Αγαπητή α, μπα, πες μου τι γίνεται με ‘κείνα τα παιδιά (που λέει και το τραγούδι) Ήμουν και είμαι “μέλος” της κατηγορίας η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος. Και ειλικρινά είναι πολύ σημαντική η συμβολή στη ζωή μου. Γίνεται πολύ σοβαρή δουλειά με τον εαυτό σου. Στους υπόλοιπους τομείς όμως;; Όταν είσαι 30 και έχεις κάνει τόσα λάθη που έχουν αντίκτυπο στην εκπαίδευση, εργασία, κοινωνικές σχέσεις κλπ, αυτά πως τα φτιάχνεις; Πως θα καταφέρεις να βελτιώσεις το βιοτικό σου επίπεδο; Ειλικρινά δε ξέρω πως να τα αντιμετωπίσω αυτά. Δε μπορώ να βρεθώ ξαφνικά με κάποιο πτυχίο. Δε μπορώ ξαφνικά να βρεθώ σε μια θέση εργασίας που να θέλω, εδώ δυσκολευομαι να βρω και αυτές που δε θέλω. Τόσα πράγματα που δεν έκανα τα τελευταία χρόνια, πως θα αναπληρωθεί έστω ένα μικρό μέρος τους; Φτιάχνω τον εσωτερικό μου κόσμο αλλά πως θα φτιάξω τη ζωή μου;;;;
-Και τώρα τι κάνουνε;
To «πώς θα πάρω πτυχίο» και «πώς θα βρω τη δουλειά που θέλω», δεν είναι αποτέλεσμα προσωπικής προσπάθειας; Τι διαφορά έχει το «πώς θα κρατήσω φίλους που εκτιμώ» με το «πώς θα βρω τη δουλειά που με καλύπτει»; Και τα δυο με τον «εσωτερικό σου κόσμο» έχουν να κάνουν. Τα πάντα είναι αποτέλεσμα του «εσωτερικού σου κόσμου».
Ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω, αλλά δεν τελειώνει κι όλας. Μπορείς να χαράξεις καινούρια πορεία, με τα καινούρια σου μυαλά.
Δεν κατάλαβα αν εκτιμάς τον ψυχολόγο θεωρητικά, ή αν πηγαίνεις σε ψυχολόγο. Αν δεν πηγαίνεις, πήγαινε, αν πηγαίνεις, πες όλα αυτά στη θεραπεία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν είσαι 30 και θέλεις πτυχίο, ξεκινα να κάνεις ότι χρειάζεται για να το πάρεις. Αλλιώς σε 5 χρόνια θα λες “είμαι 35 και δεν έχω πτυχίο, αν είχα ξεκινήσει στα 30, τωρα θα είχα ορκιστεί”. Βέβαιος δρόμος για να είσαι στο μέλλον ακριβώς στην ίδια θέση με τώρα.
Είναι οκ να μην πετυχαίνεις όλους τους στόχους σου, ή να αλλάζεις στόχους στην πορεία, ή να κάνεις λάθη, αλλά όχι να χαραμίζεις χρόνο και ενέργεια στο τι δεν έκανες στο παρελθον, παρά μόνο για να αλλάξεις πορεία.
Είναι επιτυχία και εξέλιξη το να κάνεις καινούρια λάθη.
Μπήκα κανονικά στην ηλικία των 18, στη σχολή το 2005… βγήκα το 2018 στην ηλικία των 30….. στο μεσοδιάστημα μπήκα στην κατηγορία “η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος “… και πήγα….και για αυτό κατάφερα να βγω από τη σχολή … Ναι θα ήθελα να είχα τελειώσει στα 4 χρόνια αλλά δεν έγινε κάτι τέτοιο… τελείωσα στα 13… τι να κάνουμε; Τι έγινε όμως σε αυτο το μεσοδιάστημα; κατάφερα να βγω από μια κακοποιητικη σχέση που μου ασκούσε ψυχολογική βία και να πάρω το πτυχίο μου! Και τώρα, 3 χρόνια μετά, στα 33 μου κ επαγγελματικά και συναισθηματικά είμαι καλύτερα από… Διαβάστε περισσότερα »
Μας έχουν πιπιλισει το μυαλό με αυτά τα 30 λες και είναι ξέρω γω τα 65 που είσαι κοντά στη σύνταξη. Φίλη μου 30 είσαι, νεότατη, φρέσκια και με όλη τη ζωή μπροστά σου. Το σημαντικό είναι να έχεις όρεξη και φυσικά μπορείς να τα αλλάξεις όλα παίρνοντας τον χρόνο σου. Ναι δεν θα βρεθείς αύριο με ένα πτυχίο και τη δουλειά που σκέφτεσαι αλλά αυτό θα είναι το αποτέλεσμα κάποιας προσπάθειας. Ξεκίνα κιόλας να κοιτάς τα προγράμματα του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου όπου μπορείς να προχωρήσεις τις σπουδές και αργά ή γρήγορα θες και να τις συνδυάσεις με δουλειά. Επίσης,… Διαβάστε περισσότερα »
Για τα παιδιά θα συμφωνήσω ότι αντιμετωπιζομαστε ως αποτυχημένες αλλά όχι και για τη δουλειά. Δεν ξέρω για σένα ή άλλες σχολιαστριες αλλά εγώ έχω ακούσει πολλές φορές την ατάκα να αραξω σε μια “δουλειτσα” με τα “λεφτακια” και να μην ψάχνω τα πολλά. Επίσης ατάκες τύπου ή καριέρα ή οικογένειά γιατί και τα δύο μαζί δεν γίνονται, τώρα που έκανες παιδί θα τα γραφεις όλα στη δουλειά, τώρα έχεις άλλα πράγματα να αγχώνεσαι και όχι τα επαγγελματικά και άλλα τέτοια γραφικά. Δεν τους πειράζει να παίρνουμε λιγότερα λεφτά αρκεί να είμαστε στο σπίτι για να υποστηρίζουμε την αγία ελληνική… Διαβάστε περισσότερα »
Μέλιαν,
συμφωνώ μαζί σου, αλλά μια μικρή επισήμανση. Αν δεν κάνω λάθος, το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο έχει κόστος, κι ίσως διόλου ευκαταφρόνητο αν κάποιος κάνει δουλειές με 580 ευρώ καθαρά και πρέπει να αυτοσυντηρείται.
Κι από φέτος καταργείται η δυνατότητα να δώσει κάποιος πανελλήνιες και να περάσει εύκολα σε μια σχετικά χαμηλής ζήτησης σχολή, καθώς ένας 30άρης εργαζόμενος δεν μπορεί να συναγωνιστεί επί ίσοις όροις έναν μαθητή που ασχολείται μονάχα με αυτό.
Άρα, ενδεχομένως απομένει μονάχα η λύση των δωρεάν κρατικών ΙΕΚ, μερικά από τα οποίο παρέχουν όντως ικανοποιητικό (έως πολύ ικανοποιητικό) επίπεδο σπουδών σε όποιον θέλει πραγματικά να μάθει.
Έχεις δικιο Γάτε. Απλά τα δίδακτρα για προπτυχιακό στο ΕΑΠ είναι σημαντικά χαμηλότερα σε σχέση με τα δίδακτρα για μεταπτυχιακό. Αυτό που προτείνεις είναι ακόμα πιο ρεαλιστικό. Το θέμα είναι ότι από τη μια μέρα στην άλλη δεν βελτιώνεται η κατάσταση και η γραφουσα πρέπει να έχει στο μυαλό της ότι η βελτίωση θα επέλθει σε μακροπροθεσμη βάση και με πολλή προσπάθεια από μέρους της. Νομίζω το μήνυμα που θέλουμε να δώσουμε όλοι είναι ότι πρέπει να ψαχτει και να βάλει κάτω τις δυνατότητες που υπάρχουν.
Χαίρομαι πολύ Μαύρε Γάτε που το επισήμανες.
Αν δεν υπάρχει στήριξη οικονομική είναι λίγο αδιέξοδο. Μην ξεχνάμε ότι δεν κάνουν όλοι οι άνθρωποι πρωινές δουλειές ώστε να προλαβαίνουνε και το ΙΕΚ. Κάποιο είναι πωλητές, κάποιοι δουλεύουν σε σούπερ και εκεί δύσκολο να βρεις συγκεκριμένους χρόνους μιας και είσαι με βάρδιες.
Βέβαια η ερώτηση είναι λίγο γενική.
Από αυτό που λέει για βιοτικό επίπεδο φαντάζομαι πως δεν έχει βοήθεια.
Είναι δύσκολο ναι, θέλει σκληρή δουλειά και οργάνωση.
Γάτε πολύ σωστό το σχόλιο.
Είναι γεγονός, τα χρήματα παίζουν ρόλο. Αν δεν έχεις στήριξη είναι λίγο αδιέξοδη η φάση.
Μην ξεχνάμε πως ακόμα και σε ΙΕΚ να θέλεις να πας πρέπει να έχεις μια δουλειά πρωϊνή ή απογευματινή , άρα αποκλείονται οι δουλειές σε μαγαζιά ή σούπερ μάρκετ , αφού είναι με βάρδιες .
Η γράφουσα δε μας λέει κάτι συγκεκριμένο, αλλά φαντάζομαι πως δεν έχει βοήθεια, αφού παραπονιέται για βιοτικό επίπεδο.
Είναι σίγουρα δύσκολο .
Μπορεις να κάνεις ενα πλάνο της “ανάπτυξης/εξελιξης” σου για τον επόμενο χρόνο και για μετά από 3-5 χρόνια. Πάρε μετά τους στόχους αυτους και σπάσε τους σε μικρά μικρά κομμάτια τα οποία μπορείς να υλοποιήσεις σε εύλογο χρονικό διάστημα. Μετά από κάθε κομμάτι κάνε μια αξιολόγηση, εάν είναι όντως προς τη σωστή κατεύθυνση.
Το σημαντικό είναι οι στόχοι να σπάνε σε μικρότερους έτσι ώστε να καθοδηγήσεις τον εαυτό σου σε ένα πλάνο υλοποίησης. Εάν είναι ασαφείς και μεγάλοι, δε θα μπορέσεις ούτε να τους δεις τμηματικά αλλά ούτε και να αξιολογήσεις στην πορεία εάν είσαι σε καλό δρόμο ή όχι.
Πολύ χρήσιμη συμβουλή.
Είναι αυτό που λένε ότι ένα μεγάλο ταξίδι αρχίζει με ένα βήμα.
Είμαι 32 και έχω κάνει και εγώ πολλά λάθη. Δεν έχει σημασία αν είναι ίδια. Δεν σκεφτόμουν τα λάθη μου για πολλά χρόνια, βασικά είχα την πολυτέλεια να τα προσπερνώ μέχρι που μια μέρα ήρθαν όλα ένα κουβάρι και με τύλιξαν. Στη συνέχεια άρχισα να μοιρολατρώ και να μην έχω καμία μα καμία διάθεση να τα αντιμετωπίσω, λες και η ζωή τελείωσε, λες και ό,τι μ@λ@κί@ έκανα στη δεκαετία των 20 θα πρέπει να μου ορίσει την πορεία μου από εδώ και πέρα. Είμαι στη φάση που ξετυλίγω το κουβάρι, και ναι είναι δύσκολο. Όμως στη μέχρι τώρα διαδρομή αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
daria πολύ φίλη μου
daria είσαι πολύ φίλη μου .
Και τώρα πρέπει να είσαι περήφανη για όλα τα λάθη που έκανες που σε έφτασαν στο σημείο να τα αναγνωρίζεις και να θέλεις να τα αλλάξεις. Το χειρότερο από όλα είναι να μην διανοείσαι καν ότι κανείς ή έκανες κάτι λάθος. Είσαι βρέφος ακόμα όλη η ζωή είναι μπροστά σου, έχεις το προνόμιο να ξεκινήσεις από την αρχή. Απόλαυσε τον αγώνα της καινούργιας σου ζωής όποια και αν αποφασίσεις να είναι αυτή
Βρε σπουργίτη, εσύ πρέπει να είσαι ενας πολύ καλός
και εμπνευστικός άνθρωπος.
Παρατηρώ τα σχόλιά σου και πάντα έχεις ένα καλό πράγμα
να πεις και παντα βγάζεις ευαισθησία και “δουλεμένη” σκέψη από πίσω.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Μία παρενέργεια της κατάθλιψης είναι και η σωματική εξάντληση. Άλλοι ασθενείς κοιμούνται πολύ, άλλοι δεν έχουν κουράγιο ούτε καν να σηκωθούν από το κρεβάτι. Μετά σου είναι πάρα πολύ δύσκολο να συγκεντρωθείς. Ειδικά άμα έχεις πρόβλημα και με τον ύπνο. Για ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σου αναγκαστικά ζεις θεωρητικά. Μια ψυχική πάθηση μπορεί να σε καθηλώσει, δυστυχώς έτσι είναι.
Μα όπως χρειάζεται χρόνος για να φτιάξεις τον εσωτερικό σου κόσμο, έτσι χρειάζεται χρόνος για να φτιάξεις τη ζωή σου, όπως τα ονομάζεις εσύ. Μπορείς να πας στο εσπερινό λύκειο και να δώσεις πανελλήνιες από εκεί, που είναι αντικειμενικά πιο εύκολο και οι καθηγητές θα σε βοηθήσουν. Στόχευσε σε μία σχολή που σε ενδιαφέρει, τελειώνει σχετικά εύκολα (π.χ. μην πεις Ιατρική που θέλει αφοσίωση και δεν θα μπορείς να δουλεύεις) και έχει κάποια επαγγελματική αποκατάσταση (τι σου λέω τώρα… συζητώντας με τους καθηγητές του σχολείου, κέντρα επαγγελματικού προσανατολισμού δημόσια μπορείς να βρεις άκρη σε αυτά τα ερωτήματα, που τώρα ίσως… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά! “Δες την ηλικία σου ως προνόμιο”!
Από τα πιο βοηθητικά & εμπνευστικά πράγματα που θα μπορούσε
να ακούσει/διαβάσει η ερωτώσα.
Είσαι 30 δεν είσαι 90. Τα φτιάχνεις ξεκινώντας. Πρέπει από κάπου να αρχίσεις, είσαι 30, ξέρεις τι θέλεις καλύτερα από τα 18, φτιάξε ένα πλάνο και πήγαινε βήμα βήμα, δίνοντας χρόνο, δεν θα γίνουν όλα από την μια μέρα στην άλλη. Και στα δεκαοχτώ να ξεκινούσες πάλι θα ήθελε χρόνο. Είσαι νέο κορίτσι, καταλαβαίνω ότι υπάρχουν υλικές δυσκολίες για κάποια πράγματα, αλλά μιλάς για λάθος επιλογές σε πολλούς βασικούς τομείς και νιώθω ότι αν τα βλέπεις όλα μαζί μπορεί να παραλύεις και να μην κάνεις τίποτα. Κάνε ένα πλάνο και ξεκίνα με ένα από αυτά και βλέπεις. Είσαι νέα και… Διαβάστε περισσότερα »