές! Ξαναβρήκαμε τη φίλη μας, αξία ανεκτίμητη.
Κοίτα για να το πουν αυτό κάπου το βασιζανε. Δεν αποκλείεται καθόλου να υπήρχαν κι αυτά, και χωρισμένες να στόχευαν σε άμεση αποκατάσταση. . Ειδικά τότε που ήταν στάτους να είσαι παντρεμένη, οι χωρισμένες κάναν κρα να ξαναπαντρευτουν, ενώ τώρα οι περισσότερες λένε το έκανα, δεν το ξανακάνω. Δεν είναι ότι δικαιώνονται τα στερεότυπα της πατριαρχίας, είναι το ότι υπάρχουν άνθρωποι όλων των ειδών σε όλα τα φύλα. Απλά το σαθρό του επιχειρήματος φαίνεται από τη σύγκριση των δύο καταστάσεων: ο πεφτουλας ελεύθερος φίλος φλερτάρει συνεχώς τη γυναίκα του κολλητού όταν βρίσκονται μόνοι τους. Η πεφτουλω (αυτό είναι το θηλυκό… Διαβάστε περισσότερα »
Τα πάντα μπορεί να γινουν αυτό δε σημαίνει κάτι.
Όμως πως στοχεύει κάποια σε άμεση αποκατάσταση με κάποιον που είναι ήδη παντρεμένος – δεσμευμένος;
“Δεν είναι ότι δικαιώνονται τα στερεότυπα της πατριαρχίας”
Είναι απλώς ότι η πατριαρχία επιβάλει τα στερεότυπα. Και δεν είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι όλων των ειδών εξού και οι διαφορετικές συμπεριφορές, είναι ότι υπήρχε/υπάρχει ένα πατριαρχικό στερεότυπο που οδηγούσε σε τέτοιες συμπεριφορές.
Δηλαδή γράφουσα, κατ’ αναλογία, εάν ένας σημερινός αντιρατσιστής διακτινιζόταν σε μια πολιτεία του Νότου των ΗΠΑ το 1830, θα έπρεπε με τη λογική σου να αρχίσει να δίνει συμβουλές στους Μαύρους σκλάβους για το πως θα αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και για το πως θα εξοργίσουν λιγότερο τον αφέντη τους, έτσι ώστε να φάνε λιγότερες βουρδουλιές( και ίσως καμιά κούπα παραπάνω ρύζι) ;
Δεν καταλαβαίνω καθόλου αν θέλεις κάπου να καταλήξεις με όλα αυτά. Ίσως ότι κάτω απο συνθήκες είναι οκ να δίνονται τέτοιες συμβουλές;
Κάτω απο καμμία συνθήκη δεν είναι οκ να καταπιέζονται άνθρωποι. Ούτε το 1960, ούτε το 2021, ούτε το 3021. Αυτό που αλλάζει είναι η ανοχή που έχουμε σε τέτοιες πρακτικές (ή ακόμα, σε τέτοιες συμβουλές). Με χαρά παρατηρώ οτι πλέον πολλές και πολλοί δεν έχουμε άλλη ανοχή/υπομονή.
αυτό το “κάποτε που σχεδόν όλοι οι άντρες ήταν έρμαια …οι γυναίκες ήταν πολύ πιεσμένες να βρουν τον σταθερό σύντροφο ” παρακαλώ όπως να αναθεωρηθεί… Αρχικά το να γράφουμε ότι είτε ήταν είτε είναι έρμαια των παθών και των ορέξεων τους οι καημενούληδες είναι μέγα λάθος. Δεν υπήρξαν ποτέ έρμαια κανενός έκαναν και κάνουν (όσοι το κάνουν μην τους κάψουμε όλους) χρήση των προνομίων του λευκού άντρα και “αφέντη”, προνόμια που δεν εννοούν να αφήσουν και σήμερα. Να τα λέμε και αυτά…. άκου έρμαια σιγά μην τους κάνουμε και ταπ ταπ στον ώμο που κύλησαν στις ορέξεις τους. Επίσης οι… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καμμία κοινωνία οι συμβουλές αυτές δεν ήταν καλές!!! Γιατί διαιωνίζουν την κατάσταση καταπίεσης. Εκτός κι αν εννοείς ότι από τον θάνατο από πείνα, καλύτερος ο γάμος, αλλά πολλή απελπισία μου βγάζει αυτό… Και καλύτερα δούλοι από νεκροί κτλ