Αγαπητή Α, ΜΠΑ, Βρίσκομαι με μια κοπέλα εδώ και τέσσερις πέντε μήνες περίπου για σεξ. Στην αρχή σταθερά κάθε μέρα, μετά μέρα παρά μέρα, μέχρι και σήμερα περίπου δύο φορές την εβδομάδα. Γνωριστήκαμε, ήταν και είναι καλή μαζί μου, τρυφερή, αλλά ποτέ δεν πήγε σε κάτι παραπάνω. Έπεσαν προτάσεις για καφέ και γενικά δραστηριότητες (όπως παραλία, bowling και διάφορα τέτοια που αρέσουν και στους δύο μας), αλλά ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν. Πάντα έμεναν στο “ναι, γιατί όχι; ας πάμε”. Μετά από μια συζήτηση που έγινε (το “πώς το βλέπεις όλο αυτό”) είπαμε να το αφήσουμε να κυλήσει και όπου βγει. Εγώ όμως θέλω παραπάνω και δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που κάνω και ως προς αυτήν και ως προς εμένα, γιατί όταν συζητήθηκε το θέμα εκείνη μόλις είχε χωρίσει και δεν ήθελε συναισθηματική δέσμευση και εγώ ήμουν σε άλλη φάση, όμως τώρα για μένα τα πράγματα άλλαξαν. Τι κάνω;
-Thanasis
Βρε Thanasis, που βρήκες και τρόπο να γλιστρήσεις λίγα γκρίκλις στην κουβέντα, σαν τι να κάνεις δηλαδή; Ή δέχεσαι τις συνθήκες, ή δεν τις δέχεσαι και αποχωρείς. Δεν μπορείς να φέρεις τον άλλον στα μέτρα σου επειδή για σένα τώρα τα πράγματα άλλαξαν. Μπορείς να βολιδοσκοπήσεις για να δεις την στάση της άλλης πλευράς μπας και υπάρχει κάποια παρεξήγηση, αλλά μεταξύ μας, αυτές οι παρεξηγήσεις μόνο στις rom com γίνονται. Οι προτάσεις έπεσαν, η Κουβέντα έγινε, και τίποτα δεν άλλαξε· ήρθε η ώρα να δεχτείς ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορεί να γίνει.
Άσε τι είναι σωστό για αυτή στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί αυτό που θέλει, όπως βλέπω, το παίρνει. Αν δεν είναι σωστό για σένα, τότε πάρε τα μέτρα σου. Τα μέτρα σου για τον εαυτό σου, όχι για άλλον. Η άλλη πλευρά τα έχει πάρει. Δεν θέλω να σε στενοχωρήσω κι άλλο, αλλά είναι απίθανο να θέλει κάτι περισσότερο από σένα όταν οι συναντήσεις σας αραιώνουν αντί να πυκνώνουν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Thanassis απομακρύνσου. Αν δεν της καεί καρφάκι θα ξενερώσεις μια και καλή. Αν αρχίσει να σε αναζητά (που δεν το βλέπω) ίσως έχεις ένα χαρτί στα χέρια σου που με προσοχή μπορεί να μην το κάψεις. Ομως μην ελπίζεις και πολλά.
Αυτό ακριβώς! Κι επειδή μας μπερδεύει αυτή η συμπεριφορά, μας κάνει να ελπίζουμε. Το σιγουράκι / η καβάντζα …
Thanasis,she’s not that into you…c’est la vie!
Θανάση ή κάνε άλλη μια κουβέντα (για να πεις ότι το προσπάθησες τέρμα) ή πάψε να ελπίζεις. Το δεύτερο είναι απείρως δυσκολότερο. Είναι όμως μια απόφαση.
“είπαμε να το αφήσουμε να κυλήσει και όπου βγει. Εγώ όμως θέλω παραπάνω και δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που κάνω και ως προς αυτήν και ως προς εμένα, ”
αυτη η φραση μυριζει τρολια καμαρωτη.
τι σωστο και λαθος, αφου της εκανες προταση να ειστε μαζι και δεν θελει.
αυτο που εχετε, αυτο θελει.
αναρωτιεσαι αν ειναι σωστο για την ιδια να κανει αυτο που θελει δηλαδη?
σαμπως να μας δουλευεις…