Έχω ένα πρόβλημα που σχετίζεται με το επάγγελμα μου. Είμαι εκπαιδευτικος αλλά δε μου αρέσει να διδάσκω. Το δοκίμασα στη πρακτική, το δοκίμασα σε ιδιαίτερα τίποτα. Είναι μια διαδικασία που με αγχώνει και που νιώθω ότι δεν έχω προετοιμαστει καθόλου γι αυτήν παρά τα 4 χρόνια σπουδών! Στη θεωρία όλα καλά είναι αλλά στη πράξη τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα γιατί έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους. Στη σχολή ωραία μας τα έλεγαν αλλά δεν μας προετοιμασαν για την πραγματικότητα! Καθόλου! Δε ξέρω τι να κάνω, υποτίθεται ότι το όνειρο μου ήταν να ασχοληθώ με την εκπαίδευση αλλά τώρα τα βλέπω σκούρα και επαγγελματικά πολύ δυσοίωνα. Ήρθε κι αυτό με τον κορονοϊό και έδεσε το γλυκό! Είναι λογικό να μην σου αρέσει τελικά αυτό που έχεις σπουδάσει; Είναι χάσιμο χρόνου οι σπουδές; Πως μπορώ να δω με άλλο μάτι το επάγγελμα μου;
Σε αυτή την ερώτηση απαντάει η φιλόλογος Εύα Ευσταθιάδου
Αγαπητή συναδέλφισσα, έχεις δίκιο. Η σχολή δεν μας προετοιμάζει ιδιαιτέρως για το επάγγελμα μας, μας δίνει το γενικό πλαίσιο και μια καλούτσικη γνώση για διάφορες θεματικές της επιστήμης μας. Η μελέτη μας δεν σταματά με την αποφοίτηση, αλλά αντιθέτως τότε ξεκινά. Αυτά που θα σου πω ισχύουν για κάθε επαγγελματία, αλλά οι εκπαιδευτικοί πρέπει να διαβάζουμε συνέχεια για να γίνουμε καλοί δάσκαλοι. Η διδασκαλία δεν είναι απλώς “λέω το μάθημα”, απαιτεί προσωπική εξάσκηση, συνεχή έρευνα για νέες ιδέες, μελέτη βιβλίων και βοηθημάτων και φυσικά διαρκή τριβή με το έμψυχο υλικό, τους μαθητές. Κανείς μας δεν ήξερε να διαχειρίζεται άψογα τους μαθητές του από την πρώτη φορά, ούτε καν από την πρώτη χρονιά. Διδάσκω 17 χρόνια και ακόμα διαβάζω, ψάχνω ιδέες, ρωτώ συναδέλφους. Ακόμα δυσκολεύομαι με κάποιες περιπτώσεις μαθητών. Δεν γεννιόμαστε δάσκαλοι, γινόμαστε.
Επίσης, το επάγγελμα του δασκάλου δεν είναι καθόλου εύκολο αν το κανεις συνειδητοποιημένα. Είναι μεγάλη ευθύνη, απαιτεί μεγάλη υπομονή, όρεξη και διάθεση προσφοράς. Ασε που διαρκως πρέπει να βρίσκεις νέους τρόπους για να πεις κατι, αφου κανεις μαθητής δεν είναι ίδιος με την άλλο. Το λέβελ δυσκολίας φυσικά εκτοξεύεται όταν έχεις δική σου τάξη και πρέπει να πεις με εύληπτο τρόπο κάτι, ώστε να το καταλάβουν ταυτοχρόνως 20 διαφορετικοί άνθρωποι.
Όλα αυτά στα λέω για να συμφωνήσω μαζί σου, η δουλειά μας είναι δύσκολη και κακοπληρωμένη. Επίσης, άλλο πράγμα φανταζομαι τι θα πει δάσκαλος και άλλο η πραγματικότητα. Μπορεί πράγματι να μην είναι για σένα αυτη η δουλεια. Δεν είναι κακό. Αν θες, μπορείς να προσπαθήσεις λίγο ακόμα στον επαγγελματικό στίβο, να δεις τι αλλαγές μπορείς να κάνεις. Ξέρω πολλούς εκπαιδευτικούς που δεν αντέχουν τα ιδιαιτερα, εμένα μου αρέσουν πολύ. Άλλοι δεν μπορούν να σταθούν σε τάξη. Ξέρεις τι σου ταιριάζει; Ξέρεις τι εκπαιδευτικός θα ήθελες να είσαι; Που θα ήθελες να δουλεύεις Μήπως νιώθεις ανασφάλεια για τις γνώσεις σου και θα σε βοηθούσε κάποια περαιτέρω επιμόρφωση;
Αν η απάντηση σε όλα είναι όχι, ίσως δεν σου ταιριάζει το επάγγελμα της εκπαιδευτικού. Έχει συμβεί σε πάμπολους. Γιατί να είναι χάσιμο χρόνου οι σπουδές;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φίλη, η ελληνική νοοτροπία ότι πρέπει κανείς να ασχοληθεί οπωσδήποτε με το πιο συνηθισμένο επάγγελμα που αντιστοιχεί στο πτυχίο του (π.χ.: παιδαγωγικά = δάσκαλος δημοτικού στο δημόσιο, νομικά = δικηγορία) έχει ήδη ξεπεραστεί εδώ και μία γενιά στη Δ. Ευρώπη, και λόγω συνθηκών αλλάζει γοργά και στην Ελλάδα. Δεν είναι υποχρεωτικό να το κάνεις αν δεν σου πάει, μπορείς πάντα να επανα-προσανατολιστείς με ένα μεταπτυχιακό ή με σεμινάρια κατάρτισης. Οι σπουδές είναι μια καλή ακαδημαϊκή βάση για να ανοίξει το μυαλό μας, όχι ένα δεσμευτικό εισιτήριο χωρίς επιστροφή για ένα και μόνο επάγγελμα. Μια εξαίρεση είναι οι γιατροί λόγω των… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητη γραφουσα, been there done that! Υπηρξα στη θεση σου και το προσπαθησα για δυο χρονια. Σε σχολειο, φροντιστηριο και ιδιαιτερα ωστε να δω τι μου ταιριαζει καλυτερα. Το πορισμα ηταν οτι δεν μ ταίριαζε τιποτα απο ολα αυτα, δεν μ αρεσε καθολου αυτο που εκανα κ οσο φανταζομουν τη ζωη μου να κανει αυτο για τα επομενα χρονια μαραζωνα. Αποφασισα τοτε στα 25 να το παρατησω κ να ασχοληθω με αλλο κλαδο που μου αρεσε πολυ κ με τον οποιο ασχολουμαι μεχρι σημερα στα 33 μου. Καμια δουλεια δεν ειναι ευκολη αλλα τουλαχιστον να μας αρεσει μια σταλα! ΥΓ:… Διαβάστε περισσότερα »
Τυχερή επειδή είσαι εκπαιδευτικός γυναίκα.
Επ’ αυτού του τελευταίου με τα χρόνια εφηύρα πολλές πληρωμένες απαντήσεις, εκ των οποίων νομίζω η καλύτερη είναι “εσύ θα ήθελες να διδάξεις;” Εννιάμισι στους δέκα θα φτύσουν τον κόρφο τους και θα πουν πως δε θα το άντεχαν ούτε για μισή ώρα, πως ούτε τα πιτσιρίκια της διπλανής ξαπλώστρας δεν αντέχουν το καλοκαίρι και πως τα παιδιά τους κοντεύουν να τους τρελάνουν. Να ένα καλό της πανδημίας: πέρασαν οι γονείς κάτι μήνες με τα παιδιά τους και το βουλώσανε επιτέλους μ’ αυτή τη βλακεία για τους “τεμπέληδες εκαπιδευτικούς…”
Κοίτα, οι μεγάλες διακοπές είναι σίγουρα ένα συν αλλά… γιατί να μην το έχουμε; Άλλωστε, αντισταθμίζεται από τους έντονους ρυθμούς δουλειάς και την πολλή δουλειά στο σπίτι η οποία δεν έχει ωράριο, καθώς και από το ότι είμαστε ο μόνος κλάδος τόσο αυξημένης ευθύνης (που απαιτεί πανεπιστημιακό πτυχίο) με τόσο χαμηλές αμοιβές. Αν τα συνυπολογίσεις όλα αυτά, δε μιλάμε καν για προνόμιο. Αλίμονο αν δεν είχαμε κι αυτό το δίμηνο το καλοκαίρι…(στην πράξη, τα 6 χρόνια που δούλεψα, στις διακοπές των Χριστουγέννων απλώς δούλευα 8 ώρες από το σπίτι αντί να δουλεύω 8-2 στο σχολείο και 4-10 στο σπίτι).
Κάποιος συνάδελφος μου είχε πει πως η άδεια που παίρνουμε το καλοκαίρι είναι αναρρωτική, όχι απλά διακοπές. Και εχει δίκιο! Όσο κι αν αγαπας τα παιδιά σου ρουφάνε πολλή ενέργεια και χρειάζεται τεράστια υπομονή και προσπάθεια να είσαι πάντα ζεν και ψύχραιμος οταν πας στη δουλεια ό,τι κι αν έχει συμβεί στα προσωπικά σου. Αυτό το τελευταίο ειδικά θεωρώ πως έίναι το πιο δύσκολο κομμάτι και πως πράγματι, πολλοί δεν θα το άντεχαν. Εδώ ακουω γονεις που συχνά λένε οτι δεν άντεξαν και φώναξαν/είπαν χοντράδα/σήκωσαν χερι στο παιδί τους και μετά το μετανιώνουν. Και μιλάμε για το παιδί τους! Που… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι που το λέω αλλά καμία σχολή δεν προετοιμάζει κανέναν για το τι θα επακολουθήσει… Επίσης κανένας δεν έχει καταφέρει να προετοιμαστεί και να νιώσει ασφαλής μέσα σε λίγους μήνες που ξεκινάει η επαγγελματική του πορεία. Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Ένιωσα ακριβώς έτσι τελειώνοντας διαφορετική σχολή . Άποψή μου είναι αρχικά να δώσεις λίγο χρόνο στον εαυτό σου να επέλθει λίγο η τριβή ώστε να μπορείς να κρίνεις με πιο καθαρή ματιά. Μην απελπίζεσαι. Αν καταφέρεις να ψάξεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου και όντως δεν σου κάνει η επιλογή σου, με το καλό να ξεκινήσεις κάτι το οποίο σου ταιρειάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Οι σπουδές πάνω σε οποιοδήποτε αντικείμενο είναι χάσιμο χρόνου μόνο αν επιλέξεις να μην κρατήσεις τίποτα από αυτά που έμαθες. Όχι μόνο πάνω στο ίδιο το αντικείμενο, αλλά γενικά, από τη διαδικασία των σπουδών, τη συναναστροφή με καθηγητές και συμφοιτητές, την παρατήρηση του πως είναι οργανωμένος ένας οργανισμός σαν τη σχολή, την παρατήρηση του πως εξελίχθηκες εσύ όλα αυτά τα χρόνια και άλλα. Γενικά, μόνο ο μηδενισμός των εμπειριών μας είναι χάσιμο χρόνου. Μπορεί όντως να μη σου αρέσει το αντικείμενο, δεν πειράζει. Βασίσου στις ικανότητες που ανπέπτυξες και ψάξε να βρεις τι είναι τελικά αυτό που σου ταιριάζει. Επίσης,… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με την απάντηση και θα ήθελα να προσθέσω, ότι είναι καιρός να αρχίσουμε να συζητάμε για το θέμα της ψυχικής υγείας του εκπαιδευτικού. Είναι ένας χώρος, στον οποίο υπάρχει καθημερινή αποτυχία, όπως και κακοποίηση με θύμα τον εκπαιδευτικό, ζητήματα που δεν θίγουμε για να μην χαρακτηριστούμε ανίκανοι να κάνουμε τη δουλειά μας. Πρέπει όμως να αρχίσουμε να μιλάμε ανοιχτά.
Θα σου απαντήσω από την εμπειρία μου στα πρώτα χρόνια που εργάστηκα ως εκπαιδευτικός. Πραγματικά δεν ήξερα που παν τα 4! Ήμουν πελαγωμενη. Ευτυχώς ξεκίνησα από μικρές ηλικίες μαθητών και μαζί με αυτούς τα μάθαινα κι εγώ! Εννοείται πως η σχολή μου δε με βοήθησε επαρκώς στο αντικείμενο διδασκαλίας αλλά αυτό δε με εμπόδισε να τα καταφέρω και χρόνο με το χρόνο να γίνομαι καλύτερη. Συμφωνώ σε όλα όσα είπε η Εύα. Κανείς δεν βγαίνει έτοιμος από μια σχολή. Μη νιώθεις μειονεκτικά πάνω σε αυτό. Δεν είσαι εξαίρεση. Αλλά φυσικά αυτό δε σημαίνει πως το επάγγελμα του εκπαιδευτικού είναι για… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν η σχολή δε σου αρέσει και δε σου ταιριάζει τότε ναι είναι χάσιμο χρόνου για σένα. Για κάποια/ον που παίρνουν έμπνευση από τη σχολή και τους αρέσει η διδασκαλία, σίγουρα δεν είναι. Ξέρεις τι θέλεις να κάνεις και τι σου ταιριάζει; Ποια είναι η κλίση που έχεις ως προσωπικότητα; Δε ρωτάω σε ποια μαθήματα είσαι καλη, αλλά τι είναι αυτό που όταν ασχολείσαι μαζί του νιώθεις μια πληροτητα. Αυτό θα σου δώσει ένα κίνητρο να αρχίσεις να σκέφτεσαι τι πραγματικά νσε εκφράζει και που πιστεύεις ότι μπορείς να εργαστείς και να είσαι δημιουργικη. Παράδειγμα: Έχω μια παιδική φίλη που… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαρτάται τι είδους εκπαιδευτικός είσαι, αν είσαι μαθηματικός για παράδειγμα η σχολή σου είναι μια πολύ καλή βάση για να εξειδικευτεις με ένα μεταπτυχιακό σε κάποιον άλλο τομέα που σε ενδιαφέρει οπως πχ πληροφορική.
Δεν είναι αργά να σπουδάσεις κάτι άλλο. Από το να κάνεις μια δουλειά που δεν σου αρέσει, κάνε κάτι που σε γεμίζει πραγματικά.
Τι να δεις με άλλο μάτι; Άμα δε σ’ αρέσει, δε σ’ αρέσει, πάει και τελείωσε. (Και γιατί να σ’ αρέσει; Είναι ένα κακοπληρωμένο και εν πολλοίς αχάριστο επάγγελμα).
Πολύ ωραία 🙂
Ξέρεις γιατί;
Γιατί μπορεί να μην ξέρεις τι θα κάνεις αλλά ξέρεις μετά βεβαιότητος τι ΔΕΝ θέλεις να κάνεις. Κι αυτό είναι μια απίθανη αρχή.
(Εν τω μεταξύ δε μας λες και τι σπούδασες να σου δώσουμε και ιδέες).