Αγαπητή «Α, μπα»: Έχω μεγαλώσει τα αδέρφια μου αλλά τους γονείς μου δεν κατάφερα να τους μεγαλώσω

Είναι ακόμα τόσα πολλά που θέλω να κάνω για εμένα, να μάθω σε εμένα. Όσα τόσα χρόνια έχασα. Πως θα «φτιάξω» κι ακόμα έναν άνθρωπο;

Ακολουθεί σεντόνι αλήθειας! Είμαι 25 και προέρχομαι από μια οικογένεια όπου η μητέρα ήταν, είναι και θα είναι παρούσα τόσο όσο χρειάζεται, για να πληγώνομαι και να πονάω. Δεν έχω καμία καλή ανάμνηση. Ο πατέρας μου, που προσπαθούσε και προσπαθεί να είναι και μάνα, έχει κάνει καθοριστικά λάθη και μας έχει φορτώσει με ευθύνες και βάρη απίστευτα αβάσταχτα. Έχω μεγαλώσει τα αδέρφια μου και υποφέρω βαθιά για τις εικόνες που έχουν δει και για τα πράγματα που έχουν ακούσει, καθημερινά. Τους γονείς μου δεν κατάφερα να τους μεγαλώσω. Δε τους κατηγορώ παρόλα αυτά. Αυτά όμως θα σας τα πω σε μια άλλη ιστορία. Η σημερινή ερώτηση έχει να κάνει με την δική μου «οικογένεια». Είμαι με έναν άνθρωπο εδώ και 3 χρόνια, που αγαπάω και είμαι ερωτευμένη πάρα πολύ. Είναι ο φίλος μου, ο άνθρωπος μου, το πρότυπο μου. Αυτός είναι η οικογένειά μου, η επιλογή μου. Η τύχη και η ευτυχία μέσα σε όλη αυτή την ατυχία και τη λύπη της ζωής. Σε αυτή τη φάση της ζωής μου λοιπόν, σκέφτομαι πως θα ήταν να μεγαλώσουμε αυτή την οικογένεια, αλλά το σκέφτομαι πολύ. Ένα παιδάκι.. Τα παιδάκια, τα αγαπάω σε βαθμό που πονάει η καρδιά μου. Κάθε φορά που πάμε με το αγόρι μου σε φίλους με παιδιά φροντίζω να είμαι εκείνη που τους πάει τα πιο πολλά δώρα, γιατί μ΄αρέσει να τα βλέπω χαρούμενα, να παίζουν και να γελάνε. Όπως θα ήθελα να είμαι εγώ, όταν ήμουν παιδί. Πολλές φορές με πιάνει baby fever. Θα ήθελα όμως δικά μου; Ας το συζητήσουμε λίγο ωμά. Ήδη από την κύηση πρέπει να υπάρχει ηρεμία, μια πολυτέλεια που παρόλο που μένω πλέον μόνη μου, δεν έχω από τους συγγενείς μου, τα προβλήματα τους είναι καθημερινά και εγώ είμαι ο μοναδικός δέκτης. Μια ψυχολόγος μου είχε πει, ότι πολλά αυτοάνοσα (προσωπικά διαθέτω 2) ξεκινάνε ήδη από την μήτρα, από τα βιώματα της μάνας και το στρες. Πως θα μπορέσω αρχικά, να έχω μια ομαλή εγκυμοσύνη; Τα παιδιά από την άλλη είναι μια μόνιμη ευθύνη, μια μαύρη τρύπα που σου ρουφάει χρόνο, χρήμα και αντοχές. Να τα «ρυθμίσεις» πάνω από όλα, να γίνουν σωστοί και ηθικοί άνθρωποι, να τα μορφώσεις, να τους δώσεις όλα όσα εσύ δεν είχες και ακόμα παραπάνω. Να μη τους στερήσεις τίποτα! Να ξυπνάς ανά 2-3 ώρες για να τα ταΐζεις όσο είναι νεογέννητα, να ξυπνάς στις 6 για να τα πας στον παιδικό και μετά στο σχολείο, να ξαγρυπνάς σε αρρώστιες και λύπες, να έχεις πάντα φαγητό στο σπίτι, σιδερωμένα ρούχα και παράλληλα να δουλεύεις αλλά και πάλι να μη φτάνουν ή να θες να κάνεις πράγματα γι αυτά και να μη μπορείς. Κι αργότερα γίνονται έφηβοι. Νιώθω μια απέραντη υποχρέωση στο να βγάλω έναν σωστό άνθρωπο στην κοινωνία, τίποτα λιγότερο και ξέρω ότι παράλληλα θα πρέπει να βάλω τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα σε κάθε τομέα. Αλήθεια, δε ξέρω αν μπορώ να το ξανακάνω. Είναι ακόμα τόσα πολλά που θέλω να κάνω για εμένα, να μάθω σε εμένα. Όσα τόσα χρόνια έχασα. Πως θα «φτιάξω» κι ακόμα έναν άνθρωπο; Με δάκρυα στα μάτια μου, σας λέω πως δε κυοφόρησα, δε γέννησα αλλά πόνεσα βαθιά και μεγάλωσα δύο παιδιά, τα αδέρφια μου, ενώνοντας κομμάτια καθημερινά, με πόνο ψυχής. Αναγκάστηκα. Όμως έγιναν δυο παιδιά αξιόλογα, με ηθικές αξίες και μεγάλη ψυχή, ότι μπορούσα έσωσα! Πρακτικά λοιπόν, να το κάνω μπορώ. Όμως σήκωσα ένα μεγάλο σταυρό. Κι ακόμα τον σηκώνω. Διάβασα που είπες σε μία άλλη κοπέλα το εξής «θα ήθελα να επισημάνω και σε σένα ότι γάμος και παιδιά δεν σημαίνει μόνιμη απογοήτευση και εγκλωβισμό. Με γεια σου και χαρά σου για ό,τι επέλεξες, αλλά μην πέφτεις κι εσύ στα στερεότυπα από την ανάποδη». Μήπως πάω να πέσω και εγώ; Αλλά εγώ, μόνο απογοήτευση και εγκλωβισμό έχω γνωρίσει. Πως να πιστέψω σε κάτι άλλο; Ξέρω ότι αν «τύχει» ή αν έστω πετύχει, δεν έχει πισωγύρισμα και πως δε θα το μετανιώσω ποτέ για το παιδί μου. Λένα μου όμως μπορώ; Μπορώ ψυχικά; Αντέχω; Θα έχω χρόνο να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να δώσω και σε εμένα;

Ρομπότ

Πρέπει να κάνεις θεραπεία για να απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, γιατί είναι πολύ προσωπικά και δεν υπάρχουν γενικές απαντήσεις για μια συγκεκριμένη ζωή. Πολύ γενικά, δεν είσαι καταδικασμένη να επαναλάβεις λάθη, και υπό τις κατάλληλες συνθήκες, κάποιος που έχει μεγαλώσει σε δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερος γονιός, ακριβώς επειδή δεν θεωρεί τίποτα δεδομένο.

Οπωσδήποτε όμως μην πας όμως σε αυτή που σου είπε ότι τα αυτοάνοσα προκύπτουν στην μήτρα από το στρες «και τα βιώματα» (!!!!) της μητέρας. Εκτός από εντελώς άσχετη, είναι και επικίνδυνη. Είναι άγνωστη η προέλευση των αυτοάνοσων, και σίγουρα δεν φταίνε οι μάνες ΚΑΙ γι’αυτό. Αφού έχεις δυο, πώς είναι δυνατόν να την πίστεψες; Δεν σε παρακολουθούν κανονικοί γιατροί; Δεν τους ρώτησες ποτέ από πού προέκυψαν τα δικά σου αυτοάνοσα;

Επιμένω σε αυτό γιατί αν θέλεις να βοηθηθείς, είναι βασικό να ξεχωρίζεις τα γεγονότα από τις υποθέσεις, πόσο μάλλον από τις προβολές που κάνουν οι άλλοι. Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να ξεχωρίζεις ποιος είναι ο καλύτερος γιατρός για τα αυτοάνοσα σου, όπως και ποιος είναι ο κατάλληλος ψυχολόγος για να απαντήσεις στα ερωτήματα που έχεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

48 points
Upvote Downvote

17
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
14 Θέματα σχολίων
3 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
Maria MitropoulouOcelotoςMiss Vanjiesalt and pepperaphroditimaria Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Εσύ βλέπεις χαμένα χρόνια, εγώ βλέπω έναν ανθρωπο μαχητή και άξιο. Πολλές φορές έρχονται τέτοια ερωτήματα στην Α,μπα γεμάτα πόνο και αυτολύπηση για τα παιδικά τους βιώματα και εγώ αυτό που διαβάζω είναι για ανθρώπους δυνατούς που μόνοι τους τα κατάφεραν. Αλλά εκεί έγκειται το θαύμα της θεραπείας: να δεις τον εαυτό σου όχι ως κάτι χαλασμένο ανεπιστρεπτί, αλλά όπως σε βλέπω εγώ.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Υπέροχο σχόλιο.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

Καλή μου Φουστα τι όμορφο που ήταν αυτό 😻 σε ευχαριστώ ως ένας τέτοιος άνθρωπος. Δεν έχω ακόμα πόνο αλλά κακά τα ψέματα ώρες ώρες μια πικρία μενει για τις χαμένες ευκαιρίες. Καταλαβαίνω απόλυτα τη γραφουσα, μακάρι να βρει την άκρη στον προσωπικό της μιτο…

salt and pepper
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Κι εγώ τέτοιος άνθρωπος είμαι και με ταρακούνησε αυτό που λες. Ομως, ο πόνος παραμένει και είναι πολύ δύσκολο να τον ξεπερνάς.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Πέρα από θεραπεία που όντως πρέπει να κάνεις γιατί δεν αφιερώνεις και λίγο χρόνο πρώτα σε εσένα και τη σχέση σου; Γιατί είναι απαραίτητο να κάνεις από τώρα παιδιά; Βγες, περνά καλά, ταξίδεψε πρώτα. Βρες έναν καλό ψυχολόγο και μετά σκέψου για παιδί. Γιατί τώρα δυστυχώς έχεις πάθει αυτό το κλασικό που παθαίνουν πολλά παραμελημένα παιδιά, θέλουν να κάνουν παιδιά για να ξορκίσουν τις πληγές τις δικές τους, να ζήσουν την οικογένεια όπως δεν την έζησαν παιδιά. Και αυτή η λαχτάρα δεν είναι καθόλου καλός σύμβουλος.

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Επίσης, είσαι πολύ νέα ακόμα. Αφιέρωσε μια δεκαετία στον εαυτό σου. Κανάκεψέ τον, κακόμαθέ τον, στήριξέ τον. Κάνε ψυχοθεραπεία, άκου τις ανάγκες σου, ζήσε πράγματα που στερήθηκες, όσο αυτό είναι δυνατόν. Κι αν περάσει ο καιρός και δεις ότι περνάνε μαζί και οι ανασφάλειές σου, τότε προχωράς και στην απόκτηση παιδιού.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Επίσης, δεν χρειάζεται να αποφασίσεις τώρα βρε παιδάκι μου, έχεις τουλάχιστον 10-15 χρόνια μπροστά σου. 25 χρονών προφανώς και θα θέλεις να ζήσεις πράγματα που δεν έχεις ζήσει ως τώρα, ακόμα κι αν είχες μια πιο νορμάλ οικογενειακή ζωή.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Είναι φανερό ότι δεν είσαι καθόλου έτοιμη ακόμα για να περάσεις στη φάση του γονέα. Το καλό είναι ότι είσαι πολύ νέα, έχεις όλο το χρόνο να δουλέψεις με τον εαυτό σου, να ζήσεις τη σχέση σου και να προχωρήσεις. Εδώ που τα λέμε και την πιο ξενοιαστη παιδική ηλικία να είχες ζήσει, πάλι το ίδιο θα σου έλεγα.

Χριστίνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Αυτό με τους ψυχολόγους που θέλουν να μπαίνουν στα ‘χωράφια’ άλλων ειδικοτήτων δεν το καταλαβαίνω.. γνωστή μου ψυχολόγος μου πρότεινε να κάνω ρέικι για τον θυρεοειδή (γιατί πρόβλημα 15χρόνων θα λυθεί αν κάποιος ‘τρίψει’ τις παλάμες του πάνω μου)…άλλοι ψυχολόγοι προωθούν την ομοιοπαθητική σε όλους τους τους πελάτες, και για όλα τα προβλήματα υγείας (από πελάτες που ‘πείστηκαν’ το ξέρω). Για κάποιο λόγο υπάρχουν τόσες πολλές ειδικότητες, και πολύ εξειδικευμένες μάλιστα, ας απευθυνόμαστε όλοι στην καταλληλότερη.

Groundhog day
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εντελώς ακυρο αυτό με τα αυτοάνοσα , αφού δεν έχει αποδειχθεί η αιτια τους, είναι ακόμα υπό μελέτη, και είναι πολλά και διαφορετικά τα αυτοάνοσα νοσηματα. Ο συσχετισμός με το άγχος είναι σωστός εν μέρει, αφού σε περιόδους στρες μπορεί να υπάρχει έξαρση των συμπτωμάτων, δεν είναι όμως το αίτιο! Άλλαξε ψυχολογο, δε χρειάζεσαι μια που να βγάζει τόσο αυθαίρετα και επικίνδυνα συμπεράσματα, και ίσως σε πατροναρει στο να πιστέψεις ότι η μητέρα σου έχει καθορίσει σε τόσο μεγάλο βαθμο τα προβλήματα σου. Η θεραπεία θα σου χρειαστεί για να ξεκαθαρίσεις τις προτεραιότητες σου και να βρεις ισορροπίες πριν κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »

Looking forward
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είσαι μια πολύ δυνατή γυναίκα και γνωρίζεις από πρώτο χέρι τι αγώνας χρειάζεται για να μεγαλώσει ένας άνθρωπος συγκροτημένος. Μέσα από τις άσχημες εμπειρίες σου κατάλαβες πως λειτουργεί ο φαύλος κύκλος και προσπάθησες να βοηθήσεις τα αδέρφια σου και είσαι αξιέπαινη για αυτό. Η εύρεση καλού συντρόφου αγαπητή δεν ήταν μόνο τύχη, οφείλεται στην αυξημένη ενσυναίσθηση που έχεις κ στο γεγονός ότι έχεις ενηλικιωθεί πολύ νωρίς. Τα προβλήματα της οικογένειας σου δεν θα σταματήσουν ποτέ αλλά μέσα σε αυτή τη λαίλαπα προσπάθησε να ανακουφίσεις τον εαυτό σου και να κάνεις πράγματα για σένα χωρίς να νιώθεις τύψεις ότι στερείς χαρά,… Διαβάστε περισσότερα »

aphroditimaria
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα σταθω κι εγώ λίγο σε αυτή την άποψη της ψυχολόγου σχετικά με τα αυτοάνοσα, γιατί μου χτύπησε πολύ. Κατ’αρχάς, μεγάλο φάουλ αν το είπε με τόση βεβαιότητα γιατί είναι κάτι που δεν εμπίμπτει στο επιστημονικό της πεδίο. Μπορεί να διάβασε κάπου μια έρευνα, δεν ξέρω, αλλά ως επαγγελματίας δεν έπρεπε να κάνει αυτή τη δήλωση, παρουσιάζοντας την ως αδιαμφισβήτητη γνώση, που έσενα σε επηρέασε τόσο. Δεν γνωρίζω για τα αυτοάνοησα, αλλά θα τολμησω να υποθέσω πως είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα πού οφείλονται. Προσωπικά, θα έχανα την εμπιστοσύνη μου προς την ψυχολόγο, ήταν αντιεπαγγελματικό εκ μέρους της.… Διαβάστε περισσότερα »

tsoupra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

πάντως η άποψη πως αναλόγως την κύηση της μητέρας επηρεάζει τον μελλοντικό άνθρωπο υπάρχει, δηλαδή δε πολλά βιβλία ψυχολογίας λένε πως μια δύσκολη κύηση δημιουργεί φοβίες στα παιδιά και άγχος, αλλά για αυτοάνοσα δεν έχω ξανακούσει…