Αγαπητή Α! μπα, έχω ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Είμαι απίστευτα απελπισμένη και πραγματικα προσπαθώ να βρω μια διέξοδο αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να κάνω…….. Νιωθω να πνιγομαι, οτι η ζωή μου δεν έχει καμία προοπτική. Είμαι 26 χρονών, ζω σε ένα ορεινό χωριό με τον πατέρα μου και τη γιαγιά μου… ή μάλλον είμαι εγκλωβισμένη σε ένα ορεινό χωριό. Έχω τελειώσει το παιδαγωγικό αλλά ξέρουμε όλοι πώς είναι ο διορισμός στην Ελλάδα…. Στο χωριό οι μόνιμοι κάτοικοι είναι λίγοι, όλοι μου οι φίλοι έχουν φύγει για τις μεγάλες πόλεις κι εγώ έχω ξεμείνει εδώ χωρίς δουλειά, χωρίς κοινωνική ζωή και χωρίς προοπτικές στον ορίζοντα. Θέλω να φύγω να πάω σε κάποια μεγαλύτερη πόλη ή στην Αθήνα για να προσπαθησω να ξεκινησω τη ζωη μου, να βρω μια δουλειά, να αποκτήσω μια ζωή με νόημα, που θα μπορώ να γνωρίσω ανθρώπους, να έχω μια νορμάλ ζωή τέλος πάντων, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το θέσω. Στο χωριό κυριολεκτικά δεν υπάρχει τίποτα, κάνω δουλειές του ποδαριού και γενικά ό,τι βρίσκω αλλά τίποτα μόνιμο, τίποτα που να μου δίνει ικανοποιητικά χρήματα ώστε να ζω και φυσικά όχι δουλειά που να με ικανοποιεί. Να φανταστείτε ότι έχω δουλέψει από αποθηκάριος στο τοπικό μπακάλικο μέχρι σε στάνη, δεν κάνω πλάκα. Και δεν το λέω καθόλου υποτιμητικά αλλά δεν σπούδασα για αυτό το λόγο. Ο πατέρας μου δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για εμένα, η γιαγιά με μεγάλωσε, η μητέρα μου έχει φύγει από τη ζωή εδώ και χρόνια. Δεν με αφήνουν να φύγω από το χωριό με διάφορες δικαιολογίες και ενώ υπάρχει η δυνατότητα να με ενισχύσουν οικονομικά στη νέα μου ζωή. Μπορώ να φύγω μόνη μου, μεγάλη κοπέλα είμαι, αλλά δεν βρίσκω δουλειά πάνω από 450-500 ευρώ και δεν ξέρω αν θα μου έφταναν να ζήσω και να συντηρώ σπίτι σε μια πόλη. Νομίζουν ότι μεγαλοπιάνομαι ενώ εγώ το μόνο που θέλω είναι να έχω μια ζωή και να προσπαθήσω για ένα καλύτερο αύριο και μια δουλίτσα, δε ζητάω πολυτέλειες ούτε μεγάλη ζωή, απλά μια ζωή, μια δουλίτσα και να μπορώ να περνάω, τίποτα παραπάνω. Δεν ξέρω τι να κάνω, πραγματικά πνίγομαι εδώ πέρα, δεν έχω δουλειά, δεν έχω έναν άνθρωπο να μιλήσω, τίποτα. Θα το εκτιμούσα πάρα πολύ αν εσύ και τα λοιπά κορίτσια/αγόρια στα σχόλια είχαν κάτι βοηθητικό να μου πουν. Σας ευχαριστώ και συγγνώμη για το κατεβατό.
-Μία απελπισμένη
Δεν ξέρω πόσο βοηθητικό είναι, αλλά δεν είσαι ανίσχυρη, και επιπλέον, δεν καταλαβαίνεις ότι ζητάς κάτι πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να ξέρω τι μπορείς να κάνεις έχοντας τελειώσει το παιδαγωγικό, αλλά μπορώ να σου πω ότι το όραμα «θα βρω από ένα ορεινό χωριό μια δουλειά με αρκετά λεφτά σε μια πόλη ώστε να μένω μόνη μου» δεν γίνεται να πραγματοποιηθεί χωρίς ενδιάμεσες κινήσεις. Μόνο με μικρά βήματα θα πας εκεί που θέλεις. Μια απλή δουλίτσα για να μπορείς να περνάς μόνη σου σε πόλη δεν είναι κάτι αυτονόητο αυτές τι μέρες για να λες «δεν θέλω και τίποτα». Δεν βλέπεις τι γίνεται στον κόσμο; Θέλεις τα πάντα. Όλοι αυτό θέλουν, και είναι πολύ δύσκολο να γίνει, εδώ και μια δεκαετία πια, για όλους τους νέους.
Οπότε, θα σου έκανα ερωτήσεις. Έχεις αυτοκίνητο; Έχεις δίπλωμα; Πόσο κοντά είναι η πιο κοντινή πόλη; Τι θα μπορούσες να κάνεις εκεί, σχετικά με το αντικείμενο σου, ώστε να αποκτήσεις βιογραφικό και λίγα λεφτά; Ξέρεις άλλους με τα ίδια προσόντα με σένα; Δικτυώνεσαι λάιβ, ή στο ίντερνετ; Αυτά, και πολλά άλλα πρέπει να κάνεις για να φτάσεις εκεί που θέλεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μην υποτιμάς και τη λύση του συγκατοίκου. Με 500 ευρώ και 2 συγκατοίκους μπορείς να κάνεις μια αρχη…
Από σήμερα κάθε φορά που θα μιλάς με κάποιον από τους φίλους/ γνωστούς/ τυχαίο περαστικό που μένει σε μέρος που θα ήθελες να μείνεις θα του λες ότι ψάχνεις δουλειά. Θα κάνεις βιογραφικό και θα το στέλνεις παντού. Ας βρεις μια δουλειά πρόχειρη για αρχή, θα εξελιχθείς. Αν βρίσκεις στο χωριό θα βρεις και σε πόλη. Όταν βρεις έστω δυο παιδάκια να θέλουν ιδιαίτερα/ μια δουλειά σε εξυπηρέτηση πελατών/ πωλήτρια part time, θα ψάξεις συγκάτοικο. Αν είχαμε λεπτομέρειες, ίσως μπορούσαμε να βοηθήσουμε περισσότερο 😊 (Όταν έχεις σχέδιο και φανεί ότι δεν θα κάνεις πίσω μπορεί και να βοηθήσουν περισσότερο οι… Διαβάστε περισσότερα »
“Νομίζουν μεγαλοπιάνομαι”. Θέλω να πω κάτι πάνω σ’ αυτό γιατί το ακούω συχνα΄όχι απευθυνόμενοι σε μένα, γενικά σαν ατάκα: “είχες και στο χωριό σου το τάδε”? Άνθρωποι που φεύγουν από μικρά μέρη να δέχονται τέτοιου είδους επίθεση. Μου φαίνεται απαράδεκτη και απόλυτα προσβλητική. Γι’ αυτό νομίζω η φίλη εξηγεί και δικαιολογείται συνεχώς οτι “δεν θέλω τίποτα τίποτα φοβερό, μια δουλίτσα, δεν θέλω πολυτέλειες”. Όχι γιατί θεωρεί αυτονόητη την εύρεση εργασίας αλλά γιατί προσπαθούν να την πείσουν οτι “μεγαλοπιάνεται”, οτι θέλει να πάει στην μεγαλούπολη για να ζήσει την μεγάλη ζωή. Ενώ η ίδια δεν θέλει αυτό. Ναι, και για μένα… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ έτσι κατανόησα τα γραφόμενα της. Δεν μπορούμε να μπούμε στη θέση της, αλλα νομίζω προσπαθεί να πάρει λίγη ενθάρρυνση ότι ζητά κάτι που δεν είναι υπερβολικό, σε αντίθεση με αυτόν που ακούει στο χωριό και ότι θα μπορέσει να το πραγματοποιήσει. Αχ, Καλή δύναμη απο μένα. Θα βρεις την άκρη, αρκεί να μην περιμένεις να σου πουν μπράβο και μα σε ενθαρρύνουν στο άμεσο περιβάλλον. Κάνε το πλάνο σου, στηριξου στον εαυτό σου, κάνε γνωριμίες, προετοιμάσου για καλά και άσχημα και όλα θα πάνε καλά! Αναμένουμε update!
Λες πως δεν σε αφήνουν να φύγεις από το χωριό, το ‘αφήνουν΄ δείχνει πως ψυχικά ή και πρακτικά ζητάς έγκριση. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να κινηθείς σε τρία επίπεδα. 1. Να συνειδητοποιήσεις πως το ΄δεν με αφήνουν΄ είναι παιδικό, είναι η ψυχική σου πραγματικότητα, δυστυχώς, και κατόπιν να σκεφτείς αν πραγματικά θέλεις να το αλλάξεις μέσα σου. 2. Να φύγεις όχι σε κοντινή πόλη αλλά μακριά, ίσως αρχικά βρίσκοντας δουλειά σε ιδιαίτερα, γραμματειακή υποστήριξη, μεταφράσεις, δεν ξέρω τι άλλο. Αν έχεις κάποια φίλη φίλο να σε φιλοξενήσει για λίγο ενώ παράλληλα να αναζητήσεις συγκάτοικο. Ίσως στο σάιτ εδώ διαβάζουν… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι το “αφήνουν” έχει να κάνει με το ότι δεν την βοηθούν για να φύγει, όπως φαίνεται και από το ότι αρνούνται να τη βοηθήσουν οικονομικά για να κάνει μια αρχή μακριά από το χωριό. Εγώ από το κείμενο καταλαβαίνω ότι ρωτάει για κάποια πρακτική λύση για να ξεφύγει, οπότε δε νομίζω πως ισχύει ότι “ψυχικά ή και πρακτικά” ζητάει “έγκριση” και επίσης σε πρακτικό επίπεδο ούτε το να λυσσάει να ξεφύγει είναι αρκετό, ούτε “η επιλογή είναι πάντα μόνο δική μας”. Αυτό που είναι στο χέρι μας είναι η προσπάθεια και η δική της φαίνεται να είναι σε… Διαβάστε περισσότερα »
Ημουν.. και ειμαι εν δυναμει στην ιδια θεση με σενα, με την διαφορα πως τοτε δεν ειχα σπουδασει. Τα χρηματα τοτε για μενα ηταν 300, και φυσικα δεν εφταναν. Αλλα ουτε και στα 500 δεν εφταναν. Στο σήμερα, προσπαθησα να μαζεψω οσα λεφτα, προσοντα, γνωριμιες και προυπηρεσια μπορεσα (και ακομη μαζευω) για να μην καταληξω παλι πισω στο χωριο χωρις ελπιδα. Αλλα και στο χωριο να καταληξω.. εχω σχεδιο και για εκει. Ειναι δυσκολα να ξεφυγεις, ειδικα αν δεν εχεις την στηριξη τριτων. Αλλα.. δεν ειναι και αδυνατο. Το θετικο ειναι πως εισαι μικρη ακομη και μπορεις να οργανωσεις τα… Διαβάστε περισσότερα »
Με συγκίνησε πολύ η επιστολή της κοπέλας και έκανα εγγραφή ειδικά για να σχολιάσω εδώ. Έζησα χρόνια στη Γερμανία, όπου έκανα μεταπτυχιακό και διδακτορικό σε νομικό κλάδο, οπότε έχω μια καλή εικόνα για την αγορά εργασίας. Καταρχάς θα ήθελα να πω στην κοπέλα να μην απελπίζεται. Μην χάνεις το ηθικό σου. Η αγορά εργασίας στην Ελλάδα πράγματι είναι προβληματική, ειδικά εν μέσω κορωνοϊού. Αλλά έχεις σπουδές, είσαι νέα και πρόθυμη να εργαστείς σκληρά. Η δική μου πρόταση λοιπόν είναι η εξής: Μάθε γερμανικά, αν δεν ξέρεις ήδη, δεν χρειάζεται να πάρεις επάρκεια, αλλά σε καλό επίπεδο. Εν μέσω πανδημίας, μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Μια επισήμανση, επειδή και στην Ολλανδία υπαρχει τεράστια έλλειψη δασκάλων και Έλληνες μετακόμισαν με την σκέψη ότι θα βρουν δουλειά αμέσως. Στην δουλειά του δασκάλου η γλώσσα εργασίας (εν προκειμένω Γερμανικα) πρέπει να είναι επιπέδου C1-C2. Δεν προσλαμβάνουν δασκάλους που κουτσομιλουν την γλωσσα. Αλλά βέβαια υπάρχουν πολλές δουλειές που δεν χρειάζεται να ξερει κανείς άπταιστα τη γλώσσα. Ετσι για παράδειγμα μπορείς κανείς να βρει ενα εισόδημα μέχρι να μάθει τη γλώσσα άπταιστα και έτσι να μπορέσει να κάνει αιτήσεις σε σχολεία της χώρας.
Στη Γερμανία βρίσκει κανείς εργασία και χωρίς επάρκεια τύπου C2. Βεβαίως, επειδή είναι εργασία, όπου η επικοινωνία είναι το άλφα και το ωμέγα, ακόμα κι αν απαιτείται πτυχίο κατώτερο του C2 (έχω πετύχει προκηρύξεις που ζητούν Β2), καλό είναι κανείς να ομιλεί άριστα ή πολύ καλά τη γλώσσα, προκειμένου να έχει καλές προοπτικές. Για παράδειγμα στο Βερολίνο πριν λίγα χρόνια, προσκόμιζε κανείς την πιστοποίηση επάρκειας μετά το τέλος του Referendariat – αλλά ας μην μπαίνουμε σε τεχνικά ζητήματα. Ούτως ή άλλως, είναι πολύ πιο δύσκολο να φτάσει κανείς από το 0 στο επίπεδο Β2, παρά από το Β2 στο C1,… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα απαντήσω στην δυσκολία η το πρακτικό του θέματος, έχει καλυφθεί. Για σένα όμως, για την ψυχολογία σου, για το μέλλον σου, μην αρκείσαι σε μια δουλίτσα και μια ζωούλα απλά να περνάει, ονειρεψου και κυνήγησε αυτό που θέλεις! Η φεμινιστική λογοτεχνία σε ενδιαφερει; 😉
Πολύ ωραία, πρακτική απάντηση😊
Αυτή η ηλικία και αυτή η ασφυξία… τα θυμάμαι. Μην τα σκέφτεσαι όλα μαζί, οτι θες να φύγεις, οτι δεν περνάς καλά, οτι δεν έχεις τα μέσα, έρχονται όλα σαν καταρράκτης και σε πνίγουν. Ένα, ένα. Όπως είπε η Λένα, μικρά βήματα, βρες κάτι κοντά σου, χωριό πόλη, που να μπορείς να βρεις δουλειά, ότι να ‘ναι, και να μετακινείσαι καθημερινά ακόμα και με λεωφορείο και άρχισε να μαζεύεις λεφτά. Αν έχεις κάτι στην άκρη το μυαλό σου θα ξεμπλοκάρει και θα δεις πιο εύκολα τί προοπτικές υπάρχουν. Αν μένεις σε μικρό νησί… δεν ξέρω πόσο εύκολες είναι οι μετακινήσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Περνάω αρκετό μέρος της ζωής μου σε μικρό χωριό (“εθελοντικά”, βέβαια) και ξέρω πώς είναι, γιατί δεν έχω παρέα και ψιλοβαριέμαι, αν μείνω πολύ. Το χωριό σου, όπου κι αν είναι,θα συνδέεται με την πρωτεύουσα του νομού μέσω ΚΤΕΛ. Αν η πρωτεύουσα είναι μακρυά, θα συνδέεται με κάποια μεγάλη πόλη. Εκεί, σίγουρα θα υπάρχουν δραστηριότητες μέσα από τις οποίες θα μπορούσες να γνωρίσεις κόσμο. Αν οδηγείς, ακόμα καλύτερα. Επειδή και τα δρομολόγια είναι ένα θέμα, μπορεί και κάποιος από το χωριό να μπορεί να σε βοηθήσει στις μετακινήσεις. Αν είσαι άνεργη, στην δική μας την πρωτεύουσα ο τοπικός ΟΑΕΔ πραγματοποιεί… Διαβάστε περισσότερα »