in

Αγαπητή «Α, μπα»: Έχω παντελή έλλειψη πάθους

Πώς θα βρω σε τι είμαι καλή;

γαπητή Αμπά, μετά από χρόνια που σε διαβάζω αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να σου γράψω κι εγώ. Είμαι 29 χρονών και νομίζω πως έχω παντελή έλλειψη πάθους. Για οτιδήποτε. Και θα εξηγήσω και τι εννοώ. Έχω περάσει από τα 20 σε μια σχολή την οποία ενώ ήθελα απεγνωσμένα, από το 1ο εξάμηνο με άφησε παγερά αδιάφορη τελικά με αποτέλεσμα να έχω περάσει 6 μαθήματα. Το αντικείμενο στο οποίο οδηγούσε επαγγελματικά με ιντριγκάρει ακόμα και θα το ήθελα αλλά δεν έχει κανένα μέλλον ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Screen Shot 2018 07 19 at 12.22.51 PM

Αγαπητή Αμπά, μετά από χρόνια που σε διαβάζω αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να σου γράψω κι εγώ. Είμαι 29 χρονών και νομίζω πως έχω παντελή έλλειψη πάθους. Για οτιδήποτε. Και θα εξηγήσω και τι εννοώ. Έχω περάσει από τα 20 σε μια σχολή την οποία ενώ ήθελα απεγνωσμένα, από το 1ο εξάμηνο με άφησε παγερά αδιάφορη τελικά με αποτέλεσμα να έχω περάσει 6 μαθήματα. Το αντικείμενο στο οποίο οδηγούσε επαγγελματικά με ιντριγκάρει ακόμα και θα το ήθελα αλλά δεν έχει κανένα μέλλον στην Ελλάδα καθώς αφορά κυρίως το δημόσιο τομέα. Τέλος πάντων, μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια έχω κάνει διάφορες δουλειές, κυρίως ως υπάλληλος γραφείου, νορμάλ δουλειές, με μικρές απαιτήσεις από εμένα αλλά με dress code και αηδίες. Δεν μπορώ όμως άλλο. Αν δεν μπορώ να κάνω αυτό που πραγματικά θέλω τότε θα ήθελα να είμαι το αφεντικό του εαυτού μου, να βρω σε τι μπορεί να είμαι καλή (δεν έχω ιδέα σε τι είμαι εκτός από το να διαβάζω βιβλία και να μαθαίνω ξένες γλώσσες) και να το κάνω επάγγελμα. Ούτε dress code, ούτε κρύψε τα τατουάζ μην φαίνονται (αυτό συμβαίνει στην τωρινή μου δουλειά η οποία σημειωτέον είναι 5 λεπτά από το σπίτι μου με 550€ κ προοπτικές μακροχρόνιας συνεργασίας). Οπότε αρχικά, πώς θα βρω σε τι μπορεί να είμαι καλή; Και αν το βρω τελικά, παρατάω έτσι κια δουλειά που μου είναι καταναγκαστική μεν, αλλά κάτι που άλλοι θα σκότωναν να είχαν; Επικρατεί μια τρομερή σύγχιση στο μυαλό μου και ο φόβος ότι τα χρόνια θα περνάνε κι εγώ θα συνεχίζω να κάνω ανούσιες δουλειές και τίποτα που να με ευχαριστεί πραγματικά. Φοβάμαι ότι ποτέ δε θα νιώσω ευτυχισμένη και πλήρης σε αυτό το κομμάτι. Μου είναι δύσκολο να τα βάλω σε μια τάξη στο μυαλό μου αλλά τουλάχιστον έκανα την αρχή και το μοιράστηκα με εσένα. Δεν ξέρω από πού να αρχίσω, τι να κάνω; Ευχαριστώ!

– Sparkle up!

Αν γκουγκλάρεις “follow your passion is bad advice” θα βρεις σαράντα πέντε εκατομμύρια λήμματα.

Σαράντα πέντε εκατομμύρια.

Για να μην λέτε ότι απαντάω «ψάξε στο google», κάτι που, και σε αυτή την περίπτωση, αν ήξερε κάποιος πώς να ψάξει, θα μπορούσε να είναι πολύ βοηθητικό, σου λέω εκ των προτέρων ότι δεν υπάρχει μαγική λύση για το ennui, ότι αυτό που ψάχνεις να βρεις σου έχουν μάθει άλλοι να το αναζητάς και δεν έχεις αναρωτηθεί μήπως δεν το χρειάζεσαι τελικά, και ότι δεν υπάρχει «αυτό που πραγματικά θέλεις». Δεν υπάρχει το «πραγματικά». Δεν είναι ένα μυστικό που μπορεί να σου αποκαλυφθεί.

Συνιστώ να διαβάσεις – ως συνήθως – και σε σένα ειδικά, που λες ότι σου αρέσουν τα βιβλία, θα σου έλεγα ότι αν σου αρέσει «πραγματικά» το διάβασμα, μιας και λέμε για πραγματικά και κάλπικα, μου κάνει εντύπωση που δεν έχεις ψάξει να διαβάσεις για την κεντρική σου αναζήτηση σχετικά με τα επαγγελματικά σου βήματα. Ας είναι. Προτείνω τα εξής για αρχή, αλλά μην περιοριστείς σε αυτά, αν πραγματικά θέλεις να μάθεις την απάντηση. Αυτό, αυτό, αυτό, αυτό, αυτό.

Και για όσους βαριούνται, ή όσους απλά θέλουν να μάθουν την περίληψη γιατί ξέρουν ήδη την απάντηση, μεταφράζω μερικά σύντομα αποσπάσματα:

«Δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο πάθος που περιμένει να το ανακαλύψεις. Το πάθος είναι κάτι που καλλιεργείται. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε πολλά, σε πάρα πολλά πεδία. Γι’αυτό, δεν έχει νόημα να λες «δεν ξέρω ποιο είναι το πάθος μου». Αυτό που έχει νόημα είναι «δεν έχω καλλιεργήσει ακόμα κάποιο πάθος, θα έπρεπε να συγκεντρωθώ σε έναν μικρό αριθμό πραγμάτων και να ξεκινήσω την διαδικασία».

«Το να λες στον κόσμο να ανακαλύψει το πάθος του υπονοεί ότι το πάθος είναι κάτι μέσα τους, που περιμένει να αποκαλυφθεί. Υπονοεί ότι το πάθος από μόνο του θα κάνει την κυρίως δουλειά. Αντιθέτως, αυτό που χρειάζεται είναι να τον παρακινήσεις να σκέφτεται ρεαλιστικά, και να αναπτύξει έναν μηχανισμό σκέψης που ανοίγει το μυαλό σε νέα και διαφορετικά μεταξύ τους ενδιαφέροντα, και να μπορεί να διατηρήσει το ενδιαφέρον του όταν η καλλιέργεια των ενδιαφερόντων αυτών αρχίζει και γίνεται δύσκολη.»

Και λίγα λόγια από τον Μαρκ Κιούμπαν, τον αγαπημένο μου (και μοναδικό) ρεπουμπλικάνο:

«Όταν είσαι καλός σε κάτι, σου αρέσει. Η προσπάθεια και η ικανότητα ενισχύονται η μια με την άλλη. Αν αφιερώσεις αρκετό χρόνο, και γίνεις πολύ καλός σε αυτό, τότε δεν τα παρατάς. Είναι ωραία να είσαι πολύ καλός σε κάτι. Αλλά για να γίνεις καλός, χρειάζεται προσπάθεια. Οπότε, μην ακολουθείς το πάθος σου, ακολούθησε την προσπάθεια σου. Το μόνο που μπορείς να ελέγξεις στη ζωή σου είναι η προσπάθεια που κάνεις.»

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

14 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Chaotic Jester
Chaotic Jester
8 χρόνια πριν

Το “follow your effort” χωρίς αστερίσκους, μπορεί πολύ εύκολα να υποπέσει σε sunk cost fallacy και να καταλήγεις να επενδύεις προσπάθεια σε κάτι χωρίς προοπτική, απλά επειδή έχεις ήδη προσπαθήσει πολύ. Ο Μαρκ Κιούμπαν το ξέρει, αλλά δεν το λέει ευθέως, παρόλο που φαίνεται εύκολα μέσα από το ίδιο του το παράδειγμα. Αν αρκούσε η προσπάθεια, τότε και ο ίδιος θα συνέχιζε να χοροπηδάει επιτόπου μέχρι να φτάσει τις 40 ίντσες κάθετου άλματος, και να γίνει επαγγελματίας μπασκετμπολίστας. Αλλά κατάλαβε πως δεν είχε τις αθλητικές ικανότητες για κάτι τέτοιο, όσο κι αν προσπαθούσε. Το πάθος δεν ήταν αρκετό, αλλά ούτε… Διαβάστε περισσότερα »

μιμόζα
μιμόζα
8 χρόνια πριν

Κοίτα να δεις που τα λέει ωραία ο Ρεπουμπλικάνος.

Μπορεί να ανακαλύψεις πως σου αρέσει κάτι και είσαι καλή σε αυτό δοκιμάζοντας καινούριες ασχολίες. Μήπως υπάρχουν σεμινάρια που μπορείς να ακολουθήσεις παράλληλα στη δουλειά σου; Πχ κάτι σχετικό με γλώσσες; Μετάφραση; Τουρισμός; Ή να ξαναξεκινήσεις κάποια σχολή; Δε λέω πως θα είναι εύκολο να δουλεύεις και παράλληλα να σπουδάζεις, αλλά η εμπειρία μου έχει δείξει πως για να παθιαστείς με κάτι πρέπει να είσαι και λίγο μαζώχα. Να επενδύσεις σε χρόνο, κόπο, χρήμα, ενέργεια. Οι στερήσεις από άλλα πράγματα μετουσιώνονται με τον καιρό σε πάθος.

Wannabe
Wannabe
8 χρόνια πριν

Για σένα αυτή η δουλειά που έχεις είναι καταναγκαστική λόγω του ότι καλύπτεις τα τατουάζ? Και στις προηγούμενες το dress code? Σαν αντικείμενο τι λέει όμως? Θέλεις να βρεις το πάθος σου αλλά στη σχολή που πήγαινες το επάγγελμα σε ιντρίγκαρε μεν αλλά σταμάτησες γιατί δεν είχε μέλλον στη χώρα και γιατί ήταν βαρετή η σχολή? Συγνώμη κάτι δεν καταλαβαίνω. ΕΑΝ έχω καταλάβει όμως καλά: Σου άρεσε κάτι αλλά επειδή βαρέθηκες τη διαδικάσια της σχολής και επειδή στο μέλλον δεν θα έβρισκες δουλειά το παράτησες. Ποιός σου λέει ότι αν ανακαλύψεις κάτι καινούργιο να σου αρέσει θα είναι εύκολο να… Διαβάστε περισσότερα »

J.Brian
J.Brian
8 χρόνια πριν

Θα συμφωνήσω με τη Λένα και θα σου πω κι εγώ, ότι αν είχες τρέλα με κάτι, θα το ήξερες. Επίσης, προσυπογράφω, πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τόση τρέλα με κάτι, ώστε να αφοσιωθούν 100%. Όσοι το έκαναν, είναι γνωστοί…. είτε καλλιτέχνες, είτε επιστήμονες, αλλά και γενικά οι πολύ πετυχημένοι στο χώρο τους. Με βασάνισε πολύ και εμένα αυτή η ερώτηση. Πάνω από 30 χρόνια και νομίζω ακόμα με βασανίζει, απλά τώρα συνειδητοποίησα και αποδέχτηκα μερικές βασικές αλήθειες για μένα. Νομίζω ότι γενικά δε θέλω να δουλεύω συνέχεια, αλλά θέλω να έχω δικά μου χρήματα και γενικά χρήματα. Επειδή… Διαβάστε περισσότερα »

nanakomsi komsi
nanakomsi komsi
8 χρόνια πριν

Μερικές σκέψεις. Αυτούς που έχουν πάθος για κάτι, τους ξέρουμε εμείς οι υπόλοιποι με το όνομά τους, γιατί απλούστατα έχουν τόσο πολύ δοθεί σε αυτό, είτε καλλιτέχνες, είτε επιστήμονες, που έχουν γίνει διάσημοι. Για τους υπόλοιπους που δεν έχουν πάθος, καλύτερα να έχουν στόχους, έστω και μικρούς και επιθυμίες έστω και συνηθισμένες. Οι περισσότεροι αγωνιζόμαστε για το μεροκάματο και λίγοι έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε εμείς τα αφεντικά του εαυτού μας. Και όποιος δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητος οικονομικά και όπως θέλει το αφεντικό ντύνεται και τα τατουάζ κρύβει. Δεν ξέρω πόσο καλά ξέρεις αυτές τις ξένες γλώσσες που λες… Διαβάστε περισσότερα »

Melissa
Melissa
8 χρόνια πριν

Aπο όσο μπορώ να κρίνω παρατηρώντας τους γύρω μου αλλά κυρίως τον εαυτό μου, αυτό που αισθάνεσαι και αναγνωρίζεις δεν είναι σπάνιο, αντιθέτως πολύ συχνό φαινόμενο. Θέλει αγώνα να καταλάβεις πράγματα.Σε τι είσαι καλός, ταλαντούχος, πρωτίστως τι σε γεμίζει και τί σε κάνει ευτυχισμένο.Πραγματικά συμπάσχω.

idril
idril
8 χρόνια πριν

Δεν μας λες και τι έχεις δοκιμάσει (εκτός της σχολής) το οποίο δεν κατέληξε να γίνει το πάθος σου, αλλά κράτησες κάτι χρήσιμο από αυτό! Μετά το χρησιμοποιείς στο επόμενο χόμπι/ασχολία, κατακτάς κάτι καινούριο, και ούτω καθεξής. Συνήθως έτσι καταλήγεις να καταλάβεις τι σε παθιάζει. Συμφωνώ επίσης ότι η αφιέρωση χρόνου και η πρόθυμη θυσία άλλων ενασχολήσεων για να ασχοληθείς με αυτό το ένα πράγμα είναι σαφής ένδειξη ότι σε παθιάζει αυτό ακριβώς. Να θέσω ένα παράδειγμα: μου αρέσει να έχω περιποιημένα νύχια και προσπαθώ να βρίσκω χρόνο να τα φτιάξω ή να πάω σε νυχάδικο να μού τα περιποιηθούν.… Διαβάστε περισσότερα »

Dana_Karadana
Dana_Karadana
8 χρόνια πριν

Aυτό που έχω να πω είναι ότι όλοι μας θέλουμε να γίνουμε κάτι, φοβεροί συγγραφείς, μηχανικοί, δικηγόροι, τραγουδιστές αλλά λίγοι από εμάς είναι έτοιμοι να πασχίσουν για αυτό…όλοι θέλουν να πετύχουν σε κάτι αλλά λίγοι είναι έτοιμοι να δεχτούν και την αποτυχία του δύσκολου δρόμου της επιτυχίας….για να βρεις κάτι το οποίο σου αρέσει και να πετύχεις σε αυτό σίγουρα θέλει κόπο…ξεκίνα να δουλεύεις πάνω σε κάτι διάβασε βιβλία ξεκίνα κάτι δικό σου όπως λες και να είσαι έτοιμη να αποτύχεις αρκετές φορές μέχρι να φτάσεις κάπου….και αυτό έχει την πλάκα του….keep going!!!

JOAN DE BARK
JOAN DE BARK
8 χρόνια πριν

Σήμερα διάβασα στην Καθημερινή ένα άρθρο με ακριβώς αυτό το θέμα. Βρε Α Μπα μου σε διαβάζουν και στην Καθημερινή, και κυρίως σε αντιγράφουν!

Μαύρη γάτα
Μαύρη γάτα
8 χρόνια πριν

Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες. Είχα διαβάσει ένα άρθρο που εύστοχα επισήμανε ότι όλο αυτό το ιδεολόγημα περί πάθους, εκτός των άλλων, χωρίζει τους εργαζόμενους σε προνομιούχους (τους οραματιστές Στηβ Τζομπς αυτού του κόσμου) και στους υπόλοιπους παρακατιανούς, τους ξερωγώ συμβιβασμένους, που όμως κάνουν τη χαμαλοδουλειά, για να τσεπώνουν οι Στηβ Τζομπς τα εκατομμύρια. Χώρια που είναι τρομερό εργαλείο εκμετάλλευσης για όλους τους νέους που “κυνηγούν το πάθος τους” και αμείβονται με ψίχουλα, γιατί “δεν φτάνει που κάνεις το πάθος σου, θέλεις και λεφτά;” Φυσικά καταλαβαίνω ότι η κοπέλα θέλει κάτι να την κινητοποιεί το πρωί που ξυπνάει για να… Διαβάστε περισσότερα »