Πως μπορούμε να βρουμε την χρυσή τομή; Με τον άντρα μου έχουμε τελείως διαφορετικές αντιλήψεις για την ανατροφή των παιδιών. Έχουμε τρία αγόρια,12,10 και 3 ετών. Με μεγάλη ευκολία έδινε και δίνει στα παιδιά την ελευθερία να βλέπουν τηλεόραση ενώ εκείνος κοιμάται ή κάνει κάποιες δουλειές στο σπίτι. Εγώ πάλι εκνευρίζομαι πολύ με αυτή την εικόνα και προτιμώ να κάνουμε κάτι όλοι μαζί πάρα να χωνομαστε στην τηλεόραση. Ακόμη χειρότερα έχει κάνει κόμμα με τα αγόρια και βλέπουν κάθε ταινία δράσης και περιπέτεια που μπορείς να φανταστείς. Όλα της marvel, και δεν ξέρω κι εγώ πόσες ταινίες κατάλληλες για παιδιά άνω των 16. Κυρίως περιπέτειες με πιστολίδι και τα σηναφη. Προσπάθησα κάνα δυο φορές να βάλω καμία ποιοτική ταινία, κατάλληλες μέχρι 8 αντε 12 ετών και έφαγα κράξιμο!! Κι αν τύχει κι έχει λίγο φιλί ή ένα κομμάτι ερωτικού περιεχομενου ο άντρας μου με θεωρεί τελείως απαράδεκτη που τολμώ και δείχνω κάτι τέτοιο στα παιδιά… (Γκαμπι της Βασίλισσας για παράδειγμα) Θεωρώ πλέον αδύνατο να επικοινωνήσω και να επηρεάσω με τον τρόπο μου τα αγόρια και ακόμη χειρότερα να βρω έναν κώδικα επικοινωνίας με τον άντρα μου. Ένα παιδί μέσα στα παιδιά….
Μερικές φορές μιλάμε για την τηλεόραση σα να είναι η αιτία της παρακμής του πολιτισμού. Δε νομίζω ότι τα παιδιά προ τηλεόρασης στον ελεύθερό τους χρόνο διάβαζαν φιλοσοφικά δοκίμια ή βοηθούσαν χαρωπά τους γονείς τους στη μπουγάδα.
Λες ότι προτιμάς να κάνετε κάτι όλοι μαζί από το να χώνεστε στην τηλεόραση, αλλά λες και ότι ο άντρας σου αφήνει τα παιδιά να βλέπουν όταν κοιμάται ή όταν κάνει δουλειές. Άρα, εκ των πραγμάτων δεν γίνεται εκείνη την ώρα να κάνετε κάτι όλοι μαζί. Δεν είναι δυνατόν να κάνετε συνέχεια κάτι μαζί περνώντας αυτό τον ρημαδένιο ποιοτικό χρόνο που μας έχουν τρελάνει τελευταία να περνάμε. Χρειάζεται και ο ύπνος, και χρειάζεται να μπει πλυντήριο, και χρειάζεται μερικές φορές να χαλαρώσει το μυαλό, και η τηλεόραση είναι μια χαρά γι’αυτή τη δουλειά. Όλα χρειάζονται.
Είναι βέβαια πολύ σημαντικό να ξέρουν οι γονείς τι βλέπουν τα παιδιά και να προτείνουν, αλλά με δυσκολεύεις. Κατά τη γνώμη μου ας πούμε το Γκαμπί της Βασίλισσας είναι παντελώς ακατάλληλη σειρά για παιδιά. ‘Οχι για τις ερωτικές σκηνές βέβαια (δεν θυμάμαι καν να έχει) αλλά για τον πολύ επιφανειακό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει το φοβερά δύσκολο και περίπλοκο θέμα της εξάρτησης, και για την γκλαμουροποίηση και φετιχοποίηση της γυναικείας κατάθλιψης. Τουλάχιστον τα παραμυθάκια της Μαρβέλ δεν παριστάνουν ότι είναι κουλτούρα (αν και φυσικά έχουν άπειρα θέματα, σεναριακά).
Μιλάς μόνο για την τηλεόραση, οπότε δεν ξέρω και τι να υποθέσω. Εκεί περιορίζονται οι διαφορές σας στην ανατροφή;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πριν συνειδητοπιήσω ότι ο περιορισμός του χρονου μπροστα στην οθονη για τα παιδια βαση ΠΟΥ είναι αντιστοιχο του θηλασμου βαση ΠΟΥ και δεν μας αφορά, είχα φάει τρελή φρίκη και φυσικά έκανα Ο,τι ξέρω να κάνω καλύτερα: έρευνα παντού (το απόσταγμα του διδακτορικού μου θα στο παραθεσω στο τελος). Μέρος της έρευνας ήταν φυσικά η απαραίτητη συμμετοχή σε κλειστα FB γκρουπ για αυτόν τον σκοπό. Το τι μ@λ@κιες διάβασα δεν περιγράφεται. Απο απελπισμένες προσπάθειες βάση στρατηγικών των προηγούμενων αιώνων που δεν μπορούν να κρατήσουν το ενδιαφέρον κανενός νοημοντος homo sapiens ασχετου ηλικίας και φυσικά δεν ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα των παιδιών… Διαβάστε περισσότερα »
Να επισημάνω ότι το δωράκι δεν το εννοώ Σαν επιβράβευση που είδαμε την ταινία. Εννοώ ότι μπορεί κάθε ταινία να οδηγήσει σε διαφορετικά ερεθίσματα.
AllesGoed, το θέλουμε σίγουρα το διδακτορικό σου για το θέμα!!!! Γράψτο!
Να’σαι καλά Λενα! Θα το κάνω το διδακτορικό, μπορεί να έχω λευκά μαλλιά μέχρι τότε αλλά θα το κάνω.
Για τις οβερ-δε-τοπ ταινίες του Στιβεν Σιγκαλ, έχω βγάλει το συμπέρασμα ότι άνθρωπος δεν μπορεί να λύσει αστυνομικές υποθέσεις αν δεν πάει σε τουλάχιστον ένα στριπτιζάδικο κατα την διάρκεια της ταινίας 🙄.
Eμένα με εκνευρίζει ο δικός μου που δεν αφήνει το 6χρονο να δει καμία σαχλαμάρα καρτούν και την έχει τρελάνει στα εκπαιδευτικά με το συμπαν. Το καημένο πλεον μου λέει σαγαπω μέχρι τον Κρόνο και ακόμα παραπέρα από τον δικό μας γαλαξία.
Είχε πρόσφατα ένα ντοκιμαντέρ με τον Κρόνο πάντως!!!!!!!! Εμένα το 3χρονο μου είπε να αγοράσουμε ένα πλανήτη και να πάμε να μείνουμε
Dr Arisa, τέλεια η μεταφορά στο λόγο!
Σήμερα φίλη δυσκολευόταν να καταλάβει κατι σε μάθημα και αφού αναφώνησε “ουφ, το μυαλό μου θα εκραγεί”, πετάγεται ο 8χρονος γιος με χαλαρό ύφος: “ηρέμησε μαμά, νευρώνες είναι”.
Νομίζω ότι καταλαβαίνω τι λες. Ίσως κάνω προβολές οικογενειών που γνωρίζω, οι οποίες έχουν αγόρια. Το γράφω γιατί βλέπω ξεκάθαρες διάφορες από τις οικογένειες με κοριτσια. Δημιουργείται μία παρέα με μπαμπά και αγόρια, σαν gang κάπως, όπου κάνουν και μπορούν να κάνουν πιο «χύμα» πράγματα και η “γραφική μαμα» κάπως είναι στην απ’ έξω. Ή θα πάει με τα νερά τους και θα γίνει μέλος, αδύναμο μεν, αλλά μέλος ή θα αντιστέκεται και θα γίνει η υπερβολική μαμά όλων. Διαφωνώ, αν και το βλέπω παντού γύρω μου, για τις ταινίες δράσης σε μικρή ηλικία γιατί 1ον: Συνηθίζουν την εικόνα της… Διαβάστε περισσότερα »
Marina μου άρεσε πολύ το σχόλιο σου.
@Lalida, σ’ ευχαριστώ πολύ. Το έγραψα γιατί όταν το διάβασα, δεν κατάλαβα να ρωτάει για οδηγίες σε σχέση με το πόσο χρόνο πρέπει να βλέπουν τα παιδιά (της) τηλεόραση. Θεώρησα ότι αυτό το χρησιμοποιεί σαν παράδειγμα για να τονίσει τις διαφορετικές αντιλήψεις της ίδιας και του συζύγου της πάνω στην διαπαιδαγωγηση τους. Όταν ο ένας θεωρεί οκ όταν κοιμάται, να βλέπουν τα παιδιά τηλεόραση ( παιδιά από 12 έως 3) και ο άλλος όχι, είναι σημαντική διαφορά. Επίσης όταν μας γράφει ότι « έχουν κάνει κόμμα» και βλέπουν αυτά που θέλουν μαζί με τον έναν γονέα, ενώ ο άλλος διαφωνεί… Διαβάστε περισσότερα »
Εμείς που μεγαλώσαμε με τη Μαρία λα ντε μπαριο, τους ατρόμητους, τις ανυπότακτες καρδιές και τους ψιθύρους καρδιάς τι πάθαμε δηλαδή;
Εδώ είμαστε και διαβάζουμε και Α μπα.
Ε, μα πες τα δηλαδή! Άσε που το queen’s gambit δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι κατάλληλο για 10χρονα και 12χρονα.
Πάντως κι εγώ που οι δικοί μου έβλεπαν μόνο ειδήσεις, Αμερικανιές και παλιές ελληνικές ταινίες, μια χαρά στην εφηβεία μου ερχόμουν τρέχοντας μετά το φροντιστήριο για να προλάβω την ταινία της Δευτέρας στην ΕΤ1.
Το ποιοτικό και συνάμα κατάλληλο για τα παιδιά, δεν είναι το ποιοτικό που απευθύνεται σε ενήλικες. Επίσης και οι ταινίες δράσεις με μέτρο, μια χαρά είναι για 12χρονα. Οι υπερβολές (είτε σε χρόνο είτε σε περιεχόμενο) είναι αυτές που δημιουργούν προβλήματα.
Γιατί όλοι οι γονείς έχετε τις ίδιες απόψεις περί τηλεόρασης κ γενικά με ότι έχει οθόνη?? Το χω συναντήσει αυτό το φαινόμενο ουκ ολίγες φορές με γονείς μαθητών μου κ ειλικρινά απορώ… Έχω μαθητές που επειδή οι γονείς τους δεν τους αφήνουν να βλέπουν τηλεόραση ή κάτι στο κινητό ή στο ταμπλετ πάνε σε σπίτια συμμαθητων τους κ καρφώνονται εκεί με τις ώρες.εχω άλλους που ζητάνε από θειους κ νονούς να τους πάρουν κινητό όπως έχουν όλοι πια. Εμένα προσωπικά πάντα μου ζητάνε να τους βάλω μουσική ( στα αγγλικα) στο ταμπλετ να ακούσουν κ να δουν κ βιντεακια στο… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, δε νομίζω ότι είναι μια άποψη που υιοθέτησαν όλοι οι γονείς αυθαίρετα, οι επίσημοι φορείς συστήνουν περιορισμενη έκθεση σε οθόνες για τα παιδιά. Πχ https://www.aacap.org/AACAP/Families_and_Youth/Facts_for_Families/FFF-Guide/Children-And-Watching-TV-054.aspx
Νομιζω εχει να κανει με τον χρονο που περνανε τα παιδια απεναντι σε μια οθονη. Αυτο που καταλαβαινω ειναι οτι οι οθονες ειναι τοσο εθιστικες που τα ορια μπαινουν με μεγαλη δυσκολια. Τοσο στα 6χρονα οσο και στους ενηλικες.
μα ο αντρας της δεν βλεπει κανενα προβλημα στην ανατροφη, γιατι παιδοψυχολογος. Αρα ; κανονικος ενηλικων χρειαζεται. Σε ποιον , δεν ξερω ;
Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι γονεις επιτέλους, ότι τα παιδιά έχουν δικές τους προτιμήσεις, τις οποίες οφείλουν να σέβονται και να μην σκυλιάζουνε όταν δεν ακούνε τη μουσική, τις ταινίες κλπ που θέλουν οι ίδιοι. Το “γούστο” είναι κάτι που έρχεται με τα χρόνια, ηρεμίστε λίγο. Κι εγώ όταν είδα μικρή το τρίο της μπελβίλ το θεώρησα το χειρότερο καρτούν που είχα δει.Τώρα καταλαβαίνω. Οι γονείς πρέπει απλά να δώσουν μια βεντάλια ερεθισμάτων και να τα αφήσουν να ασχοληθούν με ότι τα ενδιαφέρει. Εδώ διαβάζω για έναν μπαμπά που έχει βρει κοινό ενδιαφέρον με τα παιδιά του τους σούπερ-ήρωες και βλέπουν… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ και δύο χρόνια έχουμε ένα rotation σύστημα που ένας μας αποφασίζει τι ταινία θα δούμε/τι θα φάμε και διαλέγει την καλή θέση στον καναπέ. Κανόνας είναι πως αν έχουμε ήδη δει την ταινία επιτρέπεται να ασχολούμαστε με το κινητο (αυτό γιατί όλα τα Harry Potter τα έχουμε δει ήδη 29 φορές το καθένα).
Αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα του Τolkien και του Philip Pullman (γιατί αν δεν παινέψεις το ψευδώνυμό σου θα πέσει να σε πλακώσει 🙂 )
Νομίζω πως νιώθεις αποκλεισμένη από τον “αντρικό κόσμο” και το “κουλ παρεάκι” που έχει αρχίσει να χτίζει ο μπαμπάς γύρω από τους γιους ΤΟΥ, έναν κόσμο στον οποίο εσύ η μόνη θέση που έχεις είναι της γραφικής, γκρινιάρας, στερεοτυπικής μαμάς, που “δεν καταλαβαίνει από αυτά… τι να πεις, γυναίκες!”. Που την “αγαπάμε” γιατί μάνα είναι μόνο μία αλλά ούτε τη σεβόμαστε ούτε την υπολογίζουμε ούτε την περιλαμβάνουμε στην ομάδα. Αν νιώθεις έτσι, σημαίνει πως ο άντρας σου υπονομεύει (υποσυνείδητα ίσως) τη θέση σου στην οικογένεια. Όχι, δεν είναι αυτονόητο ούτε νορμάλ να συμβαίνει επειδή δεν έχεις κόρες. Δηλαδή αν είχες… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε παιδιά,πείτε ότι βλέπετε το Queen’s Gambit, ψάχνω να βρω τι είναι το Γκαμπί και αν τρώγεται!
Πωπω και γώ κάηκα. Μέχρι τώρα το έλεγα Κουίνς Γκάμπιτ. Ποια Γκαμπί και σαλιγκάρια σωτέ λέτε εδώ ρε παιδιά.
Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος με προϊδέασε για κάτι διαφορετικό σχετικά με τις διαφορετικές σας αντιλήψεις. Δεν ξέρω αν υπάρχουν κι άλλα που δε μας αναφέρεις, βέβαια. Δεν χρειάζεται όλη την ώρα να κάνουμε κάτι εποικοδομητικό και εκπαιδευτικό, ούτε πρέπει να έχουμε όλοι τα ίδια ενδιαφέροντα. Χρειαζόμαστε και ένα ελαφρύ πλυντήριο στον εγκέφαλό μας, να χαλαρώνουμε και να μη σκεφτόμαστε. Είναι πολύ σημαντικό να θες να περνάτε χρόνο μαζί και να μαθαίνετε πράγματα στα παιδιά σας. Αλλά το ζήτημα είναι να τους γίνεται βίωμα και ευχάριστο και όχι με διδακτισμό και καταναγκασμό. Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη από… Διαβάστε περισσότερα »
Το γκαμπί της βασίλισσας είναι για 8χρονα δηλαδή;; Κι εγώ με τον άντρα και τα παιδιά θα έκανα κόμμα.