Λένε ότι οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν δικαίωμα να βλέπουν το εγγόνι τους επειδη είναι εγγόνι. Απο τη μια κάπως το καταλαβαίνω αυτό, αλλα κάτι μου κλωτσάει στη συλλογιστική. Ναι είναι εγγόνι, αλλα δεν είναι παιδί τους και μάλλον μου φαίνεται ότι κανένα δικαίωμα δεν έχουν. Δηλαδή έχουν μέχρι εκεί που αποφασίζουν οι γονείς, αν το παιδι δεν είναι σε ηλικία που να αποφασίζει μόνο του. Αλλα κι αυτό παλι λάθος μου φαίνεται. Τι χανω;
-Ένας
Ποιοι το λένε; Εδώ υπάρχουν γονείς που δεν έχουν δικαίωμα να βλέπουν το παιδί τους. Αν εννοείς τη νομοθεσία, ναι, το λέει, αλλά δεν το λέει ισοπεδωτικά, ακριβώς επειδή υπάρχουν και περιπτώσεις που καλύτερα να υπάρχουν αποστάσεις. Εξαρτάται, είναι η απάντηση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είναι λάθος οι προηγούμενες απαντήσεις, δεν αποφασίζουν οι γονείς αν το παιδί τους θα βλέπει τους παπούδες του. Η νομοθεσία ορίζει ότι οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν αυτοτελές δικαίωμα να βλέπουν τα εγγόνια τους και ότι οι γονείς δεν μπορούν να παρεμποδίζουν την επικοινωνία αυτή, εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος. Σοβαρός λόγος που θα κρίνει το δικαστήριο ότι είναι σοβαρός και στρέφεται εναντίον του συμφέροντος του παιδιού. Σίγουρα δεν πιάνονται ως σοβαροί οι λόγοι τύπου ακολουθούν άλλη διαπαιδαγώγηση από εμάς, το πηγαίνουν στην εκκλησία ενώ εμείς δεν πιστεύουμε, το ταΐζουν γλυκά ενώ εμείς τα απαγορεύουμε κλπ. Η επικοινωνία ορίζεται… Διαβάστε περισσότερα »
Ρωτάω τελείως υποθετικά: εμένα οι γονείς μου είναι ρατσιστές, μισογύνηδες και LGBTQ+φοβικοί. Εφόσον υπάρχει σχετικός νόμος για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία (4285/2014) θα μπορούσα, με αποδείξεις (ρατσιστικός λόγος στα social media αλλά με fake account, βίντεο όπου σε οικογενειακή συνάντηση υποκινεί σχετικά περιστατικά βίας και επικροτεί σχετικά συμβάντα), θα μπορούσε δυνητικά ένα δικαστήριο να τους απαγορεύσει να δουν τα εγγόνια τους?
Αν και στην αρχή μου φάνηκε παράξενο, στο γενικό πνεύμα είναι σωστός ο νόμος γιατί πιστεύω αποτελεί μια κάποια προστασία για το παιδί όταν οι γονείς…(δεν θέλω ούτε να σκεφτώ).
Μπορούν ναι, αν δεν υπάρχει κάποιος λόγος να απαγορευτεί. Συνήθως ορίζονται επισκέψεις πχ κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο. Δε μου έχει τύχει περίπτωση διανυκτέρευσης, αλλά υποθέτω ότι κάλλιστα θα μπορούσε αν οι παππούδες και γιαγιάδες είναι νέοι σε ηλικία και ικανοί, ώστε το παιδί να αποκτήσει και σχέσεις με την ευρύτερη οικογένειά του (ξαδέλφια, θείες κλπ). Αν το σπίτι του είναι άγνωστο, συνήθως τα δικαστήρια θα ορίσουν ένα χρονικό διάστημα μόνο με επισκέψεις για προσαρμογή και στη συνέχεια ενδεχομένως διανυκτέρευση. Η γνώμη του παιδιού θα ληφθεί υπόψη ανάλογα με το βαθμό ωριμότητάς του σε συνάντηση με τ@ δικαστή.
κι αν παρεις το παιδι σου και πας να ζησεις ΠΟΛΥ μακρια, τι πρεπει να γινει δηλαδη; θα σου απαγορευσουν την απομακρυνση για να βλεπουν τον παππου καθε δευτερο σκ;;; ειναι εντελως ανεφαρμοστο το μετρο αν ο γονιος αποφασισει να απομακρυνθει απο το πατρικο…
Εμενα μου ακουγεται εντελως απαραδεκτο αυτο. Δηλαδη αν οι παπουδες επιδεικνυουν απαξιωτικη συμπεριφορα προς εναν απο τους γονείς μπροστά στο παιδί θα πρεπει να περιμενουμε δικαστηριο να το επισημοποιησει? Η μηπως αυτο θεωρειται ευεργετικο για το παιδι? Αν παλι οι παπουδες βλεπουν το παιδι μονοι, χωρις τους γονει, και του βαζουν λογια κι αυτο τοτε προς οφελος του παιδιου ειναι? Μονο η παρενοχληση δηλαδη συνιστα λογο αποκοπης σχεσεων και κανενας αλλος;
και πολλοί γονείς επιδεικνύουν απαξίωση προς τα ίδια τα παιδιά τους, και τους βάζουν άσχημα λόγια για άλλους ανθρώπους μέχρι και για αλλά παιδάκια, μη παίζεις με το τσιγγανάκι κτλ. και αλλά πολλά επικίνδυνα για την σωστή διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού. Κι αυτοί μήπως δεν θα έπρεπε να βλέπουν το παιδί; Το θέμα ξεκινάει από την παιδεία που μας λείπει γενικότερα σαν λαός και γεννάει ακατάλληλους ανθρώπους να μεγαλώνουν ανθρώπους.
Συγκρινεις ανομοια πραγματα. Εσυ μιλας για γενικοτερα θεματα κοινωνικων αντιληψεων και εγω για κακες διαπροσωπικες σχεσεις μεταξυ των μελων μιας οικογενειας. Ειναι τελειως διαφορετικά πραγματα. Δεν υπαρχει κανενας λογος ενα παιδι να βλεπει τους γονεις του να γινονται αποδεκτες κακης συμπεριφορας για λογους καθαρης αντιπαθειας/κακιας (δε μιλαμε για θεματα θρησκειας, φυλετικα κλπ..)
Το θέμα τέθηκε γενικά για παππούδες γιαγιάδες από την ερώτηση γι αυτό το έπιασα έτσι. Το ότι απάντησα κάτω από το σχόλιο σου ήταν καθαρά γιατί προβάλεις προσωπικές εμπειρίες που ευτυχώς δεν είναι ο κανόνας. Ο κανόνας είναι η έλλειψη παιδείας και κριτικής σκέψης που έχουμε σαν λαός δυστυχώς.
Δεν είπα πουθενά ότι οι γονείς δεν είναι υπεύθυνοι για την διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους. Που διάβασες κάτι τέτοιο σε αυτά που έγραψα; Μη βάζεις λόγια που δεν έχω πει. Στην ουσία αυτό που λέω είναι ότι όλοι σαν κοινωνία ήμαστε υπεύθυνοι για την σωστή διαπαιδαγώγηση του κάθε παιδιού άσχετος αν είναι δικό μας ή όχι. Και συμφωνώ ότι οι γονείς τραβανε τα χίλια μύρια για να μεγαλώσουν ένα παιδί και έχουμε και ως προς και αυτό ευθύνη σαν λαός. Διαφωνείς όμως ότι πολλοί γονείς παπουδες κτλ είναι ακατάλληλοι να μεγαλώνουν παιδιά; Το θέμα του ρατσισμού το έφερα καθαρά σαν… Διαβάστε περισσότερα »
ειναι ανεφαρμοστο, αν ισχυει αυτο, για τον απλουστατο λογο οτι την καθημερινοτητα του παιδιου την αποφασιζει ο κηδεμονας του. δλδ, μονο με μηνυση θα μπορουσε να ρυθμιστει διαφορετικα, σταδιο που δεν νομιζω να φτανει ευκολα ενας παππους που θελει εστω καισ τοιχειωδεις σχεσεις με παιδια και εγγονια… παω στοιχημα οτι παππους το νομοθετησε αυτο..
Εαν σε μια μονογονεϊκή οικογένεια οπου οι παππούδες είναι μια χαρά άνθρωποι αλλά ο/η κηδεμόνας του παιδιού δεν θέλει σχέσεις με το αντιπαλο σόι (χωρίς λόγο, αλλά από ιδιοτροπία πχ) τότε ίσως αυτό ο νόμος να είναι ευεργετικός για το παιδί. Ας πούμε σε περίπτωση οικογένειας που πέθανε ο πατέρας ή μητέρα και ο/η κηδεμόνας δεν θέλει να έχει σχέση σχέση με την οικογένεια του τελικά νεκρού. Ή ακόμα και όταν ο/η διαζευγμένη μητέρα/πατέρας που δεν είναι κηδεμόνας του παιδιού από επιλογή (μπορεί να είναι από αδιαφορία ή να βρίσκεται μακρια) αλλά οι παππούδες θέλουν να έχουν τακτική επικοινωνία με… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά η επικοινωνία με τους ανιόντες θεωρείται πως επιδρά θετικά στα παιδιά και η παρεμπόδισή της συνιστά κακή άσκηση γονικής μέριμνας;;
Καθόλου μα καθόλου δεν το καταλαβαίνω αυτό. Από ποιους θεωρείται ότι επιδρά θετικά; Ποιος θα το κρίνει αυτό; Η επικοινωνία με όλους τους παππούδες και τις γιαγιάδες ανεξαιρέτως θεωρείται ότι επιδρά θετικα; Φυσικά και ο γονιός έχει δικαίωμα να μη θέλει οι γονείς του/τα πεθερικά του να έρχονται σε επαφή με το παιδί του και μου φαίνεται ανεκδιήγητο να λέμε ότι η παρεμπόδιση αυτής της επικοινωνίας (αν υπάρχει σοβαρος λογος που θα κρίνει ο γονιός) είναι κακή γονεϊκη μέριμνα.
αντε βγαλε ακρη… λες και ειναι λιγοι οι παππουδες με τις απαραδεκτες αποψεις/παιδαγωγικες μεθοδους/ αθλιες σχεσεις με τα παιδια τους, ακομα και κακοποιητικες/συνηθειες υγιεινης. πως ειναι δυνατον να μην εχει δικαιωμα ο γονιος να επιλεγει ποιους θα βλεπει το παιδι, ΣΥΧΝΑ;
Έχουν και υποχρεώσεις, για παράδειγμα το παιδί έχει δικαίωμα σε διατροφή από τους παππούδες του αν οι γονείς του δεν μπορούν να πληρώσουν τα απαραίτητα.
Η Ελληνική νομοθεσία. – η προισχυσασα του πρόσφατου νόμου αλλά και η νυν- όπως και οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί ( άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και του άρθρου 2, σημεία 7 και 10, του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003, της 27ης Νοεμβρίου 2003) ορίζουν , με δυο λόγια, ότι αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος περι του αντιθέτου, οι παπουδογιαγιαδες έχουν αυτοτελές δικαίωμα επικοινωνίας με τα εγγόνια τους, που δεν εξαρτάται απο την βουληση των γονέων σχετικά με το ζήτημα αυτό.
Η νομοθεσία δεν το λέει ισοπεδωτικά αλλά λέει οτι δικαίωμα υφίσταται και ασκείται εκτός αν συντρέχει σπουδαίος λόγος. Καταρχήν λοιπόν υφίσταται και δεν εξαρτάται από τη βούληση των γονέων. Για όσους αναρωτιούνται με ποιο δικαίωμα οι παππούδες μπορούν να βλέπουν τα εγγόνια ενώ ενδεχομένως είναι κάτι που δεν επιθυμούν οι γονείς να θυμίσω πως δεν είναι όλοι οι γονείς τέλειοι και υπάρχουν περιπτώσεις που τα παιδιά σώθηκαν από άσχημες καταστάσεις χάρη σε παππούδες και γιαγιάδες και στην επικοινωνία που είχαν μαζί τους. Είναι κι αυτοί συνήθως ένα πλέγμα αγάπης και προστασίας για τα παιδιά κι αυτό το έχει λάβει υπόψη… Διαβάστε περισσότερα »
Μου κλωτσάει απόλυτα αυτή η λογική και την θεωρώ απάνθρωπη κυρίως για το παιδί. Τα παιδιά δεν είναι κτήμα ή ιδιοκτησία κανενός. Οι παππούδες κατά την ψυχολογία παίζουν σημαντικό ρόλο στην δημιουργία της σωστής ψυχοσύνθεσης ενός παιδιού. Αυτοί και οι θείοι είναι οι πρώτοι ανθρωποι εκτός της στενής οικογένεια που δείνουν ανιδιοτελή αγάπη, ασφάλεια και όμορφες αναμνήσεις στο παιδί. Γιατί να το στερήσεις αυτό; Δεν έχεις το ηθικό δικαίωμα. Δεν μιλάμε για επικίνδυνες καταστάσεις βέβαια. Αν οι γονείς κριθούν ακατάλληλοι από ένα δικαστήριο οι πρώτοι που απευθύνεται για να πάρουν την επιμέλεια είναι οι παππούδες. Θα το πω σκληρά αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι υποχρεωτικό ότι μόνο οι παππούδες και οι θείοι είναι οι αμέσως επόμενοι (από τους γονείς) κοντινοί ανθρωποι στη ζωή ενός παιδιού. Ούτε είναι υποχρεωτικό ότι η παρουσία τους θα έχει θετικές συνέπειες στην ψυχοσύνθεση του παιδιού. Εξαρτάται από την ποιοτητα των θείων και των παππουδογιαγιάδων. Αυτό που χρειαζονται τα παιδιά είναι αγάπη, φροντίδα και ασφάλεια. Και άτομα που θα τα εμπνεύσουν, εμψυχώσουν, θα τα κάνουν να νιώσουν εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους και στον κόσμο. Σαφώς και δεν μπορούν να το κανουν όλοι οι παππούδες και θείοι αυτό. Οι δεύτερου και τρίτου βαθμού συγγένειες δεν παίρνουν by default κάποιου… Διαβάστε περισσότερα »
οι θειοι δειχνουν ανιδιοτελη αγαπη;;;;;;; μπουχαχαχαχαχαχα!!!!
περα απο το οτι δεν ισχυει συχνα ουτε καν για τους γονεις η ανιδιοτελης αγαπη, οι θειοι και γενικα το στενο οικογενειακο -φιλικο περιβαλλον, ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ειναι οι πρωτοι υποπτοι κακοποιησης/παρενοχλησης ενος παιδιου..
δεν νομιζω οτι η νομοθεσια οριζει οτι ο παππους εχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ να βλεπει το εγγονι. ο κηδεμονας του αποφασιζει ποιους βλεπει το παιδι, οποιασδηποτε συγγενειας κι αν ειναι. συνηθως, κηδεμονας ειναι ο γονιος.
Πρέπει δικαστικά να πετύχουν οι παππούδες την ικανοποίηση αυτού του δικαιώματος. Πολλοί προσφεύγουν στα δικαστήριο. Έχουν και υποχρεώσεις βέβαια οι παππούδες, διατροφής ,πχ
Όπως είπαν και παραπάνω, οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν αυτοτελές δικαίωμα επικοινωνίας με τα εγγόνια τους, που ασκείται με τρόπο που δύναται να οριστεί δικαστικά, εκτός αν υπάρχει σπουδαίος λόγος για το αντίθετο. Και είναι απόλυτα λογικό, δεδομένου ότι το παιδί έχει δικαίωμα διατροφής εναντίον τους εάν οι γονείς δεν μπορούν να το διαθρέψουν, αλλά και κληρονομικά δικαιώματα. Επίσης, μην ξεχνάμε και τις περιπτώσεις που ο ένας γονιός έχει πεθάνει και οι γονείς του είναι η πιο άμεση σύνδεση του παιδιού με την οικογένεια του αποβιώσαντος γονιού.
Επίσημο δικαίωμα δεν έχουν. Αν θέλουμε να προσδιορίσουμε το είδος του δικαιώματος, μάλλον ηθικό είναι το δικαίωμα, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και υπερηφάνειας από τα παιδιά τους για την προσφορά τους και την επίτευξη της πολυπόθητης διαιώνισης του είδους. Ισχύει ότι ισχύει για όλες τις συγγενικές σχέσεις, δηλαδή εξαρτάται από τη βούληση των ατόμων
Φυσικά και έχουν αυτοτελές δικαίωμα επικοινωνίας βάση των διατάξεων ΑΚ 1520 παρ. 2 και 3.
Όταν δεν υπάρχουν γονείς συνάδελφε. Όταν δεν διατρέφουν οι γονείς…. Μη λέτε τώρα διάφορα
J.Brian τί λέτε;;; Διαβάστε το νόμο. ΑΚ 1520 παρ. 2 επί λέξει : Οι γονείς δεν έχουν το δικαίωμα να εμποδίζουν την επικοινωνία του τέκνου με τους ανώτερους ανιόντες και τους αδελφούς του, εκτός αν συντρέχει σπουδαίος λόγος. Φυσικά και δεν εφαρμόζεται η διάταξη μόνο εάν έχει πεθάνει ο ένας γονέας ή εάν οι ανιόντες καταβάλουν διατροφή για το παιδί.
το “εμποδιζουν” ομως, δεν μπορει να εχει την εννοια οτι το παιδι θελει να τους δει και οι γονεις δεν μπορουν να το εμποδιζουν;;; γιατι να εχει την εννοια οτι οι παπουδες θα το βλεπουν ακομα κι αν ΔΕΝ θελει το ιδιο;;;;
Franny από που προκύπτει ότι οι παππούδες θα το βλέπουν ακόμη κι αν δε θέλει το παιδί; Τι ερμηνεία είναι αυτή; Μιλάμε για διάταξη νόμου όχι για διήγημα για να βγάλει ο καθένας ότι συμπέρασμα νομίζει. Εάν το παιδί δε θέλει να τους βλέπει για σπουδαίο λόγο δε θα τους βλέπει. Επίσης από μία ηλικία και μετά που ξεκινά χοντρικά στα 13-14 κανένας δεν μπορεί να υποχρεώσει το παιδί να βλέπει τον οποιονδήποτε δε θέλει να βλέπει. Κι αυτά δεν τα λέω εγώ τα έχουν πει τα δικαστήρια.
Θεωρητικά ναι. Πρακτικά ανάλογα με το δικηγόρο αλλάζει. Ο νόμος ευτυχώς έχει πολλά παραθυράκια σε αυτό το ζήτημα.. πάντως να ξέρεις σε περίπτωση που ο πατέρας αδυνατεί να πληρώσει διατροφή στο τεκνο,ο νόμος στρέφεται στους παππούδες για την κάλυψη των εξόδων αυτού.