Αγαπητή «Α, μπα»: Έχασα την πίστη μου στον έρωτα

Νιώθω προδομένη, παρατημένη και μόνη

Αγαπητή μου Α μπα, Δεν είναι η πρώτη φορά που καταφεύγω σε σένα και στους αναγνώστες… Είμαι σχεδόν 24 χρονών, και έχει δύο μήνες που χώρισα από την πρώτη μου μεγάλη σχέση και τη μόνη ουσιαστική. Αρχικά για μένα ήταν ένας πολύ βαρύς και δύσκολος χωρισμός διότι ήταν απροσδόκητος. Τον πέρασα με πολύ κλάμα, πολλή αϋπνία και γενικότερα δύσκολες στιγμές. Υπόψιν ότι ήταν μια σχέση πέντε χρόνων που γενικά με γέμιζε πάρα πολύ και προβλήματα που από την πλευρά μου δεν ήταν σημαντικά. Μάλλον όμως ήταν από τη δική του. Πήρα μια χλιαρή εξήγηση, ένα τίποτα ουσιαστικά και από τότε δεν γύρισε ούτε για να δει σε πόσα κομμάτια με διέλυσε. Δικαίωμα του. Όσον αφορά εμένα, μετά τον πρώτο μήνα άρχισα να νιώθω καλύτερα, φλερταρα κιόλας με κάποια αξιόλογα άτομα αλλά χωρίς προοπτική και θέληση σχέσης, έβγαινα περισσότερο με τους φίλους μου, ξεκίνησα να διαβάζω περισσότερα βιβλία και τώρα σκέφτομαι να αρχίσω και ένα νέο χόμπι μιας και πλέον διαθέτω όλο τον χρόνο μου για μένα! Και θέλω να πω… Ότι ενώ φαινομενικά είμαι μια χαρά πια, σταμάτησαν οι αϋπνίες, έχω τις παρέες και τις εξόδους μου, γενικά είμαι ξανά αποδοτική στις δουλειές μου, μέσα μου υπάρχουν στιγμές που νιώθω απαίσια… Που σκέφτομαι το πως μου μίλησε, το ποσο αδιαφόρησε ο άνθρωπος που έλεγα πως είναι ο άνθρωπος μου, πως με πλήγωσε… Και δεν αντέχονται. Νιώθω προδομενη, παρατημένη, ίσως και μόνη. Και ντρέπομαι να τα πω αυτά όταν έχω γύρω μου τόσους φίλους,αλλα ώρες ώρες νιώθω έτσι.. Και το χειρότερο είναι πως έχασα την αισιοδοξία μου. Δεν πιστεύω πια ότι θα βρω κάποιον άνθρωπο αξιόλογο, που αν μη τι άλλο να με εκτιμάει. Δεν θέλω να ακουστώ μελό αλλά νιώθω πως έχασα την πίστη μου στον έρωτα, όταν αυτός ο άνθρωπος εν τέλει μου φέρθηκε έτσι (που δεν το περίμενα)… Και θέλω να ρωτήσω… Πότε περνάει αυτό; πότε σταματάς να νιώθεις παρατημενη και μόνη; γιατί εκτός του χωρισμού, πονάει ο εγωισμός και η απόρριψη… Πότε θα νιώσω αισιόδοξη και χαρούμενη; αφού ήδη προσπαθώ να μη μένω μονη και να είμαι δραστήρια. Τι άλλο μπορώ να κάνω για να με βοηθήσω;

-Μαιρα

Περνάς από τα στάδια του θρήνου, και βρίσκεσαι νομίζω στην συνειδητοποίηση, που έρχεται μετά το σοκ. Σύντομα θα έρθει και η αποδοχή. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο από αυτό που κάνεις, και όλα όσα σκέφτεσαι και νιώθεις είναι φυσιολογικά, και τρομερά, εκπληκτικά κοινά. Πρόβλημα θα έχεις μόνο αν πιαστείς από την απογοήτευση και την χρησιμοποιήσεις στο μέλλον για να μην πάρεις το ρίσκο που έχει πάντα η ζωή. Δυο μήνες είναι πολύ λίγο, μη βιάζεσαι, ήδη έχεις προχωρήσει πολύ, περισσότερο από όσο νομίζεις.

Όταν φτάσει η αποδοχή, θα δεις και τα προβλήματα που αναφέρεις με καθαρό μυαλό και θα αλλάξεις γνώμη για το πόσο σημαντικά ή ασήμαντα ήταν.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

38 points
Upvote Downvote

10
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
9 Θέματα σχολίων
1 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
9 Συντάκτες σχολίων
palomitaBiskofDogmotherη Domuskissed by fire Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Δύο μήνες είναι πολύ λίγο κούκλα μου. Θέλει χρόνο ο χωρισμός για να επουλωθεί. Καποιες φορές περισσότερο από ότι φανταζόμαστε. Μην καταπιέζεις τα αισθήματα θλίψης που μπορεί να εχεις και μη φοβάσαι να κλάψεις και να νιώσεις απελπισία και πόνο. Στο τέλος θα περάσει. Θα σου πω μια δικιά μου ιστορία: μετά από μια σχέση 3 ετων ο άντρας που έλεγε πως θα με αγαπάει για πάντα με χώρισε. Μου πήρε περίπου 3 μήνες να σταματήσω να πονάω και να κλαίω. Αρχισα να φτιάχνω σιγά σιγά τη ζωή μου και να αρχίζω να μαθαίνω να ζω χωρίς αυτόν. Στο ενδιάμεσο… Διαβάστε περισσότερα »

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Ειδικός

Πραγματικά μπράβο σου γιατί κάνεις μια αξιόλογη προσπάθεια και αν συνεχίσεις έτσι, η θλίψη του χωρισμού θα κάνει τον κύκλο της. Απλώς αυτό που καλεισαι να καταλάβεις αυτή τη στιγμή είναι ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο να είσαι με παρέες και να περνάς καλά, αλλά να περνάς εξίσου ωραία μόνη με τον εαυτό σου. Πιστεύω πως αυτό είναι το επόμενο βήμα.

kissed by fire
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ακριβως αυτη ειναι η προκληση! Η γνωριμια με τον εαυτο μας και η ευχαριστηση που αντλουμε απο τον χρονο που περναμε μονοι μας..

η Domus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγωνιστικούς χαιρετισμούς από το στάδιο της αποδοχής/ συνειδητοποίησης(μαλλον) 1.5 χρόνο μετά τον χωρισμό. Νωρίς, αργά , δεν ξέρω αλλά σίγουρα θέλει χρόνο.

αγριοκέρασο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Πριν κάποια χρόνια, έβγαινα με ένα αγόρι το οποίο και γούσταρα ατελείωτα. Όταν μου έγινε σαφές ότι δεν ήθελε να συνεχίσουμε, θυμάμαι να νιώθω μια απελπισία και ένα κενό. Προς ενημέρωση, ήταν ο πρώτος χωρισμός που βίωνα. Εκείνη η πρώτη μέρα μετά το χωρισμό ήταν αφόρητη, κάθε ώρα που πέρναγε, ένιωθα να μην αντέχω. Δεν θα σου πω κάτι διαφορετικό από όσα επισημαίνουν οι υπόλοιποι σχολιαστές. Είναι κάτι παραπάνω από κοινό αυτό που περνάς. Θα σε διαβεβαιώσω όμως ότι αυτός ο πόνος του χωρισμού θα περάσει, όπως σταδιακά πέρασε και σε εμένα, οι παλιές μνήμες θα ξεθωριάσουν όσο θα φτιάχνεις… Διαβάστε περισσότερα »

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Νομίζω οτι μέχρι τώρα που δημοσιεύτηκε η ερώτησή σου θα την έχεις ξαναβρεί. Ηταν ο πρώτος χωρισμός και είναι λογικό να αισθάνεσαι έτσι. Νομίζω οτι αυτό που σε πόνεσε περισσότερο ήταν η χλιαρότητα με την οποία σε χώρισε αλλά σκέψου οτι ίσως του πέρασε ο έρωτας, έτσι απλά και σε χώρισε. Αυτό δεν ακυρώνει την σχέση σας, ούτε την κάνει χλιαρή. Ούτε δείχνει κάτι για σένα. Μην θυμώνεις λοιπόν με αυτόν, δεν σου έκανε κάτι κακό, δεν σου φέρθηκε άσχημα απλά δεν ήθελε πλέον να είναι σε σχέση μαζί σου. Το αποδέχεσαι, προχωράς, κι αν κάποιες φορές αισθάνεσαι άσχημα είναι… Διαβάστε περισσότερα »

Dogmother
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Επειδή μου θυμίζεις πολύ την δική μου περίπτωση (4 χρόνια σχέση στην ηλικία 18-22)… Έχω να σου πω οτι οοολα αυτά που σκέφτεσαι είναι απολύτως φυσιολογικά, υπάρχουν πάρα πολλά άτομα που έχουν στεναχωρεθει και υποφέρει όπως εσύ, έχουν απογοητευτεί αλλά με τα χρόνια βρήκαν ξανά την πίστη τους.. Δυστυχώς ναι θα σου πάρει καιρό μέχρι να αναθαρρησεις, και όχι σε 2-3 μήνες.. Εγώ έκανα 1 χρόνο να σταματήσω να κλαίω κάθε μέρα κι αυτα που με βοήθησαν ήταν η αλλαγή περιβάλλοντος (έφυγα από την φοιτητική μου πόλη και μπήκα σε περιβάλλον δουλειάς) και ότι έφτιαξα την ζωή μου μόνη μου… Διαβάστε περισσότερα »

Biskof
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Φαίνεται ότι όντως το δουλεύεις πολύ καλά(και μπράβο σου) καθώς κρατάς τον εαυτό σου απασχολημένη. Τα αισθήματα που περιγράφεις είναι απολύτως φυσιολογικά. Να ξέρεις ότι τα αισθήματα ενός χωρισμού φερουν τα ίδια στάδια με το πένθος για τον θανατο ενός αγαπημένου.

Άρνηση
Θυμός
Διαπραγμάτευση
Κατάθλιψη
Αποδοχή

Το μονο που μπορεις να κανεις είναι η υπομονή, θέλει χρόνο,μη το πολεμάς, ζήσε το. Κάθε μέρα θα γίνεται και πιο εύκολο 🙂

kissed by fire
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αρχικα μια αγκαλια!!! Ο χωρισμος ειναι μια απωλεια κ φερει το αντιστοιχο πενθος. Μη φοβασαι και μην απογοητευτεις αν υπαρχουν που κ που στιγμες που νιωθεις οπως στην αρχη. Πλεον εχει περασει κ αλλος καιρος οποτε ισως εισαι στο επομενο σταδιο. Καλα κανεις κ επεξεργαζεσαι τα οσα σου συμβαινουν αλλα δωσε το οκ στον εαυτο σου να παρει το χρονο του. Αυτα τα πραγματα δεν εχουν χρονοδιαγραμμα. Εν τω μεταξει αν σου ειναι χρησιμο, αναρωτησου τι σου εμαθε ολη αυτη η εμπειρια για τον εαυτο σου. Το οτι εκλεισε αυτη η σχεση δεν αναιρει τις καλες στιγμες που σου αφησε.… Διαβάστε περισσότερα »

palomita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το πόσο σε νοιώθω δεν μπορείς να φανταστείς..θα σου πω υπομονή όπως λέω και σε εμένα. Δυστυχώς όταν ο άλλος φεύγει με χλιαρές δικαιολογίες ή και καθόλου δεν μπορείς να καταλάβεις από που σου ήρθε όλο αυτό, δεν μπορείς να εξηγήσεις και κάνεις δικά σου σενάρια. Δεν ξέρω αν μπορώ αν σου δώσω συμβουλή ούτε αν μπορώ γιατί είμαι ακόμα στο στάδιο κλαίω και αναρωτιέμαι γιατί και αν, αλλά θα σου πω ότι είμαστε πολύ εδώ έξω που περνάμε την ίδια κατάσταση για αυτό σου στέλνω μια αγκαλιά.