Αγαπητή Α μπα;, Είχα μια συζήτηση με μια καλή μου φίλη κι η αλήθεια είναι ότι θέλω τη γνώμη σου και της κοινότητας ασφαλώς. Η συζήτηση αφορούσε στη φιλία και στα όρια που θέτει ο καθένας από εμάς. Εγώ υποστηρίζω πως σέβομαι όταν ο άλλος δε θέλει να μοιραστεί μαζί μου κάποιο δικό του πρόβλημα (είτε αφορά οικονομικό, είτε ερωτικό είτε το οτιδήποτε) εκείνη τη δεδομένη στιγμή, αλλά μπορεί να το μοιραστεί υστερόχρονα ή και καθόλου. Προσωπικά, όταν αντιμετωπίζω κάποιο πρόβλημα προτιμώ να περάσει πρώτα κι ύστερα να το διηγηθώ ως μια ιστορία να το βγάλω από πάνω μου. Η φίλη μου επέμενε πως προαπαιτούμενο στη φιλία είναι να μοιραζόμαστε πράγματα, αλλιώς δεν υπάρχει εμπιστοσύνη κι ότι είναι σαν να μην εκτιμά ο ένας τον άλλον. Η αλήθεια είναι πως έχει εν μέρει δίκιο και προβληματίστηκα για το τι είδους φίλη είμαι κι εγώ. Προσωπικά, οι φίλοι μου μοιράζονται μαζί μου κάποιο πρόβλημα που έχουν γιατί εκτιμούν τη γνώμη μου και γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα επικρίνω τις επιλογές του, αλλά θα προσπαθήσω να κατανοήσω. Αλλά, η επιλογή μου να μην μοιράζομαι τη στιγμή που μου συμβαίνει κάτι το πρόβλημα μου με τους φίλους μου ή να το μοιράζομαι σε ύστερο χρόνο με κάνει να θεωρούμαι κακή φίλη ή απόμακρη ή εσωστρεφή; Μήπως λόγω του λοκντάουν έχω γίνει πιο απόμακρη;
-Προβληματισμένη φίλη
Προβληματισμένη φίλη, και φίλη προβληματισμένης φίλης, δεν έχει νόημα η συζήτηση που κάνετε. Δεν υπάρχει πρωτόκολλο ή «Αρχές Φιλίας» για να λέμε πώς πρέπει να είναι ΚΑΘΕ μα ΚΑΘΕ ανθρώπινη φιλία. Κάθε ανθρώπινη σχέση είναι ξεχωριστή και υπάρχει εφόσον συναινούν όλοι όσοι συμμετέχουν. Από αυτό καθορίζεται η επιτυχία της ή η μη επιτυχία. Αν η φίλη σου θέλει να τα λέει όλα αλλιώς υπάρχει πρόβλημα, ας κάνει αυτό. Αν είναι οκ με το να μην λες εσύ τα πάντα την ώρα που συμβαίνουν, μπορείτε να παραμείνετε φίλες. Αν δεν της αρέσει, να σε κατατάξει αλλιώς. Εσύ θα συνεχίσεις να δένεσαι με ανθρώπους με τον τρόπο που σου αρέσει, και όταν βρίσκεις ανθρώπους που είναι οκ με αυτό που είσαι, θα γινόσαστε φίλοι, αλλιώς, όχι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ταυτιζομαι με την γραφουσα, και εγω τα λεω παντα αφου εχουν γινει. Φοβαμαι οτι θα επηρεαστω αν το πω, ενω αν δεν το πω θα κανω αυτο που εχω μονο εγω στο μυαλο μου (συνηθως λαθος). Η κολλητη μου παλι μ τα λεει το επομενο λεπτο. Δεν μας ενοχλει, ετσι ειμαστε. Ωστοσο το καταλαβαινει, θα μ πει “κατι εχεις εσυ σημερα..καλα θα μ πεις οταν ειναι.”
Υπάρχουν και περιπτώσεις όπως εγώ που κάποια προβλήματα δεν τα αποκαλύπτω παρά εφόσον έχουν λυθεί, γιατί έχω παρατηρήσει ότι με αυτόν τον τρόπο συγκεντρώνομαι καλύτερα στο πρόβλημα και μπορώ να το λύσω. Κάποια άλλα τα αποκαλύπτω όσο συμβαίνουν όχι σε όλους τους φίλους μου, αλλά σε εκείνους κατά περίπτωση που έχουν ζήσει κάτι ανάλογο και νιώθω ότι μπορούν να με βοηθήσουν και να με καταλάβουν. Κάποια προβλήματα πάλι η σκέψεις δεν τα μοιράζομαι με κανένα ποτέ , γιατί μαρέσει να κρατάω πράγματα για τον εαυτό μου και να φαίνομαι μυστηριώδης στους άλλους. Έχει να κάνει με τη φύση του προβλήματος… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Εγώ, όταν είχα αποβάλει και μετά από καιρό το μοιράστηκα με διάφορους φίλους, άκουσα επικριτικά σχόλια όπως: ”Δεν πιστεύω να έκανες έκτρωση”;,
” Έχασες το παιδί, επειδή δούλευες πολύ”, ”Εγώ ευτυχώς δεν είχα τέτοια περίπτωση”. Παρόλα αυτά ακόμη και σήμερα μοιράζομαι τη συγκεκριμένη πληροφορία, γιατί θέλω να αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζει η κοινωνία τις γυναίκες που έχουν αποβάλει. Για λόγους ενδυνάμωσης και γυναικείας αλληλεγγύης, έχω αποφασίσει να το λέω μέσα σε διάφορα συμφραζόμενα ως κάτι απόλυτα φυσιολογικό.
Είχα το κουράγιο και το έχω ακόμη να απαντώ κατάλληλα και να δείχνω στον άλλο ότι αυτό που λέει είναι λάθος ή ότι κάνει προβολή επάνω μου. Δυστυχώς τέτοια λάθη μπορεί να κάνουν ακόμη και οι γονείς, τα αδέρφια ή και οι πιο στενοί φίλοι μας. Δεν έχουν δουλέψει με τον εαυτό τους και στην ουσία σου βγάζουν δικούς τους φόβους, αντιλήψεις και ναρκισσιστικές συμπεριφορές. Είναι σημαντικό να ισχυροποιεί κανείς το κριτήριό του και να αντιλαμβάνεται πότε κάποιος κάνει προβολή και πότε μιλά με ενσυναίσθηση και πραγματική συμπόνια. Δε γίνεται να γίνουν οι άλλοι όπως εμείς. Μπορούμε όμως εμείς να… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που μερικοί (πολλοί) άνθρωποι είναι ΤΟΣΟ εγωκεντρικοί που ακόμα και το χειρότερο δικό σου πρόβλημα, ελάττωμα, προτέρημα, όπως θες πες το, ΠΡΈΠΕΙ να το γυρίσουν στον εαυτό τους, πολύ θα έπρεπε να σε εκνευρίζει. Μη σκας, μεγαλώνοντας θα τους αναγνωρίζεις πιο γρήγορα για να τους βάζεις στη θέση τους ή για να στρίβεις με ελαφρά
@Προβληματισμένη φίλη,
η φίλη σου είναι από τους ανθρώπους που επιλέγουν να εκθέτουν τις αδυναμίες τους και είναι άνετη στο να αισθάνεται ευάλωτη γύρω από τους κοντινούς της ανθρώπους.
Αν δεν παίρνει το ίδιο και από εσένα, τότε σίγουρα θα σκεφτεί οτι εσύ δεν την εμπιστεύεσαι αρκετά.
Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στις σχέσεις, απλά η δυναμική αυτή είναι πιθανό να σε απομακρύνει από τη συγκεκριμένη φίλη.
Εάν το πάρουμε από κοινωνιολογική άποψη, αυτό που μαθαίνουμε είναι ότι όσο πιο ισχυρές γίνονται οι κρατικές δομές ή/και οι κοινωνικές δομές μιας κοινωνίας, τόσο αποδυναμώνουν οι προσωπικές σχέσεις (το εάν είναι καλό ή κακό αυτό, είναι μια τελείως διαφορετική συζήτηση).
Άρα, γινόμαστε ολοένα και λιγότεροι “εξαρτημένοι” είμαστε από φίλους και οικογένεια. Εκεί που είχαμε φίλους και οικογένεια για μια οικονομική ανάγκη, τώρα έχουμε τράπεζες κτλ. Εκεί που είχαμε φίλους και οικογένεια για να πούμε τον πόνο μας και να βρούμε μια συπμπαράσταση, τώρα έχουμε επαγγελματίες (ψυχολόγους, ψυχιάτρους κτλ).
Κορίτσια, σε αυτά δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Εγώ καθυστερώ να μιλήσω όταν υπάρχει κάποιο ιατρικό θέμα, γιατί θεωρώ καλύτερο να περιμένεις λίγο να δεις πώς θα εξελιχθεί και μετά να το συζητήσεις με όλα τα δεδομένα. Επίσης, παίζει και το θέμα της ενσυναίσθησης που τέθηκε τις προάλλες. Αν εμένα το πρόβλημά μου είναι μηδαμινό μπροστά στων φίλων μου, ε κάνω λίγο κράτη και τα λέμε υστερόχρονα.
Εμένα η φίλη σου μου φαίνεται ότι περιμένει να πάρει βραβείο καλύτερης φίλης. Όμως οι φιλίες δεν είναι αυτό. Φιλία υφίσταται όταν δύο εν προκειμένω άνθρωποι μοιράζονται την επιθυμία να είναι ο ένας για τον άλλον με τρόπο που να γεμίζει και τους δύο. Αλλιώς είναι δουλειά.
Αυτό που λέει η Λένα πιστεύω κι εγώ. Απλώς δεν ταιριάζετε. Και προσωπικά θεωρώ λάθος να νευριάζει η φίλη σου (τέρμα εγωκεντρική). Όταν ο άλλος δε θέλει να μιλήσει οφείλεις να το σεβαστείς. Ακόμα και αν μετά θεωρείς ότι δεν είναι φίλος σου. Αυτό το “αλλιώς δεν υπάρχει εμπιστοσύνη κι ότι είναι σαν να μην εκτιμά ο ένας τον άλλον” είναι λογικό άλμα και δεν στέκει. Δεν είναι ότι μιλάς σε άλλους αλλά σε αυτή όχι. Δε μιλάς σε κανένα.
Πρεπει να σεβεται τα ορια σου. Εσυ κανε αυτο που θελεις, να μενεις πιστη στα δικα σου θελω.
Ακριβώς. Και εγώ τα σοβαρά μου προβλήματα, τα πολύ σοβαρά μου, τα συζητάω αφού έχουν περάσει. έτσι νιώθω καλύτερα.