Αγαπητή «Α, μπα»: Είμαι νομική και νιώθω ότι το σύστημα βαθμολογίας με αδικεί

Αγαπητή Α μπα, Στο μεταπτυχιακο μου στην Ολλανδια (νομικη) εχουμε πολλες εργασιες και εξετασεις. Οι εργασιες πιανουν το 20 ή 30% του καθε μαθηματος. Στις εργασιες παιρνω παντα αριστα (100/100), ειναι papers περιπου 5000 λεξεων η καθεμια). Οι ιδιοι οι καθηγητες εχουν πει οτι στις εργασιες σπανιως βαζουν πανω απο 85/100, οποιος ξερει το ολλανδικο συστημα μπορει να καταλαβει, εδω το 8 θεωρειται αριστα, ειδικα στη νομικη. Στις εξετασεις ομως λογω αγχους που με πιανει εκεινη την ωρα (εχουμε ενα τριωρο) παιρνω παντα 7 και σχεδον ποτε αριστα. Με την εργασια γινεται ενα 7,5 ή 8. Τελος παντων, εχω ενα συμφοιτητη ο οποιος απο την αρχη μου τα εχει κανει τσουρεκια να με ρωταει τι βαθμους παιρνω. Εκεινος ειναι το αντιστροφο με μενα, παιρνει στις εργασιες ενα 7 και στις εξετασεις διαπρεπει, παιρνει 9.5 ή 9 συνεχως οποτε καταλαβαινεις οτι μαζι με την εργασια εχει παντα 9,5. Οταν του λεω τους βαθμους μου, μου λεει ‘μη στεναχωριεσαι για το βαθμο, ολα μεσα στη ζωη ειναι’ ‘η ‘θα τα πας καλυτερα την επομενη φορα’, αγνοωντας βεβαια οτι εχω παρει αριστα στις εργασιες που σε σχεση με τις εξετασεις και οι καθηγητες οι ιδιοι λενε οτι ειναι πιο δυσκολο να παρεις αριστα. Οταν αναφερω τους βαθμους που πηρα σ εργασιες, σε φαση ‘ναι μωρε, ολα καλα, εξαλλου ειμαι ευχαριστημενη επειδη πηρα αριστα στην εργασια,’ σφυριζει αδιαφορα και μου λεει ‘μπραβο, ελπιζω παντως στις επομενες εξετασεις να τα πας καλυτερα.’ Εχω εκνευριστει γιατι αυτος επειδη τυχαια το συστημα ευνοει τις εξετασεις θα τελειωσει με αριστα, ενω αν μετρουσαν περισσοτερο οι εργασιες θα επαιρνα εγω αριστα στο πτυχιο. Και απο αυτο βγαινει το συμπερασμα ποιος ειναι αριστος και ποιος οχι, ενω ο καθενας μας ειναι αριστος σε αλλο πραγμα, εγω στις εργασιες κ αυτος στις εξετασεις. Μου εχει μειωθει η αυτοπεποιθηση παρα πολυ με αυτο το θεμα και εχω κ αυτον να με τσιγκλαει και να με εκνευριζει καθε φορα που θα μ λεει ποσο πιο αριστα πηρε σε σχεση με την προηγουμενη φορα. Στεναχωριεμαι που ειναι ετσι το συστημα γιατι μαθητες οπως εγω θα μαστε παντα μια μετριοτητα στο πτυχιο ενω γραφουμε αριστες εργασιες, που για ενα νομικο ειναι και πιο σημαντικο απο μια 3ωρη εξεταση. Στη δουλεια μας δεν εχουμε τριωρα, πρεπει να γραψουμε ενα κειμενο αλλα οχι σε 3 ωρες. Με πνιγει λιγο αυτο, να θεωρησω τον εαυτο μου κατωτερο ακαδημαικα επειδη δεν τα καταφερνω σε ενα τριωρο (ξεχναω πραγματα απο το αγχος που τα θυμαμαι σχεδον αμεσως μετα την εξεταση) και επειδη το συστημα που κυριαρχει ειναι αυτο των εξετασεων? Ειμαι απογοητευμενη απο τον εαυτο μου και σε δουλειες που θα δωσω συνεντευξη αργοτερα οι εργασιες δε φαινονται, μονο ο τελικος βαθμος φαινεται.
-κατωτερη

Αν παίρνεις στις εργασίες 100/100 ενώ σπάνια δίνεται πάνω από 85/100, θα γράψεις αυτό ακριβώς στο βιογραφικό σου, εκτός από τον βαθμό του πτυχίου. Στις συνεντεύξεις φαίνεται αυτό που θέλεις να φανεί. Υπάρχει αυτό που λέμε «το Σύστημα» αλλά το Σύστημα δεν είναι τόσο άκαμπτο ή τόσο τέλειο όσο νομίζεις. Πρέπει να μάθεις και να το χειρίζεσαι.

Με αυτόν σταμάτα να κάνεις παρέα ή να μιλάς γενικότερα, γιατί πατάει πάνω σε μια ανασφάλεια σου που έχει αφετηρία αλλού, και όχι στους βαθμούς. Το πρόβλημα που έχεις δεν είναι ούτε αυτός, ούτε οι βαθμοί, αλλά ότι σε καταστάσεις έντονης πίεσης σε πιάνει τέτοιο άγχος που αποδίδεις πολύ χειρότερα απ’ όσο θα μπορούσες. Άρα, το άγχος σου πρέπει να καταπολεμήσεις, αυτό σου φταίει, όχι αυτός, ούτε το Σύστημα, ούτε η νομική, ούτε οι συνεντεύξεις αργότερα. Το καλύτερο είναι να το αντιμετωπίσεις με επαγγελματική βοήθεια, γιατί δεν θα υπάρξει περίοδος στη ζωή σου που δεν θα έχεις κάποια μεγάλη πηγή άγχους.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News