Αγαπητή Α μπα, τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτομαι συνεχώς τον καθηγητή μου στη σχολή (παντρεμένος με παιδιά). Έχουμε μιλήσει αρκετές φορές. Στην αρχή ήταν πολύ άνετος, μιλούσαμε στην αυλή, με φώναζε ο ίδιος, με περίμενε στις σκάλες να με χαιρετήσει. Άρχισε όμως να αλλάζει στάση, να γίνεται απόμακρος και να με αποφεύγει ύστερα από κάποια επικριτικά βλέμματα ενός εργαζόμενου στο χώρο, και υποθέτω αφότου κατάλαβε πως δεν τον βλέπω απλά ως καθηγητή. Μερικές φορές, το παραδέχομαι, έγινα πιεστική. Επεδίωκα να τον δω ενώ καταλάβαινα πως δεν ήθελε. Όταν σταμάτησα να τον «κυνηγάω» και βρισκόμουν μαζί του μόνο όποτε ήταν απαραίτητο για το μάθημα έγινε πάλι φιλικός, μια φορά μάλιστα, εκτός σχολής, στο δρόμο, ήρθε αυτός, μου μίλησε και περπατήσαμε μαζί. Από τότε όσες φορές έχουμε βρεθεί μόνοι μας, επειδή εγώ το επεδίωξα, οι κουβέντες μας είναι πολύ όμορφες. Μου λέει πράγματα για τον εαυτό του κτλ. Ωστόσο, όποτε τον συναντάω μέσα στο κτίριο με το ζόρι με χαιρετάει. Να σημειώσω ότι δεν είμαι στον κόσμο μου, ούτε θέλω να του διαλύσω το σπίτι και τη δουλειά. Θα μου έφτανε απλά να μιλάμε σχετικά συχνά, να του λέω τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου για τη σχολή, γιατί νιώθω ότι υπάρχει πραγματική επικοινωνία. Δεν ξέρω πώς να τη διαχειριστώ την όλη κατάσταση, ούτε πώς να ελέγξω τα αισθήματά μου. Επίσης, δε μπορώ να καταλάβω τι σκέφτεται για μένα. Χρειάζομαι βοήθεια! Ευχαριστώ πολύ πολύ!!
-Ερωτοχτυπημένη φοιτήτρια
Αν δεν ξέρεις πώς να διαχειριστείς την κατάσταση, πώς να ελέγξεις τα αισθήματα σου, και θέλεις να καταλάβεις τι σκέφτεται για σένα, δεν θα σου έφτανε απλά να μιλάτε σχετικά συχνά.
Παράλληλα, αν έχεις τόση ανάγκη να μιλάς με κάποιον συχνά για να λες τις σκέψεις σου και τις αγωνίες σου, ώστε να πιστεύεις ότι κατάλληλος για αυτή τη δουλειά είναι ο καθηγητής σου στη σχολή, τότε κάτι στην ζωή σου, όπως την έχεις οργανώσει, λείπει. Και έχεις βουλώσει αυτή την τρύπα με ένα ανδρείκελο που έχεις κατασκευάσει μέσα στο κεφάλι σου ώστε να είναι τόσο τέλειο, που να το ερωτευτείς.
Δεν μας λες τίποτα για την υπόλοιπη σου ζωή. Πώς πάει η σχολή, πώς πάνε οι φιλικές σου σχέσεις, πώς είναι οι οικογενειακές. Νομίζω ότι οι απαντήσεις θα έριχναν πολύ φως στην ιστορία σου. Το πιο ελκυστικό που έχει ο καθηγητής σου είναι ότι δεν τον ξέρεις, δεν σε ξέρει, δεν υπάρχει περίπτωση να γνωριστείτε ποτέ στα αλήθεια, και είναι μη διαθέσιμος, μόνιμα απρόσιτος. Άρα, δεν μπορεί να σε απορρίψει.
Χρειάζεται να βρεις ασχολίες δικές σου, καινούριες, να εκτιμήσεις τις σχέσεις που έχεις στη ζωή σου, να διορθώσεις λάθη που έχεις κάνει, να βελτιώσεις τον εαυτό σου σε κάθε επίπεδο. Πρέπει να μάθεις να είσαι περήφανη για τον εαυτό σου κατακτώντας στόχους. Αυτό που δεν χρειάζεται, είναι να καταλάβεις τι σκέφτεται για σένα. Όχι ακόμα, τουλάχιστον. Αν κάνεις την δουλειά που χρειάζεται, θα καταλάβεις. Δεν είναι και τόσο μυστήριο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“Επίσης, δε μπορώ να καταλάβω τι σκέφτεται για μένα”
Σκέφτεται ότι παρόλο που πιθανόν σαν φοιτήτρια σε εκτιμάει, του την πέφτεις και τον φέρνεις σε άβολη θέση. Για αυτό σε αποφεύγει και φοβάται μην τον εκθέσεις. Όταν το επαναφέρνεις στο φιλικό νιώθει άνετα να σου μιλάει όπως θα μιλούσε στην/ον οποιαδήποτε φοιτήτρια/ή. Αυτό.
Και παρακαλώ, μην παραμυθιάζετε έτσι εύκολα και ανερυθρίαστα τον εαυτό σας ότι και καλά μόνο επικοινωνία θέλετε, έλεος.
Υπογράφεις και στα λευκώματα με ψευδώνυμο ‘Poison Ivy’; Σιρίουσλι, δεν νομίζω ότι έχεις καταλάβει πόσο μονόπλευρο είναι όλο αυτό – ας αποδομήσουμε την ερώτηση: Εσύ γίνεσαι πιεστική, εσύ χαιρετάς με μανία όποτε τον πετυχαίνεις έστω κι από μακριά, εσύ επιδιώκεις να μιλήσετε κι αυτός: σε αποφεύγει όσο μπορεί, σε χαιρετάει με το ζόρι, σου λέει πράγματα για τον εαυτό του λες (όποτε τον αναγκάζεις να σου μιλήσει!) αλλά δεν μας λες τι πράγματα, άρα είναι ασφαλές να συμπεράνουμε ότι πρόκειται για κοινοτοπίες. Και ρωτάς τι σκέφτεται για σένα; Συγγνώμη που μιλάω ωμά, αλλά εσύ θα έπρεπε να σκεφτείς ότι έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Γοητευτικός, πετυχημένος επαγγελματικά, μη-διαθέσιμος που σου δίνει παραπάνω σημασία είναι το τρίπτυχο που σε έχει βάλει στην πρίζα. Είναι μια ιεραρχική σχέση με έναν άνθρωπο που κατά τη γνώμη μου δεν γνωρίζεις ουσιαστικά. τα παραπάνω στοιχεία που ανέφερα σε ελκύουν και όχι ο ίδιος ο άνθρωπος. επειδή όπως σκέφτομαι έτσι αισθάνομαι και όπως αισθάνομαι έτσι δρώ ,θα συμφωνήσω με τη Λένα, ασχολήσου με άλλα πράγματα και μην απασχολείς τον εγκέφαλο σου συνεχώς με σκέψεις για τον εν λόγω κύριο
Άσε τον άνθρωπο ήσυχο βρε κούκλα μου,τον φέρνεις σε δύσκολη θέση,ακούγεται-βάσει περιγραφής σου-αξιοπρεπέστατος,κρίμα είναι!Μονόπλευρο το αίσθημα,συνεπώς προσπάθησε να βρεις ένα αντικείμενο πόθου με το οποίο να έχεις ελπίδες για κάτι περισσότερο!
“δεν είμαι στον κόσμο μου, ούτε θέλω να του διαλύσω το σπίτι και τη δουλειά. Θα μου έφτανε απλά να μιλάμε σχετικά συχνά, να του λέω τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου για τη σχολή” το λες, σαν να ειναι στο χερι σου να το κανεις. απο την σταση του φαινεται να μην εχει καμια διαθεση να εμπλακει μαζι σου. κι αν ειχε, θα ειχε σοβαρο προβλημα, οπως εχεις εσυ… και βεβαια, δεν θα σου εφτανε να του λες τις σκεψεις σου , γιατι αυτο το κανεις και τωρα. προς το παρον, εκτιθεσαι, μιας και το εχουν καταλαβει ασχετοι… Διαβάστε περισσότερα »
μεταβίβαση
αλλά τον βλέπει και ως γερολούκουμο. Όταν ήμουν 19 έβλεπα τους 30ρηδες ως γέρους, μόνο εγώ ήμουν;