Αγαπητή «Α, μπα»: Είμαι μισογύνισσα επειδή νιώθω ανασφάλεια με τα μοντέλα του Instagram;

Αγαπητή Α, μπα και παρέα γεια σας. Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Ο φίλος μου μου προώθησε το τελευταίο άρθρο απο το Α, μπα για την Τουνη. Αφενός χάρηκα γιατί τον μύησα στο αμπα αφετέρου πως πρέπει να νιώσω που μου λέει μέσα απο το άρθρο οτι είμαι μισογυνησα, γιατί αντίστοιχα εχω εκφράσει κ εγω την δυσαρέσκεια μου για τα προφίλ που ακολουθεί εκείνος στο ινστα, τύπου Τουνη του εξωτερικού, που προβάλουν το σωμα τους, τύπου κάνω γιόγκα, αλλα φοράω ενα βρακι – σουτιέν κλπκλπ. Και αυτός ξεροσταλιαζει. Και βέβαια επειδή κ αυτος είναι φάση γιόγκα κλπ πάντα λέει οτι τον νοιάζει η άσκηση και δεν κοιτάει το σώμα. Και σιγα ελα Μωρέ, είναι απλα ενα σώμα. Πάντως δεν εχω δει να βλέπει κανα προφίλ με κανα σώμα οχι πρότυπο μοντέλου, η κανα Ινδό με κελεμπία. Η αλήθεια είναι οτι δεν τα βάζω τόσο με τις γυναίκες οσο με αυτόν. Αλλα οπως και να το εκφράσω βγαίνω μισογυνησα. Εγώ με το σωμα μου πάντα ένιωθα καλά, μου αρέσω. Όμως μέσα στην σχεση αυτή καταλαβαίνω την ανασφάλεια. Ναι ενοχλούμαι, αλλα πιστεύω ότι πέρα απο τον εσωτερικευμενο μισογυνισμο που θέλει δουλειά και δουλειά και δουλειά, νιώθω οτι η ίδια η σχέση δεν με βοηθάει να γίνω καλύτερη σε διάφορα ζητήματα οπως αυτά. Μου λείπει το σεξ που δεν κάνουμε πια ενώ στην αρχή ήμασταν κουνέλια, δεν μοιραζόμαστε πια τρυφερά καθημερινά λόγια, μια κουβέντα βρε αδερφή, και γενικά υπάρχει κλίμα. Να προσθέσω οτι μετά απο λίγο καιρό στην σχεση, πριν δυο χρόνια, έμαθα ότι είχε μια γνωριμία που προχώρησε μέχρι το άγνωστο κάπου, το πρώτο καλοκαίρι, που κατά την γνώμη μου ήμασταν μαζί, κατά την δική του όχι ακόμα οπότε δεν ήταν κέρατο. Πληγώθηκα αλλα συνεχίσαμε. Για ολα αυτα έχουν γίνει πολλές συζητήσεις και από τις δύο πλευρές. Τελικά έγραψα σεντόνι. Η τύπου ερώτηση /σκέψη μου είναι, ποια πλευρά έχει δίκιο; Τι γίνεται με την ανασφάλεια που μας δημιουργείται στις γυναίκες απο τους ίδιους τους άντρες μέσα απο αυτον τον προφανή ανταγωνισμό, τύπου ας κερδίσει η καλύτερη; Και οι ίδιες οι γυναίκες, το συντηρούμε, γιατί το συντηρούμε; Και πως θα σταματούσα να το συντηρώ στην προκειμένη; Ευχαριστώ για τον χρόνο της ανάγνωσης και αν υπάρχει κάποια απάντηση/άποψη θα με ενδιέφερε να μάθω. – Κούνια Μπέλα

Αγαπητή Κούνια Μπέλα, ευτυχώς που έγραψες σεντόνι, γιατί τελικά η Τούνη και το σώμα της και τα σώματα των γιόγκι είναι κάπως άσχετα θέματα. Δεν συντηρείς εσύ κάτι. Βρίσκεσαι σε μια σχέση που σου προκαλεί ανασφάλεια, έχεις φάει το gaslighting του αιώνα, και νομίζεις ότι σου φταίει το Instagram. Κάπου το καταλαβαίνεις λέγοντας «η σχέση δεν με βοηθάει» αλλά η αλήθεια είναι «η σχέση σου δημιουργεί την ανασφάλεια», και όταν λέμε «η σχέση» εννοούμε «αυτός ο συγκεκριμένος άντρας».

Η πλάκα (το δράμα) του gaslighting είναι ότι αυτός που το ασκεί, φοβάται την εγκατάλειψη. Σε κάνει να νιώθεις ανεπαρκής για να μην αναρωτηθείς μήπως αυτός είναι ο ανεπαρκής, μήπως σταματήσεις να προσπαθείς να αποδείξεις κάτι, και τον δεις όπως είναι: ένας συνηθισμένος άνθρωπος με τον οποίο δεν τα πας καλά. Δεν ξέρω καν αν σου αρέσει – σου αρέσει; Τον θεωρείς φίλο σου; Άνθρωπο εμπιστοσύνης; Αν σου τύχει κάτι σοβαρό, είσαι σίγουρη ότι θα σου σταθεί, βράχος;

Οι άντρες με ναρκισσιστικά στοιχεία κάνουν ακριβώς αυτό: βρίσκουν υπαρκτές και φανταστικές ανταγωνίστριες, τρέφοντας ανασφάλειες, και μετά αράζουν παρακολουθώντας την άλλη να τρέχει. Η αυτοπεποίθηση τους κρέμεται από μια κλωστή, αλλά πού να το δει αυτή, είναι πολύ απασχολημένη, τρέχοντας. Με έναν άντρα που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής δεν σε απασχολεί πόσα βρακιά βλέπει κάθε μέρα, βλέπεις κι εσύ όσα θέλεις, αν σου κάνει κέφι, αυτός είναι η ομάδα σου, εσύ είσαι η ομάδα του, δεν χρειάζεται ανάλυση.

Στο δια ταύτα: μια σχέση που σε κάνει να νιώθεις χειρότερα με τον εαυτό σου, είναι μια πάρα μα πάρα πολύ κακή σχέση. Μπορεί να είναι και στο τοπ των χειρότερων σχέσεων. Ανάλογα με τη σοβαρότητα, μπορεί να είναι μια κανονικά κακοποιητική σχέση, που αφήνει μεγάλα σημάδια.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News