Αγαπημένη μας α, μπα, Ελπίζω να είσαι καλά. Με τον άντρα μου είμαστε αρκετά χρόνια μαζί και το καλοκαίρι, αν όλα πάνε καλά, θα έρθει στην οικογένειά μας το μπεμπάκι μας. Το περιμένουμε πώς και πώς! Η εγκυμοσύνη είναι ένας κυκέωνας συναισθημάτων, από την πρώτη στιγμή που την ανακάλυψα. Χαρά, άγχος, φόβος, συγκίνηση, τρυφερότητα, αβεβαιότητα. Η καρδιά μου σφίγγεται κάθε φορά που κάνουμε μια εξέταση, να πάνε όλα καλά. Κάθετί που νιώθω στο σώμα μου είναι καινούργιο και πρωτόγνωρο και θέλω χρόνο για να το “μάθω”, να εξοικειωθώ μαζί του, τραβήγματα επειδή μεγαλώνει η μήτρα, προπαρασκευαστικές συσπάσεις, οι κινήσεις του μωρού, η ουροδόχος κύστη που πιέζεται, τα κόκαλα της λεκάνης που ανοίγουν, πόνοι στην πλάτη, αϋπνίες. Κάνω όλα όσα πρέπει να κάνω, ίσως κάνουμε και παραπάνω από όσα πραγματικά χρειάζονται, και υπάρχουν μέρες που είναι πιο εύκολες και μέρες που είναι πιο δύσκολες, αλλά πάντα εύχομαι από μέσα μου “να πάνε όλα καλά για μένα και το μωρό”, γιατί τελικά υπάρχουν χίλιοι δυο αστάθμητοι παράγοντες, που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Προσπαθώ να κρατάω μέσα μου μια ισορροπία, κάνω ψυχοθεραπεία μου με μια υπέροχη ψυχοθεραπέυτρια, αλλά νιώθω ότι το περιβάλλον μας και οι γύρω μου είναι ένα επιπλέον βάρος, αντί να αποτελούν ένα υποστηρικτικό πλαίσιο. Έχω κουραστεί να ακούω “μην αγχώνεσαι, μην σκέφτεσαι αρνητικά θα κάνεις κακό στο μωρό, όσο εσύ είσαι ήρεμη, είναι καλά και το μωρό”. Τι φοβερή απειλή να πεις σε μια έγκυο γυναίκα! Φοβερή! Άραγε έχουν επίγνωση τι μας λένε εκείνη τη στιγμή; Είναι γεμάτο το ίντερνετ από άρθρα για το πώς το άγχος της μαμάς βλάπτει με χίλιους δυο τρόπους το μωρό. Ποτέ μα ποτέ δεν είπα σε καμία φίλη μου όσο ήταν έγκυος “μην αγχώνεσαι, μην γκρινιάζεις, μην παραπονιέσαι”, ίσα ίσα προσπαθούσα πάντα να τις ακούω, δεν ήταν και λίγα όσα περνούσαν. Και τώρα που ήρθε ο καιρός να ζητήσω κι εγώ ένα ασφαλές πλαίσιο να εκφραστώ και να μοιραστώ, μου λένε “όταν θα πάρεις το μωρό σου αγκαλιά, θα τα ξεχάσεις όλα, η εγκυμοσύνη είναι θείο δώρο, όλα θα πάνε καλά αν εσύ σκέφτεσαι θετικά” και θυμώνω. Θυμώνω, απογοητεύομαι και φοβάμαι. Με γεμίζουν φοβερές τύψεις και ενοχές, γιατί τελικά όοοο, τι κι αν κάνω, ποτέ δεν είναι αρκετό. Δεν βλέπω καν το παιδί μας σαν θείο δώρο, όπως μου λένε. Νιώθω τυχερή που ως τώρα δεν συνέβη κάτι μη αναστρέψιμο, αλλά από εκεί και πέρα το να γίνουμε γονείς ήταν επιλογή μας και έχω επίγνωση των προκλήσεων που έρχονται. Με τον σύντροφό μου κάνουμε μια υπέροχη ομάδα, και είναι πάντα εδώ για μένα, αλλά υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να διαβάσω ή να ακούσω κάτι διαφορετικό από όλα τα παραπάνω από τα οποία κατακλυζόμαστε. Να βεβαιωθώ ότι δεν κάνω κακό στο μωρό μου όταν κλαίω ή αγχώνομαι ή θυμώνω, όταν νιώθω ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ συναισθήματα. Άρα μάλλον αυτή είναι και η ερώτησή μου σε σένα και στις αναγνώστριες που τα έχουν περάσει. Πώς αποβάλατε το αίσθημα της ενοχής και του φόβου ότι μπορείτε να βλάψετε ανεπανόρθωτα το μωρό; Και τελικά πώς μπορέσατε και ανταπεξήλθατε, όντας σε μια τόσο ευάλωτη περίοδο της ζωής σας, σε όλες αυτές τις παράλογες, πατριαρχικές απαιτήσεις της κοινωνίας για τις εγκύους; Σας ευχαριστώ πολύ.
-Leia
Δεν πίστεψα ποτέ ότι με το άγχος μου μπορώ να βλάψω ανεπανόρθωτα (!) το μωρό. Ούτε πίστεψα ποτέ ότι οι αρνητικές μου σκέψεις (ή οι θετικές μου σκέψεις) επηρεάζουν με κάποιον τρόπο το μωρό. Σου συνιστώ να μην το πιστεύεις ούτε εσύ. Το άγχος είναι ένα φυσιολογικό και συχνό ανθρώπινο συναίσθημα. Δεν υπάρχει ανθρώπινη ζωή χωρίς άγχος.
Για τις τύψεις που φορτώνει η κοινωνία τις εν δυνάμει μητέρες, και μετά τις μητέρες, έχουμε εδώ ολόκληρο σάιτ για να τις καταπολεμήσουμε.
Σταμάτα να ζητάς ασφαλές πλαίσιο από εκεί που δεν το παίρνεις. Σταμάτα να γκουγκλάρεις «τι κακό κάνω στο μωρό όταν κλαίω», γιατί αυτό θα βρεις. Αν γκουγκλάρεις «το κλάμα της εγκύου δεν έχει σχέση με την υγεία του μωρού», αυτό θα βρεις. Το ίντερνετ δεν είναι η αλήθεια, είναι αυτό που πιστεύεις ήδη. Εσύ διαλέγεις ποιον θα εμπιστευτείς.
Ότι το άγχος έχει να κάνει με την υγεία του μωρού έχει μείνει από τότε που ξέραμε ακόμα λιγότερα για την διαδικασία της σύλληψης και της κύησης. Όχι ότι τώρα ξέρουμε πολλά, αρκετά όμως για να μην τα ρίχνουμε όλα στο άγχος.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μετά από 9 χρόνια προσπαθειών, έμεινα έγκυος σε μία ιδιαίτερα δύσκολη για εμένα περίοδο τόσο σωματικά, όσο και ψυχολογικά. Ήταν μια περίοδος με τεράστια σωματική κούραση και πολλά μέτωπα ανοιχτά που μου δημιουργούσαν μεγάλη, καθημερινή ένταση. Και παρ’ όλα αυτά τότε έμεινα έγκυος. Εγώ που τόσα χρόνια, ειδικά κατά τις εξωσωματικές, προσπαθούσα να μην κουράζομαι, να μην αγχώνομαι, να μην στεναχωριέμαι, να μην γυμνάζομαι, να μην ανεβάζω παλμούς, να μην, να μην, να μην, τότε που δεν πρόσεχα τίποτα, τότε έμεινα έγκυος. Οπότε ό,τι και να μου έλεγε ο οποιοσδήποτε για την εγκυμοσύνη και το μωρό μου, από το ένα… Διαβάστε περισσότερα »
❤️Αν πήγαν λέει!❤️
❤
Οι ίδιες οι ορμόνες της εγκυμοσύνης προκαλούν αυξημένο άγχος και εκρήξεις κλάματος ή οργής, κι αυτό είναι η μεγαλύτερη απόδειξη πως το άγχος δεν βλάπτει το έμβρυο! Αν το έβλαπτε, δεν θα είχε προνοήσει η φύση να μην αγχωνόμαστε όσο κυοφορούμε; Πες σε όλους αυτούς χαιρετίσματα. Αν ήταν τόσο ευπαθή τα έμβρυα όσο θέλουν να πιστεύουμε αυτοί που προσπαθούν να ελέγξουν το σώμα μας, εννέα στις δέκα εγκυμοσύνες θα κατέληγαν σε αποβολή και κανείς δεν θα έκανε δεύτερο, τρίτο, τέταρτο κτλ. παιδί. Σιγά που είναι ζεν όλες οι (συχνά εργαζόμενες) έγκυες με ένα ή δύο νήπια στο σπίτι! Ας γελάσω.… Διαβάστε περισσότερα »
*μην ξεχνάς
Θα διαφωνήσω με τις πρώτες προτάσεις. Και επειδή οι αποβολές είναι το ερευνητικό μου αντικείμενο θα δώσω μερικές πληροφορίες. Γενικά ενώ το άγχος δεν έχει καθιερωθεί ως ξεκάθαρη αιτία αποβολής θεωρείται ότι μπορεί να έχει κάποια συσχέτιση με αυτή. Η μείωση του άγχους μέσω φροντίδας από εξειδικευμένους νοσοκόμους και ιατρούς, θεώρειται για την ώρα από τις πιο αποτελεσματικές και διαδεδομένες μεθόδους καταπολέμησης των αποβολών ειδικά όταν δεν υπάρχει κάποια άλλη πάθηση. Είναι πιθανό αυτό να οφείλεται στην υπερβολική λειτουργία του ανοσοποιητικού ως αντίδραση στο άγχος. Γενικά δεν σκοπεύω να επεκταθώ για να μην αγχώσω περισσότερο την κοπέλα με ερευνητικά δεδομένα… Διαβάστε περισσότερα »
Άλλο το περιεχόμενο της έννοιας του άγχους ως αντικειμένου έρευνας και άλλο όταν χρησιμοποιείται ως καθημερινός όρος από μη ειδικούς. Πρέπει κατ’ αρχάς να ορίσουμε το είδος του άγχους: μιλάμε για μόνιμο και προϋπάρχον ως συνθήκη ή ειδικά και συγκεκριμένα την περίοδο της κύησης; Ποια τα επίπεδα άγχους της εγκύου σε σχέση με πριν. Μιλάμε για υπαρξιακό-εσωτερικό ή καταστασιακό άγχος που προκύπτει από εξωτερικές συνθήκες; Άλλο να λέμε ότι το άγχος ως νευροχημική αντίδραση συσχετίζεται πιθανόν με το άλφα ή το βήτα, άλλο να λέει ο κάθε άσχετος σε μια έγκυο “πρόσεχε γιατί αν αγχωθείς (γενικώς και αορίστως) θα βλάψεις… Διαβάστε περισσότερα »
Να υπογραμμίσουμε επίσης το αυτονόητο: όταν θέλουμε όντως να μην αγχώνεται κάποι@, προσπαθούμε να είμαστε εμείς ήρεμοι και χαλαροί μαζί τ@… δεν του λέμε το άκρως αγχωτικό (και αναληθές) “μην αγχώνεσαι γιατί θα προκαλέσεις καταστροφές!”
Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για κλινικό άγχος και αυτό περιλαμβάνει διάφορες κλινικές οντότητες, πχ ΙΔΨ, φοβίες, κρίσεις πανικού, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, μετατραυματική διαταραχή κλπ. Δεν μιλάμε για φυσιολογικό άγχος λόγω εγκυμοσύνης ή λόγω μιας αγχώδους αλλά φυσιολογικής προσωπικότητας. Το κλινικό άγχος λοιπόν, έχει συσχετισθεί με 2x κίνδυνο για προεκλαμψία. Υπάρχει μια μεγάλη μετααναλυση του 2017 που δείχνει ότι υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα για αποβολή σε άτομα με άγχος αλλά οι επιμέρους έρευνες είχαν διαφορά αποτελέσματα. Και αυτό που ξέρουμε είναι ότι το άγχος ή/και η κατάθλιψη στην εγκυμοσύνη αυξάνουν την πιθανότητα για επιλόχειο κατάθλιψη. Ο λόγος που ίσως δεν αναφέρονται… Διαβάστε περισσότερα »
1η εγκυμοσύνη ήμανε μια αναίσθητη γομάρα. Έτρωγα, έπινα, δούλευα και γιολαρα ασύστολα. Καρναβάλια, χοροί, όπου γάμος και χαρά… Υγιέστατο μωρό ναμπερ ουαν.
2η εγκυμοσύνη στα μισά, εμφανίζεται ενα ανθυποπροβληματάκι στο εμβρυο, ενα σε μένα και μια προβληματάρα στα οικονομικά της οικογένειας. Άγχος, στρες, συχνοουρία, αϋπνίες, κλάματα, άστα να πάνε. Υγιέστατο μωρό ναμπερ του.
Δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά για να τα καταπολεμησουμε αυτά. Κάνεις ήδη αρκετά.
Ειμαστε ότι είμαστε, ενα κράμα εσωτερικών και εξωτερικών δυνάμεων. Βαθιες ανάσες και μια μέρα τη φορά.
All the best με το μωρό! 💜
Δε θα σου πω “μην αγχώνεσαι” θα σου πω ομως σταμάτα να γκουγκλαρεις. Για σένα, όχι για το μωρό. Μείνε στα αυστηρώς απαραίτητα που συζητάς με το γυναικολόγο σου. Εκτός από αυτά που λες εσύ με τον γυναικολόγου σου δεν υπάρχει τίποτα. Αλλοίμονο αν ακούγαμε τι λέει ο κάθε καημενος για το μωρό, οτι αν κλαις θα αποβάλεις, ότι αν καπνίζεις ένα τσιγάρο την ημέρα το μωρό θα βγει με 3 μάτια και 4 πόδια, κλπ κλπ κλπ. Δεν αφορά κανέναν. Μη δίνεις πάτημα σε τέτοια σχόλια. Αφού έχεις υποστηρικτικό σύντροφο συζήτα τα άγχη με το σύντροφο και τον γιατρο.… Διαβάστε περισσότερα »
Εμάς ο μαιευτήρας μου μας είπε: “Θα σας δώσω αυστηρή εντολή, παιδιά, απαγορεύεται απόλυτα το γκουγκλάρισμα σε όλη τη διάρκεια της κύησης στην έγκυο και σε όποιον πλησιάζει την έγκυο σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου!” Πεθάναμε στα γέλια.
Ενταξει εγω δεν εχω παιδια δεν εχω αντιστοιχη εμπειρια. Το μη γκουγκλαρεις ειναι μια συσταση, δεν ειναι οι δεκα εντολές. Εννοω μη γκουγκλαρεις γενικως και αοριστως για την εγκυμοσυνη γιατι αγχώνεσαι, αυτο περιγράφει στην ερώτηση της. Κατα τ αλλα δε γινεται να μη ψάχνεις τιποτα στο ίντερνετ. Εγω αν εχω πονοκέφαλο γκουγκλαρω ενα χαλαρο τριωρακι για να ειμαι σιγουρη οτι δεν ειμαι προ του τελους, ας πουμε. Επειδη η συγκεκριμένη κοπελα λεει οτι αγχώνεται και στεναχωριεται πολυ μεσα απο αυτο, γι αυτο της λεω μη γκουγκλαρεις.
– Έχω άγχος.
– Μην έχεις άγχος.
– Αχ ευχαριστώ, δεν το είχα σκεφτεί!
Ό,τι νιώθεις είναι φυσιολογικό. Κάτι που είναι φυσιολογικό δεν μπορεί να βλάψει τόσο ανεπανόρθωτα το παιδί σου. Μη λογοκρίνεις αυτά που νιώθεις, μπορείς όμως να λογοκρίνεις αυτούς που σου λένε τι να νιώθεις.
Είμαι κι εγώ έγκυος, λίγων μηνών, και το δικό μου ίσως χαζό άγχος ήταν αν γυμνάζομαι πολύ και με την αεροβική γυμναστική μειώνονται τα επίπεδα οξυγόνου του εμβρύου. Είχα διαβάσει οτι δεν πρέπει να ξεπερνάς τα χ RPM και όταν έκανα γυμναστικη έλεγχα το fit bit να δω τους παλμούς μου συνεχώς. Αγχωνόμουν. Ωσπου ρώτησα τον γιατρό ο οποίος μου είπε μέσες άκρες “Το σώμα σου γνωρίζει καλύτερα, είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να δίνει προτεραιότητα στο έμβρυο και να το προστατεύει βάζοντας το δικό σου σώμα σε κίνδυνο πρώτα” επίσης μου είπε οτι δεν είμαι άρρωστη μπορώ να κάνω την… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν το αντιμετώπισα επιτυχώς γιατί δεν υπήρχε Α,μπα τότε και λυπάμαι πολύ γι’ αυτό. Μπες στο φόρουμ, διάβασε παλιότερες απαντήσεις και προσπάθησε να ακούς βερεσέ ο,τι σου λένε. Συμβουλές μόνο από το γιατρό σου. Κατά τα άλλα, όλοι είναι πρόθυμοι να μοιράσουν συμβουλές. Παραδόξως δεν βρέθηκε κανείς ποτέ να προσφερθεί να έρθει να κάνει ένα ξεσκόνισμα ή να πλύνει τα παντζούρια τώρα που βαραίνεις και κουράζεσαι πιο εύκολα. Κανείς. Ποτέ. Ένα μυστήριο πράγμα.
Με το καλό να έρθει το μωράκι σου! Κι εγώ είμαι έγκυος αυτή την περίοδο και λίγο πολύ με κατακλύζουν παρόμοια άγχη, για το αν κάνω αρκετά, μήπως κάνω κάτι λάθος, πώς θα παραμείνω κοιμισμένη στο πλάι το βράδυ, μήπως δεν το αισθάνομαι αρκετή ώρα και έπαθε κάτι, μήπως έφαγα περισσότερη ζάχαρη από όση έπρεπε, κλπ κλπ κλπ…. και να φανταστείς ότι, επειδή ακριβώς ξέρω πόσο αγχώδης είμαι από μόνη μου, έχω πει σε ελάχιστα άτομα ότι είμαι έγκυος (η καραντίνα βοηθάει)! Στην τελική όμως έχω πια καταλήξει ότι έχω κουραστεί να αγχώνομαι. Έχω βρει κάποιες πηγές από το internet… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως που βρίσκομαι στην ίδια ακριβώς θέση με εσένα, με αυτούς που είπαν «εσυ να είσαι ήρεμη για να είναι κ το μωρό καλά» αποφεύγω να μιλάω. Και όταν μιλάω κ με ρωτάνε πως είμαι απαντάω κοφτά και αλλάζω κουβέντα. Και να σου πω ότι μέχρι και τη β επιπέδου φουλ άγχος είχα. Και τώρα κάθε μερα νομίζω ότι κάτι έχω κ μπορεί να γεννήσω. Μόνο με τον άντρα μου μοιράζομαι το άγχος μου, που ξέρει πως να με καθησυχάσει κ που έχει μάθει απ έξω όλες τις εκδοχές όσων μου συμβαίνουν. Όσο για το μετά, ακομα και η… Διαβάστε περισσότερα »
Αμα σου πω εγω τι εκανα οταν ημουν εγκυος στο πρωτο παιδι! Δε ξερω τι επαθα, οι ορμονες, το αγχος του αγνωστου, ειλκρινα δε ξερω τι με επιασε! Εμπαινα καθε μα καθε μερα σε γνωστο φορουμ για γονεις με μεγαλη θεματολογια και διαβαζα ολα τα ασχημα. Και οταν λεω ασχημα, πραγματικα οτι πιο δραματικο γραφανε, τοσο το διαβαζα και εκλαιγα και εκλαιγα. Αλλα μετα ενοιωθα μια ανακουφιση περιεργη. Και την επομενη μερα παλι το ιδιο, παλι κλαμα. Κατευναζα το αγχος μου μαλλον, τι να πω. Για την ιστορια, το τοσο κλαμα και το τοσο αγχος δεν επηρεασε καθολου το παιδι,… Διαβάστε περισσότερα »