Αχ Άμπα και αμποπαρέα, ακούστε ποιο είναι το δίλημμα μου και πείτε μου τη γνώμη σας σας παρακαλώ. Διατηρώ φροντιστήριο, και εδώ και τρία χρόνια έχω μια μαθήτρια Β Λυκείου την οποία αγαπώ πολύ γιατί είναι πολύ ήπιο και σεβαστικό παιδί, αρκετά συνεργάσιμο αν και όχι πάντα τόσο διαβασμένο. Το πρόβλημα είναι οι γονείς της. Έχω καταλάβει ότι είναι αρκετά αδιάφοροι για την εξέλιξή της. Δε θα πάρουν ποτέ να ρωτήσουν πώς τα πάει, πάντα θα τους ψάξω εγώ να τους ενημερώσω και πολλές φορές χωρίς αποτέλεσμα καθώς δεν τους βρίσκω εύκολα. Τα προηγούμενα χρόνια αργούσαν να τη φέρουν στο μάθημα καθώς είναι από κοντινό χωριό και το παιδί μπορεί να έρχεται μόνο με μέσο και όχι με τα πόδια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα προηγούμενα χρόνια που το έκαναν, γιατί τώρα δεν το κάνουν άλλο, το παιδί να νιώθει άσχημα που είναι όλοι στην ώρα τους στο μάθημα και αυτό να τρέχει σαν τρελό να προλάβει. Ένα άλλο περιστατικό ήταν το Μάρτιο με τα εξ αποστάσεως μαθήματα που κάναμε να ακούγονται φωνές από το σπίτι της στο μάθημα (μάλωναν οι γονείς το μικρότερο αδελφό) και το θέμα ήταν ότι δεν μπορούσε να κλείσει τη φωνή του skype, γιατί έπρεπε να μιλήσει, με αποτέλεσμα να νιώθει άσχημα το καημένο. Εννοείται ότι μετά το μάθημα, το οποίο έκλεισα 10 λεπτά νωρίτερα για να μη παρατείνω την αμηχανία του παιδιού, πήρα τηλέφωνο τη μάνα του, της ζήτησα να με βάλει ανοιχτή ακρόαση να ακούει και ο πατέρας και τους ξέχεσα (κόσμια πάντα) πατώκορφα, με το θάρρος που μου έχουν δώσει με τη συμπεριφορά τους, λέγοντάς τους πως εξέθεσαν το παιδί τους, δε με άφησαν να κάνω μάθημα και πως δε με νοιάζει τι συνέβαινε και για ποιο λόγο μάλωναν. Στο δια ταύτα. Έχει μαζευτεί ένα χρέος (φετινό και από πέρσι ένα ποσό), ωστόσο εμένα πιο πολύ με διαολίζει το γεγονός ότι ο πατέρας είναι στο «ναι, ναι, τώρα θα στο φέρω, στο τέλος της εβδομάδας θα το φέρω κτλ» και εννοείται δεν έρχεται ποτέ. Πάλι εγώ θα πρέπει να πάρω τηλέφωνο και να του πω πως πρέπει να διευθετηθεί. Ξέρω ότι θα τα πάρω, αλλά τι να το κάνω να τρώω το συκώτι μου κάθε φορά και να παρακαλάω για τα δεδουλευμένα μου;; Αυτή τη φορά άφησα να εννοηθεί ότι αν δεν προχωρήσουν σε εξόφληση έστω ενός μεγάλου μέρους του ποσού (για την ιστορία πρόκειται για 550 ευρώ) θα προχωρήσω σε διακοπή των μαθημάτων, γιατί νομίζω ότι πατούν στην κατανόησή μου. Το δίλημμα όμως είναι το εξής, με εξαίρεση ένα μάθημα που το παιδί κάνει ιδιαίτερα και πληρώνω από τη τσέπη μου τον καθηγητή, τα υπόλοιπα μαθήματα τα κάνει σε γκρουπ που σημαίνει ότι δε μου κοστίζει κάτι. Νιώθω άσχημα λοιπόν μόνο απέναντι σε αυτό το παιδί που δείχνει να έχει όρεξη να του στερήσω την ευκαιρία να μάθει κάποια πράγματα, επειδή οι γονείς του είναι απαράδεκτοι. Για να εξηγηθώ, ξέρω πως δεν του το στερώ εγώ, αλλά οι γονείς του, αλλά με το σκεπτικό ότι δε μου κοστίζει όπως είπα, θα νιώσω τύψεις αν το σταματήσω. Από την άλλη όμως πώς θα δείξω ότι είμαι επαγγελματίας ρε γαμώτο και δεν ανέχομαι τη κοροϊδία;; Εσείς τι λέτε;;
– Η κυρία καθηγήτρια
Στην ερώτηση απαντάει η φιλόλογος Εύα Ευστασιάδου
Αγαπητή συναδέλφισσα, θα ήθελα πολυ η ιστορία σου να είναι πρωτότυπη, αλλα δυστυχώς, δεν είναι. Διαβάζοντας το κείμενο σου άκουσα μια γνώριμη φωνούλα: Αγαπητοί τηεθεατεεεεεεεεεεες, καλωσήρθατε στο σήριαλ “Γονείς που δεν πληρώνουν” επεισόδιο 3.546 με τίτλο “Θα στα φέρω κυρά- δασκάλα, δεν πρόκαμα με τις δουλειές αλλά να, έτοιμα τα έχω”.
Στο επάγγελμα μας (και ειδικα στα ιδιαίτερα), ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να μας φεσώσουν. Σιγά την πρωτοτυπία θα μου πείς, δεν υπάρχει επαγγελματίας οποιουδήποτε κλάδου που δεν έχει χάσει λεφτά. Στη περίπτωση σου όμως, το θέμα είναι λίγο πιο ευαίσθητο γιατί εμπλέκονται παιδιά. Όσο φρικτοί και αν είναι οι γονείς, το παιδί δεν φταίει σε τίποτα, πόσο μάλλον ένα παιδί Β΄Λυκείου, από χωριό, με δύσκολους γονείς. Με τι καρδιά να το διώξεις από την τάξη σου, ειδικά αν φοβάσαι ότι μπορεί να μην το πάνε σε άλλο φροντιστήριο;
Από την άλλη, είσαι επαγγελματίας και πρέπει να διατηρείς το επαγγελματικό σου προφίλ και να βγάζεις κέρδος. Το φροντιστήριο είναι η δουλειά σου, ο κόπος σου, ο τρόπος βιοπορισμός σου και πρέπει να διεκδικείς τον σεβασμό που σου αξίζει. Στεναχωριέμαι που λες, έλα μωρέ δεν μου κοστίζει τίποτα το μάθημα στη τάξη. Σιγά μην είσαι και υπερβολική που θες να πληρώνεσαι για την εργασία σου! Φυσικά και σου κοστίζει ο μαθητής μέσα στη τάξη, καταλαμβάνει μια θέση που θα μπορούσε να έχει ένα άλλο παιδί το οποίο καλοπληρώνει. Πέρα από τον χρόνο που ξοδεύεις για να διδάσκεις και άρα πρέπει να αμείβεσαι, την στιγμή του μαθήματος υπάρχουν λειτουργικά έξοδα, τα οποία καλύπτουν οι μαθητές. Προφανώς τα ξέρεις όλα αυτά, δεν θέλω να κάνω την έξυπνη, αλλά παρατηρώ ότι πέφτεις στην παγίδα που έχω πέσει και εγώ παλαιότερα. Η δουλειά μας απαιτεί κόπο, χρόνο, διάβασμα και κάθε φορά που λέμε φωναχτά ή από μέσα μας, έλα μωρέ και τι κάνω, μειώνουμε τη δουλειά μας και αφήνουμε ένα παραθυράκι στους άλλους για να μας υποτιμήσουν και να μας αφήσουν χρέος.
Μετά το σύντομο μάθημα ενδυνάμωσης, ας προχωρήσω στο προκείμενο. Οι λύσεις που μπορώ να σκεφτώ είναι ποικίλες, οπότε μπορείς να διαλέξεις αυτή που ταιριάζει στο χαρακτήρα σου:
Μπορείς να ζητήσεις τα δεδουλευμένα σου από τους γονείς και να εξηγήσεις πως αν δεν σε αποπληρώσουν μέχρι τάδε του μήνα, θα λυθεί η συνεργασία σας.
Μπορείς να ζητήσεις πιο επιτακτικά τα χρήματα σου και να εξηγήσεις ότι αυτή η συμπεριφορά σε προσβάλει, αλλά να μην σταματήσεις το μάθημα και να ελπίζεις ότι πράγματι θα πληρωθείς.
Μπορείς να μην κάνεις τίποτα, να ξεχάσεις το χρέος και αν έρθουν τα λεφτά, ήρθαν. Αν δεν έρθουν, ας τα να πάνε χαλάλι για το καλό παιδάκι που συμπαθείς.
Μπορείς να σταματήσεις μόνο τα ιδιαίτερα μαθήματα μέχρι να σε αποπληρώσουν το χρέος και να διευκρινίσεις ότι σε επόμενη δημιουργία χρέους λύνεται άμεσα η συνεργασία.
Ελπίζω να σε βοήθησα και μη φοβηθείς να γίνεις δυσάρεστη!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Ξεκίνα με το να κόψεις τα ιδιαίτερα ,ώστε να μην βάζεις και από την τσέπη σου, και πες στους γονείς ότι έχουν το χ χρονικό περιθώριο ώστε να σου πληρώσουν έστω ένα ποσό, γιατί αλλιώς όχι μόνο θα κόψεις τα μαθήματα αλλά θα προβείς στις απαραίτητες ενέργειες μέσω του δικηγόρου σου. Συνήθως έτσι παίρνουν μπρος. Είναι κρίμα να υποβιβάζεις την δουλεία σου. Ένας μαθητής στοιχίζει ,όχι μόνο γιατί παίρνει την θέση κάποιου άλλου, αλλά και σε φωτοτυπίες και εργατοώρες που τρως να διορθώνεις γραπτά. Μπορείς να συμβιβαστείς με το να την αφήνεις να παρακολουθεί απλά τα μαθήματά σας ως ακροατής,… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαινω τη λογική, αλλά πιστεύω ότι για την κοπέλα θα είναι απαίσιο να γίνεται διάκριση στο μάθημα.
Δεν είναι το ιδανικό, αλλά από το να την διώξει εντελώς (που ειδικά στα χωριά δεν μένει και κρυφό το γιατί έφυγε) είναι μια μέση λύση. Άλλωστε, και διακριτικά μπορεί να γίνει αυτό για να μην αισθανθεί άσχημα το παιδί και ,αν έχει την πρόθεση, να στέλνει με ηλεκτρονικό αρχείο τις σημειώσεις, ώστε τουλάχιστον να μην πληρώνει φωτοτυπίες.
Σκέψου πως θα νιώθει όμως η κοπέλα με τη διάκριση στο μάθημα.
Όταν έκανα ιδιαίτερα στο Γυμνάσιο, μια φορά που ήρθε η κοπέλα (γιατί καθηγήτρια/δασκάλα δεν ήταν,θα ήθελε να ήταν, κακοποιήτρια ήταν), την ώρα που έκανα μάθημα στο δωμάτιο μου, η μάνα μου ήταν στο σαλόνι και μιλούσε για εμένα με πολύ δυνατή φωνή και με αποκαλούσε μαλακι***νο.
Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα. Η “κοπέλα” ήταν αυτή που σου έκανε ιδιαίτερα, ήταν κακοποιήτρια, αλλά η μάνα σου σε αποκαλούσε μαλακισμένο; Σύνολο δύο κακοποιήτριες δηλαδή;
Αν είναι δυνατόν 😱
Άσχετο, αλλά αφού ήθελες να το μοιραστείς μαζί μας έχει καλώς….. :ρ :ρ
Oμολογω απαρεδεκτη και αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά. Ταυτοχρονα αναρωτιέμαι πως αυτή η πληροφορία μπορεί να βοηθησει την καθηγητρία που εστειλε αυτό το γραμμα.
Δεν βοηθάει την ερωτώσα, αλλά βοηθάει μια από εμάς να μοιραστεί σε έναν ασφαλή χώρο κάτι τραυματικό που θυμήθηκε διαβάζοντας την ερώτηση.
Όταν ξεκίνησα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα με αυτή τη κοπέλα, ήμουν 12 και αυτή 18. Ποτέ δεν ήταν στην ώρα της, όταν δεν ήξερα κάτι φώναζε, με ανάγκαζε να κάνω μάθημα ενώ δεν ήθελα. Τα έλεγα όλα στους γονείς μου αλλά δεν με άκουγαν. Μέχρι και σπυράκια έβγαλα από το άγχος αλλά δε συγκινήθηκαν. Μια φορά με είδε στο δρόμο και άρχισε να λέει “εγώ σου είπα να διαβάσεις, γιατί είσαι εξω; πήγαινε να διαβάσεις, μη σε δω έξω ” Τα είπα στους γονείς μου αλλά αδιαφορούσαν. Γιατί “είναι δασκάλα, έχει πάντα δίκιο “. Μια απλή φοιτήτρια πληροφορικής ήταν που… Διαβάστε περισσότερα »
Omg! Γιατί όλο αυτό ρε παιδιά; Γιατί τόσο μπουλινγκ σε ενα παιδάκι
Εχω βρεθει σε αναλογη κατασταση με την διαφορα οτι οι γονεις δεν ειχαν οντως να πληρωσουν διαπιστωμενα ο ενας ανεργος η μητερα σε δουλεια που δεν καλυπτε καν τις αναγκες για φαγητο κλπ Σκεφτηκα πολλες φορες να σταματησω τα ιδιαιτερα γιατι ελεγα οτι αφου δεν υπαρχει δυνατοτητα γιατι θελετε κ ιδιαιτερα για τα παιδια ας πανε σε φροντιστηριο που θα εβγαινε οικονομικοτερα.. Ολα αυτα συνεβησαν στο 2ο ετος διδασκαλιας στα συγκεκριμενα παιδια(στο πρωτο δεν υπηρχε κανενα θεμα) κ ετσι αποφασισα να συνεχισω παιρνοντας το ρισκο να χασω τα χρηματα ομως ειχα ηδη αγαπησει αυτα τα 2 παιδια που δεν ηθελα… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι τελείως διαφορετικά όταν υπάρχει πραγματικό οικονομικό ζόρι που τραβάνε άτομα που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν άψογα. Γνωστός είχε φροντιστήριο στα Βόρεια προάστια και, όταν άρχισε η μνημονιακή κατάρρευση, υπήρξαν γονείς που ανακοίνωσαν ότι δεν μπορούσαν πλέον να πληρώσουν και παρακαλούσαν να συνεχίσει το παιδί γιατί είχε φθάσει σε υψηλό πτυχίο και ήταν κρίμα να διακόψει στην τελική καμπή. Ολοι αυτοί οι πρώην ευκατάστατοι γονείς περνούσαν τα επόμενα χρόνια και του έδιναν λίγα λίγα τα χρήματα μέχρι να τον εξοφλήσουν. Δυστυχώς, τελικά το φροντιστήριο έκλεισε γιατί είχαν μειωθεί πολύ οι μαθητές
Συνάδελφος εκπαιδευτικός εδώ, που διαβάζω χρόνια τη στήλη, αλλά έκανα λογαριασμό για να απαντήσω (προφανώς έχοντας συναντήσει το ίδιο πρόβλημα και εγώ). Γνώμη μου είναι να σιγουρευτείς για ποιο λόγο δεν σε πληρώνουν, αν δηλαδή υπάρχει πραγματικό πρόβλημα ή απλά δεν έχουν σκοπό να πληρώσουν. Αν και με αυτά που περιγράφεις εγώ καταλαβαίνω ότι απλά δεν αναγνωρίζουν την αξία της δουλειάς σου. Επίσης, λες ότι δεν σου κοστίζει τίποτα, αλλά τα άλλα παιδιά του γκρουπ δεν τα σκέφτεσαι; Αυτά δηλαδή μ@λ@κες είναι και πληρώνουν; Φαντάσου να βγει φήμη ότι στο φροντιστήριό σου μπορείς να πας και να μην πληρώνεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Σε αυτό πατάνε κι εκείνοι και δεν σε πληρώνουν, στο ότι συμπαθείς την κόρη σου κι ενδιαφέρεσαι για εκείνη. Αν οι γονείς της δεν μπορούν να σε πληρώνουν υπάρχουν κι άλλες επιλογής όπως η ενισχυτική διδασκαλία στο σχολείο. Δεν είσαι εσύ υπεύθυνη για την πορεία και μόρφωση του παιδιού αλλά οι γονείς της οι οποίοι σε εκμεταλλεύονται απροκάλυπτα. Οι δικοί μου γονείς δεν είχαν την οικονομική άνεση να πηγαίνω και εγώ και η αδερφή μου σε φροντιστήριο όσο είμασταν στο λύκειο. Κάναμε λοιπόν ιδιαίτερα σε δυο τρια μαθήματα βαρύτητας και στα υπόλοιπα ενισχυτική και προσωπικό διάβασμα, πολύ διάβασμα όμως. Και… Διαβάστε περισσότερα »
Πως οι γονείς επέλεξαν να είναι άνεργοι ή χαμηλόμισθοι; Δεν αναφέρομαι σε αυτούς που εκμεταλλεύονται την επιείκεια του άλλου αλλά είμαι κατά του αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα. Εγώ στην θέση της θα πρότεινα να κάνει κάποιον διακανονισμό με τους γονείς ΕΦΟΣΟΝ έχουν πρόβλημα. Ας μην ξεχνάμε πως ένα επάγγελμα δεν το ασκούμε μόνο για να βιοποριζομαστε αλλά επειδή το γουστάρουμε. Το επάγγελμα του ιατρού και του εκπαιδευτικού είναι ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ. Επίσης στα περισσότερα σχολεία δεν υπάρχει ενισχυτική διδασκαλία, τα δημόσια δεν είναι κολλέγια, ας μην κρυβόμαστε πίσω απ το δάκτυλο μας. Αν η δημόσια εκπαίδευση ήταν καλή δεν θα υπήρχαν φροντιστήρια… Διαβάστε περισσότερα »
Συνεχισε τα μαθηματα στο παιδι. Ζητα συχνα και επιτακτικα το ποσο και αφησε να εννοηθει οτι θα το διεκδικησεις ακομα κι αν χρειαστει να κινηθεις νομικα. Για μενα το μαθημα και η σχεση σου με το παιδι ειναι ενα πραγμα, και το οικονομικο ενα εντελως αλλο
Το φροντιστήριο του αδερφού μου στην Γ’ Λυκείου το ξεχρέωσαν οι γονείς μου σχεδόν ένα χρόνο μετά, καθώς είχε μείνει ένα υπόλοιπο το οποίο ήταν αδύνατο να ξεχρεώσουν στο τέλος της σχολικής χρονιάς, αποφάσισαν με το φροντιστήριο κάθε μήνα να δίνουν ένα ποσό. Ήταν άβολο για όλους αλλά τα μαθήματα δεν τα σταμάτησαν. Δεν ξέρω αν είναι η λύση απλά παραθέτω μια ιστορία. Καλό θα ήταν να δεις και αν όντως οι γονείς έχουν οικονομικό πρόβλημα ή αν είναι πρόθυμοι να δίνουν έστω κάτι έναντι να μην μαζευτεί το χρέος (όπως έκαναν οι δικοί μου)
Πραγματικα λυπάμαι για το κορίτσι.
Μην αφήνεις τίποτα “να εννοηθεί”, απλώς θα κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Πρότεινε στους γονείς έναν πολύ συγκεκριμένο διακανονισμό με δόσεις και προθεσμίες, και με αυστηρό ύφος “κατά παράβαση του κανονισμού του φροντιστηρίου, γιατί κανονικά αυτό που προβλέπεται είναι άμεση διακοπή της φοίτησης σε περίπτωση μη πληρωμής για Χ διάστημα, σας προσφέρω αυτή τη δυνατότητα, κι αν δεν καταβληθεί το Χ ποσό ως τη Χ ημερομηνία, η φοίτηση διακόπτεται”. Μια λύση είναι ίσως να συνεχίσεις ως το τέλος της χρονιάς και να αρνηθείς εγγραφή σε θερινό τμήμα ή τον Σεπτέμβριο αν δεν σε έχουν στο μεταξύ εξοφλήσει, ωστόσο το ρίσκο να… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή γράφουσα, μπορείς, μέχρι να πάρεις τα χρωστούμενα, να διακόψεις τουλάχιστον τα ιδιαίτερα γνωστοποιόντας το παράλληλα στους γονείς. Ταυτόχρονα θα έκανα μια ειλικρινή συζήτηση μαζί τους για τα χρήματα και την αδυναμία ίσως αποπληρωμής του χρέους. Πιθανόν οι άνθρωποι να μην έχουν χρήματα αυτή τη στιγμή. Ρώτησε τους ευθέως αν ίσχύει και βρες μαζί τους μια λύση, ισως να σε πληρώνουν σε δόσεις με ένα μικρότερο ποσό κάθε φορά που χα έχουν κάποια χρήματα. Δυστυχώς τα ελληνικά χωριά υποφέρουν απο την κριση και τα μεροκάματα δεν είναι συχνά. Δεν πιστευω πως είναι κακοί και αδιάφοροι γονείς. Αν ήταν έτσι δεν… Διαβάστε περισσότερα »